INVESTIGATION OF THE PSYCHOMETRIC CHARACTERISTICS OF THE CHANGE IN THE NUMBER OF PARTICIPATION LEVEL IN LIKERT TYPE SCALES

Öz

In this study, it is aimed to examine the effect of the change in number of response categories in a Likert type scale on some descriptive and psychometric properties of the scale. For this purpose, four different forms of the School Burnout Scale, whose validity and reliability have been proven before, were used as data collection tools. The revised forms of the school burnout scale, which consisted of 9 items in the original 5-point Likert type, were applied to the same students with one week intervals, as 2, 5, 7 and 11-point. The study group consists of a total of 113 students attending the 5th, 6th and 7th grades in one of the central secondary schools in the province of Kütahya. All forms of the school burnout scale are scored with a high score indicating high burnout. According to the findings, as the level of participation increases, the internal consistency reliability coefficient also increases. In the exploratory factor analysis, the scale form with the highest rate of variance explained by the first factor is the 7-point form. In the confirmatory factor analysis, the best fit indices were obtained in the 11-point form. As a result, it has been seen that the participation level of 11 is more optimal for secondary school students.

Anahtar Kelimeler

• Validity
• Reliability
• Likert Scales
• School Burnout Inventory

LİKERT TİPİ ÖLÇEKLERDE KATILIM DÜZEYİ SAYISINDAKİ DEĞİŞİKLİĞİN PSİKOMETRİK ÖZELLİKLERİNİN İNCELENMESİ

Öz

Bu çalışmada Likert tipi bir ölçekte katılım düzeyindeki değişimin ölçeğin bazı betimsel ve psikometrik özellikleri üzerindeki etkisininin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla geçerliliği ve güvenirliği önceden kanıtlanmış olan Okul Tükenmişlik Ölçeği’nin dört farklı formu veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Orijinali 5 dereceli Likert tipinde 9 maddeden oluşan okul tükenmişlik ölçeğinin 2 li, 5 li, 7 li ve 11 li olmak üzere yeniden düzenlenmiş formları, birer hafta arayla aynı öğrencilere uygulanmıştır. Çalışma grubu Kütahya ilinde merkez ortaokullarından birinde 5., 6. ve 7. Sınıfa devam eden toplam 113 öğrenciden oluşmaktadır. Okul tükenmişlik ölçeğinin tüm formları yüksek puan yüksek tükenmişliği gösterecek şekilde puanlanmaktadır. Elde edilen bulgulara göre katılım düzeyi arrtıkça iç tutarlılık güvenirlik katsayısı da artmaktadır. Açımlayıcı faktör analizinde ilk faktörün açıkladığı varyans oranı en yüksek ölçek formu 7’li formdur. Doğrulayıcı faktör analzinde en iyi uyum indeksleri 11’li formda elde edilmiştir. Sonuç olarak 11’li katılım düzeyinin ortaokul seviyesindeki öğrenciler için daha optimal düzeyde olduğu görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Geçerlik
• Güvenirlik
• Likert Ölçekler
• Okul Tükenmişlik Ölçeği

Kaynakça

1. Adelson, J. L. and McCoach, D.B. (2010), Measuring the mathematical attitudes of elementary students: The effects of a 4-point or 5-point Likert-type scale, Educational and Psychological measurement, 70(5), 796-807.
2. Awang, Z., Afthanorhan, A. and Mamat, M. (2016), The likert scale analysis using parametric based Structural Equation Modeling (SEM), Sultan Zainal Abidin Üniversitesi, Malezya.
3. Bogardus, E. S. (1967), Attitude theory and measurement. Measuring social distances. M. Fishbein (ed), John Wiley and Sons Inc., New York.
4. Doğan, V., Özkara, B.Y., Yılmaz, C. ve Torlak, Ö. (2017), Katılım düzeyi seçenek sayısının incelenmesi: optimal katılım düzeyi seçenek sayısına ilişkin bir çıkarım, İşletme Araştırmaları Dergisi, 9, 464-484.
5. Dawes, J. (2007), Do data characteristics change according to the number of scale points used? An experiment using 5-point, 7-point and 10-point scales, International Journal of Market Research, 50(1), 61-77.
6. Edmondson, D.R. (2005), Likert scales: A history. In L. C. Neilson (Ed.), Proceedings of the 12th conference on historical analysis and research in marketing (CHARM), 127–133.
7. Erkuş, A. (2003), Psikometri üzerine yazılar, Türk Psikologları Derneği Yayınları, Ankara.
8. Erkuş, A., Sanlı, A., Bağlı, M. ve Güven, K. (2000), Öğretmenliğe ilişkin tutum ölçeği geliştirilmesi, Eğitim ve Bilim, 25(116), 27-33.

9. Hart, M.C. (1996), Improving the discrimination of SERVQUAL by using magnitude scaling, Total Quality Management in Action, London.
10. Jacoby, J. and Matell, M.S. (1971), Three-point likert scales are good enough, Journal of Marketing Research, 9(4), 444-446.
11. Kağıtçıbaşı, Ç. (2010), Günümüzde insan ve insanlar, Evrim Yayınevi, İstanbul.
12. Karasar. N. (1987), Bilimsel araştırma yöntemi, Matbaş Matbaacılık, Ankara.
13. Koçyiğit, E. (2002), Aynı tutum ölçmeye yönelik olarak hazırlanmış likert tipi ölçekle iki farklı metrik ölçeğin psikometrik özelliklerinin karşılaştırılması, Ankara: Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
14. Köklü, N. (1997), Tutumların ölçülmesi ve likert tipi ölçeklerde kullanılan seçenekler, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 28(2), 81-93.
15. Leung, S.O. (2011), A comparison of psychometric properties and normality in 4-, 5-, 6-, and 11-point likert scales, Journal of Social Service Research, 37(4), 412-421.
16. Masters, E.S.R. (1974), Relationship between number of response categories and reliability of Likert-type questionnaires, Pittsburgh University Press, Pittsburgh.
17. Morgan, C.T. (1991), Psikolojiye giriş, Ankara, Hacettepe Üniversitesi Psikoloji Bölümü Yayınları, Ankara.
18. Pearse, N. (2011), Deciding on the scale granularity of response categories of likert type scales: The case of a 21-point scale. Rhodes University, South Africa.
19. Preston, C.C., ve Colman, A.M. (2000), Optimal number of response categories in rating scales: Reliability, validity, discriminating power, and respondent preferences, Acta Psychologica, UK.
20. Revilla, M.A., Saris, W.E. and Krosnick, J.A. (2014), Choosing the number of categories in agree-disagree scales, Sociological Methods and Research, USA.
21. Seçer, İ., Halmatov, S., Veyis, F. ve Ateş, B. (2013), Okul tükenmişlik ölçeğinin Türk kültürüne uyarlanması: Güvenirlik ve geçerlik çalışması, Turkish Journal of Education, 2(2), 16-27.
22. Salmela-Aro, K., Kiuru, N., Leskinen, E. and Nurmi, J.E. (2009), School burnout inventory (SBI): Reliability and validity, European Journal of Psychological Assessment, 25, 48-57.
23. Şimşek, Ö.F. (2007), Yapısal eşitlik modellemesine Giriş, Ekinoks Yayınları, Ankara.
24. Tabachnick, B.G. and Fidel, L.S. (2001), Using multivariate statistics, Allyn and Bacon, Boston.
25. Tavakoli, H. (2012), A dictionary of research methodology and statistics in applied linguistics, Rahnama Press, Tahran.
26. Tavşancıl, E. (2002), Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi, Nobel, Ankara.
27. Tezbaşaran, A. A. (2004), Likert tipi ölçeklere madde seçmede geleneksel madde analizi tekniklerinin karşılaştırılması, Türk Psikolojisi Dergisi, 19(54), 77-89.
28. Tezbasaran, A. (2008), Likert tipi ölçek hazırlama kılavuzu, Türk Psikologlar Dernegi, Mersin.
29. Thurstone, L.L. and Chave, E.J. (1929), The measurement of attitude, Chicago Press, Oxford, England.
30. Turan, İ., Şimşek, Ü. ve Aslan, H. (2015), Eğitim araştırmalarında likert ölçeği ve likert-tipi soruların kullanımı ve analizi, Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30, 186-203.
31. Uyumaz, G. ve Çokluk, Ö. (2015), Likert tipi ölçeklerde madde düzeni ve derecelendirme farklılıklarının psikometrik özellikler ve yanıtlayıcı tutumları açısından incelenmesi, Kuramsal Eğitim Bilim Dergisi, 9(3), 400-425.