Causes, Frequencies And Degrees Of Urological Functional Loss in Patients Applying To The Health Board

Öz

Objective: We aimed to evaluate the causes and frequency of urological functional loss, as well as disability rates among patients admitted to the health board.
Materials and Methods: Between January 2016 and December 2020, 3074 people who applied to XXX Hospital urology health board were included in the study. People were grouped according to the reason for applying to the health board, including home care, tax reduction, disability pension, status report, report objection, age determination, nursing home application and evaluations for the security forces. Urological diseases were collected under the headings of upper urinary system diseases, uro-oncological diseases, neuro-urological diseases and andrological diseases. Age, gender, proportions of healthy and sick persons, and disability rates were recorded for each group.
Results: The mean age of the people included was 42.1 ± 19.8 years and the majority were men (76.3%). A total of 1056 people (34.4%) were diagnosed with a urological disease. Neuro-urological diseases were detected in 367 patients (11.9%), and they were the most common disease group. The second most common disease group is neurological diseases (8.1%). Bladder cancer was the most common (42.6%) uro-oncological disease and testicular cancer was the least (14.3%). Prostate cancer stands out as the disease that causes the most loss of function among uro-oncological diseases with an average disability rate of 36.6 ± 28.6.
Conclusion: Neuro-urological and andrological diseases are the most common urological diseases in patients who applied to the health board. The highest disability rates are observed in uro-oncological and neuro-urological diseases, respectively.

Anahtar Kelimeler

• health board
• disability rate
• urological diseases
• urology

Sağlık Kuruluna Başvuran Hastalarda Tespit Edilen Ürolojik İşlevsel Kayıp Nedenleri, Sıklıkları ve Derecesi

Öz

Amaç: Çalışmamızda sağlık kuruluna başvuran hastalar arasında ürolojik işlevsel kayıp nedenlerinin, sıklığının ve ayrıca engellilik oranlarının değerlendirilmesini amaçladık.
Gereç ve Yöntemler: Ocak 2016 – Aralık 2020 tarihleri arasında XXX Hastanesi üroloji sağlık kuruluna başvuran 3074 hasta çalışmaya dahil edildi. Evde bakım, vergi indirimi, malulen emeklilik, engelli maaşı, durum bildirir raporu, rapor itirazı, yaş tespiti, huzurevi başvurusu ve emniyet güçleri için yapılan değerlendirmeler olmak üzere sağlık kuruluna başvuru sebebine göre hastalar gruplandırıldı. Ürolojik hastalıklar; üst üriner sistem hastalıkları, üro-onkolojik hastalıklar, nöro-ürolojik hastalıklar ve androlojik hastalıklar olmak üzere üst başlıklarda toplandı. Her grup için yaş, cinsiyet, sağlam ve hasta kişilerin oranları ve engellilik oranları kaydedildi.
Bulgular: Dahil edilen kişilerin yaş ortalaması 42,1 ± 19,8 yıl olarak tespit edildi ve çoğunluğunu erkekler oluşturmaktaydı (%76,3). Ürolojik açıdan hastalık tanısı olan 1056 kişi (%34,4) tespit edildi. 367 hastada (%11,9) nöro-ürolojik hastalıklar tespit edilmiş olup en sık görülen hastalık grubunu oluşturmaktadır. İkinci en sık görülen hastalık grubu ise androlojik hastalıklardır (%8,1). Üro-onkolojik hastalıklar arasında en yaygın olarak mesane kanseri (%42,6) görülmekteyken, en az testis kanserine (%14,3) rastlandı. Prostat kanseri ortalama 36,6 ± 28,6 engellilik oranı ile üro-onkolojik hastalıklar arasında en çok işlev kaybına sebep olan hastalık olarak göze çarpmaktadır.
Sonuç: Üroloji sağlık kurulu başvuruları içinde en sık nöro-ürolojik ve androlojik hastalıklar ile karşılaşılmaktadır. En yüksek engellilik oranları ise sırasıyla üro-onkolojik ve nöro-ürolojik hastalıklarda görülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• sağlık kurulu
• Engel oranı
• Ürolojik hastalıklar
• Üroloji

Kaynakça

1. 1. TC Resmi Gazete (2019) Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik. 20 Şubat 2019. Sayı: 30692. Başbakanlık Basımevi. Ankara.
2. 2. Burcu E. Türkiye’de Yeni Bir Alan: ‘Engellilik Sosyolojisi’ Ve Gelişimi. Istanbul Journal of Sociological Studies 2016;0(52):0-0.
3. 3. Bınar M, ve ark. Engelli Sağlık Kurulu Raporlarında Kulak Burun Boğaz Hastalıklarının Dağılımı ve Toplam Engel Oranlarındaki Yeri. KBB-Forum 2019;18(1):44-52.
4. 4. Telli ME, Ulus ND, Gölemez H. Eskişehir Devlet Hastanesi Sağlık Kurulu Raporlarına Göre Görme Sistemi İşlevsel Kayıp Nedenleri ve Dereceleri. MN Oftalmol 2014;21:134-7.
5. 5. Aytaç Ö, Kurtdaş MÇ. Sağlık-Hastalığın Toplumsal Kökenleri Ve Sağlık Sosyolojisi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 2015;25(1):231-50.
6. 6. Özen S. Sağlık ve sosyo-kültürel yapı değişkenleri. Sosyoloji Dergisi 1994;(5):0-0.
7. 7. Ozlu DN, Guner E. Urological pathologies and their incidence rates determined in cases applied to the health board. Grand J Urol 2021;1(3):89-95.
8. 8. Doğusan AR. Türkiye'de Evde Sağlık Hizmetleri ile İlgili Mevzuat ve Gelişimi. Ankara Med J 2019;19(3):684-93.

9. 9. TC Resmi Gazete (2005) Evde Bakım Hizmetleri Hakkında Yönetmelik. 10 Mart 2005. Sayı: 25751. Başbakanlık Basımevi. Ankara.
10. 10. Koçak FA, ve ark. Kırsal Bölgede Özürlü Sağlık Kuruluna Başvuran Geriatrik Hastaların Özürlülük Dağılımı. Turk J Osteoporos 2018;24:92-9.
11. 11. Abrams P, et al. The standardisation of terminology in lower urinary tract function: report from the standardisation sub-committee of the International Continence Society. Urology 2003;61(1):37-49
12. 12. Mılsom I, Altman D, Cartwright R, Lapitan MC, Nelson R, Sillen U, Tikkinen K. Epidemiology of urinary incontinence (UI) and other urinary tract symptoms (LUTS), pelvic organ prolapse (POP) and anal incontinence (AI). In: Abrams P, Cardozo L, Khoury S, Wein AJ, editors. Incontinence. 5th International Consultation on Incontinence, Paris, February 2012. 5th ed ed. Paris: ICUD-EAU 2013. pp: 17-107. Available from: https://www.ics.org/Publications/ICI_5/INCONTINENCE.pdf
13. 13. Hampel C, et al. Prevalence and natural history of female incontinence. Eur Urol 1997;32 Suppl 2:3-12.
14. 14. Pöyhönen A, et al. Emprical evaluation of grouping of lower urinary tract symptoms. Principal component analysis of Tampere aging Male Urological Study data. BJU Int 2013;111(3):467-73.
15. 15. Kocak I, et al. Female Urinary İncontinence İn The West Of Turkey: Prevalence, Risk Factors And Impact on Quality of Life. Eur Urol 2005;48(4):634-41.
16. 16. Özkan ZS, Sapmaz E. Reprodüktif Çağdaki Kadınlarda Üriner İnkontinans Prevalansı ve Etkileyen Faktörler. J Kartal TR 2015;26(2):101-6.
17. 17. Kök G, Akyüz NŞA. Determination of The Awareness Level of The Women Over 20 Years Old Who Attended to GMMA Gynecology Outpatient Clinics In Terms Of Urinary Incontinence. Gulhane Med J 2006;48(3):132-6.
18. 18. Altintas R, et al. Assessment of urinary incontinence in the women in eastern Turkey. Int Urogynecol J 2013;24(11):1977-82.
19. 19. Stewart WF, et al. Prevalence and burden of overactive bladder in the United States. World J Urol 2003;20(6):327-36.
20. 20. Calais Da Silva F, et al. Relative importance of sexuality and quality of life in patients with prostatic symptoms. Results of an international study. Eur Urol 1997;31(3):272-80.
21. 21. Roehrborn CG. Benign prostatic hyperplasia: an overview. Rev Urol 2005;7 Suppl 9(Suppl 9):3-14.
22. 22. De Marzo AM, et al. Proliferative inflammatory atrophy of the prostate: implications for prostatic carcinogenesis. Am J Pathol 1999;155(6):1985–92.
23. 23. Donmez I, Mungan NA. Prevalance of BPH: national realities. Bull Urooncol 2011;10:11-4.
24. 24. Türk C, et al. EAU Guidelines on Interventional Treatment for Urolithiasis. Eur Urol 2016;69(3):475-82.
25. 25. Akinci M, Esen T, Tellaloglu S. Urinary stone disease in Turkey: an updated epidemiological study. Eur Urol 1991;20(3):200-3.
26. 26. Lotan Y. Economics and cost of care of stone disease. Adv Chronic Kidney Dis 2009;16(1):5–10.
27. 27. Aydın S. Türkiye’de üriner sistem kanserlerin görülme sıklığı. Turk J Urol 2007;33(4):392-7.