Creating Experimental Textile Surfaces from Japanese Hiragana Alphabet Letters with 3D Printers

Öz

This study focuses on the integration of cultural values into experimental textile surfaces with three-dimensional printing technologies. Utilizing cultural and artistic elements in the design process provides significant contributions in terms of both aesthetic value and cultural awareness. In this context, the Hiragana alphabet in the Japanese writing system is considered not only as a linguistic tool but also as a visual representation of traditional aesthetic understanding. In the study, selected forms from the Hiragana letters were drawn as vectors, transferred to the three-dimensional modeling software in SVG format and loaded into the slicing program in STL format to optimize the production process. The prints were made with TPU (Thermoplastic Polyurethane) Flex filament, which is highly suitable for the textile sector with its flexible structure. Thanks to its recyclable structure, TPU filament also offers significant potential in terms of environmental sustainability. The experimental textile surfaces obtained, in addition to drawing attention to cultural diversity, constitute a practical example of innovative and ecological production models in the textile sector. Accordingly, the study aims to contribute to the integration of technological production opportunities with cultural values.

Anahtar Kelimeler

• 3D printing
• Hiragana
• experimental textile
• sustainability
• cultural design

Japon Alfabesi Hiragana Harflerinden Üç Boyutlu Yazıcılar ile Deneysel Tekstil Yüzeyleri Oluşturulması

Öz

Bu çalışma, kültürel değerlerin üç boyutlu baskı teknolojileriyle deneysel tekstil yüzeylerine entegrasyonunu konu edinmektedir. Tasarım sürecinde kültürel ve sanatsal öğelerden yararlanmak hem estetik değer hem de kültürel farkındalık açısından önemli katkılar sağlamaktadır. Bu bağlamda Japon yazı sisteminde yer alan Hiragana alfabesi yalnızca dilsel bir araç olarak değil; aynı zamanda geleneksel estetik anlayışın görsel bir temsili olarak ele alınmıştır. Çalışmada, Hiragana harflerinden seçilen formlar vektörel olarak çizilmiş, SVG formatında üç boyutlu modelleme yazılımına aktarılmış ve STL formatında dilimleme programına yüklenerek üretim süreci optimize edilmiştir. Baskılar, esnek yapısıyla tekstil sektörüne uygunluğu yüksek olan TPU (Thermoplastic Polyurethane) Flex filament ile gerçekleştirilmiştir. Geri dönüştürülebilir yapısı sayesinde TPU filament, çevresel sürdürülebilirlik açısından da önemli bir potansiyel sunmaktadır. Elde edilen deneysel tekstil yüzeyleri, kültürel çeşitliliğe dikkat çekmenin yanı sıra tekstil sektöründe yenilikçi ve ekolojik üretim modellerine dair uygulamalı bir örnek oluşturmaktadır. Buna göre çalışma, teknolojik üretim olanakları ile kültürel değerlerin bütünleşmesine katkı sunmayı amaçlamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Hiragana
• 3B yazıcı
• deneysel tekstil
• sürdürülebilirlik
• kültürel tasarım

Kaynakça

1. Akpınarlı, F., & Bulat, F. (2016). Tekstil yüzeylerinin manipülasyonu ve dijital transfer baskı denemeleri. Motif Akademi Halkbilimi Dergisi, 9(17), 167-186.
2. Atay, A. (2021). 16-19. Yüzyıl arası yabancı dil olarak Japonca öğretiminde kullanılan ders kitapları üzerine bir değerlendirme: Avrupalıların Japonca ders kitapları. Kesit Akademi Dergisi, 7(28), 110-135.
3. Çoruh, E., & Atalan, D. N. (2024). Yüzey çalışması kapsamında sanayi keçesi ile aksesuar tasarımı. Socıal Scıences Studıes Journal (SSSJournal), 9(118), 9640-9650.
4. Demir, E., & Ayranpınar, S. K. (2024). 3B yazıcıların tekstil ve moda sektöründe kullanımına örnek bir çalışma. Turkish Journal of Fashion Design and Management, 6(1), 23-44.
5. Duman, Ö. G. D. B., & Kayacan, M. C. (2016, Mayıs). Eklemeli İmalatta Kullanılan Stl Dosyalarının Hataları ve Onarım Yöntemleri. 1.3Boyutlu Baskı Teknolojileri Sempozyumu (3D-BTS). İstanbul
6. Esendemir, A. (2016). LearNihongo Japon alfabesi (4. Baskı). Cinius Sosyal Matbaası.
7. Evlen, H. (2019). Doluluk oranının 3B yazıcıda üretilen TPU ve TPE numunelerinin mekanik özellikleri üzerine etkilerinin incelenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Fen ve Mühendislik Dergisi, 21(63), 793-804.
8. Gümüştepe, Y. (2015). Illustrator CS6&CC (4. Baskı). İnkılap Kitapevi

9. Güven, S., & Yıldız, B. (2024). Tekstil yüzeyi tasarımında inovatif yöntemlerin kullanılması: 3B yazıcı teknolojileri ile TPU flex filament kullanımı ve deneysel tekstil yüzeyleri oluşturulması. Akademik Sanat, (23), 1-23.
10. Kalay, L. T., & Kalay, D. (2021). The Connotations of Japanese Words Written in Kanji Alphabet: A “Color”Ful Representation. TOKYO SUMMIT - IV 4th International Conference on Innovative Studies of Contemporary Sciences.
11. Metlioğlu, H. H. (2016). Günümüz dokuma kumaş tasarımında deneysel yüzey araştırmaları. Sanat ve Tasarım Dergisi, 5(2), 88-112.
12. Ngo, T. D., Kashani, A., Imbalzano, G., Nguyen, K. T., & Hui, D. (2018). Additive manufacturing (3D printing): A review of materials, methods, applications and challenges. Composites Part B: Engineering, 143, 172-196.
13. Panda, S. K. B. C., Sen, K., & Mukhopadhyay, S. (2021). Sustainable pretreatments in textile wet processing. Journal of Cleaner Production, 329, 129725.
14. Roschlia, A., Borisha, M., Feldhausena, T., Barnesa, A., Wanga, P., & MacDonalda, E. (2023). The g-code file. Motion and Path Planning for Additive Manufacturing, 225.
15. Seyhan, M., Bayram, G., & Togay, A. (2021). Hızlı prototipleme ve endüstriyel tasarım ilişkisinin sektörel üretim süreçlerinde mevcut durum tartışması. International Journal of 3D Printing Technologies and Digital Industry, 5(2), 326-338. https://doi.org/10.46519/ij3dptdi.837607
16. Sun, D., & Valtas, A. (2016). 3D printing for garments production: An exploratory study. Journal of Fashion Technology and Textile Engineering, 4(3), 1000139. http://dx.doi.org/10.4172/2329-9568.1000139
17. Şenavcu, H. İ. (2015). Dünden Bugüne Japon Budizmi: İnanç ve Uygulamaları [Doktora tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi].
18. Taşçı, M. (2025). Eklemeli imalat ile kişiye özel kafatası implantının geliştirilmesi [Yüksek lisans tezi, Bursa Uludağ Üniversitesi].
19. Teksmer Eğitim Danışmanlık Araştırma ve Laboratuvar Hizmetleri A.Ş. (2022). Tekstil sektöründe sürdürülebilir ve geri dönüştürülebilir hammadde kullanımı ve öne çıkan sürdürülebilir tekstil lifleri. https://upload.eib.org.tr/ZZFAF3F52D/4D747D7E1B1F4A4D747D7E1B1F4A4D747D7E1B1F4A4D747D7E.pdf
20. Timuremre, N. (2004). Kültürün mimarlık üzerindeki etkisinin incelenmesi: Japon kültürü ve Ando örneği [Yüksek lisans tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi].
21. UNEP. (2023). Sustainability and circularity in the textile value chain: A global roadmap. https://circulareconomy.europa.eu/platform/sites/default/files/2023-12/Full%20Report%20-%20UNEP%20Sustainability%20and%20Circularity%20in%20the%20Textile%20Value%20Chain%20A%20Global%20Roadmap_0.pdf
22. Üner, İ., & Akpınarlı, H. F. (2019). Geleneksel Tekstillerin Özellikleri ve Çeşitleri. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (34), 133-145.
23. Yıldıran, M. (2016). Moda giyim sektöründe üç boyutlu yazıcılarla tasarım ve üretim. Art-e Sanat Dergisi, 9(17), 155-172.
24. Yıldız, D. (2025). İmitasyon odaklı yeniden üretim: Doğal dokular ve tekstil yüzeyi. İdil, 14(116), 45-65. 10.7816/idil-14-116-04