Trauma in Ancient Skeletons: Case reports from Minnetpınarı and Güllüdere Materials

Öz

Objective: Indentifying traumas in human skeletons is important for obtaining information about the traumatic events experienced by individuals in their daily lives, at/around the time of death or after death. The aim of this study is to identify the trauma findings in ancient human skeletons found in Minnetpınarı and Güllüdere archaeological excavations and to compare with the trauma characteristics observed in forensic anthropological analysis to understand the trauma mechanisms and contribute the studies about the living and health conditions of these two ancient human populations.
Method: Macroscopic examinations were conducted on the skeletal remains belonging to 60 individuals. Fractured bones were reconstructed with hot silicone. The types of trauma and fracture morphologies were determined. All findings were documented and photographed.
Results: 4 individuals presented antemortem trauma. Almost all skeletal elements exhibited fractures caused by postmortem trauma. Plastic deformation was observed in Güllüdere skulls. Antemortem trauma findings were mostly found in the lower and upper extremities which were probably caused by blunt trauma.
Conclusion: Trauma findings in ancient skeletons presented similar pathological features with of forensic anthropological examples. This study exhibited that the identification and interpretation of trauma in the ancient skeletal material is possible. The healing status of the antemortem fractures could provide information about the health conditions of the individuals. The analysis on Güllüdere skulls showed that the plastic deformations have occured postmortem when the bone did not lose its collagen structure, and it possibly have occurred from the pressure caused by grave fillings or grave collapses overtime.
Key Words: , Trauma, Pathology, Forensic Anthropology, Physical Anthropology, Paleoanthropology.

Anahtar Kelimeler

• Skeleton
• Trauma, Pathology, Forensic Anthropology, Physical Anthropology, Paleoanthropology

Antik Dönem İskeletlerinde Travma: Minnetpınarı ve Güllüdere Materyallerinden Olgu Sunumları

Öz

Amaç: İnsan iskeletlerinde görülen travma bulgularının tanımlanması kişilerin günlük yaşamlarında, ölüm zamanı veya sonrasında başlarından geçen travmatik olaylar hakkında bilgi edinmek açısından önemlidir. Bu çalışmanın amacı, Minnetpınarı ve Güllüdere arkeolojik kazılarında bulunan antik dönem insan iskeletlerindeki travmaları belirlemek, bu patolojik durumlara neden olan mekanizmaları anlamak adına adli antropolojik incelemelerdeki travma özellikleri ile karşılaştırmak ve antik dönemde yaşamış bu iki insan topluluğunun yaşam koşulları ve sağlık durumları hakkında yapılmış çalışmalara katkıda bulunmaktır.
Yöntem: 60 bireye ait kemikler makroskobik olarak incelendi. Çok parçalı kemikler sıcak silikonla rekonstrüksiyon yapılarak bütünlendi. Travma çeşitleri ve kırık morfolojileri tanımlandı. Tüm bulgular fotoğraflanarak belgelendi.
Bulgular: 4 bireyde antemortem travma bulgusu, tüm bireylerde çok sayıda postmortem kırıklar ve Güllüdere kafataslarında plastik deformasyonlar görüldü. Antemortem travmaların alt ve üst ekstremitelerde mevcut olduğu ve yüksek olasılıkla künt travma sonucunda meydana geldikleri izlendi.
Sonuç: Antik iskeletlerdeki antemortem travma bulgularının, adli antropolojik örneklerdeki bulgularla aynı patolojik özelliklere sahip olduğu görüldü. Antik iskelet materyali üzerinde travma tespiti ve yorumlamasının mümkün olduğu ve kırıkların iyileşme özelliklerinin bireylerin sağlık durumları hakkında bilgi sağladığı görüldü. Güllüdere kafataslarında izlenen plastik deformasyonun postmortem süreçte, kemiğin kolajen yapısını kaybetmediği zaman içerisinde, muhtemelen mezar dolgularından veya zaman içerisinde meydana gelen mezar çökmelerinden kaynaklanan basınçtan ötürü gerçeklemiş olabileceği sonucuna varıldı.

Anahtar Kelimeler

• iskelet
• travma
• patoloji
• adli antropoloji
• fizik antropoloji
• paleoantropoloji

Kaynakça

1. 1. Sauer NJ. The Timing Of Injuries And The Manner Of Death: Distinguishing Among Antemortem. Perimortem and Postmortem Trauma. Forensic Osteology. 1998; Chapter 15:321-331.
2. 2. Christensen AM, Passalacqua NV. A Laboratory Manual For Forensic Anthropology. Academic Press. Elsevier. 2018; Chapter 13:185-206.
3. 3. Kimmerle EH, Baraybar J.P. Skeletal Trauma: Identification of Injuries Resulting From Human Rights Abuse And Armed Conflict, CRC Press. 2008.
4. 4. Byers SN. Introduction to Forensic Anthropology: Death, Trauma and the Skeleton. A text book. Pearson and AB. 2010; P. 274-354.
5. 5. Çeker D. Adli Antropolojide Perimortem ve Postmortem Kırıkların Ayırımı ve Travma Analizlerindeki Önemi. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Antropoloji Dergisi 2014; 27: 047-064.
6. 6. Passalacqua VN, Rainwater WC. Skeletal Trauma Analysis: Case Studies in Context. Wiley Blackwell. 2015.
7. 7. Lovell Nancy C. Trauma Analysis in Paleopathology. Yearbook Of Physical Anthropology 1997; 40:139-170.
8. 8. Stewart TD. Essentials of Forensic Anthropology. Springfield, IL: Charles C.Thomas; 1979.

9. 9. [İnternet] http://antropoloji.humanity.ankara.edu.tr/paleoantropoloji/ (güncel 16.08.2020)
10. 10. Cunha E, João P. Bone Pathology and Antemortem Trauma. Encyclopedia of Forensic Sciences, Second Edition, Elsevier Ltd., 2013; p.76-82.
11. 11. Moraitis K, Eliopoulos C, Spiliopoulou C. Fracture Characteristics of Perimortem Trauma in Skeletal Material. The Internet Journal of Biological Anthropology. 2008; Volume 3 Number 2.
12. 12. Burke PM. Forensic Pathology of Fracutes and Mechanisms of Injury. Postmortem CT Scanning. Taylor & Francis Group, LLC; 2012.
13. 13. Christensen MA, et al. Primary and Secondary Skeletal Blast Trauma. J Forensic Sci, January 2012; Vol. 57, No. 1.
14. 14.Wheatley BP. Perimortem or Postmortem Fractures? An Experimental Study of Fracture Patterns in Deer Femora, J Forensic Sci 2008;53(1):69-72
15. 15. Khudaverdyan A, Yengibaryan AA. Trauma analysis in paleopathology: distribution, structure, interpretation (Bronze and Iron Ages, Armenia), The New Armenian Medical Journal 2014; 8(1): 4-15.
16. 16. Weiberg DAM, Wescott DJ. Estimating The Timing Of Long Bone Fractures: Correlation Between The Postmortem Interval, Bone Moisture Content, and Blunt Force Trauma Characteristics. J Forensic Sci 2008;53(5):1028-34
17. 17. Alunni-Perret, et al. Scanning electron microscopy analysis of experimental bone hacking trauma. J. Forensic Sci 2005; 50(4): 796–801.
18. 18. Kemp LW. Postmortem Change and its Effect on Evaluation of Fractures. Acad Forensic Pathol 2016; 6(1): 28–44.
19. 19. Love CJ, Wiersema MJ. Skeletal Trauma: An Anthropological Review. Acad Forensic Pathol 2016; 6(3): 463-477.