Bir Tıp Fakültesinde Öğrenim Gören Öğrencilerin Tıp Tarihi Dersi Hakkındaki Görüşlerinin Değerlendirilmesi
Öz
Yöntem: Çalışma tanımlayıcı araştırma tipinde tasarlanmıştır. Bir devlet üniversitesinin tıp fakültesinde okuyan dönem-1 öğrencilerinde 2020 yılının Kasım ve Aralık aylarında yürütülmüştür. Araştırmanın evrenini, tıp tarihi dersini alan 249 öğrenci oluşturmuştur. Örneklem büyüklüğüne (n=208) ulaşılmıştır. Veriler literatür doğrultusunda oluşturulan form aracılığıyla çevrim içi olarak toplanmıştır. Etik Kurul onayı ve öğrenci izinleri alınmıştır.
Bulgular: Öğrencilerin yaş ortalaması 18.6±1.1 yıldır ve %84.6’sı 90-100 arası akademik ortalamaya sahiptir. Öğrencilerin meslekten memnuniyet ortalamaları 7.4±1.8 (min-max=1-10) ve %88.5’i mesleğe karşı olumlu bakış açısına sahiptirler. Öğrencilerin %64.4’ü dersin öğleden sonra işlenmesini, %98.1’i ders notu verilmesini, %76’sı ders notunun bir gün önce verilmesini istemiştir. %54.8’i kaynak kitap takibinin gerekli olmadığını belirtmiştir. Öğrencilerin %57.7’si görsel öge olarak slayt veya barkovizyon kullanılmasını, %95.7’si derste video gösteriminin faydalı olacağını ifade etmiştir. Öğrencilerin %64.9’u dersle ilgili etkinliklere katılım, konu anlatımı, vaka anlatımı gibi aktif eğitim yöntemlerinin kullanılmasını istediklerini belirtirken; %51.9’u eğiticinin sınıfı derse katmasını istediklerini dile getirmiştir.
Sonuç: Araştırmanın bulguları değerlendirildiğinde öğrencilerin aktif eğitim yöntemlerine sıcak baktıkları görülmektedir. Bu nedenle öğrencilerin dersle ilgili etkinliklere katılımını sağlamak öne çıkmaktadır. Konu ve vaka anlatımı gibi aktif eğitim yöntemleri kullanılarak derse olan ilgi artırılabilir. Derslerde video gibi görüntülü-sesli materyallerin daha fazla kullanılması önerilmektedir. Bu bakımdan dersi veren eğiticinin görsel-işitsel araçların ve çeşitli etkinliklerin nerelerde kullanılacağına ilişkin hatırlatıcı notlar hazırlaması önemlidir. Ayrıca Covid-19 pandemisi ve benzeri süreçler dikkate alındığında uzaktan eğitim platformlarının aktif eğitim yöntemlerine uyumlu olmalarının sağlanması başka bir gereklilik olarak karşımıza çıkmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1. Constitution of the World Health Organization. Basic Documents. Forty-fifth Edition. Supplement. New York: 2006;s.1.
- 2. Ateş M. Sağlık Hizmetleri Yönetimi. Beta Yay. İstanbul: 2011;s.3.
- 3. Gökkoca FZU. Sağlık Eğitimi Açısından Temel İlkeler. JCME 2001;10(10):371-374.
- 4. Mezuniyet Öncesi Tıp Eğitimi Ulusal Standartları. TEPDAD Yay. 2020;s.17.
- 5. Tamam İ, Başer Kolcu Mİ. Türkiye’deki Tıp Fakülteleri ile Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Öğrenci Trendinin Değerlendirilmesi. Med J SDU 2018; 25(1):56–62.
- 6. Mezuniyet Öncesi Tıp Eğitimi Ulusal Çekirdek Eğitim Programı 2020 [İnternet]. Ankara: Ulusal Çekirdek Eğitimi Programları. [cited 2020 Dec 17] Erişim adresi: https://www.yok.gov.tr/Documents/Kurumsal/egitim_ogretim_dairesi/Ulusal-cekirdek-egitimi-programlari/mezuniyet-oncesi-tip-egitimi-cekirdek-egitimi-programi.pdf
- 7. Uzel, İ. Tıp Etiği Eğitimi. Turkiye Klinikleri J Med Ethics 1994;2(3):121-126.
- 8. Yıldırım G. Sağlık profesyonellerinin Etik Kavramından Anladıkları ve Kuramsal Etik Çalışması Yapanlardan Bekledikleri. Doktora Tezi. Çukurova Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. 2008;28-32.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Klinik Tıp Bilimleri
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
22 Eylül 2021
Gönderilme Tarihi
11 Ocak 2021
Kabul Tarihi
8 Haziran 2021
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2021 Cilt: 11 Sayı: 3
Cited By
Tıp Fakültesi Müfredatlarında Tıp Tarihi: Türkiye'deki Güncel Durumun Değerlendirilmesi
Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Lokman Hekim Tıp Tarihi ve Folklorik Tıp Dergisi
https://doi.org/10.31020/mutftd.1542394
