Sürdürülebilirlik Raporlaması Hakkında Türkiye’de Yazılan Makalelerin İçerik Analizi ile Değerlendirilmesi

Öz

Sürdürülebilir bir dünya için işletmelerce ortaya konulan çabanın verileri sürdürülebilirlik raporlarıdır. Türkiye’de sürdürülebilirlik raporlaması hakkında 2000-2023 yılları arasında yazılan makaleler açısından, sürdürülebilirlik raporlamasının ulusal düzeydeki gelişiminin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu çalışmada, ulusal veri tabanı TR Dizin’den toplam 131 makale elde edilmiş ve içerik analizi yöntemiyle incelenmiştir. Sürdürülebilirlik raporlaması hakkındaki makalelerin analiz sonucuna göre, ülkemizde 198 yazar tarafından 56 farklı dergide yayın yapıldığı ve başta bankacılık sektörü olmak üzere 15 farklı sektörün araştırıldığı tespit edilmiştir. Sürdürülebilirlik raporlaması hakkındaki yayınların üretimi, sürdürülebilir bir dünya için, dünyada atılan adımlara uygun olarak gelişim göstermiştir. Buna göre, sürdürülebilirlik raporlaması hakkında Türkiye’de 2000’li yılların başında daha az, 2015’ten sonra daha fazla yayın yapıldığı tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Sürdürülebilirlik Raporlaması
• TR Dizin
• İçerik Analizi

Assessment of Articles Written in Turkey about Sustainability Reporting with Content Analysis

Öz

Sustainability reports are the data of the efforts made by companies for a sustainable world. This study aims to evaluate the development of sustainability reporting at the national level considering the articles about sustainability reporting written between 2000-2023 in Turkey. For this purpose, 131 articles were obtained from the national database TR Index and were analyzed by content analysis method. According to the results of analysis articles on sustainability reporting in this study, 198 authors published in 56 different journals. Fifteen different industries, especially the banking sector, were investigated in our country. The production of publications on sustainability reporting, for a sustainable world, had developed in the line with the steps taken in the world. Additionally, it was determined that in Turkey, fewer publications were made in the early 2000s, with an increase observed after 2015.

Anahtar Kelimeler

• Sustainability Reporting
• TR Index
• Content Analysis

Kaynakça

1. Acar, S. (2023). Bankacılık Sektörü Entegre Raporlarında İnsan Kaynakları Yönetiminin Sürdürülebilirliği, Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(1), 110-134.
2. Açıkgöz, T. (2022). Sürdürülebilirlik Raporlamasının Piyasa Riski ve Volatilite Yayılmaları Üzerine Etkisi, Muhasebe Bilim Dünyası Dergisi, 24(4), 936-958. doi:10.31460/mbdd.1054238.
3. Akbaş, F.(2023). Katılım Bankalarının Kârlılığı Üzerinde Sürdürülebilirlik Performanslarının Etkisi: Panel Veri ile Türkiye Üzerine Bir Uygulama, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 26(1), 83-94. doi:10.29249/selcuksbmyd.1230910.
4. Alanka, D. (2024). Nitel Bir Araştırma Yöntemi Olarak İçerik Analizi: Teorik Bir Çerçeve, Kronotop İletişim Dergisi, 1(1), 62-82.
5. Aslan, M., Erol, M. ve Kara Öztürk, E. (2020). Türkiye’de Yükseköğretimde Muhasebe-Finans Öğretim Elemanı Dağılımlarının İncelenmesi, Muhasebe ve Denetime Bakış, 20(60), 117-132.
6. Battal, Ü. (2018). Sürdürülebilirlik Raporlaması ve Entegre Raporlama: Türk Hava Yolları ve Güney Afrika Hava Yolları İncelemesi, Muhasebe ve Vergi Uygulamaları, 11(3), 393-423.
7. Bayhantopçu, E. ve Özuyar, P.Ç. (2021). Sürdürülebilir Üniversitelerin Yönetişim-Strateji Çalışmaları ve İletişimi İçin Karşılaştırma Bazlı Bir Yaklaşım Önerisi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 45, 396-412, doi:10.52642/susbed.929913.
8. Benameur, K.B., Mostafa, M.M., Hassanein, A., Shariff, M. Z. ve Al-Shattarat, W. (2023). Sustainability Reporting Scholarly Research: A Bibliometric Review and Future Research Agenda, Management Review Quarterly, doi:10.1007/s11301-023-00319-7.

9. Boiral, O. (2013). Sustainability Reports As Simulacra? A Counter-account of A and A + GRI Reports, Accounting Auditing and Accountability Journal,26(7), 1036-1071. doi: 10.1108/AAAJ-04-2012-00998.
10. Bos-Brouwers, H.E.J. (2010). Corporate Sustainability And Innovation in SMEs: Evidence of Themes And Activities in Practice. Business Strategy and Environment, 19, 417-437. doi: 10.1002/bse.652.
11. Cho, C.H ve Patten, D.M. (2007). The Role of Environmental Disclosures As Tools of Legitimacy: A Research Note. Accounting, Orgasnizations and Society,32, 639-647. doi:10.1016/j.aos.2006.09. 009.
12. Clarkson, P.M., Li, Y., Richardson, G.D. ve Vasvari, F.P. (2008). Revisiting The Relation Between Environmental Performance And Environmental Disclosure: An Empirical Analysis. Accounting Organization and Society,33, 303-327. doi:10.1016/j.aos.2007.05.003.
13. Dağıstanlı, H.A. ve Dağıstanlı, İ. (2023). Sürdürülebilirlik Raporlaması ve Firma Performansı: BIST Sürdürülebilirlik Endeksi Üzerine Bir Uygulama, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 76, 1-16. doi:10.51290/dpusbe.1153330.
14. Demirel Arıcı, N. ve Altun, N. (2018). Finansal Hizmetler Sektöründe Finansal Olmayan Bilgilerin Raporlanması: Sürdürülebilirlik Raporları Üzerine Ampirik Bir Araştırma, Muhasebe Bilim Dünyası Dergisi,20(3), 578-607.
15. De Villiers, C., Rinaldi, L. ve Unerman, J. (2014). Integrated Reporting: Insights, Gaps And An Agenda for Future Research. Accounting Auditing and Accountability Journal,27 (7), 1042-1067. doi: 10.1108/AAAJ-06-2014-1736.
16. Dereköy, F. (2018). Entegre Raporlama Uygulamalarının Uluslararası Entegre Raporlama Çerçevesi Bağlamında Değerlendirilmesi, Yönetim Bilimleri Dergisi,16(32), 589-608.
17. Diwan, H. ve Sreeraman, B.A. (2023). From Financial Reporting to ESG Reporting: A Bibliometric Analysis of the Evoluation in Corporate Sustainability Disclosures, Environment, Development and Sustainability. doi:10.1007/s10668-023-03249-2.
18. Doğan, B. ve Kılıç, M.B. (2022). Kurumsal Sürdürülebilirlik Performansının Entropi ve GRI İlişkisel Analizi İle Değerlendirilmesi: Bankacılık Sektöründe Bir Uygulama, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 9(3), 2027-2057. doi: 10.30798/makuiibf.1097637.
19. Doğan, M. ve Keser, M. (2021). Relationship Between Sustainability Report, Financial Performance, and Ownership Structure: Research on The Turkish Banking Sector, Istanbul Business Research, 50(1), 77-102. doi: 10.26650/ibr.2021.51.0115.
20. Dönmez, N. ve Taşkın, T. (2023). İşletmelerin Çevresel Duyarlılıklarının Sürdürülebilirlik Raporlarına Yansıma Düzeyi: İlaç Endüstrisinde Kurumsal Sürdürülebilirlik Raporlarının İçerik Analizi, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi,75, 221-241. doi:10.51290/dpusbe.1166067.
21. Effah, N.A.A, Wang, Q., Owusu, G.M.Y., Otchere, O.A.S. ve Owusu, B. (2023). Contributions Towards Sustainable Development: A Bibliometric Analysis Of Sustainability Reporting Reseach, Environmental Science and Pollution Research, 30, 104-126. doi: 10.1007/s11356-022-24010-8.
22. Ekergil, V. ve Göde, M.Ö. (2017). Küresel Raporlama Girişimi (GRI) Standartlarına Göre Seçilen Otellerin Sürdürülebilirlik Raporlarının Analizi ve Değerlendirilmesi, İşletme ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 8(4), 859-871.
23. Emir, S. ve Kıymık, K. (2021). Sürdürülebilirlik Düzeyinin Finansal Performans Üzerindeki Etkisinin Değerlendirilmesi: Borsa İstanbul’da Bir Araştırma, Muhasebe ve Vergi Uygulamaları, 14(1), 101-128.
24. Emir, S., Karataş Arıcı, Ö.N. ve Kıymık, H. (2021). Entegre Raporlama Anlayışının Camels Analizi ile Finansal Performans Üzerindeki Etkisinin Değerlendirilmesi: Bankacılık Sektöründe Bir Uygulama, Muhasebe ve Denetime Bakış, 20(62), 259-284.
25. Ergüden, A.E. ve Çatlıoğlu, E. (2016). Sustainability Reporting Practiceses In Energy Companies With Topsis Method, Muhasebe ve Finansman Dergisi,71, 201-222. doi:10.25095/mufad.396710.
26. Ergün, İ., Kaldırım, Z. ve Özcan, İ. (2022). İşletme ve Muhasebe Eğitimi Müfredatı Yeterince Sürdürülebilir mi? Türkiye ve Diğer Ülke Üniversitelerinin Müfredatlarının Doküman Analizi ile Karşılaştırılması, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 25(Özel Sayı), 314-324.
27. Gonçalves, T., Gaio, C., ve Costa, E. (2020). Committed vs Opportunistic Corporate and Social Responsibility Reporting. Journal of Business Research, 115, 417-427. doi:10.1016/j.jbusres.2020.01.008.
28. Gray, R. (2010). Is Accounting For Sustainability Actually Accounting For Sustainability… And How Would We Know? An Exploration of Narratives of Organisations And The Planet. Accounting Organization and Society,35(1), 47-62. doi:10.1016/j.aos.2009.04.006.
29. Gümrah, A. ve Büyükipekçi, S. (2019). Türkiye’de Sürdürülebilirlik Raporlaması: 2008-2017 Yılları Arası Yayınlanmış Sürdürülebilirlik Raporlarının İncelenmesi, Muhasebe Bilim Dünyası Dergisi, 21(2), 305-323. doi: 10.31460/mbdd.521540.
30. Hubbard, G. (2009). Measuring Organizational Performance: Beyond The Triple Bottom Line, Business Strategy and the Environment,18, 177-191. doi: 10.1002/bse.564.
31. Horasan, E. ve Tazegül, S. (2021). Entegre Raporlamanın Şirketlerin Finansal Performansları Üzerindeki Etkisi, Journal of Research in Business, 6(1), 141-163. doi:10.29228/JRB.8.
32. İşseveroğlu, G. (2021a). Sürdürülebilir Sigortacılık İçin Sürdürülebilirlik Açıklamaları: BIST Sigorta Şirketleri Faaliyet Raporlarının İçerik Analizi, Muhasebe ve Finansman Dergisi, 92, 47-60. doi: 10.25095/mufad.934240.
33. İşseveroğlu, G. (2021b). Finansal Sürdürülebilirlik Göstergeleri Üzerinde Entegre Raporlamanın Etkisi: BİST Çimento Şirketlerinde Analiz, Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 46, 255-270. doi: 10.30794/pausbed.834362.
34. Karataş Çimen, Ç. ve Denktaş Şakar, G. (2015). Value-Driven Corporate Social Responsibility in Ports, Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12(29), 405-429.
35. Kaya, İ. ve Akbulut, D. H. (2021). Accounting Conservatism And Sustainability Reporting in Changing Times: Evidence From Turkish Banking Industry, Muhasebe Bilim Dünyası Dergisi, 23 (Özel Sayı), 1-23. doi:10.31460/mbdd.841329.
36. Kaya, U. ve Atasel, O.Y. (2022). Entegre Raporlama Çerçevesi’nde Tanımlanan Sermaye Öğelerinin Değer Yaratma Süreci ile İlişkisi: BIST Sürdürülebilirlik Endeksi’nde Bir Araştırma, Uluslararası Ekonomi ve Yenilik Dergisi, 8(2), 249-276.
37. Kestane, A., Kurnaz, N. ve Sizer, O.M. (2019). Finans Kuruluşlarında GRI İlişkisel Analiz Yöntemi İle Sürdürülebilirlik Performansı Değerlendirmesi: Türkiye Bankacılık Sektöründe Uygulama, Turkish Studies-Economics, Finance, Politics, 14(4), 1323-1358. doi:10.29228/TurkishStudies.30287.
38. KGK. (2023). Soru ve Cevaplarla Sürdürülebilirlik Raporlaması. https://www.kgk.gov.tr/ Portalv2Uploads/files/Sustainability/Soru_ve_Cevaplarla_Surdurulebilirlik_Raporlamasi_30_05_2023-.pdf (Erişim Tarihi: 10.12.2023).
39. Kotan Türkden, D. ve Kuşay, Y. (2022). Sürdürülebilirlik Uygulamalarının Sosyal Medya İletişiminde Kullanımı: Bankacılık Sektörü Özelinde Bir Değerlendirme, Türkiye İletişim Araştırmaları Dergisi (Online), 39, 216-239.doi: 10.17829/turcom.1021679.
40. Köse, T. & Ağdeniz, Ş. (2023). Sürdürülebilirlik Muhasebe Standartlarının Entegre Raporlamada Kullanımına İlişkin Bir Araştırma, Muhasebe Bilim Dünyası Dergisi, 25 (MODAVICA Özel Sayısı), 276-299.
41. KPMG. (2020). The Time Has Come: The KPMG Survey of Sustainability Reporting 2020. https://assets.kpmg.com/content/dam/kpmg/xx/pdf/2020/11/the-time-has-come.pdf (Erişim Tarihi: 17.12.2023).
42. Leopizzi, R., Palmi, P., ve Cagno, P.D. (2023). Sustainability Reporting and Electric Utilities: A Bibliometric Analysis, Utilities Policy, 84, 1-9. doi:10.1016/j.jup.2023.101651.
43. Metin, O. ve Ünal, Ş. (2022). İçerik Analizi Tekniği: İletişim Bilimlerinde ve Sosyolojide Doktora Tezlerinde Kullanımı, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(Özel Sayı 2), 273-294.
44. Milne, M.J. ve Gary, R. (2013). W(h)ither Ecology? The Triple Bottom Line, the Global Reporting Initiative, And Corporate Sustainability Reporting, Journal of Business Ethics, 118(1), 13-29. doi: 10.1007/s10551-012-1543-8.
45. O’Dwyer, B., Owen, D. ve Unerman, J. (2011). Seeking Legitimacy For New Assurance Forms: The Case of Assurance on Sustainability Reporting, Accounting, Organizations and Society, 36, 31-52. doi:10.1016/j.aos.2011.01.002.
46. Oral, C. ve Geçdoğan, S. (2020). Kurumsal Sürdürülebilirlik Ölçümü İçin AHP ve TOPSIS Yöntemlerinin Kullanılması: Bankacılık Sektörü Üzerine Bir Uygulama, İşletme Araştırmaları Dergisi, 12(4), 4166-4183. doi: 10.20491/isarder.2020.1097.
47. Öktem, B. (2019). Sürdürülebilirlik Raporlamasında Ölçüm Parametreleri KPI’lar (Temel Performans Göstergeleri): Bankacılık Sektöründe Analiz, Finansal Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, 11(21), 247-263. doi:10.14784/marufacd.623405.
48. Öktem, B. (2023). Finansal Başarısızlık ve KPI Puanları Arasındaki İlişkinin Analizi: SASB Ulaşım Sektöründe Bir Uygulama, Ekoist Journal of Econometrics and Statistics, 38, 265-288. doi: 10.26650/ekoist.2023.38.1249214.
49. Öktem, B. ve Karabınar, S. (2022). Analysis of the Relationship Between Financial Failures and Sustainability Reports of Companies Publishing SASB Reports, İstanbul İktisat Dergisi, 72(2), 823-845.
50. Önder, Ş. (2021). Entegre Raporlamanın Firma Kârlılığına Etkisi: Bankacılık ve Çimento Sektörü Üzerine Bir Uygulama, Muhasebe ve Finansman Dergisi, 92, 61-72. doi:10.25095/mufad.949557.
51. Özdarak, E. ve Akarçay, Ç. (2022). Is Environmental, Social and Governance (ESG) Reporting Financially Useful? Evidence From Turkey, Journal of Research in Business, 2(1), 261-280. doi: 10.54452/jrb.1094498.
52. Özdemir, Z. ve Pamukçu, F. (2016). Kurumsal Sürdürülebilirlik Raporlama Sisteminin Borsa İstanbul Sürdürülebilirlik Endeksi Kapsamındaki İşletmelerde Analizi, Mali Çözüm, 13-35.
53. Özipsa, N. ve Arabelen, G. (2018). Assessment of Port Sustainability Indıcators In The Sustainability Reporting Process, Beykoz Akademi Dergisi, 6(1), 1-28. doi:10.14514/BYK.m.21478082.2018.6/1.1-28.
54. Özmen, A., Karakoç, M., ve Yeşildağ, E. (2020). Sürdürülebilirlik Raporlaması: BIST Sürdürülebilirlik Endeksinde Yer Alan Şirketler Üzerine Bir Uygulama, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 63, 153-174. E-ISSN: 2587-005X.
55. Özsözgün Çalışkan, A. (2012a). Sürdürülebilirlik Raporlaması, Muhasebe ve Vergi Uygulamaları Dergisi, (1) 41-68.
56. Özsözgün Çalışkan, A. (2012b). İşletmelerde Sürdürülebilirlik ve Muhasebe Mesleği İlişkisi, Mali Çözüm, 22(112), 133-160.
57. Öztürk, C. ve Marşap, B. (2018). Corporate Social Responsibility Reporting in Telecommunication Industry: The Case of US, UK and Turkey, Muhasebe ve Finansman Dergisi, 78, 217-234.
58. Özuyar, P.Ç., ve Bayhantopçu, E. (2021). Yüksek Öğretim Kurumlarının Sosyal Etkilerinin Ölçümü Üzerine Karşılaştırmalı Bir Analiz, Beykoz Akademi Dergisi, 9(1), 136-149. doi:10.14514/BYK.m.26515393.2021.9/1.136-149. Resmi Gazete, 29.12.2023 Tarih ve 32414 Sayılı Mükerrer, https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler /2023/12/20231229M1-10.pdf (Erişim Tarihi: 10.01.2024).
59. Roca, L.C. ve Searcy, C. (2012). An Analysison Indicators Disclosed in Corporate Sustainability Reports. Journal of Cleaner Production,20, 103-118. doi:10.1016/j.jclepro.2011.08.002.
60. Saygılı, E., Gören Yargı, S. ve Erginer, D. (2020). Halka Açık Şirketlerin Sürdürülebilirlik Raporları Analizi: Borsa İstanbul’da Bir Uygulama, Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 27(2), 239-261. doi:10.18657/yonveek.599794.
61. Saygılı, E. ve Toros, F. (2022). Covid-19 Döneminde BIST Metal Eşya ve Makine Endeksindeki Şirketlerin İnsan Kaynakları Uygulamaları, Manas Journal of Social Studies, 11(4), 1560-1573. doi: 10.33206/mjss.1017377.
62. Sultanoğlu, B. ve Özerhan, Y. (2022). Muhasebe Eğitiminde “Sürdürülebilirlik”- Türkiye’deki Üniversitelerde Bir Araştırma, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 25 (25. Yıl Özel Sayısı), 325-334.
63. Şahin, Z. ve Çankaya, F. (2018). KOBİ’lerde Sürdürülebilirlik Raporlaması ve Türkiye Örneği, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(4), 117-131.
64. Şenocak, N. ve Onat, O.K. (2023). Entegre Raporlarda İçerik Analizi: Bankacılık Sektöründe Bir Uygulama, Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 24(3), 362-382. doi: 10.37880/cumuiibf.1246634.
65. Şenol, A., Üstünkaya, S. ve Akkuş, H. (2023). Yeşil Hastanelerde Sürdürülebilirlik Raporlaması Üzerine Personel Tutumlarının Araştırılması: Bir Kamu Hastanesi Örneği, Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 26(3), 667-684.
66. Talaş, Z. ve Dil, E. (2023). Ev Sahibi ve Köken Ülkede Çevresel Sürdürülebilirlik Uygulamaları Birbirinden Farklı mı? Ford Otomotiv Örneği, Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 14(38), 702-719. doi:10.21076/vizyoner.1144206.
67. Tanç, A. ve Gümrah, A. (2015). Sürdürülebilirlik Raporlaması ve Çevresel Performans: Borsa İstanbul’da Bir Uygulama, İşletme Araştırmaları Dergisi, 7(2), 258-273.
68. Tanrıverdi, İ. (2023). Otomotiv Sektöründe Sürdürülebilir Tedarik Zinciri Uygulamalarına Yönelik Bir İçerik Analizi, Journal of Yasar University, 18(70), 216-236. doi: 10.19168/jyasar.1186559.
69. TR Dizin, https://trdizin.gov.tr/hakkinda/ (Erişim Tarihi: 31.12.2023).
70. TR Dizin, https://search.trdizin.gov.tr/tr/dergi/ara?q= (Erişim Tarihi: 31.12.2023).
71. TR Dizin, https://search.trdizin.gov.tr/tr/yazar/ara?q= (Erişim Tarihi: 31.12.2023).
72. Türkiye’deki Üniversitelerin Sayısına İlişkin Veriler, https://www.yok.gov.tr/universiteler/ universitelerimiz (Erişim Tarihi: 12.02.2024).
73. Yavuz, İ. ve Öncü, S. (2022). Yıllık Faaliyet Raporlarının Uluslararası Entegre Raporlama Çerçevesi İlkelerine Uygunluğunun Değerlendirilmesi: Faizsiz Bankacılık Sektörü Üzerine Bir Araştırma, Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(4), 349-374. doi: 10.18026/cbayarsos.1128020.
74. Yeniçeri, T. ve Böcek, A. (2022). Sürdürülebilir Perakendecilik: BİST Sürdürülebilirlik Endeksinde Yer alan Perakendeci Şirketler Üzerine İçerik Analizi, Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13(26), 682-709. doi: 10.36543/kauiibfd.2022.029.
75. Yılmaz, B., Atik, M. ve Okyay, A. (2017). Geleceğin Raporlama Sistemi: Entegre Raporlama, Muhasebe ve Denetime Bakış, 52, 95-108.
76. Yüksel, F. (2020). Sustainability in Accounting Education Given by Turkey Higher Education Institutions, Turkish Online Journal of Qualitative Inquiry (TOJQI),11(3), 393-416. doi:10.17569/tojqi.688337.
77. Zenginkuzucu, D.M. (2019). Sürdürülebilirlik Stratejileri Bağlamında Türkiye’de Birleşmiş Milletler Global Compact Programı Katılımcısı Firmalar Üzerine Bir Araştırma, Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 17(3), 181-200. doi:10.11611/yead.495633.
78. Zeytinoğlu, E. ve Tumpach, M. (2023). Disclosure of Sustainability Information in Banks: The Case of Slovakia and Turkey, OPUS Toplum Araştırmaları Dergisi, 20(51), 43-55. doi: 10.26466/opusjsr.1153282.