Kompozit malzemeler, üstün mekanik özellikleri sayesinde her geçen gün kara, hava ve deniz araçlarının yapımında yaygın olarak kullanılmaktadırlar. Hava, kara ve deniz araçları, uygulama alanlarında sıklıkla yağmur suyuna maruz kalabilmektedir. Bu çalışmada, hibrit kompozitlerin burkulma dayanımına yağmur suyunun etkisini deneysel olarak araştırılmıştır. Bu amaçla karbon, E-cam ve aramid liflerinin farklı kombinasyonlarından oluşan katmanlı hibrit kompozit plakalar üretilerek burkulma deneyi numuneleri elde edilmiştir. Hibrit kompozit numuneler üç gruba ayrılmıştır. İlk grup kontrol grubu olarak belirlenmiş ve 60 gün boyunca kuru ortamda tutulmuştur. İkinci grup 60 gün boyunca yağmur suyunda bekletilmiştir. Üçüncü grup ise 60 gün boyunca 1 gün yağmur suyunda ve 1 gün kuru ortamda bekletilmiştir. Bekleme süreleri dolan numunelere 100 kN kapasiteli Shimadzu AG-X üniversal test cihazı ile burkulma testi uygulanmıştır. Testler 1 mm/dk sıkıştırma hızında yapılmış ve her numune tipi için üç test gerçekleştirilmiştir. Elde edilen sonuçların ortalaması alınarak numunelere ait burkulma dayanımları elde edilmiştir. Deneylerden elde edilen veriler doğrultusunda hibrit kompozit numunelerin burkulma davranışları incelenmiştir. Çalışmanın bulgularına göre, yağmur suyunda bekletmenin kritik burkulma yüklerini, kuru ortama kıyasla düşürdüğünü ortaya koymaktadır. Sonuçlar, [(0/90)3]s istifleme dizilimiyle üretilen CAG numunelerinin burkulmaya karşı en yüksek direnci gösterdiğini, buna karşılık [(45/-45)3]s istifleme dizilimine sahip CAG45 numunelerinin en düşük kritik burkulma yükü değerine sahip olduğunu ortaya koymaktadır.
Burkulma hibrit kompozit istifleme dizilimi yağmur suyu etkisi
Süleyman Demirel Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinasyon Birimi
4681-D1-16
Bu çalışma, 4681-D1-16 numaralı BAP projesi kapsamında yürütülmüştür. Bu çalışmaya sağladığı finansal destek için Süleyman Demirel Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinasyon Birimi'ne, hibrit kompozit malzemelerin üretimindeki katkılarından dolayı Fibermak Şirketi'ne teşekkürlerimizi sunarız.
Composite materials are increasingly used in the construction of land, air, and sea vehicles due to their superior mechanical properties. These vehicles are often exposed to rainwater in their areas of operation. In this study, the effect of rainwater on the buckling strength of hybrid composites was experimentally investigated. For this purpose, layered hybrid composite plates were produced using different combinations of carbon, E-glass, and aramid fibers, and specimens for buckling testing were prepared. The hybrid composite specimens were divided into three groups. The first group was designated as the control group and kept in a dry environment for 60 days. The second group was immersed in rainwater for 60 days. The third group was alternately kept in rainwater for one day and in a dry environment for the next day, for a total of 60 days. After the conditioning period, buckling tests were conducted on the specimens. The tests were performed using a Shimadzu AG-X universal testing machine with a capacity of 100 kN, at a compression speed of 1 mm/min, and three tests were conducted for each specimen type. The average of the obtained results was taken to determine the buckling strength of the specimens. The buckling behavior of hybrid composite specimens was investigated based on the data obtained from the experiments. The study's findings reveal that exposure to rainwater reduces critical buckling loads compared to a dry environment. The results show that CAG specimens produced with a [(0/90)3]s stacking sequence have the highest resistance to buckling, whereas CAG45 specimens with a [(45/−45)3]s stacking sequence have the lowest critical buckling load value.
Buckling hybrid composite stacking sequence rain water effect
4681-D1-16
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Kompozit ve Hibrit Malzemeler |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Proje Numarası | 4681-D1-16 |
| Gönderilme Tarihi | 18 Eylül 2025 |
| Kabul Tarihi | 4 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 15 Ocak 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.28948/ngumuh.1786729 |
| IZ | https://izlik.org/JA35MS23BB |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Cilt: 15 |
** NÖHÜ Mühendislik Bilimleri Dergisi'nin Makale Şablonu dosyasına bu bağlantı üzerinden ulaşılabilir.
** NÖHÜ Mühendislik Bilimleri Dergisi'nin Taahhütname dosyasına bu bağlantı üzerinden ulaşılabilir.
ÖNEMLİ NOT: NÖHÜ Mühendislik Bilimleri Dergisi’ne gönderilecek makalenin literatürdeki benzerlik oranının (kaynaklar hariç) orijinal araştırma makaleleri için %20’yi, derleme makaleleri için ise %30’u ve tek bir kaynaktaki benzerlik oranın da %5'i geçmemesi gerekir.
Makale; Öz, İngilizce öz, Giriş, Materyal ve metot, Bulgular ve tartışma, Sonuçlar ve Kaynaklar gibi ana başlıkları içermelidir.
Öz: 200 kelimeyi geçmeyecek şekilde çalışmanın amacını, önemli bulgularını ve sonuçlarını kısaca içermelidir. Öz, tek başına anlam bütünlüğüne sahip olmalıdır. Özde kaynaklar verilmemelidir. Özde kısaltma verilecek ise, kısaltma ilk geçtiği yerde tanımlanmalıdır ve daha sonra, makalede bu kısaltma kullanılmalıdır. Türkçe ve İngilizce öz tek paragrafta yazılmalı ve sayfayı taşmamalıdır. Türkçe makalelerde öz, İngilizce makalelerde abstract solda yer almalıdır. Özde, 10 punto ve Times New Roman yazı tipi kullanılmalıdır. Daha detaylı bilgi için Makale Şablonu dosyasına bakılabilir.
Anahtar kelimeler: Türkçe ve İngilizce özün devamında en az 3 en fazla 5 adet anahtar kelime tanımlanmalı ve 10 punto Times New Roman yazı tipi kullanılmalıdır.
Giriş bölümü ve diğer bölümlerin ana metinleri, 10 punto Times New Roman yazı tipi ile hazırlanmalıdır. Paragraf başlarına 0.50 cm girinti bırakılarak başlanmalıdır. Paragraflar arasında satır aralığı veya paragraf boşluğu kullanılmamalıdır.
1 Giriş (10 punto- sonra 3nk boşluk
Giriş bölümü, çalışma ile ilgili temel bilgilerin verildiği, çalışmanın amacı ve öneminin anlatıldığı, literatürdeki çalışmaların sunulduğu ve çalışma sonucunda elde edilmesi beklenen sonuçların ifade edildiği bölümdür. Giriş bölümünde alt başlıklar kullanılmamalıdır. Giriş bölümü istenildiği kadar uzun tutulabilir. Giriş bölümünde anlatımı kolaylaştırmak için şekiller ve tablolar kullanılabilir.
Giriş bölümü literatür çalışmaları ile desteklenmelidir. Giriş ve diğer bölümlerde kullanılacak kaynaklara; … [1], … [1, 2, 5], … [1, 2, 4-6], … [3-9] vb. şeklindeki numaralı yazımlar ile sıralı bir şekilde atıf yapılmalıdır. Giriş ve diğer bölümlerde başkası veya başkaları tarafından yapılmış bir çalışma hakkında bilgi verilecekse kaynaklara; Altun [8] …, Kimour ve Meslati [7] …, Nelson vd. [1] …, şeklinde atıf yapılmalı ve kaynak numaraları mavi renkte olmalıdır.
Giriş ve diğer bölümlerde kullanılan kısaltmalar ilk kullanıldığı yerde uzun yazımından hemen sonra parantez içerisinde verilmeli ve sonraki kullanımlarda hep bu kısaltmalar kullanılmalıdır. Daha detaylı bilgi için Makale Şablonu dosyasına bakılabilir.
2 Materyal ve metot (10 punto-önce 6nk ve sonra 3nk boşluk)
Çalışmada kullanılmış olan materyaller ve tercih edilen metot giriş bölümünde belirtilen amaca göre açık bir şekilde bu bölümde sunulmalıdır. Çalışmanın tekrarlanabilmesi için yeteri kadar bilgi verilmelidir. Bu bölüm istenirse alt başlıklar halinde daha ayrıntılı bir şekilde sunulabilir.
2.1 Sayfa düzeni (10 punto-önce 6nk ve sonra 3nk boşluk)
Makale hazırlarken Makale Şablonu dosyasının kullanılması, dergi yazım formatının yerine getirilmesinde kolaylık sağlar. Makale sayfa düzeni aşağıda belirtilen kurallara göre olmalıdır.
2.1.1 Sayfa temel düzeni (10 punto-önce 6nk ve sonra 3nk boşluk)
Hazırlanan makale sayfaları, A4 (210 x 297 mm) kağıt boyutunda olmalıdır. Sayfanın sol ve sağ kenarlarında 1.5 cm, üst kenarında 3 cm ve alt kenarında 2.5 cm boşluk bırakılmalıdır. Makale başlık bölümü ve iki sütunu da kaplayan şekiller ve tablolar dışında, makale ana metni 8.5 cm genişliğinde iki sütundan oluşmalıdır. İki sütun arasında 1 cm boşluk bırakılmalıdır.
2.1.2. Yazar ve bilgileri (10 punto- sonra 3nk boşluk)
Yazarların tüm isim ve soy isimlerinin sadece ilk harfleri büyük olarak, 12 punto ve kalın yazılmalıdır. Yazar isimlerinden sonra 6 nk boşluk bırakılmalıdır. Yazar sırası üst indisle verilmeli, adres satırında ve alt bilgide bulunan ORCID numaralarında bu sıralama gözetilmelidir. Yazarların adres bilgileri yazar sırasına göre her bir yazarın adresi bir satırda olacak şekilde yazılmalıdır. Adres alanındaki bilgiler, üst indis ile numaralandırılmalı ve italik 8 punto yazı karakteri ile yazılmalıdır. Yazarlar ile ilgili tüm gerekli bilgiler ilgili tabloda yerlerine yazılmalı ve tablonun kenarlıkları kaldırılmalıdır. Sorumlu yazar * üst indisi ile işaretlenmeli, yazara ait e-posta bilgisi ilk sayfanın altında bulunan alt bilgi kısmında verilmelidir. E-posta adresinden sonraki yazar ismi ve soy ismi parantez içerisinde verilmelidir.
2.1.3. Başlıklar (10 punto-önce 6nk ve sonra 3nk boşluk)
Makalenin ana başlığı, Türkçe yazılmış makalelerde sırasıyla Türkçe ve İngilizce, İngilizce yazılmış makalelerde ise İngilizce ve Türkçe olarak verilmelidir. Makale ana başlıkları 14 punto yazılmalı ve ortalanmalıdır. Türkçe ve İngilizce makale başlığından sonra 6 nk boşluk bırakılmalıdır. Başlıktaki harflerden sadece ilk harf büyük olmalı, diğer tüm harfler küçük yazılmalıdır. İngilizce makale başlığının yazı rengi yazı tipi rengine göre %50 koyulukta seçilmelidir.
Başlıklarda Times New Roman yazı tipi kullanılmalıdır. Bölüm başlıklarından birinci seviye olanlar kalın, sola hizalı ve 10 punto olmalıdır. Başlıklardaki harflerden sadece ilk harf büyük olmalı, diğer harflerin tümü küçük harfle yazılmalıdır. İkinci (2.1, 2.2, 3.1 vb.), üçüncü (2.1.1, 2.2.2, 3.1.2 vb.) ve dördüncü (2.1.1.1, 2.2.2.1, 3.1.2.3 vb.) seviye alt başlıklar, italik 10 punto ve sola hizalı yazılmalıdır. Alt başlıklar dördüncü seviyeyi geçmemelidir. Makale başlığı ve diğer başlıklarda kısaltma kullanımından kaçınılmalıdır.
2.1.4. Yazı tipi (10 punto-önce 6nk ve sonra 3nk boşluk)
Makale ana metninde düz ve iki yana yaslanmış metin şeklinde 10 punto “Times New Roman” yazı tipi kullanılmalıdır. Vurgularda kalın veya italik yazı karakterleri kullanılabilir.
3 Bulgular ve tartışma (10 punto-önce 6nk ve sonra 3nk boşluk)
Bulgular ve tartışma bölümde çalışma sonucunda elde edilen bulgular açık bir şekilde sunulmalıdır. Sonuçların açık olarak sunulabilmesi için şekiller ve tablolardan faydalanılabilir. Elde edilen sonuçlarla ilgili ham sonuçlardan daha çok, sonuçların önemine vurgu yapılmalı ve literatür ile desteklenerek yorumlanmalıdır. Bu bölüm istenirse alt başlıklar halinde sunulabilir.
3.1. Denklemler (10 punto-önce 6nk ve sonra 3nk boşluk)
Her denklem ayrı satıra yazılmalıdır. Denklemlere numara verilmelidir. Denklemler, 1x2 boyutlu tabloda verilmeli ve daha sonra tablonun kenarlıkları gizlenmelidir. Tablodaki denklem hücresinin genişliği %90, denklem numarası hücresi genişliği %10 olmalıdır. Denklem hücresindeki formül sağa yastanmış, denklem numarası ise sağa hizalanmış olmalıdır. Tablodaki hücrelerin sol ve sağ kenarları sıfırlanmalıdır. Denklemden önce ve sonra tek boşluk bırakılmalıdır. Denklem yazmak için MS-Word® 2007 ve daha sonraki sürümlerin denklem düzenleyicileri veya MathType kullanılabilir. Metin içerisinde denklemlere atıf yapılmalı ve metin içerisindeki denklem yazısı ile numarası (örneğin Denklem (1)) mavi renkli olmalıdır.
Eğer denklem tek satıra sığmıyorsa birden fazla satırda verilebilir. Gerekli durumlarda ana metinde de denklem verilebilir. Ancak, metinde yazılan denklemin tek bir satırda yazılması gereklidir.
Ana metinde verilen sayı ve biriminin aynı satırda olmasına özen gösterilmelidir. Sayılarda ondalık ayıracı olarak nokta kullanılmalıdır (örneğin 0.51, 5.51 vb.). Binler basamağı boşluksuz veya boşluklu olabilir (1000000 veya 1 000 000).
3.2. Şekiller (10 punto-önce 6nk ve sonra 3nk boşluk)
Tek sütundaki şekiller sütuna göre, iki sütundaki şekiller sayfaya göre ortalı olmalıdır. Şekillerin başlıkları her şeklin altına ortalı yazılmalıdır. Şekil yazısından önce 3nk boşluk bırakılmalıdır. Tek sütundaki şekiller, kenarlıkları gizlenmiş 2x1 boyutlu tablo içerisinde verilmelidir. Şeklin sayfa başında ve sonunda olması hariç şekilden önce ve sonra tek boşluk bırakılmalıdır. Ana metin içerisinde şekle atıf yapılmalı ve metin içerisindeki şekil yazısı ile numarası (örneğin Şekil 1) mavi renkli olmalıdır. Şekiller iki sütunda da sunulacak ise sayfa başı veya sayfa sonunda verilmelidir.
Resim olarak verilen şekiller en az 300 dpi çözünürlüğünde olmalı ve net olarak görünmelidir. Şekil içerisindeki yazılar net ve okunaklı olmalıdır. Şekil içerisindeki yazıların boyutu metin yazı boyutunu geçmemelidir. Düzenlenebilir şekillerde 8 punto yazı ile “Times New Roman” yazı tipi kullanılmalıdır. Şekillerdeki sayılarda ondalık ayıracı olarak nokta kullanılmalıdır. Alıntı veya yeniden düzenlenmiş şekiller için mutlaka kaynak gösterilmelidir. Şekiller ile ilgili daha detaylı bilgi için Makale Şablonu dosyasına bakılabilir.
3.3 Tablolar (10 punto-önce 6nk ve sonra 3nk boşluk)
Tek sütundaki tablolar sütuna göre, iki sütundaki tablolar sayfaya göre ortalı olmalıdır. Tabloların başlıkları her tablonun üstünde olmalı ve tablo çizgisi ile başlamalıdır. Tablonun sayfa başında ve sonunda olması hariç tablodan önce ve sonra tek boşluk bırakılmalıdır. Tablo başlığından sonra ise 3 nk boşluk bırakılmalıdır.
Tablo iki sütunu da kaplıyorsa sayfanın başında veya sonunda verilmelidir. Tablodaki yazılar 8 punto “Times New Roman” yazı tipi olmalıdır. Gerekli durumlarda tablodaki yazıların boyutu 7 punto olabilir. Tablodaki denklemlerin yazımında MS-Word® 2007 ve daha sonraki sürümlerin denklem düzenleyicileri ve MathType tercih edilmelidir. Ana metin içerisinde tabloya atıf yapılmalı ve metin içerisindeki tablo yazısı ile numarası (örneğin Tablo 2) mavi renkli olmalıdır. Tablolar ile ilgili daha detaylı bilgi için Makale Şablonu dosyasına bakılabilir.
Birden fazla denklem, şekil veya tabloya aynı yerde atıf yapılacaksa “,” ve “-” noktalama işaretleri kullanılabilir. Burada “,” “ve”, “-” ise “aralık” anlamlarını ifade eder. Makalede kullanılan her denklem, şekil ve tabloya ana metinde bulunduğu yerden önce atıf yapılmalıdır.
3.3.1 Köprüler (10 punto-önce 6nk ve sonra 3nk boşluk)
Makalede köprüler kullanılabilir. Köprülerin yazı biçimi metinle aynı olmalı ve altı çizili olarak verilmelidir.
3.3.2 Sayfa numaraları (10 punto-önce 6nk ve sonra 3nk boşluk)
Makaleye sayfa numaraları verilebilir. Sayfa numaraları sayfanın sağında ve alttan 1.5 cm yukarıda olmalıdır. Sayfa numaraları mizanpaj sürecinde yeniden düzenlenecektir. Makalelerde üst ve alt bilgilerde başlık veya yazar isimleri kullanılmamalıdır.
3.3.3 Diğer yazım kuralları (10 punto-önce 6nk ve sonra 3nk boşluk)
Diğer yazım kuralları ile ilgili daha detaylı bilgi için Makale Şablonu dosyasına bakılabilir.
4 Sonuçlar (10 punto-önce 6nk ve sonra 3nk boşluk)
Sonuçlarda çalışmadan elde edilen önemli bilgiler kısa kısa verilmeli ve çalışmanın temel sonuçlarının etkisi açık bir şekilde ifade edilmelidir
Makale şablonuna Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi web sayfasındaki (https://dergipark.org.tr/tr/pub/ngumuh/writing-rules) Makale Şablonu bağlantısından ulaşabilirsiniz.
Teşekkür (10 punto-önce 6nk ve sonra 3nk boşluk)
Hakem değerlendirmesinin ardından yayımlanmak üzere kabul edilen makalelerde eğer varsa destek alınan kurum, proje, kişi, vb. bilgiler bu bölümde belirtilmelidir.
Çıkar çatışması (10 punto-önce 6nk ve sonra 3nk boşluk)
Yazarlar çıkar çatışması olmadığını beyan etmektedir.
Benzerlik oranı (iThenticate): %…
Burada makalenin benzerlik oranı beyan edilmelidir.
Kaynaklar (10 punto-önce 6nk ve sonra 3nk boşluk)
Metin içerisinde verilen atıflar köşeli parantez içerisinde sıraya göre verilmelidir. Kaynaklar listesi makalenin sonunda metin içerisindeki sırasına göre sunulmalıdır. Metin içerisinde birden fazla yayına atıf yapılacaksa “ve” anlamında “,”, “arası tüm yayınlar” anlamında “-“ kullanılmalıdır. Örneğin kaynaklar [1] şeklindeki yazımlar ile 1 numaralı yayına, [1, 2, 5] şeklindeki yazımlar ile 1, 2 ve 5 numaralı yayınlara, [1, 2, 4-6] şeklindeki yazımlar ile 1, 2, 4, 5 ve 6 numaralı yayınlara, [3-9] şeklindeki yazım ile 3 ve 9 dâhil olmak üzere 3 ve 9 arasındaki tüm yayınlara atıf yapar.
Metin içerisinde başkası veya başkaları tarafından yapılmış bir çalışma hakkında bilgi verilecekse kaynaklar Altun [8] …, Kimour ve Meslati [7] …, Nelson vd. [1] …, şeklinde ifade edilmelidir (kaynak numaraları mavi renkte olmalıdır).
Kaynaklar bölümü aşağıdaki formatlara göre hazırlanmalıdır. Metinde verilen atıf sıralamasına göre kaynaklar bu bölümde sıraya konmalıdır. Kaynak yazım formatları başlıklar halinde aşağıdaki gibidir. Kaynaklar ile ilgili daha detaylı bilgi için Makale Şablonu dosyasına bakılabilir.
Dergi kaynakları
[1] M. Korkanç, Deterioration of different stones used in historical buildings within Nigde province, Cappadocia. Construction and Building Materials, 48, 789-803, 2013. https://doi.org/10.1016/j.conbuildmat .2013.07.033.
[2] M. Sarıdemir and S. Çelikten, Investigation of fire and chemical effects on the properties of alkali-activated lightweight concretes produced with basaltic pumice aggregate. Construction and Building Materials, 260, 119969, 1-16, 2020. https://doi.org/10.1016/ j.conbuildmat.2020.11996.
[3] T. Bakharev, J.G. Sanjayan, Y.B. Cheng, Resistance of alkali-activated slag concrete to acid attack, Cement and Concrete Research, 33 (10), 1607–1611, 2003. https://doi.org/10.1016/S0008-8846(03)00125-X.
[4] N. P. Mansuroğlu, E. Yazıcı, S. Önder ve A. C. Karaça, Maltodekstrin-nohut proteini izolatı matrisinde karabiber tohumu yağının püskürtmeli kurutma metodu ile enkapsülasyonu. Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, 9 (2), 877-882, 2020. https://doi.org/10.28948/ngumuh.649969.
Bildiri/Sempozyum kaynakları
[5] A. Arslan, M. H. Severcan, M. Sarıdemir ve K. Akçaözoğlu, Tek eğrilikli uzay kafes sistemlerde yapı malzemesi olarak cam elyaf takviyeli polyester profillerin kullanımı. 8. Uluslararası Çelik Yapılar Sempozyumu, sayfa 30-39, Konya, Türkiye, 24-26 Ekim 2019.
[6] M. A. Elgawady, , P. Lestuzzi, and M. Badoux, Retrofitting of masonry walls using shotcrete. Proceedings of 2006 New Zealand Society for Earthquake Engineering Conference, pp. 45-53, Napier, New Zealand, 2006.
Kitap kaynakları
[7] C. Shi, P.V. Krivenko, and D.M. Roy, Alkali-Activated Cements and Concretes. Taylor and Francis, Abingdon, 2006.
Tez kaynakları
[8] D. Verma, Design of polymer biopolymer hydroxyapatite biomaterials for bone tissue engineering: through molecular control of interfaces. Ph.D. Thesis, North Dakota State University, North Dakota, USA, 2008.
[9] S. Çelikten, Çelik fiber içeren yüksek dayanımlı beton özellikleri üzerine metakaolin ve öğütülmüş pomzanın etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Niğde Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Türkiye, 2014.
[10] H. Zhang, Delay-Insensitive Networks. Master Thesis, University of Chicago, Chicago, IL, 2007.
Diğer tür kaynakların yazım kuralları ile ilgili daha detaylı bilgi için Makale Şablonu dosyasına bakılabilir.
Ekler
Eklerin kullanımı isteğe bağlıdır. Ekler kaynaklardan sonra verilmelidir. Ekler yeni bir sayfadan başlayabilir.
Etik İlkeler
NÖHÜ Mühendislik Bilimleri Dergisi’nde kabul edilmiş tüm makaleler, makale gönderim, değerlendirme veya baskı ücreti alınmadan yayımlanır.
Engineering Sciences
Emrah Zerdali, 2009 yılında Pamukkale Üniversitesi, Denizli, Türkiye'den Elektrik ve Elektronik Mühendisliği alanında lisans derecesini, 2011 ve 2016 yıllarında Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi, Niğde, Türkiye'den Elektrik ve Elektronik Mühendisliği alanında yüksek lisans ve doktora derecelerini aldı.
2016-2021 yılları arasında Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi, Niğde, Türkiye'de Elektrik ve Elektronik Mühendisliği Bölümünde öğretim üyesi olarak çalıştı. 2021 yılından bu yana, Ege Üniversitesi, Elektrik-Elektronik Mühendisliği bölümünde öğretim üyesi olarak görev yapmaktadır. 2023-2024 yılları arasında University of Nottingham, Nottingham, Birleşik Krallık'ta misafir öğretim üyesi olarak görev yaptı.
Şu anki araştırma ilgi alanları arasında elektrik makineleri ve sürücüleri, model öngörülü kontrol, hata toleranslı kontrol, hız sensörsüz kontrol, elektrik makinelerinin durum ve/veya parametre tahmini yer almaktadır.
Sencer Buzrul is currently a Full Professor of Food Engineering at the Department of Food Engineering, Necmettin Erbakan University, Konya, Türkiye. He obtained a Food Engineering degree, M.Sc. (2001) and Ph.D. (2008) in Food Engineering from Middle East Technical University, Türkiye, and also Ph.D. (2008) in Process Engineering from University of Bordeaux, France. He worked as a research assistant in Middle East Technical University, as an expert in Tobacco and Alcohol Market Regulatory Authority, as an expert in Ministry of Agriculture and Forestry and as a faculty member at the Department of Food Engineering, Konya Food and Agriculture University. His current research areas are kinetic modeling in foods, predictive microbiology and non-thermal processing of foods.
Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi, Geomatik Mühendisliği Bölümü'nde Araştırma Görevlisi olarak çalışıyorum. Uzun yıllardır farklı kurumlar (TÜBİTAK, Bilimsel araştırma projesi (BAP) vb.) tarafından desteklenen farklı uzaktan algılama ve CBS uygulamaları üzerinde çalışıyorum. Genellikle Uzaktan Algılama/Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS), Mekansal Modeller, Arazi Kullanım Yönetimi, Yapay Zeka, Karar Destek Sistemleri, Uydu Verileri ve Uydu Görüntü İşleme üzerinde çalışıyorum.
Disiplinler
• Coğrafi Bilgi Sistemi
• Arazi Yönetimi
• Arazi Kullanım Planlaması
• Arazi Kullanım Yönetimi
• Jeoinformasyon
• Mekansal Analiz
• Mekansal Modelleme
• Yapay Zeka
• Karar Destek Sistemleri
• Uydu Verileri
• Uydu Görüntü İşleme
• Uydu Görüntü Analizi
• Hiperspektral Görüntü Analizi
• Arazi Mühendisliği
• Arazi Analizi
Giriş:
Dr. Çelik şu anda Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi İnşaat Mühendisliği Geoteknik Anabilim dalında çalışmaktadır. Fatih, Geoteknik Mühendisliği, Temel Mühendisliği ve İnşaat Mühendisliği alanlarında araştırma yapmaktadır. Araştırma konuları; Geomekanik, toprak stabilizasyonu, sığ ve derin temel, organik zeminler, harç reolojisi, istinat yapıları, Zemin-Yapı Etkileşimi (SSI), Zemin dinamiği ve sahaya özel deprem analizi’dir.
Disiplinler:
İnşaat Mühendisliği, Geoteknik Mühendisliği, Zemin mekaniği, Zemin dinamiği
Beceriler ve uzmanlıklar:
Geoteknik Mühendisliği, Geoteknik, Zemin Mekaniği, Zemin İyileştirme, Zemin Stabilizasyonu, Geoteknik Mühendisliğinde Sayısal Modelleme, Şev Stabilitesi, Zemin-Yapı Etkileşimi, Zemin Sıkıştırma, Konsolidasyon, Temeller, Kazıklı temeller, Sonlu Elemanlar Analizi (FEM), Temel Mühendisliği, Zemin iyileştirme, Reoloji, Geoteknik deprem mühendisliği.