THE ROLE OF STAKEHOLDER RELATIONSHIPS IN INTEGRATED REPORTING

Öz

The concept of "value creation", which has become the most important problematic of our age, has been the subject of research in many fields and disciplines, contributed to the development of many concepts and principles, and prepared the basis for the formation of Integrated Reporting, which is the final point of Financial Reporting in the field of Accounting and Finance. The Integrated Reporting philosophy primarily reflects the importance of relations with stakeholders. Because value is created not only by an organization or within the organization itself, but also through its relations with all its stakeholders. The aim of this study is to analyze the cases that affect the formation of integrated reporting, which is of great importance in the world arena, within the scope of the integrated reporting literature. The relative importance of these facts is very important in terms of contributing to the correct understanding of the integrated reporting and development process both in the world and in our country. In this context, the concepts that bring the integrated reporting philosophy to light have been handled in the historical process and finally, the importance of the Relations with Stakeholders principle, which is one of the integrated reporting guidelines, has been evaluated.

ENTEGRE RAPORLAMADA PAYDAŞLAR İLE İLİŞKİLERİN ROLÜ

Öz

Çağımızın en önemli sorunsalı haline gelen "değer yaratma" kavramı, pek çok alanda ve disiplinde araştırma konusu olmuş, bir çok kavram ve prensibin gelişimine katkıda bulunduğu gibi muhasebe ve finans alanında Finansal Raporlamanın günümüzde geldiği son nokta olan Entegre Raporlamanın oluşumuna da temel hazırlamıştır. Entegre Raporlama felsefesi öncelikli olarak paydaşlarla olan ilişkilerin önemini yansıtmaktadır. Çünkü değer sadece bir kuruluş tarafından veya ilgili kuruluşun kendi bünyesinde değil, kuruluşun bütün paydaşları ile olan ilişkileri yoluyla yaratılır. Bu çalışmanın amacı, dünya arenasında büyük önem atfedilen entegre raporlamanın oluşumuna etki eden olguların entegre raporlama literatürü kapsamında irdelemesini yapmaktır. Bu olguların görece önemlerinin belirginleşmesi gerek dünyada gerekse ülkemizde entegre raporlamanın doğru anlaşılması ve gelişme sürecine katkıda bulunması açısından oldukça önemlidir. Bu bağlamda çalışmada entegre raporlama felsefesini gün ışığına çıkaran kavramlar tarihsel süreç içerisinde ele alınmış ve son olarak entegre raporlama klavuz ilkelerinden Paydaşlar ile İlişkiler ilkesinin önemi değerlendirilmiştir

Anahtar Kelimeler

• : Entegre Raporlama,sürdürülebilirlik raporlaması,Paydaşlar ile İlişkiler

Kaynakça

1. Adams, C. A. (2004). The ethical, social and environmental reporting‐performance portrayal gap. Accounting, Auditing & Accountability Journal.
2. Aras, G. (2007). Kurumsal sosyal sorumluluk: muhasebe ve denetim uygulamalarına yansımaları. İç Denetim Dergisi, 3(20), 5.
3. Aras, G., ve Sarıoğlu G.U. (2015). Kurumsal Raporlamaya yeni bakış: Entegre Raporlama. Tüsiad
4. Brown, J. ve Dillard, J. (2014) Integrated reporting: on the need for broadening out and opening up. Accounting, Auditing & Accountability Journal, Vol. 27 No. 7, pp. 1120-1156
5. Boiral, O., & Heras-Saizarbitoria, I. (2020). Sustainability reporting assurance: Creating stakeholder accountability through hyperreality?. Journal of Cleaner Production, 243, 118596
6. Boiral, O., & Henri, J. F. (2017). Is sustainability performance comparable? A study of GRI reports of mining organizations. Business & Society, 56(2), 283-317.
7. Chaidali, P. P., & Jones, M. J. (2017). It’sa matter of trust: Exploring the perceptions of Integrated Reporting preparers. Critical Perspectives on Accounting, 48, 1-20.
8. De Villiers, C.; Venter, Elmar R.; Hsiao, P. C. K. (2017). Integrated reporting: background, measurement issues, approaches and an agenda for future research. Accounting & Finance, 57.4: 937-959.

9. Ertuna, Ö. (2012). Muhasebe İçin Yeni Ufuklar: Sosyal Muhasebe. Muhasebe ve Finans Tarihi Araştırmaları Dergisi, (3), 5-18.
10. Feng, T., Cummings, L., & Tweedie, D. (2017). Exploring integrated thinking in integrated reporting–an exploratory study in Australia. Journal of Intellectual Capital.
11. Flower, J. (2015). The international integrated reporting council: a story of failure. Critical Perspectives on Accounting, 27, 1-17.
12. Garriga, E., & Melé, D. (2004). Corporate social responsibility theories: Mapping the territory. Journal of business ethics, 53(1-2), 51-71.
13. Gibassier, D., Rodrigue, M., & Arjaliès, D. L. (2018). Integrated reporting is like God: no one has met Him, but everybody talks about Him. Accounting, Auditing & Accountability Journal.
14. GRI. (2018, 1 July). Reporting Principles and Standard Disclosures. (https://www.globalreporting.org/resourcelibrary/GRIG4-Part1-Reporting-Principles-and-Standard-Disclosures.pdf, Erişim Tarihi, 18.03.2020)
15. Gücenme Gençoğlu, Ü., & Aytaç, A. (2016). Kurumsal Sürdürülebilirlik Açısından Entegre Raporlamanın Önemi ve BIST Uygulamaları. Journal of Accounting & Finance, (72).
16. Kaya, U. (2006) İşletme-Doğal Çevre İlişkilerinin Mali Tablolar Aracılığıyla Raporlanması Ve Denetimi. Sermaye Piyasası Kurulu.
17. Lai, A.; Melloni, G.; Stacchezzini, R. (2018). Integrated Reporting And Narrative Accountability: The Role Of Preparers. Accounting, Auditing & Accountability Journal, 31.5: 1381-1405..
18. IIRC. (2014, December). Assurance On An Introduction To The Discussion. (https://integratedreporting.org/wp-content/uploads/2014/12/22-ICAS-.pdf, Erişim Tarihi 19.03.2020)
19. IIRC. (2013). Uluslararası Çerçevesi. (https://integratedreporting.org/wp-content/uploads/2015/03/13-12-08-THE-INTERNATIONAL-IR-FRAMEWORK-Turkish.pdf, Erişim Tarihi 19.03.2020)
20. Drexhage, J., & Murphy, D. (2010). Sustainable development: from Brundtland to Rio 2012. United Nations Headquarters, New York, 2010, 9-13.
21. Manetti, G., & Toccafondi, S. (2012). The role of stakeholders in sustainability reporting assurance. Journal of Business Ethics, 107(3), 363-377.
22. Martínez-Ferrero, J., & García-Sánchez, I. M. (2018). The level of sustainability assurance: The effects of brand reputation and industry specialisation of assurance providers. Journal of Business Ethics, 150(4), 971-990.
23. McKenzie, S. (2004). Social sustainability: towards some definitions.
24. Perego, P., Kennedy, S., & Whiteman, G. (2016). A Lot Of Icing But Little Cake? Taking Integrated Reporting Forward. Journal Of Cleaner Production, 136, 53-64.
25. Pistoni, A., & Songini, L. (2015). Key Tools and Frameworks for Sustainability Disclosure', Sustainability Disclosure: State of the Art and New Directions (Studies in Managerial and Financial Accounting, Volume 30).
26. Reimsbach, D., Hahn, R., & Gürtürk, A. (2018). Integrated reporting and assurance of sustainability information: An experimental study on professional investors’ information processing. European Accounting Review, 27(3), 559-581..
27. Rupley, K. H., Brown, D., & Marshall, S. (2017). Evolution of corporate reporting: From stand-alone corporate social responsibility reporting to integrated reporting. Research in Accounting Regulation, 29(2), 172-176.
28. Özbirecikli, M. (2006). Çevresel Etik ve Sosyal Denetim: Küresel Girişimler ve Türkiye’deki Uygulamalar Üzerine Mukayeseli Bir İnceleme. Muhasebe ve Finansman Dergisi, (31), 62-77.
29. Özkol, E., Çelik, M., & Gönen, S. (2005). Kurumsal sosyal sorumluluk kavramı ve muhasebenin sosyal sorumluluğu. Muhasebe ve Finansman Dergisi, (27), 134-145.
30. Slack, R., & Tsalavoutas, I. (2018, June). Integrated reporting decision usefulness: Mainstream equity market views. In Accounting forum (Vol. 42, No. 2, pp. 184-198). Taylor & Francis.
31. Thomson, I., Grubnic, S., & Georgakopoulos, G. (2014). Exploring accounting-sustainability hybridisation in the UK public sector. Accounting, Organizations and Society, 39(6), 453-476.
32. Usul, H. (2007). Davranışsal Muhasebe. Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
33. Yamak, S., & Süer, Ö. (2005). State as a stakeholder. Corporate Governance: The international journal of business in society.
34. Yanık, S., & Türker, İ. (2012). Sürdürülebilirlik Ve Sosyal Sorumluluk Raporlamasindaki Gelişmeler (Tümleşik Raporlama). İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, (47).
35. Yazan, Ö. (2015). Muhasebe bilgi kalitesi açısından kurumsal sosyal sorumluluk, kazanç yönetimi ve finansal performans ilişkisi (Doctoral dissertation, Doktora tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Trabzon).
36. 2 Sira No'lu Finansal Tabloların Sunuluşuna İlişkin Türkiye Muhasebe Standardı(TMS 1) Hakkında Tebliğ, 16.01.2005 Tarih ve 25702 Sayılı Resmi Gazete.
37. https://www.theiirc.org (Erişim Tarihi, 19.03.2020)
38. http://www.entegreraporlamatr.org/tr/guncel/haberler-2020.aspx (Erişim Tarihi, 18.03.2020)
39. http://www.entegreraporlamatr.org/tr/hakkimizda/biz-kimiz.aspx (Erişim Tarihi, 18.03.2020)