AN ANALYSIS OF COMPLETED SUICIDES IN THE AGE RANGE OF 15-19 REFLECTED IN THE MEDIA AND THE PREVENTIVE ROLE OF SOCIAL WORK

Öz

It is noteworthy that suicide acts, which are seen as a public health problem worldwide, occur mostly in the adolescence period between the ages of 15-19. In this direction, 42 completed adolescent suicide cases were determined by examining 200 news contents reflected in the media. Content and descriptive analyzes of the identified cases were made using the qualitative research method. Within the framework of the research, it is aimed to reduce the rates of suicide by providing psychosocial support in line with the preventive role of social work for adolescents with suicidal ideation and suicide risk. At least 3 and at most 5 keywords reflecting the integrity of the work should be written by the author in the According to the research findings, suicide cases are mostly seen in the 10th grade in female students and in the 12th grade in male students, according to the class in which they are educated. In terms of the method of committing suicide, it was found that the adolescents performed the act in the form of jumping first, then hanging themselves, and finally using a firearm. According to the results of the research, in which the reason for suicide is included in the news content, the reasons such as negative family relationships, emotional relationships, accusations, harassment and illness come first.

Anahtar Kelimeler

• Completed Suicide
• Adolescent Suicide
• Social Work

MEDYAYA YANSIYAN TAMAMLANMIŞ 15-19 YAŞ ARALIĞINDAKİ İNTİHARLARIN ANALİZİ VE SOSYAL HİZMETİN ÖNLEYİCİ ROLÜ

Öz

Dünya genelinde kamu sağlığı problemi olarak görülen intihar eylemlerinin en çok 15-19 yaş aralığındaki ergenlik döneminde gerçekleşmesi dikkat çekmektedir. Bu doğrultuda medyaya yansıyan 200 haber içeriği incelenerek 42 tamamlanmış ergen intihar vakası belirlenmiştir. Belirlenen vakalar nitel araştırma yöntemi kullanılarak içerik ve betimsel analizleri yapılmıştır. Araştırma çerçevesinde intihar düşüncesi ve intihar riski olan ergenlere yönelik sosyal hizmetin önleyici rolü doğrultusunda psikososyal destekler verilerek intihar eylem oranlarının azaltılması amaçlanmaktadır. Araştırma bulgularına göre intihar vakaları öğrenim görülen sınıfa göre kız öğrencilerde en fazla 10. sınıfta, erkek öğrencilerde ise 12. sınıfta görülmektedir. Ergenlerin intihar eylemini gerçekleştirme yöntemi bakımında ise ilk sırada atlama, sonrasında kendini asarak ve son olarak ateşli silah kullanma şeklinde eylemi gerçekleştirdikleri bulgusu edinilmiştir. Haber içeriklerinde intihar nedenine yer verilen araştırma sonuçlarına göre ise ilk sırada olumsuz aile ilişkileri, hissi ilişki, suçlanma, taciz ve hastalık gibi nedenler gelmektedir.

Anahtar Kelimeler

• tamamlanmış intihar
• ergen intiharları
• sosyal hizmet

Kaynakça

1. Akçe, İ., & Doğan, H. (2020). İntihar ve Sosyal Hizmet: İnternet Haberleri Üzerine Bir İnceleme. Toplum ve Sosyal Hizmet, 31(4), 1624-1652. https://doi.org/10.33417/tsh.747667
2. Balcıoğlu, İ., & Abanoz, Y. (2009). Madde Bağımlılığı, İntihar, Sanık Psikolojisi. Dirim Tıp Gazetesi, 84(1), 15-20.
3. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E., Akgün, Ö., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2020). Eğitimde Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
4. Cansız Kösesoy, B., & Şahin , M. (2022). İntihar Davranışında Bulunan Vakalarda Sosyal Hizmet Müdahale Geçmişi ve Mevcut İhtiyaçlar. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12(24), 263-281.
5. Cılga, İ. (2004). Bilim ve Meslek Olarak Türkiye'de Sosyal Hizmet. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Sosyal Hizmet Yüksekokulu Yayını.
6. Cüceloğlu, D. (1997). İnsan ve Davranışı. İstanbul: Remzi Kitabevi.
7. Demir, N., Baran, A., & Ulusoy , D. (2005). Türkiye'de Ergenlerin Arkadaş-Akran Grupları ile İlişkileri ve Sapmış Davranışlar: Ankara Örneklemi. Bilig, 32, 83-108.
8. Demircan , T., & Karbeyaz, K. (2022). Tamamlanmış İntihar Olgularında Psikolojik Otopsi. Osman Gazi Tıp Dergisi, 593-600.

9. Derman, O. (2008). Ergenlerde Psikososyal Gelişim. Adolesan Sağlığı II, 19-21.
10. Devrimci Özgüven, H., & Sayıl , I. (2003). Suicide Attempts in Turkey: Results of the WHO–EURO Multicentre Study on Suicidal Behaviour. Can J Psychiatry, 324-329.
11. Duman, N. (2000). Ankara Liselerinde Çeteye Katılma Potansiyeli Olan Öğrenci Grupları ve Okul Sosyal Hizmeti [Yayınlanmamış doktora tezi]. Hacettepe Üniversitesi.
12. Durkheim, E. (1992). İntihar (Özer Ozankaya, Çev.). İmge Kitabevi.
13. Eskin , M., Akoğlu, A., & Uygur, B. (2006). Ayakta Tedavi Edilen Psikiyatri Hastalarında Travmatik Yaşam Olayları ve Sorun Çözme Becerileri: İntihar Davranışıyla İlişkisi. Türk Psikiyatri Dergisi, 17(4), 266-275.
14. Evans , E., Hawton, K., Rodham , K., & Deeks, J. (2005). The prevalence of suicidal phenomena in adolescents: a systematic review of population-based studies. Suicide and Life Threatening Behavior, 239-250.
15. Guni, Ö. (2017). Sosyal Hizmet Mesleğinin Bilim ve Uygulamadan Gelen Gücü. T. Gencer, & İ. Cılga (Ed), Sosyal Hizmeti Yeniden Düşünmek içinde (s. 35-47). Nika.
16. Gül, S., & Güneş, İ. (2009). Ergenlik Dönemi Sorunları ve Şiddet. Sosyal Bilimler Dergisi, 11(1), 79-101.
17. İpek, Z., Yeşilmen, M., & Kayan Ocakoğlu, B. (2022). Ergen Bireylerde İntihar Davranışlarının Çok Yönlü İncelenmesi: Batman İli Örneği. Dorlion Yayınları.
18. Johnson, J., Cohen, P., Gould, M., Kasen, S., Brown, J., & Brook, J. (2022). Childhood Adversities, Interpersonal Difficulties, and Risk for Suicide Attempts During Late Adolescence and Early Adulthood. Arch Gen Psychlatry, 741-749.
19. Kara, A., & Bağcı, Z. (2022). Evaluation of Perıpheral Inflammation Parameters in Adolescents With Suicide Attempts. Kocatepe Tıp Dergisi, 305-311.
20. Karslı, F. (2022). Belirsizliğe Tahammülsüzlük, Sorun Çözme ve İntihar Olasılığı Arasındaki İlişki: Bir Durumsal Aracılık Modeli. [Yayınlanmamış doktora tezi]. Aydın Adnan Menderes Üniversitesi.
21. Kirman, B. (2020). Ruhsal Bozukluğu Olan Kadın Hastalarda İntihar Davranışının Aile İşlevselliği ile İlişkisi. [ Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Marmara Üniversitesi.
22. Korap, N. (2013). Algılanan Anne Baba Tutumlarının Ergenlerin İletişim Becerilerine Etkisi. [ Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Marmara Üniversitesi.
23. Naghavi, M. (2018). Global, regional, and national burden of suicide mortality 1990 to 2016: systematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2016. BMJ, 1-11.
24. Özkan, Y., & Selcik, O. (2006). Klinik Çalışmalarından Sosyal Politikaya: Sosyal Hizmet Uzmanlarının Rolleri ve Sorumlulukları. Uluslararası Sosyal Alıştırmalar Dergisi. 9(46), 431-437.
25. Öztürk, E. (2022). Ergenlerde Olumsuz Yaşam Olayları ile Depresyon ve İntihar İlişkisinde Duygu Düzenleme, Bilinçli Farkındalık ve Duygusal İşleme Hassasiyetinin Rolü. 31. Ulusal Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Kongresi, Ankara.
26. Posner , K., Oquendo, M., Gould, M., Stanley, B., & Davies, M. (2007). Columbia Classification Algorithm of Suicide Assessment (C-CASA): Classification of Suicidal Events in the FDA’s Pediatric Suicidal Risk Analysis of Antidepressants. Psyhiatry, 1035-1043.
27. Sabawoon, A., Keyes, K., Karam, E., & Masfety, V. (2022). Associations between traumatic event experiences, psychiatric disorders, and suicidal behavior in the general populationof Afghanistan: fndings from Afghan National Mental Health Survey. Sabawoon et al. Injury Epidemiology, 1-17.
28. Shain , B., & Committee on Adolescence. (2007). Suicide and Suicide Attempts in Adolescents. American Academy of Pediatrics, 669-676.
29. Sheafor, B., & Horejsi, C. (2016). Sosyal Hizmet Mesleğinin Çalışma Alanı. Sosyal Hizmet Uygulaması Temel Teknikler ve İlkeler içinde (s. 21-34). Nika.
30. Siyez, D. M. (2006). Ergenlik Döneminde İntihar Girşimleri: Bir Gözden Geçirme. Kastamonu Eğitim Dergisi, 14(2), 413-420.
31. Şahbaz, H. (2022). Coğrafi Bir Bakış Açısıyla 2002-2019 Döneminde Türkiye'deki İntiharlar. Erzurum Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15, 64-103.
32. Şeker, A. (2011). Sosyal Hizmetlerde Etik. Sabev.
33. Şevik, A., Özcan, H., & Uysal , E. (2012). İntihar Girişimlerinin İncelenmesi: Risk Faktörleri. Klinik Psikiyatri, 14(4), 218-225.
34. Turecki, G., & Brent, D. (2017). Suicide and Suicidal Behaviour. Cabadian Institutes of Health Research, 1227-1239.
35. Turecki, G., Brent, D., Gunnell, D., O'Connor, R., Oquendo, M., & Pirkis, J. (2019). Suicide and Suicide Risk. Nature Reviews Disease Primers.
36. TÜİK. (2019). Cinsiyete göre, yaşa göre özel intihar hızı. TÜİK.
37. Ye, G., Li, Z., Yue, Y., & Wu, Y. (2022). Suicide attempt rate and the risk factors in young, frst-episode and drug-naïve Chinese Han patients with major depressive disorder. BMC Psychiatry.
38. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2013). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Seçkin.
39. Zastrow, C. (2016). Sosyal Hizmete Giriş. Nika Yayınları .
40. Zastrow, C., & Kirst-Ashman, K. (2017). İnsan Davranışları ve Sosyal Çevre I Bebeklik, Çocukluk ve Ergenlik (Abdurrahman Aydın Çev.). Nika Yayınları.
41. Zortea, T., Cleare, S., Melson, A., Wetherall, K., & O'Connor, R. (2020). Understanding and Managing Suicide Risk. British Medical Bulletin, 1-12.