SELÇUKLU ANADOLUSU’NDA EKMEK
Öz
Ekmek, Selçuklu Anadolusu’nda bizzat yemeğin özünü oluşturan en temel besin kaynağıdır. Bu derece önemli olmasına rağmen, bugüne kadar müstakil bir araştırılmaya konu edilmemiştir. Bu araştırma, dönemin kaynaklarından hareketle, Selçuklular zamanında Anadolu’da ekmeğin hazırlanmasından tüketimine kadar geçirdiği bütün safhaların incelenerek Selçuklu beslenme kültüründeki yerinin ve ekonomik değerinin tespitine matuftur.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- ‘Abdu’l-‘Alî-yi Bircendî, Ma‘ârifet-i felâhat, neşr. İrec Afşâr, Tahran 1387/2008.
- ‘Abdu’r-rahmân b. Nasr eş-Şeyzerî, Nihâyetu’r-rutbe fî talebi’l-hisbe, Türkçe terc. Abdullah Tunca, İslâm Devletinde Hisbe Teşkilâtı, İstanbul 1993.
- ‘Alî Ekber Dehhodâ, Lugat-nâme, neşr. Muhammed Mu‘în, XXVII/A, Tahran 1349/1970.
- Anonim, Yevâkitu’l-‘ulûm ve derârîu’n-nucûm, British Library, (London), Or. 15052.
- Ateş, Ahmed, “Anadolu’nun Unutulmuş Büyük Bir Şairi: Sayf al-Dîn Muhammed al-Fargânî”, Belleten, XXIII/91, (1959), s. 415-456.
- ‘Azîz b. Erdeşîr-i Esterâbâdî, Bezm u rezm, Türkçe terc. Mürsel Öztürk, Ankara1990.
- Bakır, Abdulhalik, “Selçuklu Mutfak Kültürü Üzerine Bir Değerlendirme”, Uluslararası Birinci Türk Mutfak Kültürü Sempozyumu Bilecik 14-15 Ekim 2010, Bilecik 2012, s. 5-20.
- Bayram, Sadi - Ahmet Hamdi Karabacak, “Sahib Âta Fahrü’d-dîn Ali’nin Konya, İmaret ve Sivas Gökmedrese Vakfiyeleri”, Vakıflar Dergisi, XIII, (1981), s. 31-69.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
-
Yayımlanma Tarihi
5 Kasım 2014
Gönderilme Tarihi
5 Kasım 2014
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2014 Cilt: 1 Sayı: 1