Mahkemede tercümandan yararlanma hakkı, günümüzde olduğu gibi İslam ve Osmanlı hukukunda da muhakeme hukukuna dair güvencelerden biri olarak benimsenmiş ve kapitülasyonlarda yabancılara tanınan imtiyazlardan birini teşkil etmiştir. Fakat devletin zayıflaması, siyasi ve ekonomik şartların zorlamasıyla, kapitülasyonların Osmanlı için egemenlik yetkisini kısıtlayıcı bir unsura dönüşmesi, yabancılara tanınan bu hakkın da amacı ve kapsamını aşar nitelikte kullanılmaya çalışılarak suistimal edilmesine yol açmıştır. Tanzimat Dönemi’nde gerçekleştirilen yargı reformları, Osmanlı Devleti tarafından bu aşırılıkları bertaraf etmede bir dayanak olarak öne sürülmüştür. Ancak yabancı devlet temsilcileri, kapitülasyon metinlerindeki ifadelerin belirsizliğinden faydalanarak yorum yoluyla, bu hakkı kendi tebaalarını korumak ve siyasi çıkarları temin amacıyla kapsamı ve fonksiyonunu aşar şekilde kullanmaya çalışmıştır. Bu çalışma kapitülasyon metinleri ile Osmanlı ve İngiliz arşiv belgelerinin ışığında, söz konusu imtiyazın hukuki niteliğine, elçilik ve konsolosluk tercümanlarına atfedilen fonksiyonun taraflarca nasıl değerlendirildiğine ve uygulamaya ışık tutmayı amaçlamaktadır.
Tercüman Kapitülasyon Hukuki Statü Osmanlı Muhakeme Hukuku Osmanlı Diplomasisi
The right to use an interpreter in court was adopted as one of the guarantees of procedural law in Islamic and Ottoman law, as it is today, and constituted one of the privileges granted to foreigners in capitulations. However, the weakening of the state and the forced political and economic conditions, and the transformation of the capitulations into a restrictive element of the Ottoman sovereignty, led to the abuse of this right granted to foreigners by trying to use it in a way that exceeded its purpose and scope. The judicial reforms carried out during the Tanzimat Period were put forward by the Ottoman State as a basis for eliminating these excesses. However, foreign state representatives tried to use this right beyond its scope and function by taking advantage of the ambiguity of the expressions in the capitulation texts and through interpretation, in order to protect their own subjects and ensure political interests. This study aims to shed light on the legal nature of the privilege in question, how the function attributed to embassy and consulate translators was evaluated by the parties, and its implementation in the light of capitulation texts and Ottoman and British archive documents.
Interpreter Capitulation Legal Status Ottoman Procedural Law Ottoman Diplomacy
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Hukuk Reformu, Hukuk (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 2 Nisan 2025 |
| Kabul Tarihi | 27 Haziran 2025 |
| Erken Görünüm Tarihi | 27 Haziran 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 29 Haziran 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 8 Sayı: 1 |
Bu eser Creative Commons Atıf-GayriTicari 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.