Determination of The Element Content of Shed Snake Skin Used in The Papilloma Treatment of Anatolian Folkloric Medicine

Öz

Introduction: The shedding process of snakes is a dynamic part of their life cycles. Healthy snakes shed their skin three or four times a year. The shedding skin is left to nature and is called shed snake skin. Shed snake skin have been used in the treatment of various diseases in folkloric medicine since ancient periods. In this study, it was aimed to determine the elemental content of shed snake skin used in papilloma treatment in Anatolian folkloric medicine.

Method: In the present study, a total of 12 shed snake skins collected from the countryside of Kahramanmaras from the Dolichophis jugularis (N = 6) and Malpolon insignitus (n = 6) species were used. Shed snake skins were collected by Veli Sakallı in April-May 2017. The elemental content and the elemental concentrations of shed snake skins were determined using inductively coupled plasma mass spectrometry.

Result: A total of 21 macro and microelement and concentrations were determined in the shed skins of both species. The difference between the concentrations of magnesium, titanium, manganese, iron, and nickel elements was found to be statistically significant among the species and no significant difference was observed between the other element concentrations.

Discussion: As a result of the current study, it was thought that the shed skins of Dolichophis jugularis and Malpolon insignitus species used in the treatment of papilloma in Anatolian folkloric medicine has contents rich in elements and these contents may treat the papilloma by inactivating the virus causing the papilloma. The results have the potential to contribute to the synthesis of new drugs that can be used in the treatment of papilloma. 

Anahtar Kelimeler

• Anatolian folkloric medicine,shed snake skin,papilloma treatment,elemantal analysis

Anadolu Folklorik Tıbbında Siğil Tedavisinde Kullanılan Yılan Gömleklerinin Element İçeriğinin Belirlenmesi

Öz

Giriş: Yılanların deri değiştirmesi yaşam döngülerinin dinamik bir parçasıdır. Sağlıklı yılanlar yılda üç ya da dört kez deri değiştirirler. Doğaya bırakılan bu deriler yılan gömleği olarak adlandırılır. Yılan gömlekleri antik dönemden bu yana folklorik tıpta çeşitli hastalıkların tedavisinde kullanılmaktadır. Bu çalışmada Anadolu folklorik tıbbında siğil tedavisinde kullanılan yılan gömleklerinin element içeriğinin belirlenmesi amaçlanmıştır.

Metod: Çalışmada Kahramanmaraş kırsalından toplanan Dolichophis jugularis (Karayılan) (n=6) ve Malpolon insignitus (Çukurbaşlı yılan) (n=6) türlerine ait yılan toplam 12 adet yılan gömleği kullanılmıştır. Yılan gömlekleri 2017 yılı Nisan-Mayıs aylarında Veli Sakallı tarafından toplanmıştır. Yılan gömleklerinin element içeriği ve element derişimleri indüktif eşleşmiş plazma kütle spektrometresi kullanılarak belirlenmiştir.

Bulgular: Her iki türe ait gömleklerde toplam 21 makro ve mikroelement ve derişimleri saptanmıştır. Türler arasında magnezyum, titanyum, mangan, demir ve nikel elementlerinin derişimleri arasındaki fark istatistiksel olarak önemli bulunmuş, diğer element derişimleri arasında ise önemli bir fark gözlenmemiştir.

Tartışma: Çalışma sonunda Anadolu folklorik tıbbında siğil tedavisinde kullanılan Dolichophis jugularis ve Malpolon insignitus türlerine ait yılan gömleklerinin zengin bir element içeriğine sahip olduğu ve bu içeriğin siğile neden olan virüsü inaktive ederek siğili tedavi edebildiği düşünülmüştür. Elde edilen sonuçlar siğil tedavisinde kullanılabilecek yeni ilaçların sentez edilme çalışmalarına katkıda bulunma potansiyeline sahiptir. 

Anahtar Kelimeler

• Anadolu folklorik tıbbı,yılan gömleği,papilloma tedavisi,element analizi

Kaynakça

1. 1. Oğuz, N. Y. (1996). Toplum, bilim ve tıp etiği açısından alternatif tıp ve halk tıbbı. Bilim ve Ütopya Dergisi, 25, 36-37. Orozobaev M. Kırgız halk inancı ve halk hekimliği uygulamalarında yılan. Karadeniz 2012; 15: 1-17.
2. 2. Costa-Neto, E. M. (2005). Animal-based medicines: biological prospection and the sustainable use of zootherapeutic resources. Anais da Academia Brasileira de ciências, 77(1), 33-43.
3. 3. Mukherjee S, Gomes A, Dasgupta SC. Zoo Therapeutic uses of Snake Body Parts in Folk. Traditional Medicine. J Zool Res 2017; 1: 1-9.
4. 4. Greene HW. Snakes: the evolution of mystery in nature. University of California Press. USA; California, 1997.
5. 5. Gray BS. Shed snakeskin ıdentification: a guide to snakeskins found in Pennsylvania. Pennsylvania Amphibian & Reptile Survey, 2015.
6. 6. Budak, A., & Göçmen, B. (2014). Herpetoloji. Ege Üniversitesi.
7. 7. Tataroğlu ET. Anadolu tıbbi follorunda cilt hastalıkları ve tedavi uygulamaları, yüksek lisans tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü 2014.
8. 8. Orozobaev M. Kırgız halk inancı ve halk hekimliği uygulamalarında yılan. Karadeniz 2012; 15: 1-17.

9. 9. Avcı, G. A., & Bozdayı, G. (2013). İnsan papilloma virüsü. Kafkas Tıp Bilimleri Dergisi, (3), 136-144.
10. 10. Şahiner, F., & Şener, K. (2013). Human Papilloma Virüs Enfeksiyonları, Risk Faktörleri ve Koruyucu Önlemler. TAF Preventive Medicine Bulletin, 12(6).
11. 11. Munoz, N., Bosch, F. X., De Sanjosé, S., Herrero, R., Castellsagué, X., Shah, K. V., ... & Meijer, C. J. (2003). Epidemiologic classification of human papillomavirus types associated with cervical cancer. New England Journal of Medicine, 348(6), 518-527.
12. 12. Chaturvedi, U. C., Shrivastava, R., & Upreti, R. K. (2004). Viral infections and trace elements: a complex interaction. Current science, 1536-1554.
13. 13. Military Strategies for Sustainment of Nutrition and Immune Function in the Field. Beck MA, Trace Minerals, Immune Function, and Viral Evolution, Institute of Medicine (US) Committee on Military Nutrition Research. 337-359. Washington (DC): National Academies Press (US); 1999.
14. 14. Sagripanti, J. L., Routson, L. B., Bonifacino, A. C., & Lytle, C. D. (1997). Mechanism of copper-mediated inactivation of herpes simplex virus. Antimicrobial agents and chemotherapy, 41(4), 812-817.
15. 15. Noyce, J. O., Michels, H., & Keevil, C. W. (2007). Inactivation of influenza A virus on copper versus stainless steel surfaces. Appl. Environ. Microbiol., 73(8), 2748-2750.