MUHASEBE ÖĞRENCİLERİNİN KİŞİSEL VERİLERİN KORUNMASI KANUNU HAKKINDA FARKINDALIK DÜZEYİNİN BELİRLENMESİ

Öz

Kişisel Verilerin Korunması Kanunu bireyin kredi kartı bilgileri, kan grubu, doğum yeri, vergi borcu gibi birçok verinin yetkisiz kişiler tarafından elde edilmesini ve kullanılmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Söz konusu kanunda verilerin işlenmesiyle ilgili olarak kişinin rızasını gerektiren durumlara yer verilmiştir. Muhasebeciler, mükelleflere nitelikli bilgi vererek bu bilgilerin saklanması sorumluluğunu yerine getirmektedir. Çalışmada muhasebe eğitimi almakta olan lisans düzeyindeki öğrencilerin, Kişisel Verilerin Korunması Kanunu hakkındaki farkındalık düzeyleri tespit edilmiştir. Anket yöntemi kullanarak elde edilen veriler frekans analizi, Ki-Kare (Pearson Chi-Square), Kruskal Wallis ve Mann-Whitney U testleri ile analiz edilmiştir. Demografik özelliklerden lise türü ile “Mükellefe ait kişisel veriler işlenmişse buna ilişkin bilgi edinme hakkına sahiptir” (Önerme 1), öğretim türü ile “Mükellefe ait kişisel veriler gereken süre kadar saklanmalıdır” (Önerme 7) ve “Genel bir amaca yönelik kişisel verilerin toplanması bu kanunun ilkeleriyle uyumludur” (Önerme 9) önermelerine verilen cevaplar arasında anlamlı farklılıklar olduğu tespit edilmiştir. Muhasebe mesleğini icra edecek öğrencilere meslek etiği ve Kişisel Verilerin Korunması Kanununun ders müfredatlarına alınması gelecekte ortaya çıkabilecek sorunları önlemede yararlı olacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Kişisel Verilerin Korunması
• muhasebe
• Farkındalık Düzeyleri
• Muhasebe Öğrencileri

DETERMINATION OF THE AWARENESS LEVEL OF ACCOUNTING STUDENTS ON THE PROTECTION OF PERSONAL DATA

Öz

Personal Data Protection Law aims to prevent the unauthorized access and use of many data such as the individual’s credit card information, blood group, birthplace, and tax debt. In the mentioned law, some situations require the consent of the person regarding the processing of the data. Accountants fulfill the responsibility of providing qualified information to taxpayers and keeping this information. In this study, the level of awareness of the undergraduate students who have received accounting education about Personal Data Protection Law determined. The data obtained using the survey method were analyzed by frequency analysis, Chi-Square (Pearson Chi-Square), Kruskal Wallis, and Mann-Whitney U tests. There were significant differences between high school type with “If the personal data belonging to the taxpayer has processed, it has the right to obtain information about it” (Proposition 1), “The personal data belonging to the taxpayer should be kept for the required period” (Proposition 7) and “The collection of personal data for a general-purpose is in line with the principles of this law” (Proposition 9) in demographic features. It is thought that it will be beneficial in preventing future problems to be included in the curriculum of the students who will practice the accounting profession by the Law on Professional Ethics and Protection of Personal Data.

Anahtar Kelimeler

• Protection of Personal Data
• Accounting
• Awareness Levels
• Accounting Students

Kaynakça

1. Anayasa, https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.2709.pdf, (Erişim Tarihi: 07.04.2020). Atasoy, K., (2016). Kişilik Hakkı Kapsamında Sosyal Medyada Kişisel Verilerin Korunması ve Veri Sahibinin Rızası, Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, 22(3), 269-301. Civelek, M. A. ve Durukan, B. (1998). Günümüz Koşullarında Muhasebe Mesleği ve Meslek Ahlakı, III. Türkiye Muhasebe Denetimi Sempozyumu, Muhasebe Denetiminde Yetkiler, Sorumluluklar ve Meslek Ahlakı, Antalya: İSMMMO Yayını. Çetin, H., (2014). Kişisel Veri Güvenliği ve Kullanıcıların Farkındalık Düzeylerinin İncelenmesi, Akdeniz İİBF Dergisi, 14(29), 86-105. Çiçek, A. & Erkan, O. (1996). Tarım Ekonomisinde Araştırma ve Örnekleme Metotları, Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları, Tokat. Dülger, M.V., (2015). Sağlık Hukukunda Kişisel Verilerin Korunması ve Hasta Mahremiyeti, İstanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 1(2), 2015; 43-80. Güneş, T. & Arıkan, R., (1988). Tarım Ekonomisi İstatistiği, Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları, Ankara. Kılınç, D., (2012). Anayasal Bir Hak Olarak Kişisel Verilerin Korunması, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 61(3), 1089-1172. Kişisel Verilerin Korunması Kanunu Tasarısı, http://www.adalet.gov.tr/Tasa rilar/kisisel_verilerin_korunmasi.pdf, (Erişim Tarihi: 25.03.2020). Kişisel Verilerin Korunması Kanunu, Sayı: 29677, Cilt: 57, https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.6698.pdf, (Erişim Tarihi: 23.03.2020). Kutlu, Ö. & Kahraman, S. (2017). Türkiye’de Kişisel Verilerin Korunması Politikasının Analizi, Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 5(5), 45-62. Türk Ceza Kanunu, Sayı: 5237, https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/ 1.5.5237.pdf, (Erişim Tarihi: 31.03.2020). Uyar, L. (2006). Birleşmiş Milletler’de İnsan Hakları Yorumları İnsan Hakları Komitesi ve Ekonomik, Sosyal ve Kültürel Haklar Komitesi, 1981-2006, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, İstanbul, 1. Baskı. (Çeviren Lema Uyar), https://insanhaklarimerkezi.bilgi.edu.tr/media/uploads/2016/ 05/05/BMde_Insan_Haklari_Yorumlari_1981_2006.pdf, (Erişim: 25.03.2020). Vergi Usul Kanunu, Sayı: 213, https://www.mevzuat.gov.tr /MevzuatMetin/ 1.4.213.pdf , (Erişim Tarihi: 09.04.2020). Yıldız, Y., (2019). Kişisel Verilerin Korunmasının Vergi Mahremiyeti ile Etkileşimi, Kişisel Verileri Koruma Dergisi, 1(2), 1-16. Yücedağ, N., (2019). Kişisel Verilerin Korunması Kanunu Kapsamında Genel İlkeler, Kişisel Verileri Koruma Dergisi, 1(1), 47-63.