The Scientific Legacy of Antonio Maria Valsalva (1666–1723): An Anatomist’s Enduring Contributions to Medicine – A Medical History Study

Öz

Antonio Maria Valsalva (1666–1723) was a prominent Italian anatomist, surgeon, and physiologist whose contributions epitomize the revolutionary essence of early modern medicine. His seminal work, De aure Humana Tractatus (1704), systematically described the anatomy and physiology of the ear and thereby laid the foundation for the field of otology. In this paper, he presented the Valsalva maneuver-an expiratory procedure for equalizing middle ear pressurethat remains extensively utilized in otolaryngology, cardiology, and neurology. In addition to his contributions to otology, Valsalva made significant advances in cardiovascular anatomy. This study employs qualitative document analysis, utilizing primary sources such as Valsalva’s writings and Morgagni’s publications, alongside secondary historiographical accounts, to contextualize his contributions within the wider intellectual framework of the Scientific Revolution and Enlightenment medicine. It further examines the dissemination of Valsalva’s concepts throughout Ottoman medical literature, emphasizing the cross-cultural aspects of his impact. Valsalva’s influence persists not just via medical eponyms associated with his name but also through his humanistic perspective of medicine as a field rooted on observation, inventiveness, and compassion. Over three centuries posthumously, his contributions persist in influencing clinical practice, exemplifying how the ideas of a singular anatomist may resonate across generations of medical study. This historical analysis demonstrates that Valsalva’s contributions extended beyond isolated anatomical discoveries and played a pivotal role in shaping observation-based, humane, and interdisciplinary medical practice. The findings underscore the importance of integrating historical perspectives into contemporary medical education, particularly to foster an appreciation of ethical sensitivity, clinical observation, and methodological rigor rooted in early modern medicine.

Anahtar Kelimeler

• Antonio Maria Valsalva
• History of Anatomy
• Otology
• Valsalva Maneuver
• History of Medicine

Antonio Maria Valsalva'nın (1666–1723) Bilimsel Mirası: Bir Anatomistin Tıbba Kalıcı Katkıları – Bir Tıp Tarihi Çalışması

Öz

Antonio Maria Valsalva (1666–1723), erken modern tıbbın dönüştürücü ruhunu en iyi şekilde yansıtan seçkin bir İtalyan anatomist, cerrah ve fizyologdur. Onun çığır açan eseri De aure Humana Tractatus (1704), kulağın anatomisini ve fizyolojisini sistematik olarak tanımlayarak otoloji alanının temellerini atmıştır. Bu çalışmada tanıttığı “Valsalva manevrası” – orta kulak basıncını dengelemeye yönelik ekspiratuvar bir teknik – günümüzde hâlen otolaringoloji, kardiyoloji ve nörolojide yaygın olarak kullanılmaktadır. Valsalva, kulak burun boğaz alanındaki katkılarının yanı sıra, kardiyovasküler anatomi alanında da önemli ilerlemeler kaydetti. Bu çalışma, nitel bir doküman analizi yöntemiyle Valsalva’nın yazıları, Morgagni’nin yayımları ve ikincil tarih yazımı kaynaklarına dayanarak onun katkılarını Bilimsel Devrim ve Aydınlanma tıbbı bağlamında değerlendirmektedir. Ayrıca, Valsalva’nın fikirlerinin Osmanlı tıp literatürüne aktarımını inceleyerek etkisinin kültürler arası boyutlarını vurgulamaktadır. Valsalva’nın kalıcı mirası, yalnızca adını taşıyan tıbbi terimlerde değil, aynı zamanda gözleme, yeniliğe ve şefkate dayalı insancıl tıp anlayışında da yaşamaktadır. Ölümünden üç yüzyıl sonra dahi çalışmaları klinik uygulamaları şekillendirmeye devam etmekte ve tek bir anatomistin katkılarının tıp bilimi nesiller boyunca nasıl yankı bulabileceğini göstermektedir. Bu tarihsel analiz, Antonio Maria Valsalva’nın katkılarının yalnızca belirli anatomik keşiflerle sınırlı olmadığını, aynı zamanda gözleme dayalı, insancıl ve disiplinlerarası bir tıp anlayışının gelişiminde belirleyici bir rol oynadığını ortaya koymaktadır. Çalışmanın bulguları, tıp tarihi çalışmalarının çağdaş tıp eğitimi ve etik düşünceye katkı sağlayacak biçimde müfredatlara daha fazla entegre edilmesinin önemine işaret etmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Antonio Maria Valsava
• Anatomi Tarihi
• Otoloji
• Valsalva Manevrası
• Tıp Tarihi

Kaynakça

1. 1. Yale SH. Antonio Maria Valsalva (1666–1723). Clin Med Res. 2005;3(1):35-38.
2. 2. Fughelli P, Stella A, Sterpetti AV. Antonio Maria Valsalva (1666–1723): the smooth revolution made by a gentleman. Circ Res. 2019;124(12):1704-1706. doi:10.1161/CIRCRESAHA.119.315048
3. 3. Jacobs N, Bossy M, Patel A. The life and work of Antonio Maria Valsalva (1666–1723): popping ears and tingling tongues. J Intensive Care Soc. 2018;19(2):161–163. doi: 10.1177/1751143717731229
4. 4. García D, García C. Valsalva mucho más que una maniobra: Antonio María Valsalva (1666–1723). Rev Med Chil. 2006;134(8):1065-1068. doi:10.4067/S0034-98872006000800018.
5. 5. Yılar K, Nteli Chatzioglou G, Kale A, Gayretli Ö.The life and clinical contributions of Italian anatomist Antonio Maria Valsalva (1666–1723). Childs Nerv Syst. 2023;39:311-316. doi:10.1007/s00381-022-05710-5
6. 6. Bowen GA. Document analysis as a qualitative research method. Qual Res J. 2009;9(2):27-40. doi: 10.3316/qrj0902027
7. 7. Sak R, et al. Bir araştırma yöntemi olarak doküman analizi. Kocaeli Üniv Eğitim Derg. 2021;4(1):227-250. doi:10.33400/kuje.843306
8. 8. Valsalva AM. De aure humana tractatus. Bologna; 1704; History of Medicine Collections (Duke University) NcD (classical monograph; publisher not specified).

9. 9. Morgagni GB. Epistolae anatomicae XVIII. Padova; 1740. Venetiis: apud Franciscum Pitteri. https://catalog.hathitrust.org/Record/009286374
10. 10. Erkuş A. Davranış bilimleri için bilimsel araştırma süreci. Ankara: Seçkin Yayıncılık; 2009.
11. 11. Mayring P. Qualitative content analysis. Forum Qual Sozialforsch. 2000;1(2). doi: 10.17169/fqs-1.2.1089
12. 12. Meirelles RC, Neves-Pinto RM, Potsch AA. Antonio Maria Valsalva: biographical profile of a pioneer of otology. Int Arch Otorhinolaryngol. 2008;12(2):274-279.
13. 13. Kazi RA, Triaridis S, Rhys-Evans P. A short biography on the life of the dedicated anatomist Valsalva. J Postgrad Med. 2004;50(4):314-315. PMID: 16468194
14. 14. Forcieri S, Beretta EP, Riva MA. The birth of experimental physiology. Adv Physiol Educ. 2022;46(4):593-597. doi: 10.1152/advan.00126.2022
15. 15. Androutsos G. Giovanni Battista Morgagni (1682–1773): creator of pathological anatomy. J BUON. 2006;11:95-101. PMID: 17318961
16. 16. Creighton C. Morgagni, Giovanni Battista. In: Encyclopaedia Britannica. Vol. 18. London; 1911.
17. 17. Fransson SG, Rubboli A. Antonio Maria Valsalva. Clin Cardiol. 2003;26(2):102-103. doi: 10.1002/clc.49602602011
18. 18. Van Gijn J, Gijselhart JP. Valsalva en zijn manoeuvre [Antonio Maria Valsalva (1666–1723) and his manoeuvre]. Ned Tijdschr Geneeskd. 2010;154:A1803. PMID: 21176255
19. 19. Caragli V, Cunsolo E, Riddington YJ, Mudry A. Four facets of Antonio Maria Valsalva: a man’s life in a work of art. Hear Balance Commun. 2024;22(2):52-56. doi:10.4103/HBC. HBC_17_24
20. 20. Jellinek EH. The Valsalva manoeuvre and Antonio Valsalva (1666–1723). J R Soc Med. 2006;99(9):448-451. doi: 10.1258/jrsm.99.9.448
21. 21. Goulioumis AK, et al. The Eustachian tube dysfunction in children: anatomical considerations and current trends in invasive therapeutic approaches. Cureus. 2022;14(7):e27193. doi:10.7759/cureus.27193
22. 22. Cunsolo E, et al. Functional anatomy of the Eustachian tube. Int J Immunopathol Pharmacol. 2010;23(1):4-7. PMID: 20152070
23. 23. Dean M, Lian T. Transnasal endoscopic Eustachian tube surgery. Otolaryngol Clin North Am. 2016;49(5):1163-1171. doi: 10.1016/j.otc.2016.05.007
24. 24. Canalis RF. Valsalva’s contribution to otology. Am J Otolaryngol. 1990;11(6):420-427. doi: 10.1016/0196-0709(90)90122-c
25. 25. Gelfman DM. The Valsalva maneuver, set in stone. Am J Med. 2021;134:823-824. doi: 10.1016/j.amjmed.2021.01.035
26. 26. Ghazal SN. Valsalva maneuver in echocardiography. J Echocardiogr. 2017;15:1-5. doi:10.1007/s12574-016-0310-8
27. 27. Gorlin R, Knowles JH, Storey CF. The Valsalva maneuver as a test of cardiac function: pathologic physiology and clinical significance. Am J Med. 1957;22(2):197-212. doi: 10.1016/0002-9343(57)90004-9
28. 28. Kobat MA, Karasu M. Valsalva and modified Valsalva maneuver. J Clin Med Kaz. 2020;3(57):6-10. doi: 10.23950/1812-2892-JCMK-00770
29. 29. Kumar CM, Van Zundert AAJ. Intraoperative Valsalva maneuver: a narrative review. Can J Anesth. 2018;65(5):578-585. doi: 10.1007/s12630-018-1074-6
30. 30. Nishimura RA, Tajik AJ. The Valsalva maneuver—three centuries later. Mayo Clin Proc. 2004;79(4):578. doi: 10.4065/79.4.577
31. 31. Ballestriero R. Anatomical models and the Academy of Sciences of Bologna in the Age of Enlightenment. Eur J Anat. 2005;9:103-112. doi: 10.1111/j.1469-7580.2009.01169.x
32. 32. Temkin O. Basic science, medicine, and the Romantic era. Bull Hist Med. 1963;37(2):97-129. PMID: 13980539
33. 33. Cook Harold J. The Decline of the Old Medical Regime in Stuart London, Ithaca, NY: Cornell University Press, 2019. doi:10.7591/9781501733840
34. 34. Acıduman A, Er U, Belen D. Geç Osmanlı dönemi eserlerinden Bursalı Ali Münflî’nin Cerrâhnâme’sinde nöroşirürji bölümleri. Türk Nöroşir Derg. 2008;18(1):5–15.
35. 35. Acıduman A, Arda B. Hekimbaşı Abdülaziz Efendi’nin “Kıtaât-i Nekâve Fî Tercemet-i Kelimât-i Boerhaave” adlı eserinde nöroşirürji ile ilgili bölümlerin değerlendirilmesi. Türk Nöroşir Derg. 2011;21(1):18-28.
36. 36. Yıldız A. Osmanlı İmparatorluğu’nda sivil ve Türkçe tıp eğitimine geçiş. Ankara Üniv Tıp Fak Mecmuası. 2017;70(3):127-134. doi:10.1501/Tipfak_0000000977