Yeşil Altyapı Kavramının Teorik Bir Çerçevede Değerlendirilmesi

Öz

Son yıllarda dünya bütününde ekolojik sorunlarla karşı karşıyayız. Küresel ısınma ve iklim değişikliği bu sürecin sonuçlarından sadece bir tanesidir. Bu bağlamda sürdürülebilir kentsel gelişim anahtar bir kavram olarak ortaya çıkmıştır. Yeşil altyapı kavramı sürdürülebilir kentlerin önemli bir unsuru olduğu ifade edilebilir. Yeşil altyapı, stratejik olarak planlanan ve yönetilen doğal, yarı-doğal, kamu ve özel mülkiyete ait alanların oluşturduğu ağı ifade eder. Yeşil altyapı sisteminin bileşenleri olarak kentsel peyzajdaki doğal habitatlar, yeşil koridorlar, açık ve yeşil alanlar birbiriyle ilişkilendirilir ve kent ekolojisinin gelişmesine katkı sağlanır. Bu çerçevede bu çalışmanın konusu, her geçen gün önem kazanan kentsel yeşil altyapı kavramıdır. Sürdürülebilir kentsel gelişim çerçevesinde yeşil altyapı kavramının tanımı, planlanması ve bileşenleri teorik bir değerlendirme sağlayacak şekilde nicel yöntemle araştırılmıştır. Bu araştırmayı içeren literatür taramasının ardından sonuç ve öneriler geliştirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Sürdürülebilirlik, kentsel yeşil altyapı, teorik değerlendirme

Evaluation of the Green Infrastructure Concept within a Theoretical Framework

Öz

In recent years, we are facing ecological problems all over the world. Global warming and climate change are just some of the consequences of this process. In this context, sustainable urban development has emerged as a key concept. It can be stated that the concept of green infrastructure is an important element of sustainable cities. Green infrastructure refers to the network of natural, semi-natural, public and privately owned areas that are strategically planned and managed. As the components of the green infrastructure system, natural habitats, green corridors, open and green areas in the urban landscape are associated with each other and contribute to the development of the urban ecology. In this context, the subject of this study is the concept of urban green infrastructure, which is gaining importance day by day. The definition, planning and components of the concept of green infrastructure within the framework of sustainable urban development have been investigated by the quantitative method in a theoretical evaluation. After the literature review including this research, results and recommendations have been developed.

Anahtar Kelimeler

• Sustainability, urban green infrastructure, theoretical evaluation

Kaynakça

1. Anonymous, (2012). Texas A & M University and Sea Grant Coastal Watershed Program. http://tcwp.tamu.edu/files/2012/06/urban_growth_primer_5.pdf/ (Erişim tarihi: 05.06.2019).
2. Anonymous, (2015). Green Stormwater Infrastructure in Seattle. Implementation Strategy 2015-2020. https://www.seattle.gov/Documents/Departments/OSE/GSI_Strategy_Nov_2015. pdf. Accessed on May 2019.
3. Anonymous, (2020). Barcelona Green Infrastructure and Biodiversity Plan 2020. Summary. https://climate-adapt.eea.europa.eu/metadata/case-studies/barcelona-trees- tempering-the-mediterranean-city-climate/11302639.pdf. Accessed on August 2019.
4. Aslan, B., Yazıcı, K. (2016). Yeşil Altyapı Sistemlerinde Mevcut Uygulamalar. Ziraat Mühendisliği Dergisi sayı: 363.
5. Benedict, M. A., & McMahon, E. T. (2012). Green infrastructure: linking landscapes and communities. Island press.
6. Beyaz Ç., & Asilsoy B. (2019). Knowledge of green buildings and environmental worldview among interior design students. International Journal of Advanced and Applied Sciences, 6 (1), pp 29-36.
7. Birleşmiş Milletler, (2013). Sustainable Development Changes. World Economic and Social Survey 2013. Department of Economic and Social Affairs, United Nations Publication, (http://www.un.org/en/development/desa/policy/wess/wesscurrent/wess2013/WE SS2013.pdf).
8. Cameron, R. W., Blanuša, T., Taylor, J. E., Salisbury, A., Halstead, A. J., Henricot, B., & Thompson, K. (2012). The domestic garden–Its contribution to urban green infrastructure. Urban forestry & urban greening, 11(2), 129-137.

9. Çetinkaya, G. (2013). Kentsel peyzaj planlamada yeni yaklaşımlar: Yeşil altyapı ve yeşil koridorlar. 5. Peyzaj Mimarlığı Kongresi “Dönüşen Peyzaj”, 14-17 Kasım 2013, Çukurova Üniversitesi, Adana, Türkiye.
10. Debnath, A. K., Chin, H. C., Haque, M. M., Yuen, B., (2014). A methodological framework for benchmarking smart transport cities. Cities 37, 47–56.
11. EPA, (2012) “Green Infrastructure”, http://www.epa.gov/green-infrastructure (Erişim tarihi:05.06.2019).
12. Flink, C., Searns, R. (1993). Greenways: A Guide to Planning. Design and Development. The Conservation Fund. Washington.
13. Fabos, J. G. (2004). Greenway Planning In The United States: Its Origins And Recent Case Studies. Journal of Landscape and Urban Planning. vol. 68 (2004). 321-342.
14. Jabareen, Y. (2013). Planning the resilient city: Concepts and strategies for coping with climate change and environmental risk. Cities, 31, 220-229.
15. Li, F., Wang, R., Paulussen, J. And Liu, x., (2005). Comprehensive consept planning of urban greening based on ecological principles:a case study in Beijing, China, Landcape and Urban Planning, 72; 325-336.
16. Gül, A., Küçük, V. (2001). Kentsel Açık-Yeşil Alanlar ve Isparta Kenti Örneğinde İrdelenmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 2, 27-48.
17. Güneş, M., Şahin, Ş. (2015). Yeşil altyapı ve kent kimliği: Ankara Kent Merkezi Örneği. I.Ulusal Ankara Üniversitesi Peyzaj Mimarlığı Kongresi 15-17 Ekim 2015. Ankara.
18. Houghton, J. (2009). Global warming: the complete briefing. Cambridge University Press, UK.
19. Kambites, C., and Owen, S. (2006). Renewed prospects for green infrastructure planning in the UK. Journal of Planning Practice & Research, 12 (4), 483-496.
20. Kim, K. H. & Pauleit, S. (2007). Landscape Character, Biodiversity and Land Use Planning: The Case of Kwangju City Region, South Korea. Land Use Policy, 24, 264–274.
21. Lucius I, Dan R, Caratas D., (2011). Green Infrastructure. European Regional Development Fund.
22. Özeren, M., (2012). Yeşil Altyapı Sistemi Kapsamında Meles Deltası ve Çevresinin Kurgulanması. Yüksek Lisans Tezi. Ege Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, (315684).
23. Yerli, Ö. (2007). Kentsel Koridorların Estetik ve İşlevsel Yönden İrdelenmesi: Düzce Örneği. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Basılmamış Yüksek Lisans Tezi. Düzce.
24. Wickham, J. D., Riitters, K. H., Wade, T. G., & Vogt, P. (2010). A national assessment of green infrastructure and change for the conterminous United States using morphological image processing. Landscape and Urban Planning, 94(3-4), 186- 195.