THE EFFECTS OF INTRINSIC MOTIVATION SOURCES (RELIGIOSITY AND ALTRUISM) ON RATIONAL VOTING BEHAVIOR AND CONSUMER ATTITUDE

Öz

Voting behavior is a complex process and voters may be affected by lots of different variables. Religiosity and altruism are some of these variables. The first aim of this study is to investigate the effects of intrinsic motivation sources on rational voting behavior. The second is to analyze the impact of rational voting behavior on consumer’s (voter) attitudes. The sample was chosen from voters living in Turkey. Using a quantitative research model, data were gathered by a web-based online survey with 244 voters. Participants were determined by the convenience sampling method. The research hypotheses were tested by PLS Structural Equation Model. According to the findings of the research, while religiosity affects rational voting behavior, altruism has no effect. There is an also effect of rational voting behavior on voter’s attitudes. Lastly, rational voting behavior varies by gender and salary status. The findings may help the parties in their decision process while preparing for elections.

Anahtar Kelimeler

• Political Marketing
• Religiosity
• Altruism
• Voting Behavior

İÇSEL MOTİVASYON KAYNAKLARININ (DİNDARLIK VE ÖZGECİLİK) RASYONEL OY VERME VE TÜKETİCİ TUTUMU ÜZERİNDEKİ ETKİLERİ

Öz

Oy verme davranışı karmaşık bir süreç olup, oy verenler birçok farklı değişkenden etkilenebilmektedirler. Dindarlık ve özgecilikte bu değişkenler arasında yer almaktadır. Çalışmanın temel amacı öncelikle içsel motivasyon kaynaklarının rasyonel oy verme davranışı üzerindeki etkilerini araştırmaktır. İkinci olarak ise, rasyonel oy verme davranışının tüketici (seçmen) tutumu üzerindeki etkisini analiz etmektir. Örneklem Türkiye’de yaşayan seçmenlerden seçilmiştir. Nicel araştırma metodu kullanılarak, veriler 244 seçmen ile web tabanlı çevrimiçi anket kullanılarak elde edilmiştir. Katılımcılar kolayda örnekleme yöntemi ile belirlenmiştir. Araştırma hipotezleri ise PLS yapısal eşitlik modeli kullanılarak test edilmiştir. Araştırmadan elde dilen bulgulara göre, dindarlığın rasyonel oy verme davranışı üzerinde etkisi bulunurken, özgeciliğin herhangi bir etkisi bulunmamıştır. Ayrıca rasyonel oy verme davranışının seçmen tutumu üzerinde etkisi olduğu görülmektedir. Son olarak ise, rasyonel oy verme davranışının cinsiyet ve gelir durumuna göre değiştiği görülmektedir. Bu bulgular seçimlere hazırlanan partilere alacakları kararlarda yol gösterici olabilir.

Anahtar Kelimeler

• Politik pazarlama
• Dindarlık
• Özgecilik
• Oy Verme Davranışı
• Seçmen Tutumu

Kaynakça

1. Akbıyık, F. & Eroğlu, A. H. (2014). The impact of local political applications on voter choices. Review of Applied Socio-Economic Research, 7(1), 5-15.
2. Allport, G. W. & Ross, J. M. (1967). Personal religious orientation and prejudice. Journal of Personality and Social Psychology, 5(4), 432-443.
3. Altunsu Sönmez, Ö. (2012). Religiosity, self-monitoring and political participation: A research on university students (Unpublished Doctoral Thesis). The Graduate School of Social Sciences of Middle East Technical University, Ankara.
4. Antunes, R. (2010). Theoretical models of voting behavior. Exedra, 4, 145-170.
5. Ateş, S. C. (2013). Türkiye’de oy verme davranışı (CHP örneği) (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Atılım Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
6. Bagozzi, R. P. & Yi, Y. (1988). On the evaluation of structural equation models. Journal of the Academy of Marketing Science, 16(1), 74-94.
7. Brogan, J.V. (1996). A mirror of enlightenment: The rational choice debate. The Review of Politics, 58(4), 793- 806.
8. Çakır, H. & Biçer, A. (2015). Türkiye yerel seçimlerinde seçmen tercihlerini etkileyen kriterler: 30 Mart 2014 yerel seçimleri Kayseri örneği. Erciyes İletişim Dergisi, 4(1), 98-112.

9. Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences. Lawrence Erlbaum Associates Hillsdale, New Jersey (in Sözbilir, 2020).
10. Dean, D. & Croft, R. (2009). Reason and choice: A conceptual study of consumer decision making and electoral behavior. Journal of Political Marketing, 8(2), 130-146.
11. Delener, N. (1990). The effects of religious factors on perceived risk in durable goods purchase decisions. The Journal of Consumer Marketing, 7(3), 27-38.
12. Doğan, A. & Göker, G. (2010). Yerel seçimlerde seçmen tercihi (29 Mart yerel seçimleri Elazığ seçmeni örneği). Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 5(2), 159-187.
13. Ercins, G. (2007). Türkiye’de sosyo-ekonomik faktörlere bağlı olarak değişen seçmen davranışı. C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 8(2), 25-40.
14. Eroğlu, A.H. & Bayraktar, S. (2008). Siyasi görüşlerin tüketici tutumlarına etkisi. SDÜ Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17, 183-200.
15. Fornell, C. & Larcker, D.F. (1981). Evaluating structural models with unobservables variables and measurement error. Journal of Marketing Research, 18(1), 39-50.
16. Fowler, J.H. & Kam, C.D. (2007). Beyond the self: social identity, altruism, and political participation. The Journal of Politics, 69(3), 813-827.
17. Gencer, N. (2016). Çorum’da dindarlık – seçmen tercihi ilişkisi. Uluslararası Bütün Yönleriyle Çorum Sempozyumu. 28 – 30 Nisan 2016, 409-426.
18. Güllüpunar, H., Diker, E. & Aslan, E.S. (2013). Oy verme yaklaşımları bağlamında aday merkezli seçmen tercihi üzerine deneysel bir araştırma. Akademik Bakış Dergisi, 35 (Mart-Nisan), 1-21.
19. Hair, J.F., Hult, G.T.M., Ringle, C.M. & Sarstedt, M. (2014). A primer on partial least squares structural equation modeling (PLS-SEM). SAGE Publications.
20. Hair, J.F., Sarstedt, M., Ringle, C.M. & Mena, J.A. (2012). An assessment of the use of partial least squares structural equation modeling in marketing research. Journal of the Academy of Marketing Science, 40(3), 414-433.
21. Haydaroğlu, C. & Korkmaz, F. (2020). Ekonomi politikalarının seçmen davranışları üzerindeki etkisi üzerine bir değerlendirme. Eurasian Journal of Researches in Social and Economics, 7(12), 60-83.
22. Hudson, J. & Jones, P. R. (1994). The importance of ethical voter’: an estimate of altruism. European Journal of Political Economy, 10(3), 499-509.
23. Hudson, J. & Jones, P. R. (2002). In search of the good samaritan: estimating the impact of ‘altruism’on voters’ preferences. Applied Economics, 34(3), 377-383.
24. Iannaccone, L. R. (1992). Religious markets and the economics of religion. Social Compass, 39(1), 123-131.
25. Kalaycıoğlu, E. (1999). The shaping of party preferences in Turkey: Coping with the postcold war era. New Perspectives on Turkey, 20, 47-76.
26. Lavrič, M. & Flere, S. (2011). Intrinsic religious orientation and religious rewards: an empirical evaluation of two approaches to religious motivation. Rationality and Society, 23(2), 217-233.
27. Lijphart, A. (1979). Religious vs. linguistic vs. class voting: The “Crucial Experiment” of comparing Belgium, Canada, South Africa, and Switzerland. The American Political Science Review, 73(2), 442-458.
28. Masuda, K. & Yudhistira, M.H. (2020). Does education secularize the Islamic population? the effects of years of schooling on religiosity, voting, and pluralism in Indonesia. World Development, Elsevier, 130, 1-12.
29. Monroe, K.R. (1994). A Fat Lady in a Corset: Altruism and Social Theory. American Journal of Political Science, 38(4), 861-893.
30. Muflih, M. (2017). Altruism models in Islamic consumption system. International Journal of Islamic Business and Economics, 1(2), 63-75.
31. Negiz, N. & Akyıldız, F. (2012). Yerel seçimlerde seçmenin tercihi üzerinde aday imajının etkisi: Uşak örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15, 171-199.
32. Olson, J. K. & Beck, A. C. (1990). Religion and political realignment in the rocky mountain states. Journal for the Scientific Study of Religion, 29(2), 198-209.
33. Özcan, Ş. (2018). Dünya dinlerinde altın kural: diğerkâmlık. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 7(1), 285-308.
34. Öztürk, R. (2017). Siyasal pazarlamanın seçmen davranışlarına etkisinde ağızdan ağıza iletişimin aracılık rolü: Konya ili örneği (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Nevşehir.
35. Pew Reseach Center (2017). The Changing Global Religious Landscape. Retreived from https://www.pewforum. org/2017/04/05/the-changing-global-religious-landscape/ (access on Jan. 20, 2021)
36. Presidency of Religious Affairs of Turkey (2014). Türkiye’de dini hayat araştırması. Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, Ankara.
37. Rewerts, A.L. (2019). Trump etkisi: Amerika’da 2016 sonrası siyasi katılım (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Universitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
38. Rushton, J. P., Chrisjohn, R. D. & Fekken, G. C. (1981). The altruistic personality and the self-report altruism scale. Personality and Individual Differences, 2(4), 293-302.
39. Sözbilir, F. (2020). Factors affecting individuals’ creativity performance: Paternalist leadership, management innovation, and psychological ownership. BMIJ, 8(4), 929-954.
40. Tekeş, B. & Hasta, D. (2015). Özgecilik ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Nesne Psikoloji Dergisi, 3(6), 55- 75.
41. Tiltay, M. A. & Torlak, Ö. (2011). Materyalist eğilim, dini değerler, marka bağlılığı ve tüketici ahlakı arasındaki ilişkiler. İş Ahlakı Dergisi, 4(7), 93-130.
42. Tiltay, M.A. & Torlak, Ö. (2015). Yardım kurumlarına bağışın sosyal yönü: özgeci ve bencil bağış motivasyonlarının gizli bağış üzerindeki etkisi. Pazarlama Teorisi ve Uygulamaları Dergisi, 1(1), 23-39.
43. Toklu, I. T. & Ozturk Kucuk, H. (2017). The impact of brand crisis on consumers’ green purchase intention and willingness to pay more. International Business Research, 10(1), 22-33.
44. Toklu, I. T. and Ustaahmetoğlu, E. (2016). Tüketicilerin organik çaya yönelik tutumlarını ve satın alma niyetlerini etkileyen faktörler: bir alan araştırması. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 12(29), 41-61.
45. Turan, E. & Temizel, M. (2015). Din ve siyaset ilişkisi bağlamında oy verme davranışı: Niğde bölgesinde bir araştırma. Kastamonu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 7(1), 86-99.
46. Turan, E., Şen, A.T. & Aydilek, E. (2015). Kastamonu bölgesinde siyasal tutum ve davranışlarda sosyo-kültürel ve dinsel faktörlerin etkisi. Kastamonu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 9(3), 100- 119.
47. Tuygun Toklu, A. (2019). Çevresel bilinç yeşil davranışı etkiler mi? Türkiye’nin doğu karadeniz bölgesinde bir araştırma. İşletme Araştırmaları Dergisi, 11(4), 2799-2811.
48. Ümmet, D., Ekşi H. & Otrar, M. (2013). Özgecilik (altruism) ölçeği geliştirme çalışması. Değerler Eğitimi Dergisi, 11(26), 301-321.
49. Wakefield, J. C. (1993). Is altruism part of human nature? Toward a theoretical foundation for the helping professions. Social Service Review, 67(3), 406-458.
50. Zettler, I. & Hilbig, B. E. (2010). Attitudes of the selfless: explaining political orientation with altruism. Personality and Individual Differences, 48(3), 338-342.