Tekerlekli Sandalye Basketbolcularının Esenlik Algısı ve Yaşam Doyum Düzeyinin İncelenmesi
Öz
Bu araştırmanın amacı tekerlekli sandalye basketbolcularının algılanan esenlik ve yaşam doyum düzeylerini incelemektir. Araştırmada nicel çalışma deseni kapsamında tarama (survey) yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini Türkiye Bedensel Engelliler Federasyonuna bağlı tekerlekli sandalye basketbol kulüplerinde lisanslı 17- 45 yaş aralığında 15 kadın 85 erkek olmak üzere toplam 100 bedensel engelli sporcu oluşturmaktadır. Araştırmada katılımcıların esenlik ve yaşam doyum düzeylerini belirlemek için veri toplama aracı olarak “Algılanan Esenlik Ölçeği” ve “Yaşam Doyum Ölçeği” kullanıldı. Araştırmada katılımcılara uygulanan ölçeklerden elde edilen bulgulara göre tekerlekli sandalye basketbolcularının yüksek düzeyde esenlik algısına ( X = 4.17, SS = 0.04 ) ve yaşam doyum düzeyine ( X = 20.31, SS = .57 ) sahip oldukları belirlendi. İstatistiksel analiz sonuçlarına göre algılanan esenlik ve yaşam doyum düzeyinde cinsiyet, yaş ve lisanslı geçen spor yapma süreleri bakımından gruplar arasında her hangi bir anlamlı farklılık olmadığı tespit edildi (p > .05). Araştırma grubunda yer alan katılımcıların fiziksel esenlik düzeyinin (X = 3.62, SS = 0.08) diğer esenlik boyutlarına göre daha düşük olduğu belirlendi. Bu araştırmanın örnekleminden elde edilen bilgilere dayanarak tekerlekli sandalye basketbol oyuncularının esenlik algısının ve yaşam doyum düzeyinin cinsiyet ve yaş durumlarına göre farklılaşmadığı spor kulüplerine katıldıkları ilk yıllardan itibaren yüksek olduğu ve bu algının ilerleyen yıllar devam ettiği açığa çıkmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Abdulhayoğlu, B., Kaya, B., & Konar, N. (2012). Masa tenisi oyuncularının esenlik algıları. Selçuk University Journal of Physical Education and Sport Science, 14(2), 268–272.
- Acar, B. (2010). Akademisyenlerde yaşam doyumu, iş doyumu ve meslekî tükenmişlik düzeylerinin belirlenmesine yönelik bir araştırma. Yüksek Lisans Tezi, Uşak Üniversitesi, Uşak.
- Adams, T., Bezner, J., & Steinhardt, M. (1997). The conceptualization and measurement of perceived wellness: Integrating balance across and within dimensions. American Journal of Health Promotion, 11(3), 208-218.
- Akdura, E., (2007), Bedensel engelli basketbol tekerlekli sandalye liglerinde aktif spor yapan basketbolcuların toplumsal yasama uyumlarında sporun etkisinin araştırılması. Yüksek Lisans Tezi. Dumlupınar Üniversitesi, Kütahya.
- Asçı, F. H. (2002). An investigation of age and gender differences in physical selfconcept among Turkish late adolescents. Adolescence, 37(146), 365-371.
- Carmona, R. H., Giannini, M., Bergmark, B., & Cabe, J. (2010). The surgeon general’s call to action to ımprove the health and wellness of persons with disabilities: historical review, rationale, and implications 5 years after publication. Disability and Health Journal, 3(4), 229-232.
- Cheng, H., & Furnham, A. (2003). Personality, self-esteem, and demographic predictions of happiness and depression. Personality and Individual Differences, 34(6), 921-942.
- Compton, C. W. (2005). Introduction to Positive Psychology. Belmont,CA, US: Thomson Wadsworth. Csikzentmihalyi, M. (2005), Akış -Mutluluk Bilimi-, çev. Semra Kunt Akbaş, Ankara: HYB Yayıncılık.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Spor Hekimliği
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Gökmen Özen
Bu kişi benim
Türkiye
Hüseyin Doğan
Bu kişi benim
Türkiye
Nurettin Konar
INONU UNIV
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
29 Aralık 2016
Gönderilme Tarihi
15 Şubat 2017
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2016 Cilt: 1 Sayı: 2