Takım ve Bireysel Sporlarla Uğraşan Sporcuların Empatik Eğilim Puanlarının Karşılaştırılması
Öz
Bolu ilinde takım sporlarıyla ve bireysel sporlarla uğraşan sporcular üzerinde yürütülen bu çalışmanın amacı, spor branşlarının sporcuların empatik eğilimleri üzerindeki etkisini belirlemektir. Bu amaçla Bolu ilinde takım sporuyla uğraşan 50, bireysel sporlarla uğraşan 51 sporcu olmak üzere toplam 101 sporcu araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Araştırma sırasında sporcuların empatik eğilimlerini ölçmek için Dökmen (1988) tarafından geliştirilen ‘’Empatik Eğilim Ölçeği’’ kullanılmıştır. Araştırmada ölçek yoluyla toplanan verilerin analizi ve yorumunda bilgisayar ortamı kullanılmıştır. Sporcuların empatik eğilimleri aritmetik ortalamalar (x̅) ve standart sapmalar (ss) kullanılarak betimlenmiştir. Verilerin dağılımının normal olmaması durumunda gurupların karşılaştırılmasında Mann-Whitney U testi, dağılımın normal olduğu durumda İndependent - samples-T Testi grupların karşılaştırılmasında kullanılmıştır. Anlamlılık düzeyi çalışma öncesi p<0.05 olarak belirlenmiştir. Yapılan istatistiksel değerlendirmede, takım ve bireysel sporlarla uğraşan kadınların empatik eğilim puanları arasında (p<0.05), takım sporlarıyla uğraşan kadın ve erkek sporcuların empatik eğilim puanları arasında(p<0.05), sporcuların milli olup olmaması durumuna göre (p<0.0) istatistiksel bir fark bulunmuştur. Diğer parametrelerin karşılaştırılmasında istatistiksel bir fark bulunmamıştır. Bu bulgular sonucunda, kadınlarda takım ve bireysel sporlarla uğraşmanın empati eğilim puanlarını etkilediği, takım sporlarının da her iki cinsiyette empati eğilim puanlarını etkili olduğu söylenebilir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akçakoyun F., Çalışkan E., Karlı H. (2010). Dövüş ve Takım Sporcularının Empati Düzeylerinin Karşılaştırılması, Türkiye Kickboks Federasyonu Spor Bilimleri Dergisi, 3(2), 37-47
- Aydın A. (1996). Empatik Becerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi, Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, İzmir.
- Balçıkanlı G. S., Yıldıran İ. (2011). Profesyonel Futbolcuların Sportmenlik Yönelimleri ve Empatik Eğilim Düzeyleri, Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, IX (2), 49-56
- Bayam G., Şimşek E. U., Dilbaz n. (1993). Üç Farklı Meslek Grubunda Empatik Beceri Düzeylerinin Karşılaştırılması, Kriz Dergisi. 3 (1–2),182–184.
- Berger D. (1984). On the Way to Empathic Understanding. American Journal of Psychotherapy. 28(1),111– 119.
- Bredemeier B., Weiss M., Shields D., Cooper B. (1986). The Relationship of Sport Involvement with Children’s Moral Reasoning and Aggression Tendencies, Journal of Sport Psychology, 8(4), 304– 318
- Bredemeier JBl. (1994). Children’s Moral Reasoning and Their Assertive, Aggressive, and Submissive Tendencies in Sport and DailyLife, Journal of Sport & Exercise Psychology, 16(1), 1-14
- Bredemeier JB., Shields D. (1986). Moral Growth Among Athletes and Nonathletes: A Comparative Analysis, The Journal of GeneticPsychology, 147(1), 7-18 Çetin Ü. F. (2010). Ortaöğretim Düzeyi Gençlerde Dindarlık Empati İlişkisi, Yüksek Lisans Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi Felsefe ve Din Bilimleri Anabilim Dalı, Isparta
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Spor Hekimliği
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
1 Haziran 2016
Gönderilme Tarihi
29 Mart 2016
Kabul Tarihi
25 Mayıs 2016
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2016 Cilt: 1 Sayı: 1