TÜRKİYE’DE KAMU POLİTİKASI OLUŞTURMA SÜRECİNDE GÜNDEM BELİRLEME: SAĞLIKTA DÖNÜŞÜM PROGRAMINA YÖNELİK BİR İNCELEME

Öz

Gündem belirleme toplumsal ihtiyaç ve sorunların çözümü için üretilen kamu politikasının temel aşamasıdır. Bu çalışma gündem belirlemenin kamu politikası disiplini çerçevesinde nasıl algılandığını irdelemekte ve öne çıkan gündem belirleme modelleri çerçevesinde siyasal gündemin nasıl formüle edildiğini ele almaktadır. Türkiye’de kamu politikası gündemi çeşitli dinamiklerle belirlenmektedir. Ekonomik krizler, uluslararası örgütler, çok uluslu şirketler ve siyasal iktidarın ideolojik yönelimi bu dinamiklerin başlıcalarıdır. Çalışmada, söz konusu dinamikler çerçevesinde bir kamu politikası olarak sağlık politikasının oluşturulmasında gündemin nasıl belirlendiği ele alınmıştır.

Anahtar Kelimeler

• kamu politikası
• gündem belirleme
• sağlık politikası

Kaynakça

1. Akdoğan , A. A. (2011). Türkiye'de Kamu Poitikası Disiplinin Tarihsel İzleri. F. Kartal (Dü.) içinde, Türkiye'de Kamu Yönetimi ve Kamu Politikaları (s. 75-98). Ankara: TODAİE Yayınları.
2. Akdoğan, A. A. (2013). Gündem Belirleme. M. Yıldız, & M. Z. Sobacı içinde, Kamu Politikası: Kuram Uygulama (s. 220-227). Ankara: Adres Yayınları.
3. Akman, E. (2019). Kamu Politikası (2 b.). Ankara: Nobel Yayınevi.
4. Anderson, J. E. (2003). Public Policymaking : An İntroduction (5 b.). Boston: Houghton Mifflin Company.
5. Avaner, T., & Fedai, R. (2018). Türkiye'de Sağlık Politikalarında Dönüşüm. C. Babaoğlu, & E. Akman (Dü) içinde, Kamu Politikası Analizi: Türkiye Uygulamaları (s. 515-560). Ankara: Gazi Kitabevi.
6. Babaoğlu, C. (2017). Kamu Politikası Analizine Yönelik Kavramsal ve Kuramsal Bir Çerçeve. Yönetim Bilimleri Dergisi, 15(30), 511-532. Boratav, K. (2014). Türkiye İktisat Tarihi (19 b.). Ankara: İmge Kitabevi.
7. Cobb, R., Ross, J. K., & Ross, M. H. (1976). Agenda Buildings as a Comparative Political Process. The Amerikan Political Scince Rewiew, 70(1), 126-138.
8. Cochran, C. E., Meyer, L. C., Carr, T. R., & Cayer, N. J. (2009). American Public Policy: An Introduction. Boston: Wadsworth Cengage Learning.

9. Çetin, F. G. (2017). Sağlıkta Dönüşüm Programı Ekseninde Sağlığın Ekonomi Politiği. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 1(19), 274-293.
10. Çevik, H. H., & Demirci, S. (2015). Kamu Politikası (3 b.). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
11. Dokuzuncu Beş Yıllık Kalkınma Planı (2007-2013). (2006). T.C. Resmi Gazete.
12. Dye, T. R. (1987). Understanding Public Policy (4 b.). New Jersey: Prentice: Hall.
13. Griffin, E. A. (2011). A First Look At Communication Theory (8 b.). USA: The McGraw-Hill Companies, Inc.
14. Gündem Belirleme. (2016). M. B. Yılmaz, H. Altunok, & F. Gedikkaya (Dü) içinde, Kamu Politikası Ansiklopedisi (s. 101-103). Ankara: Nobel Yayınevi.
15. Jones, C. O. (1984). An Introduction to the Study of Public Policy (3 b.). California: Brooks/Cole Publishing Company.
16. Kingdon, J. W. (1995). Agendas, Alternatives and Public Policies. New York: Harpercollins Collage Publishers.
17. Kraft, M. E., & Furlong, S. R. (2010). Public Policy: Politics, Analysis and Alternatives (3 b.). Washington: CQ Press.
18. Malone, E. F., & Cochran, C. L. (2014). Public Policy: Perspective and Choices (5 b.). USA: Lynne Reiner Publisher.
19. Sağlık Bakanlığı. (2012). Türkiye Sağlıkta Dönüşüm Programı Değerlendirme Raporu. (R. Akdağ, Dü.) Ankara.
20. Sağlık Bakanlığı. (2014). 2015 Yılı TBMM Plan ve Bütçe Komisyonu Bütçe Sunumu. Mayıs 15, 2020 tarihinde http://www.saglikistatistikleri.gov.tr/dosyalar/SIY_2015.pdf adresinden alındı
21. Sosyal Güvenlik Sisteminde Reform Önerisi. (2004). Şubat 2, 2014 tarihinde www.calisma.gov.tr: http://www.calisma.gov.tr/projeler/sos_guv_oneri.pdf adresinden alındı
22. Soyer, A. (2009). Sağlıkta Dönüşümün Neresindeyiz? Bundan Sonra Bizi Neler Bekliyor? Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Elektronik Dergisi, 2(4), 179-182.
23. Theodoulou, S. Z. (1995). The Nature of Public Policy. S. Z. Theodoulou, & M. A. Cahn (Dü) içinde, Public Policy: The Essential Readings. New Jersey: Prentice-Hall, Inc.
24. Yıldız, M. (2006). Kamu Siyasaları Açısından Cep Telefonu Teknolojisi ve Mobil Devlet. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 24(1), 241-263.
25. Yıldız, M., & Sobacı, M. Z. (2013). Kamu Politikası ve Kamu Politikası Analizi. M. Yıldız, & M. Z. Sobacı (Dü) içinde, Kamu Politikası: Kuram ve Uygulama (s. 14-43). Ankara: Adres Yayınları.
26. Yılmaz, A. (2018). Türkiye'de Sağlık Politikaları ve Reformlar. D. Tengilimoğu (Dü.) içinde, Sağlık Politikası (s. 183-210). Nobel Yayınevi.
27. Yüksel, E. (2001). Medyanın Gündem Belirleme Gücü. Konya: Çizgi Kitabevi.
28. Yüksel, E. (2007). Kamuoyu Oluşturma ve Gündem Belirleme Kavramları Nerede Kesişmekte, Nerede Ayrılmaktadır? Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1), 571-586.