Bir Üniversite Hastanesinde Görev Yapan Hemşirelerin Farmakovijilans Hakkında Bilgi, Tutum ve Uygulamalarının Değerlendirmesi
Öz
Amaç: Advers ilaç reaksiyonlarının tespit edilmesi ve izlenmesi ilaç güvenliği açısından zorunlu olmasına rağmen, ülkemizde advers ilaç reaksiyonu bildirimi yetersizdir. Öte yandan hemşirelerde farmakovijilansın önemi hakkında farkındalık yaratmak advers ilaç reaksiyonu bildirimi için önem arz etmektedir. Bu çalışmanın temel amacı bir üniversite hastanesinde çalışan hemşirelerin farmakovijilans konusundaki bilgi, tutum ve uygulamalarını değerlendirmektir.
Yöntem: Kesitsel ve tanımlayıcı tipte yapılan bu çalışmada, Mersin Üniversitesi Hastanesinde çalışan hemşirelerin farmakovijilans konusunda bilgi, tutum ve uygulamalarını değerlendirmek için 25 soruluk anket uygulanmıştır.
Bulgular: Hemşirelerin %83,9’u farmakovijilansı doğru tanımlamış ve %40,7’si hastanede bir farmakovijilans irtibat noktasının olduğunu bilmiştir. Hemşirelerin %81,7’si advers ilaç reaksiyonu bildiriminin profesyonel bir yükümlülük olduğunun farkındadır. Hemşirelerin %48,8’i yaşanan bir advers ilaç reaksiyonu gördüğünü bildirmekle birlikte sadece %0,2’si advers ilaç reaksiyonu bildirimi yaptığını ifade etmiştir. Yaşanan bir advers ilaç reaksiyonunu tanımlamada hemşirelerin %75,1’i karar vermenin zor olduğunu bildirmiş ve advers ilaç reaksiyonunu bildirmek için hemşirelerin %36,6’sı yeterli zamanlarının olmadığını sebep olarak göstermişlerdir.
Sonuç: Bu çalışmada araştırmaya katılan hemşirelerin farmakovijilans ile ilgili bilgi, tutum ve uygulamalarında eksiklikleri olduğu görülmüştür. Hemşireler arasında advers ilaç reaksiyonu bildirimi oranı çok düşüktür. Hastanelerde hemşireler için farmakovijilans ile ilgili eğitimler düzenlenmeli ve hemşirelerin bu süreçte yer almaları sağlanmalıdır. Bu şekilde advers ilaç reaksiyonlarının bidiriminde hemşirelerin gerekli katkıyı sunması sağlanabilir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- World Health Organization (2002) Safety of medicines: A guide to detecting and reporting adverse drug reactions:why health professionals need to take action. Geneva: World Health Organization; 2002.
- Campbell JE, Gossell-Williams M, Lee MG. A Review of Pharmacovigilance. West Indian Med J 2014; 63 (7): 771.
- Lindquist M, Edwards IR. The WHO Programme for International Drug Monitoring, its database, and the technical support of the Uppsala Monitoring Center. J Rheumatol 2001;28:1180-7.
- Ithnin M, et al. Mobile App Design, Development, and Publication for Adverse Drug Reaction Assessments of Causality, Severity, and Preventability. JMIR Mhealth Uhealth 2017;5(5):e78.
- Ergün Y, et al. Knowledge attitude and practice of Turkish health professionals towards pharmacovigilance in a university hospital. Int Health. 2019 May 1;11(3):177-184.
- Bhagavathula AS, at al. Health Professionals' Knowledge, Attitudes and Practices about Pharmacovigilance in India: A Systematic Review and Meta-Analysis. PLoS One. 2016 Mar 24;11(3):e0152221.
- Ozcan G, et al. Adverse drug reaction reporting pattern in Turkey: analysis of the national database in the context of the first pharmacovigilance legislation. Drugs Real World Outcomes 2016;3:33–43.
- Toklu HZ, Uysal MK. The knowledge and attitude of the Turkish community pharmacists toward pharmacovigilance in the Kadikoy district of Istanbul. Pharm World Sci (2008) 30:556–562.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Klinik Tıp Bilimleri
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Nalan Tiftik
*
0000-0001-7277-3369
Türkiye
İbrahim Duman
Bu kişi benim
0000-0002-3961-5702
Türkiye
İsmail Ün
0000-0001-6442-4185
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
25 Eylül 2019
Gönderilme Tarihi
24 Haziran 2019
Kabul Tarihi
8 Temmuz 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 9 Sayı: 3
Cited By
Defining the awareness and attitude of the clinicians through pharmacovigilance in Turkey
World Journal of Clinical Cases
https://doi.org/10.12998/wjcc.v11.i20.4865
