Yaşam Kalitesi Kavramının Antik Dönemdeki Öncülleri

Öz

“Yaşam kalitesi” geçmişten günümüze tıbbi düşünceleri ve eylemleri etkileyen bir olgu olmuş ve mutluluk, anlamlı yaşam, kendini iyi hissetme, rahat bir yaşam sürme, yaşama gayesi, yaşama şansı ve hayatın değeri gibi birçok farklı kavram çerçevesinde ele alınarak tartışılmıştır. Bu tartışmaların tarihsel temelleri “mutluluk” ve “iyi yaşam” konularını irdeleyen Yunan filozofları Platon ve Aristo’ya dayandırılmaktadır. Çalışmamızda yaşam kalitesi kavramının antik dönemdeki öncüllerini belirlemek üzere, bu filozofların “Devlet” ve “Nikomakhos’a Etik” isimli eserlerinden yola çıkılmış ve onların yaşam kalitesi ile ilgili düşünceleri sırasıyla ele alınıp irdelenmiştir

Anahtar Kelimeler

• Yaşam kalitesi, Antik zamanlar

The Ancient Predecessors of “Quality of Life”

Öz

Abstract Quality of life has been existed as a phenomenon that affects medical thoughts and actions from past to present. It has been discussed in the context of different concepts such as happiness, meaningful life, living a comfortable life, the purpose of life, the chance to live and the value of life.The historical basis of these discussions can be traced back to the Ancient Greek philosophers: Plato and Aristotle. The aim of our study is to determine the ancient period predecessors of “quality of life concept” in the light of their well known works “The Republic” and “Nicomachean Ethics”, which were focused on the subjects of “happiness” and “the good life”.

Anahtar Kelimeler

• Quality of life, Ancient times

Kaynakça

1. Plato. Plato in Twelve Volumes, Vols. 5 & 6 translated by Shorey P. London: Cambridge, MA, Harvard University Press, William Heinemann Ltd;1969.
2. Bergdolt K. Das Gewissen der Medizin: Arztische Moral von der Antike bis heute. München: C.H. Beck Verlag;2004.
3. Platon (Eflatun), Devlet. 2.Baskı,çev: Eyuboğlu S, Cimcoz MA, İstanbul:Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları;2000.
4. Türk Tabipleri Birliği Etik Bildirgeleri. 1.Baskı, Ankara: Türk Tabipleri Birliği Yayınları;2009.
5. Okuyaz S, Kadıoğlu FG. Türk Tabipleri Birliği’nin, Amerikan Tıp Birliği’nin ve İngiliz Tıp Birliği’nin Boşuna Tedavi Hakkındaki Görüşlerinin Değerlendirilmesi. 2. Uluslar arası Tıp Etiği ve Tıp Hukuku Kongresi Bildiri Kitabı. edt Erdemir AD, Erer S, Öncel Ö, Ankara: Nobel; 2009. 317-329.
6. American Medical Association (AMA)’s Code of Medical Ethics, 2.035 Futile Care. [cited 2012 may 21]Available from: http://www.ama-assn.org
7. End-of-life decisions, Views of the BMA. October 2007.
8. Herberger B. Gesundheitsbezogene Lebensqualitat von tumorkranken Patientinnen. Msc Thesis, Interuniversitaren Kolleg für Gesundheit und Entwicklung, Graz/Schloss Seggau; 2007.

9. Işık A, Meriç M. Hayatın kalitesi (quality of life) kavramının felsefık temelleri; Aristo, Bentham ve Nordenfelt. Ege Akademik Bakış / Ege Academic Review, 2010; 10(1):421-434.
10. Barofsky I. Patients’ rights, quality of life, and health care system performance. Quality of LifeResearch, 2003; 12:473–484.
11. Fayers PM, Machin D. Quality of Life. Assessment, Analysis and Interpretation, 1st ed. Chichester:John Wiley &Sons;2000.
12. Nordenfelt L. Quality of Life, Health and Happiness, Avebury:Ashgate Publishin Limited;1993.
13. Kostka C. Grundlagen zur Lebensqualitat. In: Kamiske GF, editors. Lebensqualitat: Bausteine und Methoden. 1st. ed. München: Hanser Verlag; 2004. p.7-25.
14. Ostenfeld E. Aristotle on the Good Life and Quality of Life. In: Nordenfelt L, editors. Concepts and Measurement of Quality of Life in Health Care. Dordrecht: Kluwer Academic Publishers;1994.p.19-34.
15. Musschenga AW. Quality of Life and Handicapped People. In: Nordenfelt L, editors. Concepts and Measurement of Quality of Life in Health Care. Dordrecht: Kluwer Academic Publishers;1994.p.181-198.
16. Cevizci A. Felsefe Sözlüğü. İstanbul: Paradigma; 2005.
17. Schalock RL, Verdugo MA, Braddock DL. Handbook on Quality of Life for Human Service Practitioners.Washington DC:American Association on Mental Retardation;2002.