Adı Darüşşifalara Ad Olan Kadınlar

Öz

In Anatolian Seljuks and Ottoman periods, darüşşifas, which established on behalf of royal women, provided free health care to all citizens. Moreover, being the patronage of this foundation was enabled to enhance these women’s prestige. The number of women who instituted darüşşifas is extremely high. In this study, royal women who were the owner of these foundations and their charitable institutions were introduced.Anahtar Kelimeler: Hanedan mensubu kadınlar; Darüşşifa; Vakıf

Anahtar Kelimeler

• Hanedan mensubu kadınlar, Darüşşifa, Vakıf

The Royal Women Founders of Darüşşifas in Anatolian Seljuks and Ottoman Periods

Öz

In Anatolian Seljuks and Ottoman periods, darüşşifas, which established on behalf of royal women, provided free health care to all citizens. Moreover, being the patronage of this foundation was enabled to enhance these women’s prestige. The number of women who instituted darüşşifas is extremely high. In this study, royal women who were the owner of these foundations and their charitable institutions were introduced

Anahtar Kelimeler

• Royal women, Darüşşifa, Wakf

Kaynakça

1. Cantay G. Kadın Baniler ve Darüşşifalar. Editör N Yıldırım. Sağlık Alanında Türk Kadını. İstanbul 1998, 466-72.
2. Can S. Terken Hatun’dan, Valide Sultan’a Selçuklular Döneminde Kadın (1040-1308). Ufukötesi Yayınları. 2. Baskı, İstanbul 2008.
3. Çıkla A. Erken Dönemde Osmanlı Devleti’nde Kadın Baniler (1299-1512). Erişim adresi: (http://www.yapitr.com/HaberDosyalari/ Detay2.aspx?HaberDosyaID=221&HaberID=35030). Erişim tarihi: 01.05.2009.
4. Kurnaz Ş. Cumhuriyet Öncesinde Türk Kadını (1839-1923). MEB, İstanbul 1992.
5. Yüksel H. Anadolu Selçuklularında Vakıflar. Anadolu Selçukluları ve Beylikleri Dönemi Uygarlığı I. Editör A Yaşar. TC Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları. Ankara 2006, 309-328.
6. Düzbakar Ö. Charitable Women And Their Pious Foundations in the Ottoman Empire: The Hospital of the Senior Mother, Nurbanu Valide Sultan. JISHIM. 2006 (5): 11-20.
7. Kuran A. Form and Function in Ottoman Building Complexes. Erişim adresi: (www.archnet.org/library/pubdownloader/ pdf/4906/doc/DPC0740.pdf). Erişim tarihi: 01.05.2009.
8. Sümertaş FM. Kadınlar ve Güç: 16-17. Yüzyıl İstanbul Mimarlığının Bani Kadınları. Erişim adresi: (http://www.yapitr.com/ HaberDosyalari/Detay_kadinlar-ve-guc-1617-yy-istanbul-mimarliginin-bani-kadinlari-firuzan-melike-sumertas_219. html?HaberID=350 30). Erişim tarihi: 01.05.2009.

9. Cantay G. Anadolu Selçuklu ve Osmanlı Darüşşifaları. Atatürk Kültür Merkezi Yayınları.Sayı: 61. Ankara 1992.
10. Terzioğlu A. Ortaçağ İslam-Türk Hastahaneleri ve Avrupa’ya Tesirleri. Türk Tarih Kurumu. Belleten. 1970. XXXIV (133): 121-149.
11. Şehsuvaroğlu BN, Demirhan Erdemir A, Cantay Güreşsever G. Türk Tıp Tarihi. Taş Kitapçılık-Yayıncılık. Bursa 1984.
12. Kazancıgil A. Osmanlılar’da Bilim ve Teknoloji. Osmanlı Ansiklopedisi. Editör B Şahin. İstanbul 1993. 7. cilt: 109-113.
13. Köker AH. Gevher Nesibe Sultan. Selçuklu Gevher Nesibe Sultan Tıp Fakültesi (Tıp mektebi-1206). Editör AH Köker. Erciyes Üniversitesi Gevher Nesibe Tıp Tarihi Enstitüsü Yayın no:10, Kayseri 1991.
14. Bayat AH. Kayseri Gevher Nesibe Tıp Medresesi ve Maristanı. Editör Sarı N. Ülker Erke’nin Yorumu ve Fırçasıyla Türkiye’de Tarihi Sağlık Kurumları. İstanbul: Nobel Tıp Kitabevleri, 2002: 3-5.
15. Bayat AH. Divriği Turan Melek Darüşşifası. Editör Sarı N. Ülker Erke’nin Yorumu ve Fırçasıyla Türkiye’de Tarihi Sağlık Kurumları. İstanbul: Nobel Tıp Kitabevleri, 2002: 11-14.
16. Bayat AH. Amasya Amber Bin Abdullah Darüşşifası. Editör Sarı N. Ülker Erke’nin Yorumu ve Fırçasıyla Türkiye’de Tarihi Sağlık Kurumları. İstanbul: Nobel Tıp Kitabevleri, 2002: 33-35.
17. Şerefeddin Sabuncuoğlu. Cerrahiyetü’l Haniyye. Editör İ Uzel. Türk Tarih Kurumu Yayınları. Ankara 1992.
18. Bayat AH. Manisa Hafsa Sultan Darüşşifası. Editör Sarı N. Ülker Erke’nin Yorumu ve Fırçasıyla Türkiye’de Tarihi Sağlık Kurumları. İstanbul: Nobel Tıp Kitabevleri, 2002: 47-49.
19. Atalar M. Osmanlı Padişahları. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, cilt XXIV, Ankara 1981. 425-461. Erişim adresi: (http://dergiler.ankara.edu.tr/dergiler/37/769/9766.pdf). Erişim tarihi: 01.05.2009.
20. Bayat AH. İstanbul Haseki Darüşşifası. Editör Sarı N. Ülker Erke’nin Yorumu ve Fırçasıyla Türkiye’de Tarihi Sağlık Kurumları. İstanbul: Nobel Tıp Kitabevleri, 2002: 51-53.
21. İyigün M. Lessons from the Ottoman Harem (On Ethnicity, Religion and War). Erişim adresi: (http://isites.harvard.edu/fs/docs/ icb.topic524481.files/Murat%20Iyigun_harem%20 war051508. pdf). Erişim tarihi: 01.05.2009.
22. Keating M. Feminine Roles in the Ottoman Empire: The Significance of Women during the Sultanate of Women Period. Erişim adresi: (http://www.rowan.edu/mars/ depts/womensstudies/documents/Keating.doc). Erişim tarihi: 01.05.2009.
23. Goodwin G. Osmanlı Kadınının Özel Dünyası. Sabah Kitapları. İstanbul 1997.
24. Altındal M. Osmanlıda Kadın. Altın Kitaplar Yayınevi. İstanbul 1994.
25. Arcak S. Üsküdar as the Site for the Mosque Complexes of Royal Women in the Sixteenth Century. Erişim adresi: (http://digital. sabanciuniv.edu/tezler/etezfulltext/ arcaksinem.pdf). Erişim tarihi: 01.05.2009.