EXAMINING THE RELATION BETWEEN UNIVERSITY STUDENTS’ SELF-ESTEEM AND RESILIENCE

Öz

The purpose of the present study is to analyze the relation between tertiary level students’ self-esteem and resilience.  The sample of the study is composed of randomly selected 398 university students (203 female, 195 male) enrolled at Ahmet Keleşoğlu Faculty of Education during the 2016-2017 academic year. The mean age of the participants is 20, 83 (18-22 years). Data collection tools employed are Rosenberg Self-esteem Scale and Resilience Scale. The study was conducted according to sub-genre of general survey model, the relationship survey model.  Data analysis was conducted using correlation and regression analyses. The aim hereby was to determine if and to what extent tertiary level students’ self-esteem could interpret the strength of their resilience. A medium level positive correlation between self-esteem and resilience scores was determined. Moreover, regression analysis result has shown that the self-esteem scores obtained predict resilience significantly. Social support, which is among the protective factors of resilience, has an important place in life of university students. Therefore, social activities that every student can participate in can be hold. 

Anahtar Kelimeler

• Self-esteem,Resilience,University students

Üniversite Öğrencilerinde Benlik Saygısı ile Kendini Toparlama Gücü Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı üniversite öğrencilerinde benlik saygısı ile kendini toparlama gücü arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırma grubunu 2015-2016 eğitim öğretim yılında Necmettin Erbakan üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi’nin farklı bölüm ve sınıflarında öğrenim görmekte olan öğrencilerden tesadüfî yöntemle seçilen195 erkek ve 203 kız olmak üzere toplam 398 üniversite öğrenciden oluşmuştur. Öğrencilerin 18-22 yaş aralığında olup, yaş ortalaması 20,83 (S=1.15) dir. Araştırmada bağımsız değişken olarak benlik saygısı, bağımlı değişken olarak kendini toparlama gücü alınmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği (Çuhadaroğlu, 1986) ve Kendini Toparlama Gücü Ölçeği (Terzi, 2006) kullanılmıştır. Araştırma genel tarama modelinin bir alt türü olan ilişkisel tarama modeline uygun olarak gerçekleştirilmiştir. Verilerin analizinde Korelâsyon ve Regresyon Analizi Tekniği kullanılmıştır. Araştırmada Üniversite öğrencilerinin benlik saygısının, öğrencilerin kendini toparlama gücünü algısını ne oranda açıklayabildiğine (yordadığına) bakılmıştır. Araştırma sonucunda kendini toparlama gücü ile benlik saygısı arasında (r= .40**,  p<.01) orta düzeyde pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu bulunmuştur. Ayrıca Üniversite öğrencilerinin benlik saygısının, kendini toparlama gücünü anlamlı düzeyde yordadığı (R2=.16, F(1/396)=77.06, p>.01) ortaya çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Benlik saygısı,kendini toparlama gücü,üniversite öğrencileri

Kaynakça

1. Açıkgöz, M. (2016). Çukurova üniversitesi tıp fakültesi öğrencilerinin psikolojik sağlamlık ile mizah tarzları ve mutluluk düzeyi arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yayınlanmış yüksek lisans tezi). Çağ Üniversitesi, Mersin.
2. Akça,Z.K.(2012).Genç yetişkinlikte algılanan anne-baba tutumlarının, kendini toparlama gücü ve benlik saygısı arasındaki ilişki. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Maltepe Üniversitesi, Sosyal bilimler Ensitüsü, İstanbul.
3. Akyıldırım, P. D. (2017). Üniversite öğrencilerinde benlik saygısı algılanan sosyal destek ve psikolojik sağlamlık arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi) ,İstanbul Arel Üniversitesi, İstanbul.
4. Arslan, G. (2015). Ergenlerde Psikolojik Sağlamlık: Bireyse Koruyucu Faktörlerin Rolü. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 5 (44), 149-158.
5. Bostan, B. C. (2018). Ergenlerde algılanan psikolojik istismar ve öznel iyi oluş ilişkisinde, psikolojik sağlamlık ve sosyal bağlılığın rolü: Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Pamukkale Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Denizli.
6. Can, M. (2018). Üniversite öğrencilerinin mutluluk, psikolojik sağlamlık ve öz yeterlik düzeylerinin incelenmesi: Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: İstanbul aydın Üniversitesi SBE.
7. Çeçen, R. (2008).Üniversite Öğrencilerinde yaşam doyumunu yordamada bireysel bütünlük (tutarlılık) duygusu, Aile bütünlük duygusu ve benlik saygısı. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 4(1), 19-30.
8. Çetinkaya, A. (2018). Lise Öğrencilerinin Kendini Toparlama Gücü Düzeyleri Ve Öznel iyi Oluşu Artırma Stratejilerinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimler Enstitüsü, Ankara.

9. Çuhadaroğlu, F. (1986). Adolesanlarda Benlik Saygısı, Uzmanlık Tezi, Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalı, Ankara.
10. Eraslan, Ö. (2014). Üniversite Öğrencilerinde Psikolojik Sağlamlık ile Depresif Belirtiler ve Yaşam Memnuniyeti Arasındaki İlişkide Benlik Saygısı, Pozitif Dünya Görüşü ve Umudun Aracı Rolünün İncelenmesi: Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Hacettepe Üniversitesi SBE.
11. Erkan S., Kaya, A. (2005). Üniversite Giriş Sınavına Hazırlanan Öğrencilerin Ailelerine Yönelik Bir Grup Rehberliği Programı, Grupla Psikolojik Danışma ve Rehberlik Programı. Ankara: Pegem Yayınevi.
12. Gizir, C. A. (2004). Akademik sağlamlık: Yoksulluk içindeki sekizinci sınıf öğrencilerinin akademik başarılarına katkıda bulunan koruyucu faktörlerin incelenmesi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
13. Gizir, C. A. (2007). Psikolojik Sağlamlık, Risk Faktörleri Ve Koruyucu Faktörler Üzerine Bir Derleme Çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(28), 113-128.
14. Haleplioğlu A. S .(2017). Üniversite öğrencilerinde bağlanma stillerinin psikolojik dayanıklılık ve benlik saygısı açısından incelenmesi.Yayınlanmamış Yüksek lisans Tezi, Üsküdar üniversitesi, sosyal bilimler enstitüsü klinik psikoloji anabilim dalı, İstanbul.
15. Hamarta, E., Arslan, C., Saygın, & Y., Özyeşil, Z. (2009). “Benlik Saygısı ve Akılcı Olmayan İnançlar Bakımından Üniversite Öğrencilerinin Stresle Başa Çıkma Yaklaşımlarının Analizi”. Değerler Eğitim Dergisi. 7:25-42.
16. Kağıtçıbaşı, Ç. (2010). Benlik, Aile ve İnsan Gelişimi, Kültürel Psikoloji. İstanbul: Koç Üniversitesi Yayınları.
17. Karaırmak, Ö. (2007). “Deprem Yaşamış Bireylerdeki Psikolojik Sağlamlığa Etki Eden Kişisel Faktörlerin İncelenmesi”. Yayınlanmamış Doktora Tezi,Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
18. Karaırmak, Ö. , Siviş-Çetinkaya, R. (2011). Benlik Saygısının Ve Denetim Odağının Psikolojik Sağlamlık Üzerine Etkisi: Duyguların Aracı Rolü. Turkish Psychological Counseling & Guidance Journal, 4(35), 30-43.
19. Karasar, N. (2008). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayınevi.
20. Kunal, O. (2014). Benlik Saygısı, Yaşam için Bir Pasaport. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
21. Kuzgun, Y. (2014) "Rehberlik ve Psikolojik Danışma", 13. Baskı, Ankara: ÖSYM Yayınları.
22. Öğülmüş, S. (2001). Bir kişilik özelliği olarak yılmazlık 1. Ulusal çocuk ve suç sempozyumu: nedenler ve önleme çalışmaları’ na sunulan bildiri, Ankara, 29-30 Mart 2001.
23. Özşaker, M. (2013). Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Öğrencilerinin İletişim Becerileri ve Benlik Saygılarının Değerlendirilmesi, International Journal of New Trends in Arts, Sports &ScienceEducation, 2(3), 29-39.
24. Rosenberg, M. (1965). Society and the adolescent self image. New Jersey: Princeton University Press.
25. Rosenberg, M. (1989).“Self-Concept Research: A Historical Overview, Social Forces, 68 (1), 34-44.
26. Rutter, M. (2006). Implications of resilience concepts for scientific understanding. New York: New York Academy, 1094(1), 1-12.
27. Sarıkaya, A. (2015). 14-18 Yaş Arası Ergenlerin Benlik Saygısı Ve Psikolojik Dayanıklılık Düzeyleri Arasındaki İlişki. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: İstanbul Bilim Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
28. Steinberg, L. (2007). Ergenlik. (Çev. Ed. Figen Çok). Ankara: İmge Kitabevi.
29. Stumblingbear-Riddle, G., & Romans, J. S. C. (2012). Resilience among urban American Indian adolescents: exploration into the role of culture, self-esteem, subjective well-being, and social support. American Indian and Alaska Native Mental Health Research, 19(2) , 1-19.
30. Terzi, Ş. (2005). Öznel İyi Olmaya ilişkin Psikolojik Dayanıklılık Modeli. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
31. Terzi, Ş. (2006). Kendini Toparlama Gücü Ölçeği’nin Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışmaları, Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, III, 26, 77-84.
32. Terzi, Ş. (2008). Üniversite Öğrencilerinde Kendini Toparlama Gücünün İçsel Koruyucu Faktörlerle İlişkisi, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (H. U. Journal of Education), 35: 297-306.
33. Terzi, Ş. (2008). Üniversite Öğrencilerinin Psikolojik Dayanıklılık ve Algıladıkları Sosyal Destek Arasındaki İlişki. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi. 3(29), 1-11.
34. Thornton, B. & Sanchez, J. E. (2010). Promoting resiliency among Native American students to prevent dropouts. Education, 131(2), 455-464.
35. Yaşar,K. (2015). Eğitim Fakültesi Öğrencilerinin Öznel Iyi Oluş Düzeyleri Ile Psikolojik Sağlamlik Ve Affetme Düzeyleri Arasindaki Ilişki (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Uludağ Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bursa.
36. Yörükoğlu A.(2007). Değişen Toplumda Aile ve Çocuk. İstanbul: Özgür Yayın Dağıtım.