Determining the effect of communication problems experienced in the use of health services on trust in health personnel

Öz

This research aims to determine what effect communication problems experienced with healthcare personnel have on the level of trust in healthcare personnel. Within the scope of the research, it was tried to determine the communication problems experienced with healthcare personnel, the factors that negatively affect the level of trust in healthcare personnel, and whether these problems create a difference in the use of healthcare services. Research data was collected using survey management. Data obtained from 435 participants were analyzed in the study. For the purpose of the research, single-factor analysis of variance, Mann-Whitney U test and simple linear regression analysis were performed. As a result of the analysis, it was determined that the level of trust in healthcare personnel was high and communication problems with healthcare personnel were at a moderate level. It has been determined that communication problems with healthcare personnel affect the trust in healthcare personnel, and as communication problems increase, the level of trust decreases. It was also found that approximately 85% of the participants postponed the need for health care. It has been concluded that trust in healthcare personnel increases the frequency of healthcare service use and reduces communication problems with healthcare personnel.

Anahtar Kelimeler

• Communication
• Communication problems
• Trust in health personnel

Sağlık hizmetleri kullanımında yaşanılan iletişim sorunlarının sağlık personeline duyulan güven üzerindeki etkisinin belirlenmesi

Öz

Bu araştırma ile sağlık personeli ile yaşanılan iletişim sorunlarının sağlık personeline duyulan güven düzeyi üzerinde nasıl bir etki oluşturduğunun belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma kapsamında sağlık personeli ile ilgili yaşanılan iletişim sorunları, sağlık personeline güven düzeyini olumsuz etkileyen faktörler ve bu sorunların sağlık hizmeti kullanımında bir farklılık oluşturup oluşturmadığı belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırma verileri anket yöntemi kullanılarak toplanmıştır. Araştırmada 435 katılımcıdan elde edilen veriler analiz edilmiştir. Araştırmanın amacı doğrultusunda tek faktörlü varyans analizi, Mann-Whitney U testi ve basit doğrusal regresyon analizi yapılmıştır. Yapılan analizler sonucunda sağlık personeline duyulan güven düzeyinin yüksek ve sağlık personeli ile iletişim sorunlarının orta düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Sağlık personeli ile yaşanılan iletişim sorunlarının sağlık personeline duyulan güveni etkilediği, iletişim sorunları arttıkça güven düzeyinin azaldığı belirlenmiştir. Ayrıca katılımcıların yaklaşık %85’inin sağlık hizmeti ihtiyacını ertelediği saptanmıştır. Sağlık personeline duyulan güvenin sağlık hizmeti kullanım sıklığını artırırken sağlık personeliyle iletişim sorunlarının ise azalttığı sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• İletişim
• İletişim Sorunları
• Sağlık personeline güven

Kaynakça

1. Ahmad, A. M. K., Al-Qarni, A. A., Alsharqi, O. Z., Qalai, D. A., & Kadi, N. (2013). The impact of marketing mix strategy on hospitals performance measured by patient satisfaction: An empirical investigation on jeddah private sector hospital senior managers perspective. International Journal of Marketing Studies, 5(6), 210-228. doi:10.5539/ijms.v5n6p210
2. Alpar, R. (2021). Çok Değişkenli İstatistiksel Yöntemler. Detay Yayıncılık.
3. Aydın, O. A. (2021). Hekime ve hastaneye güven ile hastane tercihi arasındaki ilişki üzerine bir araştırma [Yüksek lisans tezi, Sakarya Üniversitesi]. Ulusal Tez Merkezi.
4. Blackburn, J., Ousey, K., & Goodwin, E. (2018). Information and communication in the emergency department. International Emergency Nursing. doi:10.1016/j.ienj.2018.07.002
5. Blasi, Z. D., Harkness, E., Ernst, E., Georgiou, A., & Kleijnen, J. (2001). Influence of context effects on health outcomes: A systematic review. The Lancet, 357(9258), 757–762. doi:10.1016/s0140-6736(00)04169-6
6. Chichirez, M. C., & Purcărea, V. L. (2018). Interpersonal communication in healthcare. Journal of Medicine and Life, 11(2), 119-122. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6101690/
7. Dinç, L., Korkmaz, F., & Karabulut, E. (2013). A validity and reliability study of the multidimensional trust in health-care systems scale in a Turkish patient population. Social Indicators Research, 113(1), 107–120. doi: 10.1007/s11205-012-0084-y
8. Dooley, J., Bailey, C., & McCabe, R. (2015). Communication in healthcare interactions in dementia: A systematic review of observational studies. International Psychogeriatrics, 27(08), 1277–1300. doi:10.1017/s1041610214002890

9. Egede, L. E., & Ellis, C. (2008). Development and testing of the multidimensional trust in health care systems scale. Journal of General Internal Medicine, 23(6), 808–815. doi: 10.1007/s11606-008-0613-1
10. Frank, C., Asp, M., & Dahlberg, K. (2009). Patient participation in emergency care – A phenomenographic study based on patients’ lived experience. International Emergency Nursing, 17(1), 15–22. doi:10.1016/j.ienj.2008.09.003
11. Gandhi, T. K., Sittig, D. F., Franklin, M., Sussman, A. J., Fairchild, D. G., & Bates, D. W. (2000). Communication breakdown in the outpatient referral process. The Journal of General Internal Medicine, 15(9), 626-631. doi: 10.1046/j.1525-1497.2000.91119.x
12. Gökkaya, D., & Erdem, R. (2017). Sağlık hizmetleri kullanımına etki eden faktörlerin hastalık şiddeti algısıyla değerlendirilmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (26), 149-184.
13. Gül, G., Bol, P., & Erbaycu, A. E. (2012). Sağlık hizmeti sunumunda hasta – hekim iletişiminin hasta memnuniyetine etkisi: Bir kano model analizi. İzmir Göğüs Hastanesi Dergisi, 26(3), 183-194.
14. Gülcemal, E., & Keklik, B. (2016). Hastaların hekimlere duydukları güveni etkileyen faktörlerin incelenmesine yönelik bir araştırma: Isparta ili örneği. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(14), 64-87. https://doi.org/10.20875/sb.66346
15. Gürbüz, S., & Şahin, F. (2017). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
16. Güven, T. (2014). Türkiye’deki tıp etiği tartışmalarının ana eksenleri ve sorunları: Eleştirel bir değerlendirme. Türkiye Biyoetik Dergisi, 1(1), 13-24.
17. Kaelber, D. C., & Bates, D. W. (2007). Health information exchange and patient safety. Journal of Biomedical Informatics, 40(6), S40–S45. doi:10.1016/j.jbi.2007.08.011
18. Kahyaoğlu Khalil, E. (2022). 2015-2020 yılları arasında Yargıtay’a intikal etmiş malpraktis dosyalarının sağlık yönetimi açısından analizi [Yüksek lisans tezi, Ordu Üniversitesi]. Ulusal Tez Merkezi.
19. Kelley, J. M., Kraft-Todd, G., Schapira, L., Kossowsky, J., & Riess, H. (2014). The influence of the patient-clinician relationship on healthcare outcomes: A systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials. PLoS ONE, 9(4), 1-7. doi:10.1371/journal.pone.0094207
20. Kripalani, S., LeFevre, F., Phillips, C. O., Williams, M. V., Basaviah, P., & Baker, D. W. (2007). Deficits in communication and information transfer between hospital-based and primary care physicians. Journal of the American Medical Association, 297(8), 831-842. doi:10.1001/jama.297.8.831
21. Leslie, J. L., & Lonneman, W. (2016). Promoting trust in the registered nurse-patient relationship. Home Healthcare Now, 34(1), 38–42. doi:10.1097/nhh.0000000000000322
22. Metin, A. (2023). Sağlık hizmetlerine güvenin sağlık arama davranışı üzerine etkisi. Uluborlu Mesleki Bilimler Dergisi, 6(2), 29-41.
23. Meuter, R. F. I., Gallois, C., Segalowitz, N. S., Ryder, A. G., & Hocking, J. (2015). Overcoming language barriers in healthcare: A protocol for investigating safe and effective communication when patients or clinicians use a second language. BMC Health Services Research, 15(1),1-5. doi:10.1186/s12913-015-1024-8
24. Migowski, S. A., Gavronski, I., Libânio, C. de S., Migowski, E. R., & Duarte, F. D. (2019). Efficiency losses in healthcare organizations caused by lack of interpersonal relationships. Revista de Administração Contemporânea, 23(2), 207–227. doi:10.1590/1982-7849rac2019170396
25. Morgan, S., & Yoder, L. H. (2011). A concept analysis of person-centered care. Journal of Holistic Nursing, 30(1), 6–15. doi:10.1177/0898010111412189
26. Nal, M. (2021). Türkiye’de sağlık hizmetleri sistemine güven. BANÜ Sağlık Bilimleri ve Araştırmaları Dergisi. 3(1), 1-10. doi: 10.46413/boneyusbad.863269
27. Ozaras, G., & Abaan, S. (2016). Investigation of the trust status of the nurse–patient relationship. Nursing Ethics, 25(5), 628–639. doi:10.1177/0969733016664971
28. Solet, D. J., Norvell, J. M., Rutan, G. H., & Frankel, R. M. (2005). Lost in translation: Challenges and opportunities in physician-to-physician communication during patient handoffs. Academic Medicine, 80(12), 1094-1099. doi: 10.1097/00001888-200512000-00005
29. Sönmez, V., & Alacapınar, F. G. (2019). Örneklendirilmiş Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Anı Yayıncılık.
30. Taşlıyan, M., Taşlıyan, M., & Akyüz, M. (2010). Sağlık hizmetlerinde hasta memnuniyet araştırması: Malatya Devlet Hastanesi’nde bir alan çalışması. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 12(19), 61-66.
31. Temel, B. B. (2023). Sağlık hizmetlerinde arzın talep yaratması ve hekimlere güven: Hastaların görüşleri üzerinden bir araştırma [Yüksek lisans tezi, Yozgat Bozok Üniversitesi]. Ulusal Tez Merkezi.
32. Thompson, L., & McCabe, R. (2012). The effect of clinician-patient alliance and communication on treatment adherence in mental health care: A systematic review. BMC Psychiatry, 12(1), 1-12. doi:10.1186/1471-244x-12-87
33. Türkiye Büyük Millet Meclisi. (2022). Sağlık, Aile, Çalışma ve Sosyal İşler Komisyonu 1. Toplantı. https://www5.tbmm.gov.tr/develop/owa/komisyon_tutanaklari.goruntule?pTutanakId=2930
34. Türkiye İstatistik Kurumu. (2023). İstatistikler, Nüfus ve Demografi. https://www.tuik.gov.tr/
35. Türkyılmaz, D. (2021). Tıbbi güven ve güvensizlik. Başkent Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 6(1), 15-30.
36. Weaver, C. N. (2006). Trust in people among Hispanic Americans. Journal of Applied Social Psychology, 36(5), 1160–1172. doi:10.1111/j.0021-9029.2006.00036.x
37. Yeşildal, M., Akman Dömbekci, H., & Öztürk, Y. E. (2021). Sağlık iletişimi sorunları: Bir ölçek geliştirme çalışması. Türkiye Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi, 5(2), 108-119.