Araştırma Makalesi
BibTex RIS Kaynak Göster

Ideological discourses and interactions on twitter: A study on Ak Party and CHP's social media strategies

Yıl 2025, Cilt: 15 Sayı: 1, 413 - 434, 27.03.2025
https://doi.org/10.30783/nevsosbilen.1520926

Öz

Social media has an impact on every aspect of human life, including the ideological sphere. Today, Twitter has turned into a political arena where political propaganda by individuals, political parties and political leaders is very intense. People now follow important political developments that determine the agenda and future of the country, such as general and local elections, on social media platforms. In this context, social media platforms symbolize a democratic medium that is open to individual or group interaction and where people can freely defend their political preferences. The aim of this study is to examine and understand how and why the target audience users interact with the posts on the official Twitter accounts of two political parties with different ideologies (@Akparti and @herkesicinCHP) through the shared, liked, commented and followed content. The study is based on qualitative research method and case study as a design. The analysis of the data was carried out by content analysis method. In the research, it was observed how both parties acted with a discourse to exhibit an effective presence on the platform and increase interaction, and that @Akparti generally has a higher number of followers and interactions. @herkesicinCHP's posts received more quotes and replies. As a result, it has been determined that the interaction strategies between the two parties and the level of interaction realized by the target audience on Twitter are closely related to the types of discourse and language features used by the parties.

Kaynakça

  • Anduiza, E., Cantijoch, M. ve Gallego, A. (2009). Political participation and the internet: a field essay. Information, Communication & Society, 12(6), 860-878. DOI: 10.1080/13691180802282720.
  • Arık, E. (2013). Yurttaş gazeteciliğinin günümüzdeki görünümü: twitter gazeteciliği örneği. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 0(36), 273-287.
  • Aarts, N. (2013). Networks of outrage and hope - social movements in the Internet age. International Journal of Public Opinion Research. 25. 398-402. 10.1093.
  • Bayraktutan, G., Binark, M., Çomu, T., Doğu, B., İslamoğlu, G. & Aydemir, A. T. (2014). Siyasal iletişim sürecinde sosyal medya ve türkiye’de 2011 genel seçimlerinde twitter kullanımı. Bilig, (68), 59-96. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/bilig/issue/25408/268135.
  • Bruns, A. & Burgess, J. (2012). Notes towards the scientific study of public communication on twitter. International Journal of Internet Science.
  • Bozkurt, M. (2021). Fantazmagorik bir mekân olarak twitter ve simülatik flâneurler. FSM İlmi Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, (17), 455-480. DOI: 10.16947/fsmia.957109.
  • Boyd, D., & Ellison, N. (2008). Social network sites: definition, history, and scholarship. Journal of Computer-Mediated Communication, 13, 210-230.
  • Bruns, A. & Highfield, T. (2013) Political networks on twitter. Information, Communication & Society, 16:5, 667-691, DOI: 10.1080/1369118X.2013.782328.
  • Büyüköztürk, Ş. (2008). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
  • Coşan, B. (2023). Twitter kullanıcılarının gündem belirleme aracı olarak sosyal politikadaki gizli rolü: yemeksepeti ve migros örneği. İstanbul İktisat Dergisi, 72(2), 975-999. https://doi.org/10.26650/ISTJECON2022-1089767.
  • Creswell, J. W. (2007). Qualitative inquiry & research design: choosing among five approaches. USA: SAGE Publications.
  • Çelik, N. B. (1999). İdeoloji kuramlarında özne: althusser ve gramsci. Kültür ve İletişim, 2(2)(4), 101-128.
  • Çimen, Ü., (2024). İtiraf toplumunda mahremiyetin kamusallaşması ya da akışkan modern dünyada mahremiyetin anlam yitimi. Marmara İletişim Dergisi, no.45, 29-51.
  • Dahlgren, P. (2005). The internet, public spheres, and political communication. Political Communication, 22(2), 147-162. DOI: 10.1080/10584600590933160.
  • Demir, O. B., (2021) Sosyal medya ve siyaset ilişkisi: örnek olaylar üzerinden bir analiz. [Yayımlanmamış Yükseklisans Tezi]. İstanbul Gelişim Üniversitesi.
  • Dursunoğlu, İ. (2017). Sosyal medya ve siyasal davranış ilişkisi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Kayfor 15 Özel Sayısı, 1579-1585. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/sduiibfd/issue/53208/706749.
  • Enli, G. S., & Simonsen, C. A. (2017). ‘Social media logic’ meets professional norms: twitter hashtags usage by journalists and politicians. Information Communication and Societ, 21(2):1-16.
  • Enli, G. & Skogerbø, E. (2013). Personalised campaigns in party-centered politics: twitter and facebook as arenas for political communication. Information Communication and Society.
  • Ellison, N.B., & Boyd, D. (2013). Sociality Through Social Network Sites.
  • Fiske, J. (1996). İletişim çalışmalarına giriş. (S. İrvan, Çev.). Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.
  • Freeman, J. (2016). Digital civic participation in australian local governments. M. Z. Sobaci (Der.). Social Media and Local Governments: Theory and Practice (pp. 195-218). New York: Springer.
  • Gerbaudo, P. (2012). Tweets and the streets: social media and contemporary activism. Pluto Press. https://doi.org/10.2307/j.ctt183pdzs.
  • Gramsci, A. (1971). Selections from the prison notebooks. (Q. Hoare & G. N. Smith). New York: International Publishers.
  • Günçe, E., & Carus, A. (2020). Twitter platformunda makine öğrenmesi algoritmalarıyla cinsiyet ve ilgi analizi. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, (Özel Sayı), 187-194.
  • Güngör, A. (2021). Gündem belirleme kuramı bağlamında sosyal medya ile siyaset gündeminin karşılaştırmalı analizi. ĠNĠF E- Dergi, 6(2), 75-91.
  • Jungherr, A. (2016). Twitter use in election campaigns: a systematic literature review. Journal of Information Technology & Politics, 13(1), 72-91.
  • Karabulut, Y. E., & Küçüksille, E. U. (2018). Twitter profesyonel izleme ve analiz aracı. Teknik Bilimler Dergisi, 8(2), 17-24.
  • Karataş, Z. (2015). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Manevi Temelli Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi, 1(1), 62-80.
  • Kaplan, A. M. & Mıchael, H. (2010). Users of the world, unite! The challenges and opportunities of social media. Business Horizons, Vol. 53 No. 1, pp. 59-68.
  • Kıyan, Z. & Kocager, U. (2020). Türkiye’de twitter’ın kamusal tartışmalardaki rolü üzerine bir araştırma. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 34, 464-489. DOI: 10.31123/akil.781854.
  • Kietzmann, J., Hermkens, K., McCarthy, I. P., & Silvestre, B. (2011). Social media? Get serious! Understanding the functional building blocks of social media. Business Horizons, 54(3), 241-251.
  • Loader, D. B. & Mercea, D. (2011). Networking democracy? Social media innovations and participatory politics. Information, Communication & Society, 14(6), 757-769. DOI: 10.1080/1369118X.2011.592648.
  • Lopez, P. (2023). Power and resistance in the twitter bias discourse. In Proceedings of the 2023 ACM Conference on Computer Supported Cooperative Work and Social Computing (pp. 1-12). ACM. https://doi.org/10.1145/3593013.3594027.
  • Lunt, P. & Livingstone, S. (2013). Media studies’ fascination with the concept of the public sphere. Media, Culture & Society, 35(1), 87-96. DOI: 10.1177/0163443712464562.
  • Meriç, C. (2014). İdeoloji. İstanbul University Journal of Sociology, 2(21-22), 119-142.
  • Metin, O. & Ünal, Ş. (2022). İçerik analizi tekniği: İletişim bilimlerinde ve sosyolojide doktora tezlerinde kullanımı. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, AÜSBD Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri Özel sayısı, 273-294. DOI: 10.18037/ausbd.1227356.
  • Morales, A. J., Borondo, J., Losada, J.C. & Benito. R. M., (2013). Characterizing and modeling collective behavior in complex events on twitter. 643-649. doi: 10.1007/978-3-319-00395-5_78.
  • Oçak, Z. (2018). İdeoloji kavramına marksist ve post marksist yaklaşımlar: karl marks, antonio gramsci ve louis althusser. Dördüncü Kuvvet Uluslararası Hakemli Dergi, 1(2), 56-74. https://doi.org/10.33464/dorduncukuvvet.480148.
  • Öztürk, E., Şener, G., & Süher, H. K. (2016). Sosyal medya çağında ürün yerleştirme: instagram ve instabloggerlar üzerine bir içerik analizi. Global Media Journal TR Edition, 6 (12).
  • Nuno, G., Álvaro, F., & Luís, T. (2021). Profiling accounts political bias on twitter. In 2021 16th Iberian Conference on Information Systems and Technologies (CISTI) (pp. 1-6). IEEE. https://doi.org/10.23919/CISTI52073.2021.9476652.
  • Rubin, A. & Babbie, E. (2014). Research methods for social work. (8. Baskı). Brooks/Cole: Belmont. Saf, H. H. (2023). Siyasal iletişim ve sosyal medya konularını içeren çalışmaların bibliyometrik analiz ile incelenmesi. Selçuk İletişim, 16 (1), 90-118. DOI: 10.18094/josc.1204119.
  • Shirky, C. (2011). The political power of social media: Technology, the public sphere, and political change, foreign affairs, 90 (1), 28-41.
  • Silsüpür, Ö. (2016). Siyasal iletişim aracı olarak twitter’ın kullanımı: 07 Haziran 2015 genel seçimi üzerine bir çalışma. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 4(2). https://doi.org/10.19145/gujofoc.77651.
  • Scott, D.M., (2010). The new rules of marketing and PR. New Jersey.
  • Subaşı, M., & Okumuş, K. (2017). Bir araştırma yöntemi olarak durum çalışması. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(2), 419-426.
  • Şahin, Z. B. (2021). Sosyal medyaya eleştirel bir yaklaşım: ekonomik ve siyasi bir güç olarak sosyal medya. Uluslararası Sosyal Bilimler Akademi Dergisi, (6), 1317-1338. DOI: 10.47994/usbad.948222.
  • Tunç Subaşı, S. (2018). Marx’ta ideoloji eleştirisi ve kavramın farklılaşan görünümleri. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(1), 147-164. https://doi.org/10.26468/trakyasobed.437662.
  • Tutar, H. (2022). Nitel araştırmalarda geçerlilik ve güvenilirlik: bir model önerisi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(Özel Sayı 2), 117-140. https://doi.org/10.18037/ausbd.1227323.
  • Varış, M., & Avşar, B. (2022). Sosyal medyada nefret söylemi. TRT Akademi, 7(14), 348-359. https://doi.org/10.37679/trta.1064003.
  • Vatandaş, S. (2018). Farklı ideolojik kimlikler açısından sosyal medyanın anlam ve önemi. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi Özel Sayısı, 414-434. DOI: 10.31123/akil.454219.
  • Yaşar, İ. H. (2022). Siyasal iletişim aracı olarak twitter platformu: siyasal partiler üzerine bir inceleme. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(1), 14-33. https://doi.org/10.17336/igusbd.783137.
  • APIFY Build reliable web scrapers. Fast. https://apify.com/ Erişim: 19.12.2023.

Twitter üzerinden ideolojik söylemler ve etkileşimler: AK Parti ve CHP'nin sosyal medya stratejileri üzerine bir inceleme

Yıl 2025, Cilt: 15 Sayı: 1, 413 - 434, 27.03.2025
https://doi.org/10.30783/nevsosbilen.1520926

Öz

Sosyal medya, insan hayatının her alanında olduğu gibi ideolojik alanda da etkisini göstermektedir. Günümüzde Twitter, kişiler, siyasi partiler ve siyasi liderlere ait siyasi propagandanın oldukça yoğun olarak gerçekleştiği bir siyaset arenasına dönüşmüştür. Kişiler artık genel ve yerel seçimler gibi ülkenin gündemi ve geleceğini belirleyen önemli siyasi gelişmeleri sosyal medya platformları üzerinden takip eder konuma gelmiştir. Bu bağlamda sosyal medya platformları, kişi veya grup etkileşimine açık, kişilerin özgürce siyasi tercihlerini savunabildikleri demokratik bir mecrayı simgelemektedir. Bu çalışmanın amacı, farklı ideolojiye sahip iki siyasi partinin resmi Twitter (@Akparti ve @herkesicinCHP) hesaplarındaki paylaşımlar ile hedef kitle kullanıcılarının nasıl ve niçin etkileşime girdiğini, paylaşılan, beğenilen, yorumlanan ve takip edilen içerikler üzerinden incelemek ve anlamaktır. Çalışmada Nitel araştırma yöntemi, desen olarak durum çalışması esas alınmıştır. Verilerin analizi ise içerik analiz yöntemiyle gerçekleştirilmiştir. Araştırmada her iki partinin, platformda etkili bir varlık sergilemek ve etkileşimi arttırmak için nasıl bir söylemle hareket ettiği, @Akparti'nin genelde daha yüksek takipçi ve etkileşim sayılarına sahip olduğu gözlemlenmiştir. @herkesicinCHP'nin paylaşımları daha fazla alıntı ve cevaplama almıştır. Sonuç olarak, her iki parti arasındaki etkileşim stratejilerinin ve hedef kitlenin Twitter üzerinden gerçekleştirdiği etkileşim düzeylerinin, partilerin söylem türleri ve kullandıkları dil özellikleri ile yakından ilişkili olduğu tespit edilmiştir.

Kaynakça

  • Anduiza, E., Cantijoch, M. ve Gallego, A. (2009). Political participation and the internet: a field essay. Information, Communication & Society, 12(6), 860-878. DOI: 10.1080/13691180802282720.
  • Arık, E. (2013). Yurttaş gazeteciliğinin günümüzdeki görünümü: twitter gazeteciliği örneği. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 0(36), 273-287.
  • Aarts, N. (2013). Networks of outrage and hope - social movements in the Internet age. International Journal of Public Opinion Research. 25. 398-402. 10.1093.
  • Bayraktutan, G., Binark, M., Çomu, T., Doğu, B., İslamoğlu, G. & Aydemir, A. T. (2014). Siyasal iletişim sürecinde sosyal medya ve türkiye’de 2011 genel seçimlerinde twitter kullanımı. Bilig, (68), 59-96. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/bilig/issue/25408/268135.
  • Bruns, A. & Burgess, J. (2012). Notes towards the scientific study of public communication on twitter. International Journal of Internet Science.
  • Bozkurt, M. (2021). Fantazmagorik bir mekân olarak twitter ve simülatik flâneurler. FSM İlmi Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, (17), 455-480. DOI: 10.16947/fsmia.957109.
  • Boyd, D., & Ellison, N. (2008). Social network sites: definition, history, and scholarship. Journal of Computer-Mediated Communication, 13, 210-230.
  • Bruns, A. & Highfield, T. (2013) Political networks on twitter. Information, Communication & Society, 16:5, 667-691, DOI: 10.1080/1369118X.2013.782328.
  • Büyüköztürk, Ş. (2008). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
  • Coşan, B. (2023). Twitter kullanıcılarının gündem belirleme aracı olarak sosyal politikadaki gizli rolü: yemeksepeti ve migros örneği. İstanbul İktisat Dergisi, 72(2), 975-999. https://doi.org/10.26650/ISTJECON2022-1089767.
  • Creswell, J. W. (2007). Qualitative inquiry & research design: choosing among five approaches. USA: SAGE Publications.
  • Çelik, N. B. (1999). İdeoloji kuramlarında özne: althusser ve gramsci. Kültür ve İletişim, 2(2)(4), 101-128.
  • Çimen, Ü., (2024). İtiraf toplumunda mahremiyetin kamusallaşması ya da akışkan modern dünyada mahremiyetin anlam yitimi. Marmara İletişim Dergisi, no.45, 29-51.
  • Dahlgren, P. (2005). The internet, public spheres, and political communication. Political Communication, 22(2), 147-162. DOI: 10.1080/10584600590933160.
  • Demir, O. B., (2021) Sosyal medya ve siyaset ilişkisi: örnek olaylar üzerinden bir analiz. [Yayımlanmamış Yükseklisans Tezi]. İstanbul Gelişim Üniversitesi.
  • Dursunoğlu, İ. (2017). Sosyal medya ve siyasal davranış ilişkisi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Kayfor 15 Özel Sayısı, 1579-1585. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/sduiibfd/issue/53208/706749.
  • Enli, G. S., & Simonsen, C. A. (2017). ‘Social media logic’ meets professional norms: twitter hashtags usage by journalists and politicians. Information Communication and Societ, 21(2):1-16.
  • Enli, G. & Skogerbø, E. (2013). Personalised campaigns in party-centered politics: twitter and facebook as arenas for political communication. Information Communication and Society.
  • Ellison, N.B., & Boyd, D. (2013). Sociality Through Social Network Sites.
  • Fiske, J. (1996). İletişim çalışmalarına giriş. (S. İrvan, Çev.). Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.
  • Freeman, J. (2016). Digital civic participation in australian local governments. M. Z. Sobaci (Der.). Social Media and Local Governments: Theory and Practice (pp. 195-218). New York: Springer.
  • Gerbaudo, P. (2012). Tweets and the streets: social media and contemporary activism. Pluto Press. https://doi.org/10.2307/j.ctt183pdzs.
  • Gramsci, A. (1971). Selections from the prison notebooks. (Q. Hoare & G. N. Smith). New York: International Publishers.
  • Günçe, E., & Carus, A. (2020). Twitter platformunda makine öğrenmesi algoritmalarıyla cinsiyet ve ilgi analizi. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, (Özel Sayı), 187-194.
  • Güngör, A. (2021). Gündem belirleme kuramı bağlamında sosyal medya ile siyaset gündeminin karşılaştırmalı analizi. ĠNĠF E- Dergi, 6(2), 75-91.
  • Jungherr, A. (2016). Twitter use in election campaigns: a systematic literature review. Journal of Information Technology & Politics, 13(1), 72-91.
  • Karabulut, Y. E., & Küçüksille, E. U. (2018). Twitter profesyonel izleme ve analiz aracı. Teknik Bilimler Dergisi, 8(2), 17-24.
  • Karataş, Z. (2015). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Manevi Temelli Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi, 1(1), 62-80.
  • Kaplan, A. M. & Mıchael, H. (2010). Users of the world, unite! The challenges and opportunities of social media. Business Horizons, Vol. 53 No. 1, pp. 59-68.
  • Kıyan, Z. & Kocager, U. (2020). Türkiye’de twitter’ın kamusal tartışmalardaki rolü üzerine bir araştırma. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 34, 464-489. DOI: 10.31123/akil.781854.
  • Kietzmann, J., Hermkens, K., McCarthy, I. P., & Silvestre, B. (2011). Social media? Get serious! Understanding the functional building blocks of social media. Business Horizons, 54(3), 241-251.
  • Loader, D. B. & Mercea, D. (2011). Networking democracy? Social media innovations and participatory politics. Information, Communication & Society, 14(6), 757-769. DOI: 10.1080/1369118X.2011.592648.
  • Lopez, P. (2023). Power and resistance in the twitter bias discourse. In Proceedings of the 2023 ACM Conference on Computer Supported Cooperative Work and Social Computing (pp. 1-12). ACM. https://doi.org/10.1145/3593013.3594027.
  • Lunt, P. & Livingstone, S. (2013). Media studies’ fascination with the concept of the public sphere. Media, Culture & Society, 35(1), 87-96. DOI: 10.1177/0163443712464562.
  • Meriç, C. (2014). İdeoloji. İstanbul University Journal of Sociology, 2(21-22), 119-142.
  • Metin, O. & Ünal, Ş. (2022). İçerik analizi tekniği: İletişim bilimlerinde ve sosyolojide doktora tezlerinde kullanımı. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, AÜSBD Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri Özel sayısı, 273-294. DOI: 10.18037/ausbd.1227356.
  • Morales, A. J., Borondo, J., Losada, J.C. & Benito. R. M., (2013). Characterizing and modeling collective behavior in complex events on twitter. 643-649. doi: 10.1007/978-3-319-00395-5_78.
  • Oçak, Z. (2018). İdeoloji kavramına marksist ve post marksist yaklaşımlar: karl marks, antonio gramsci ve louis althusser. Dördüncü Kuvvet Uluslararası Hakemli Dergi, 1(2), 56-74. https://doi.org/10.33464/dorduncukuvvet.480148.
  • Öztürk, E., Şener, G., & Süher, H. K. (2016). Sosyal medya çağında ürün yerleştirme: instagram ve instabloggerlar üzerine bir içerik analizi. Global Media Journal TR Edition, 6 (12).
  • Nuno, G., Álvaro, F., & Luís, T. (2021). Profiling accounts political bias on twitter. In 2021 16th Iberian Conference on Information Systems and Technologies (CISTI) (pp. 1-6). IEEE. https://doi.org/10.23919/CISTI52073.2021.9476652.
  • Rubin, A. & Babbie, E. (2014). Research methods for social work. (8. Baskı). Brooks/Cole: Belmont. Saf, H. H. (2023). Siyasal iletişim ve sosyal medya konularını içeren çalışmaların bibliyometrik analiz ile incelenmesi. Selçuk İletişim, 16 (1), 90-118. DOI: 10.18094/josc.1204119.
  • Shirky, C. (2011). The political power of social media: Technology, the public sphere, and political change, foreign affairs, 90 (1), 28-41.
  • Silsüpür, Ö. (2016). Siyasal iletişim aracı olarak twitter’ın kullanımı: 07 Haziran 2015 genel seçimi üzerine bir çalışma. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 4(2). https://doi.org/10.19145/gujofoc.77651.
  • Scott, D.M., (2010). The new rules of marketing and PR. New Jersey.
  • Subaşı, M., & Okumuş, K. (2017). Bir araştırma yöntemi olarak durum çalışması. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(2), 419-426.
  • Şahin, Z. B. (2021). Sosyal medyaya eleştirel bir yaklaşım: ekonomik ve siyasi bir güç olarak sosyal medya. Uluslararası Sosyal Bilimler Akademi Dergisi, (6), 1317-1338. DOI: 10.47994/usbad.948222.
  • Tunç Subaşı, S. (2018). Marx’ta ideoloji eleştirisi ve kavramın farklılaşan görünümleri. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(1), 147-164. https://doi.org/10.26468/trakyasobed.437662.
  • Tutar, H. (2022). Nitel araştırmalarda geçerlilik ve güvenilirlik: bir model önerisi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(Özel Sayı 2), 117-140. https://doi.org/10.18037/ausbd.1227323.
  • Varış, M., & Avşar, B. (2022). Sosyal medyada nefret söylemi. TRT Akademi, 7(14), 348-359. https://doi.org/10.37679/trta.1064003.
  • Vatandaş, S. (2018). Farklı ideolojik kimlikler açısından sosyal medyanın anlam ve önemi. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi Özel Sayısı, 414-434. DOI: 10.31123/akil.454219.
  • Yaşar, İ. H. (2022). Siyasal iletişim aracı olarak twitter platformu: siyasal partiler üzerine bir inceleme. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(1), 14-33. https://doi.org/10.17336/igusbd.783137.
  • APIFY Build reliable web scrapers. Fast. https://apify.com/ Erişim: 19.12.2023.
Toplam 52 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Konular Siyasal İletişim
Bölüm İLETİŞİM
Yazarlar

Can Murat Demir 0000-0002-9155-9672

Yeter Demir 0009-0005-8603-3536

Erken Görünüm Tarihi 26 Mart 2025
Yayımlanma Tarihi 27 Mart 2025
Gönderilme Tarihi 23 Temmuz 2024
Kabul Tarihi 30 Aralık 2024
Yayımlandığı Sayı Yıl 2025 Cilt: 15 Sayı: 1

Kaynak Göster

APA Demir, C. M., & Demir, Y. (2025). Twitter üzerinden ideolojik söylemler ve etkileşimler: AK Parti ve CHP’nin sosyal medya stratejileri üzerine bir inceleme. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, 15(1), 413-434. https://doi.org/10.30783/nevsosbilen.1520926