Mevlânâ Celaleddîn Rûmî ve Melâyê Cizîrî’nin Düşüncesinde Varlığın Kaynağı ve Varoluşun Sırrı Olarak Aşk
Öz
Aşk, İslam filozof ve sûfîlerinin önemli bir kısmının hem varlığın kökeni hem de varoluş aleminin nesneleri arasındaki ilişkiyi açıklamada başvurdukları önemli bir konudur. Bu çalışmada aşkın ontolojik ve varoluşsal anlamları, biri 13.yüzyıl Konya’da diğeri 17.yüzyıl Cizre’de ortaya çıkmış iki büyük sûfî olan Mevlana Celaleddin Rûmî’nin ve Melayê Cizîrî’nin eserleri üzerinden ele alınacaktır. Bu iki mutasavvıfın düşüncelerinde ve özellikle varlık felsefelerinde aşk kavramının rolü ortaya konulacaktır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Aclûnî. (1985). Keşfu’l-Hafâ, Beyrut.
- Afifî, E. (1999). Muhyiddin İbnû’l-Arabî’de Tasavvuf Felsefesi (M. Dağ, Çev.). İstanbul: Kırkambar.
- ________(2004). Tasavvuf İslam’da Manevi Devrim (H. İ. Kaçar-M. Sülün, Çev.). İstanbul: Risale.
- ________(2011). İslâm Düşüncesi Üzerine Makaleler (E. Demirli, Çev.). İstanbul: İz.
- Ayvazoğlu, B. (1995). Aşk Estetiği. İstanbul: Ötüken.
- Bozkurt, B. (2010). Molla Ahmed-i Cezirî’nin Divan’ında Vahdet-i Vücûd Anlayışı. Uluslararası Şırnak ve Çevresi Sempozyumu Bildirileri içinde, (s. 625-636). Ankara: Şırnak Üniversitesi Yayınları.
- Bozkurt, Ö. (2010). İslâm Filozoflarının İnsan-Tanrı İlişkisinde Bazı Sorunlar. Eski Yeni Dergisi 19, 17-25.
- Cizîrî, M.A. (2009). Dîwan. (O. Tunç, Çev.). İstanbul: Nûbihar.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
-
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
18 Nisan 2016
Gönderilme Tarihi
1 Mart 2016
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2016 Cilt: 7 Sayı: 1