Anadolu Geleneksel Kırsal Mimarisinde Düz Toprak Damların İyileştirilmesine Yönelik Öneriler
Öz
Tarihsel ve kültürel belleğin bir parçası olan geleneksel kırsal mimari örnekleri fiziksel eskime sonucunda yok olmaktadır. Tüketim kültürü ile değişen günümüz yaşam koşullarında geleneksel kırsal mimari yetersiz bulunmakta ve bunun sonucunda geleneksel kırsal mimari üretimi kısıtlı kalmaktadır. Düz toprak dam uygulanan geleneksel kırsal mimari örneklerinde sürekli ve yoğun emek isteyen bakım gereksinimleri nedenleriyle ilk vazgeçilen/değiştirilen yapı elemanının toprak damlar olduğu söylenebilir.
Düz toprak damların tarihi Anadolu’da neolitik dönemlere kadar uzanmaktadır. Geleneksel kırsal mimari belleğin yitmemesi için, düz toprak dam uygulamalarındaki bu bakım gereksinimlerinin öz nitelikler bozulmadan, güncel teknolojilere dayalı çözümler ile iyileştirilmesi gerekliliği ortaya çıkmaktadır. Bu çalışma ile Anadolu geleneksel kırsal mimarisinin karakteristik unsurlarından düz toprak damların güncel bilgi ve teknolojiler ile iyileştirilerek uygulanmaları için öneride bulunularak daha az bakım gerektiren detay çözümleri sunulmaktadır.
Bu amaçla, çalışmada yöntem olarak öncelikle kırsal mimaride yapı malzemesi olarak toprak ele alınmış, ardından düz toprak damın tarihi incelenmiştir. Düz toprak damın temel sorunları ele alınmış ve çözüm önerisi sunulmuştur. Öneri olarak sunulan düz toprak dam ve geleneksel düz toprak dam uygulamalarının enerji etkinliklerinin karşılaştırılması amacıyla modellemesi yapılmıştır. Simülasyon sonucunda güncel malzeme ve teknolojiler kullanılarak üretilen öneri düz toprak dam kesitinin ısıtma ve soğutma enerji gereksinimlerini azalttığı belirlenmiştir.
Çalışma kapsamında belirlenen düz toprak damların yapı fiziği ve durabilite sorunları bu çalışmanın bulguları olarak değerlendirilmiştir. Bu çalışmanın, düz toprak damların yapı fiziği sorunlarının azaltılması ve daha az bakım gerektirmesi için güncel olanaklar ile iyileştirilerek yaşatılmasına sosyal katkı sunacağı düşünülmüştür.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akbulut, Aydoğan, “Yazıcık (Niksar-Tokat/Türkiye) Bentonitleri: İlk Veriler”, Türkiye Jeoloji Bülteni, Şubat 1995, Cilt 38, Sayı 1, 53-61
- Anonim, TS 2515 Kerpiç Yapıların Yapım Kuralları, Ankara.1985.
- Bulut Karaca, Ülger ve Şimşek Ergün, “Earth Roof in Anatolian Traditional Rural Architecture”, VII. Internatıonal Virtual Architectural Design Conference Archdesign ’20 Conference Proceedings, Ed: Özgür Öztürk, DAKAM Yayınları, April 2020, İstanbul
- Büyükmıhçı, Gonca ve Salgın, Burcu ve Özkan, Aylin, “Yeşil Çatı Çözümlerinin Tarihi Dokularda Geleneksel Çatı Örtüsü Olarak Uygulanabilirliği Üzerine Bir İnceleme”, Erciyes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Mayıs 2015, 31(2): 163-171
- Çağlayan Murat, “Kırsal Mimarlığın Korunması İle İlgili Uluslararası Çabalar, Tüzükler”, IV. Uluslararası Kültür Ve Medeniyet Kongresi, Ed: Doç. Dr. Bülent Cercis Tanrıtanır, Amenah Manafidizaji, Mardin 2018, s.273-279.
- Anadolu’da Kırsal Mimarlık, 1. B., ÇEKÜL Vakfı Yayınları, İstanbul 2012.
- Çiçek, Burhan, “Çağdaş Bir Yapı Malzemesi Olarak Toprak”, Selçuk Üniversitesi Mimarlık Fakültesi-Konya “Sürdürülebilir Mimari Tasarımda Kerpiç Malzeme Kullanımı” Paneli / 16-18 Mayıs 2014 www.toprakyapilar.com/wp-content/uploads/2014/08/Konya-Makale.pdf (Erişim: 28.11.2020; 12:10)
- Eres Zeynep, “Türkiye’de Geleneksel Köy Mimarisini Koruma Olasılıkları”, Ege Mimarlık Ocak 2016, 8-13
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Mimarlık
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
31 Ağustos 2021
Gönderilme Tarihi
13 Şubat 2021
Kabul Tarihi
3 Ağustos 2021
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2021 Cilt: 6 Sayı: 2
Cited By
Toprak Korunaklı Evler ve Yok Olmanın Eşiğinde Bir Örnek: Kamil Köyü Bermed Evleri Çorum
Coğrafi Bilimler Dergisi
https://doi.org/10.33688/aucbd.1498312Analysis of wooden pillar and wooden ceiling mosques of the Seljuk and principalities period
Journal of Design for Resilience in Architecture and Planning
https://doi.org/10.47818/DRArch.2025.v6i2174