Gelişen teknoloji ve pazar ortamı, işletmelerin rekabet koşullarında geri kalmamak amacıyla maliyetleme
sistemlerine verdikleri önemi arttırmıştır. Geleneksel maliyetleme sistemleri otomasyonun artmasıyla birlikte
yeterli bilgiyi işletme yöneticilerine sağlayamamıştır. Bu sebeple 1980lerden itibaren yeni maliyetleme yöntemi
arayışına girilmiştir. Faaliyete Dayalı Maliyetleme (FDM) sistemi bu arayışın parçalarından birisidir. Ancak
daha sonra FDM’nin bazı eksiklikleri nedeniyle Alman Maliyet Muhasebesi (Grenzplankostenrechnung-GPK)
ile “Faaliyete Dayalı Maliyetleme” sistemlerinin birleşmesiyle, maliyet dağıtımında kaynaklara odaklanan ve
atıl kapasiteyi dikkate alan “Kaynak Tüketim Muhasebesi” (KTM) ortaya çıkmıştır. Çalışmamızda seramik
üretimi yapan bir işletmede faaliyete dayalı maliyetleme ve kaynak tüketim muhasebesinin uygulanarak ortaya
çıkan maliyetler karşılaştırılmıştır. Böylece üretilen ürünlerin gerçek maliyetleri belirlenmeye çalışılmıştır.
Analizler sonucunda üretilen ürünler incelendiğinde atıl kapasite farkının en çok yer karosunda ortaya çıktığı
belirlenmiştir.
Kaynak Tüketim Muhasebesi Faaliyete Dayalı Maliyetleme Atıl Kapasite
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | İşletme |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 10 Ocak 2020 |
| Yayımlanma Tarihi | 5 Ekim 2020 |
| DOI | https://doi.org/10.25095/mufad.801304 |
| IZ | https://izlik.org/JA52YC54KZ |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2020 Sayı: 88 |