Türkiye’de İlk Tahnit Yönteminin Uygulayıcısı: Nurettin Ali Berkol

Öz

1881 yılında doğan Nurettin Ali BERKOL 1902’de tıbbiye’den mezun oldu ve ardından Askeri Tıbbiye’deki Anatomi kürsüsünde çalışmaya başladı. Anatomi bilgisini arttırmak için Fransa’ya giden Berkol orada öğrendiği tekniklerle yurdumuza döndü. O tekniklerden birisi de daha önce ülkemizde uygulanmamış olan tahnit yöntemidir. Tahnit, kadavraları fiske etmek için formol verilmesi ve soğuk hava depolarında saklanması yöntemidir. Nurettin Ali Berkol aynı zamanda dekanlık, rektörlük ve milletvekilliği görevlerinde de bulunmuş olup Türk Antropoloji Merkezi’nin de kurucusudur. 1955 yılında vefat eden Berkol için öğrencisi Şehsuvaroğlu, hocası için duygu ve düşüncelerini şöyle ifade etmektedir: “O vazife hayatında olsun, hususiyetinde veya aile muhitinde olsun daima bir sevgi ve hürmet halesiyle mutat olarak yaşadı ve bu hava içinde ve 40 seneyi aşan hocalık hayatında birçok değerli hocalar yetiştirdiği gibi 8000 kadar gencin hekimlik mesleğine karışmasına yardım etti.” Türkiye’de modern Anatominin kurucularından Hasan Mazhar Paşa’nın yanında yetişen Berkol’un, Anatomi alanındaki çalışmaları ve getirdiği yeniliklerle yeni kuşak Anatomistlere ilham kaynağı olacağı inancındayız

Anahtar Kelimeler

• Anatomi, Tahnit, Berkol

Implementer of the First Embalming Methods in Turkey: Nurettin Ali Berkol

Öz

Abstract Nurettin Ali Berkol was born in 1881 and graduated from medical school in 1902; and then he began to work at the department of anatomy in Military Medical School. Berkol went to France to improve anatomy knowledge and he returned our country with techniques he learned there. One of those techniques is the embalming method that was not previously applied in our country. The meaning of embalming methods is that giving formalin to fix cadavers and store in cold storage. Nurettin Ali Berkol also worked as dean, rector and deputy and he was the founder of the Turkish Anthropology Centre. Berkol died in 1955. His student whose name was Sehsuvaroglu expressed his thoughts and feelings as follows; “He lived always with full of love and respect in his work life and in his private or family life. He trained many valuable teachers and helped approximately 8,000 young people to interfere with medical profession in over 40 years of teaching.”

Anahtar Kelimeler

• Anatomi, Tahnit, Berkol/ Anatomy, Embalming, Berkol

Kaynakça

1. Türk ve Dünya Ünlüleri Ansiklopedisi.İstanbul: Anadolu Yayıncılık, 1985.
2. Ulucam E, Gokce N, Mesut R. Türkiye’de antropoloji bilimini kuran anatomistler ve katkıları. Yeni Tıp Tarihi Araştırmaları ; 8: 57-67. Şehsüvaroğlu BN. Bizde anatomi öğretimine dair. İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası. 1952; 15 (1): 394-397.
3. Demirel FA. Türkiye antropolojisinin tarihçesi ve gelişimi üzerine. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi2011; 3(4): 128-134.
4. Atmaca NS. Türk Tıp dilinin tarihsel gelişimi. içinde: Sağlık bilimlerinde süreli yayıncılık - 2004 içinde., O Yılmaz (ed).
5. TÜBİTAK matbaası. Ankara 2004. s.197-210.
6. Dekan Ord. Prof. Dr. Nurettin Ali Berkol’un tıbbiyeliler bayramını açış hitabesi. İÜ Tıp Fak. Mecm. 1939; 2(8): 1058-1059.
7. Ulucam E, Gokce N, Mesut R. Turkish anatomy education from the foundation of the first medical school to today. JISHIM 2003; 2: 50-52.
8. Zeren Z. Ord. Prof. Dr. Nurettin Ali Berkol’un yetmişinci yıldönümü için. İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası1952; 15(1): 3-6.

9. Frik F. Hocalarım. Dirim 1977; 52(1-2):87-88.
10. Elçioğlu Ö. Osmanlı İmparatorluğu’nda Anatomi Öğretimi. Dirim 1990; 56: 179-184.
11. TuramanlarO, ve ark.Modern anatominin kurucularından Hasan Mazhar Paşa. Kocatepe Tıp Dergisi 2012;13:123-128.
12. Berkol NA. Safra kesesi varieteleri. İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası 1944; 28: 3503 - 3508.
13. Berkol NA. Aort kavsi dallarında görülen anomaliler. İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası 1946; 3: 205-209.
14. Etker Ş. Dr. Aımémouchet ve tıbbiye’defransız kültürel egemenliğinin sonu. Osmanlı Bilimi Araştırmaları 2005; 6(2): 70. http://mksun.mkutup.gov.tr
15. Özaydın Z. Türk tıp ve tabii ilimler tarihi bibliyografyası (tıp-eczacılık-diş hekimliği, veterinerlik hekimliği, hemşirelik, ebelik), (19-21. yy.): Cumhuriyetin 90. yılı anısına / İstanbul: İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi, s. 229, 2012.