TERÖR VE MEDYA İLİŞKİSİNİN 2003 YILINDA İSTANBUL’DA MEYDANA GELEN SALDIRILAR ÖRNEĞİYLE İNCELENMESİ

Öz

Herkes tarafından genel kabul görmüş bir tanımı olmasa da, terör kavramını psikolojik bir savaş olarak tanımlamamız mümkündür. Günümüzde küreselleşmenin ve küresel gelişmelerin etkisiyle terörün ve terörist eylemlerin etkileri ve yayılması tüm dünyada artmaktadır. Bu durum ise bazı nedenlerle açıklanabilir. İlk olarak, ekonomik dengesizlikler sayılabilir ki, teröristler mağduriyetlerini terör eylemleriyle aşma düşüncesindedirler. İkinci olarak, teknolojik gelişmelerdir ki, özellikle iletişim ve ulaşım araçları ucuz ve kolay ulaşılabilir olmaları nedeniyle teröristlerce sıklıkla tercih edilirler. Bu araçlar da teröristlere eylemlerinde kolaylıklar ve çabukluk sağlamaktadır. Bu saydıklarımıza ek olarak, medya ve medyanın avantajlarının da teröristler için çok önemli olduğu genel bir kabuldür. Terör eylemlerinin etkileri medya aracılığıyla artar. Medya ayrıca, hedef kitleler üzerine toplumsal korku ve endişe yaymanın çok kolay bir yoludur. Bu sebeple medya, terörist eylemlerin uygulanmasında teröristler için çok uygun bir araçtır diyebiliriz.

Anahtar Kelimeler

• Terör
• Medya
• Küreselleşme
• Terörizm

ANALYSING OF TERROR AND THE MEDIA RELATIONSHIP VIA THE EXAMPLE OF ATTACKS IN ISTANBUL IN 2003

Öz

There is not a general definition of the concept of terror which everybody accepts it, but we can define it as a psychological war. The impact and the poliferation of terror and terrorist actions increase all over the world by globalization and global developments. So, we can explain this situation with some reasons. Firstly, economic imbalances which terrorists think that they can overcome their damnifications with terrorist attacks. Secondly, technological improvements that especially communication and transportation instruments are prefered frequently by terrorists because of their cheapness and accessibility. So, these instruments provide facilities and quickness to terrorists for their acts. Additionally, it is a common acceptance that the media and its advantages are very important for terrorists. The impressions of terrorist attacks increase via the media. Also, it is very easy way to spread social fear and anxiety to target groups. So, we can say the media is a very appropriate instrument for terrorists to implement their acts. 

Anahtar Kelimeler

• Terror
• Media
• Globalization
• Terrorism

Kaynakça

1. Alkan, N. (2003). “Terör Olaylarının Kitle İletişim Araçlarındaki Sunumu”, http://www.egm.gov.tr/egitim/dergi/eskisayi/36/web/iletisim/necati_alkan.h tm, (28.03.2012).
2. Akgün, B. (2006). “Küresel Terör: Mit mi?, Gerçek mi?”, Terörün Görüntüleri, Görüntülerin Terörü (s. 399-429), Orhan Gökçe ve Uğur Demiray (ed.), Konya: Çizgi Kitabevi.
3. Aziz, A. (1985). Terör ve Kitle İletişim Araçları, Ankara: BM Türk Derneği Yıllığı.
4. Baki, M. (2009). Uluslararası Terörizmle Mücadelede Birleşmiş Milletlerin
5. Rolü ve Etkisi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
6. Bülbül, A. R. (2001). Haberin Anatomisi ve Temel Yaklaşımlar, Ankara: Nobel Yayınları.
7. Can, F. (2005). Bilgi Çağının Güdümlü Silahı Medya, İstanbul: Alfa Yayınları..
8. Çaşın, M. H. (2008). Uluslararası Terörizm, Ankara: Nobel Yayınları.

9. Çevik, T. (2008). 11 Eylül Saldırıları Sonrasında ABD’nin Uluslararası Terörizmle Mücadeleye İlişkin Güvenlik Politikası, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Çanakkale On Sekiz Mart Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Çanakkale.
10. Dedeoğlu, B. (2003). “Terörizm Üzerine Karşılaştırmalar: Bermuda Şeytan
11. Üçgeni”, Dünden Bugüne Avrupa Birliği (s. 439-474), Beril Dedeoğlu (ed.), İstanbul: Boyut Kitapları.
12. Demircan, H. (1998). Siyasi İçerikli Terör Karşısında Medyanın Tutumu, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
13. Göksu, T. (2000). “Polis Operasyonlarının Televizyonlarda Canlı Yayını ve Muhtemel Sonuçları”, Polis Dergisi, Sayı 22, 364-368.
14. Gürel, M. M. (2008). Küreselleşen Dünya ve Terörizm, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Kadir Has Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
15. Kaya, R. (1985). Kitle İletişim Sistemleri, Ankara: Teori Yayınları.
16. Kılıç, Z. (2007). Küreselleşme İle İvme Kazanan Uluslararası Terörizm ve Buna Karşı Alınan Tedbirler, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta.
17. Kılıçcıoğlu, F. E. (2006). “15 Kasım 2003 Sinagoglar-20 Kasım 2003 HSBC ve İngiliz Konsolosluğu Saldırılarının Terör Bağlamında İrdelenmesi”, Terörün Görüntüleri, Görüntülerin Terörü (s. 129-144), Orhan Gökçe ve Uğur Demiray (ed.), Konya: Çizgi Kitabevi.
18. Kongar, E. (2001). Küresel Terör ve Türkiye, İstanbul: Remzi Kitabevi.
19. Kutlu, R. (2010). Uluslararası Terörizm ve 11 Eylül Sonrasında Türkiye’nin Terörizmle Mücadelesi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Trabzon.
20. Okçu, D. (2009). Uluslararası Terör ve Türkiye’ye Etkileri, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ufuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
21. Oktay, M. (2002). Politikada Halkla İlişkiler, İstanbul: Derin Yayınları.
22. Özdemir, H. (2009). Terörizm ve Türkiye, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ufuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
23. Schmid, A., Jongman A. J., et all. (1988). Political Terrorism: A New Guide to Actors, Authors, Concepts, Data Bases, Theories and Literatures, New Brunswick, Transaction Books.
24. Schlagheck, D. (1988). International Terroism: An Introduction to The Concepts and Actors, Lexington: Lexington Books.
25. Sümercan, M. M. (2010). Uluslararası Terörizm ve PKK Terör Örgütü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Kırıkkale Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kırıkkale.
26. Topal, H. (2005). Uluslararası Terörizm ve Terörist Eylemlere Karşı Kuvvet Kullanımı, İstanbul: Beta Yayınları.
27. Uytun, A. (2009). 11 Eylül 2001 Terör Saldırısı Sonrası Değişen Terörizm Algısı, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ufuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
28. Vural, İ. K. (2006). “Kriz Haberciliği ve Haberci Kişilik Olarak Anchor”, Terörün Görüntüleri, Görüntülerin Terörü (s. 141-157), Orhan Gökçe ve Uğur Demiray (ed.), Konya: Çizgi Kitabevi.
29. Wilkinson, P. (1997). “The Media and Terrorism: A Reassessment”, Terrorism and Political Violence, Vol. 9, No.2, 51-64.
30. Wilkinson, P. (2002). “Terör ve Terörizm: Kavramlar, Özellikler ve Tipoloji”, Silinen Yüzler Karşısında Terör (s. 142-163), Cemal Güzel (der.), Ankara: Ayraç Yayınları.
31. Yalçınkaya, İ. A. (2008). Medya-Terörizm İlişkisi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Trabzon.
32. Yaylagül, L. (2006). Kitle İletişim Kuramları, Ankara: Dipnot Yayınevi.Yücedoğan, G. (2012). “Terör, Şiddet, Savaş ve Medya”, İletişim Fakültesi Dergisi, Sayı 15, s. 105-114.
33. Yüksel, E. (2006). “Gerçek Yaşam, Medyadaki Gerçek ve Terör Haberciliği”, Terörün Görüntüleri, Görüntülerin Terörü (s. 21-53), Orhan Gökçe ve Uğur Demiray (ed.), Konya: Çizgi Kitabevi.
34. http://www.egm.gov.tr/temuh/terorizm4.htm, (30.02.2012).
35. http://www.rtuk.org.tr/sayfalar/default.aspx, (11.03.2012).
36. http://www.terorveguvenlik.net/index.php?option=com_content&task=view&id=52 &Itemid=67, (28.03.2012).