YAŞLANDIKÇA HAYATIN NEDEN ÇABUK GEÇTİĞİNE DAİR BİR DENEME

Öz

Bir kitap başlığı olan yaşlandıkça hayat neden çabuk geçer (2012) ifadesi, yazar  Douwe DRAAISMA’a aittir. Yazar zaman üzerinden ilerleyen yılların insan yaşamından neleri alıp götürdüğü, neleri ömrüne kattığı meselesini kendine dert edinmiş ve şu soruları sormuştur. Yakın geçmişimizde anılarımızı doğru düzgün hatırlayamazken, nasıl olup da eski anılarımızı daha dün olmuşçasına net bir şekilde hatırlarız? Belleğin zaman algısı üzerindeki etkisi nedir? Çocukluğumuz ve gençliğimizde uzun bir süre gibi gelen bir ay, bir yıl yaş aldıkça söz konusu bu süreler nasıl olup da biz anlamadan geçip gitmiştir? Bu yanılsamalar bazen saniye ve dakikaları alırken bazen günler, bazen yıllar, bazen insan ömrünün uzun dönemlerini kapsar. Ama saat ve takvim ölçüsüne göre uzunlukları ne olursa olsun hepsi şu ortak özelliğe sahiptir: hepsi de zaman deneyimimiz ile bilincimizde olup bitenleri birbirine bağlar. Bu çalışmanın özünü yaş aldıkça yılların akıp gitmesi karşısında hissettiğimiz “yaşamı kaçırma duygusunu sorgulamak” oluşturmaktadır. Oysa yaşlanma aynı zamanda bir bilgelik durumudur. O halde yapılması gereken, yaş aldıkça zamanın hızlanmasını değil, geçmişimizdeki deneyimlerimizi hatırlayıp, halen neyi üretip üretemediğimizin muhasebesini yapmanın yaşam için daha anlamlı olacağı konusunu sürekli canlı tutmak olmalıdır. 

Anahtar Kelimeler

• Yaşlanma,yaşamın anlamı,bilgelik,yaşam sanatı,bellek

Kaynakça

1. Assmann, J. (2015). Kültürel bellek. Eski yüksek kültürlerde yazı, hatırlama ve politik kimlik, Çev. A. Tekin, İstanbul: Ayrıntı Yayınları
2. Cangöz, B. (2008). Yaşlılık sadece kayıp mı? Bir ayrıcalık mı? Türk Geriatri Dergisi, 11(3), 143-150.
3. Demirdöven, İ. (2001). Zaman ve yaşlılık. 1. Ulusal Yaşlılık Kongresi Bildiri Kitabı, Ankara: Yaşlı Sorunları Araştırma Dergisi ve Ankara Yenimahalle Belediyesi İşbirliği Yayınları, 403-407.
4. Draaisma, D. (2012). Yaşlandıkça neden hayat çabuk geçer, belleğimiz geçmişimizi nasıl şekillendirir? Çev. G. Koca., İstanbul: Metis Bilim.
5. Eagleton, T. (2007). Hayatın anlamı, Çev. K. Tunca, İstanbul: Ayrıntı Yayınları..
6. Ellias, N. (2000). Zaman üzerine. Çev. V. Atayman, İstanbul: Ayrıntı Yay.
7. Erçetin, Ş. Ş. (2007) Bilgece yaş almak. Yaşlılık rehberi, 24 Şubat 2013, http://www.aslili_rehberi.org/yapılan-diğer-_araştırmalar/bilgece yaşamak. aspx,
8. Gökberk, M. (1985). Felsefe Tarihi, İstanbul: Remzi Kitapevi.

9. Halbwachs M. (2016). Hafızanın toplumsal çerçeveleri, (B. Uçar, Çev.). Ankara: Heretik Yayınları.
10. Kongar, E. (2012). Yaşamın anlamı, Denemeler. İst.: Remzi Kitapevi. s. 135-143.
11. Schopenhauer, A. (2008). Hayatın anlamı. Çev. A Aydoğan, Baskı 2.İstanbul: Say Yayıncılık.
12. Topdemir, H.G.(_2010). Sofos, sofist, filozof: Hayat ve bilgelik. Hayat ve Felsefe Sempozyumu, 4-6 Kasım 2010, Çankırı.
13. Yıldırım, F. Ve Abukan, B. (2015). Yaşlılıkta bilgelik konusunda bir derleme. Türk Psikoloji Yazıları, 18 (35), 1-9
14. Yıldırım, C. (1988). Bilim tarihi. İstanbul: Remzi Kitapevi.
15. Yıldırım, C. (1985). Bilim felsefesi. İstanbul: Remzi Kitapevi.