Examining the Relationships Between Talent Management Practices, Employee Performance and Organizational Citizenship Behaviors: The Case of Hospitality Accommodations

Öz

The purpose of talent management applications is to provide the personnel to work, to manage their development, to increase their performance and loyalty and to help them succeed. The aim of this study is to determine the relationships between talent management practices and employee performance and organizational citizenship behaviors in accommodation establishments. In this context, a questionnaire was applied to 303 personnel working in accommodation establishments operating in Edirne, Kırklareli and Tekirdağ cities. The obtained data were evaluated through correlation analysis and multivariate regression analysis, together with explanatory and confirmatory factor analyses. As a result of the survey, it has been determined that organizational citizenship behavior has a positive effect on employee performance. In addition, it has been determined that talent management practices affect employees' organizational citizenship behaviors and performance positively.

Anahtar Kelimeler

• Hospitality Establishments
• Talent Management Practices
• Employee Performance
• Organizational Citizenship Behavior

KONAKLAMA SEKTÖRÜNDE YETENEK YÖNETİMİ UYGULAMALARININ ÖRGÜTSEL VATANDAŞLIK DAVRANIŞI VE ÇALIŞAN PERFORMANSI ÜZERİNDEKİ ETKİSİ

Öz

Yetenek yönetimi uygulamalarının amacı, çalışacak olan personelin teminini sağlamak, gelişmesini yönetmek, performansını ve bağlılığını arttırmak ve başarılı olmasına yardımcı olmaktır. Bu çalışmanın amacı, konaklama işletmelerinde yetenek yönetimi uygulamaları ile çalışanların performansı ve örgütsel vatandaşlık davranışları arasındaki ilişkileri belirlemektir. Bu bağlamda Edirne, Kırklareli ve Tekirdağ şehirlerinde faaliyet gösteren konaklama işletmelerinde çalışan 303 personele anket uygulaması gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler açıklayıcı ve doğrulayıcı faktör analizleriyle birlikte korelasyon analizi ve çok değişkenlik regresyon analizi aracılığıyla değerlendirilmiştir. Anket sonucunda örgütsel vatandaşlık davranışının çalışan performansını olumlu yönde etkilediği tespit edilmiştir. Ayrıca yetenek yönetimi uygulamalarının çalışanların örgütsel vatandaşlık davranışlarını ve performansını olumlu yönde etkilediği belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Konaklama İşletmeleri
• Yetenek Yönetimi Uygulamaları
• Çalışan Performansı
• Örgütsel Vatandaşlık Davranışı
• Hospitality Establishments
• Talent Management Practices
• Employee Performance
• Organizational Citizenship Behavior

Kaynakça

1. Al Ariss, A., Cascio, W. F. ve Paauwe, J. (2014). “Talent Management: Current Theories and Future Research Directions”, Journal of World Business, 49 (2), 173-179.
2. Altınöz, M. (2009). Yetenek Yönetimi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
3. Altunoğlu, A. E., Atay, H. ve Terlemez, B. (2015). “İnsan Kaynakları Bakış Açısından Yetenek Yönetimi: Bankacılık Sektörü Uygulama Örneği”, Marmara Üniversitesi İ.İ.B. Dergisi, 37 (1), 45-70.
4. Annakis, J., Dass, M. ve Isa, A. (2014). “Exploring Factors That Influence Talent Management Competency of Academics in Malaysian GLC’s and Non-Government Universities”, Journal of International Business and Economics, 2 (4), 163-185.
5. Atlı, D. (2010). İnsan Kaynakları Yönetiminin Yeni Vizyonu Yetenek Yönetimi ve Basın İşletmelerinde Bir Uygulama, (Yayınlanmamış) Doktora Tezi, İstanbul: Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
6. Atlı, D. (2012). Yetenek Yönetimi İnsan Kaynakları Yönetiminin Yeni Vizyonu. İstanbul: Crea Yayıncılık.
7. Basım, N. ve Şeşen, H. (2006). “Örgütsel Vatandaşlık Davranış Ölçeği Uyarlama ve Karşılaştırma Çalışması”, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Dergisi, 61 (4), 1-22.
8. Berger, L. A. ve Berger, D. R. (2003). The Talent Management Handbook: Creating Organizational Excellence by Identifying, Developing and Promoting Your Best People. New York: McGraw-Hill Professional.

9. Beşiktaş, İ. (2009). İş Tatmini ve Örgütsel Vatandaşlık Davranışı Arasındaki İlişki, (Yayınlanmamış) Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
10. Büyüköztürk, Ş. (2007). Deneysel Desenler: Öntest-Sontest Kontrol Grubu, Anlara: Pegem A Yayıncılık.
11. Collings, D. G. ve Mellahi K. (2009). “Strategic Talent Management: A Review and Research Agenda”, Human Resource Management Review, 19 (4), 304–313.
12. Çelik, M. ve Çıra, A. (2013). “Örgütsel Vatandaşlık Davranışının İş Performansı ve İşten Ayrılma Niyeti Üzerine Etkisinde Aşırı İş Yükünün Aracılık Rolü”, Ege Akademik Bakış, 13 (1), 11-20.
13. Çetinkaya, A. Ş. ve Karaçelebi, F. G. (2017). “Yetenek Yönetiminin Duygu Düzenlemeye Etkisi: Konaklama İşletmeleri Araştırması”, Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, Özel Sayı, 391-402.
14. Dhanabhakyam, M. ve Kokilambal, K. (2014). “A Study on Existing Talent Management Practice and Its Benefıts Across Industries”, International Journal of Research in Business Management, 2 (7), 23-36.
15. Duran, C., Boz, D., Behdioğlu, S. ve Kutlu, S. (2019). “Yetenek Yönetimi Uygulamaları Ölçeği Geçerlilik ve Güvenirlik Çalışması”, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20 (2), 158-189.
16. Fisher, R., McPhail, R. ve Menghetti, G. (2010). “Linking Employee Attitudes and Behaviors with Business Performance: A Comparative Analysis of Hotels in Mexico and China”, International Journal of Hospitality Management, 29 (3), 397-404.
17. Gerbing, D. W. ve Anderson, J. C. (1988). “An Updated Paradigm for Scale Development İncorporating Unidimensionality and Its Assessment”, Journal of Marketing Research, 25 (2), 186-192.
18. Gülfidan, İ. (2008). Yetenek Yönetimi. İstanbul: Harvard Business Review.
19. Jackson, S. E. ve Schuler, R. S. (1990). “Human Resource Planning: Challenges for Industrial/ Organizational, Phsychologists”, American Physicholojist, 45 (2), 223-239.
20. Karanlık, B. ve Sakallı, S. Ö. (2019). “Sağlık Kurumlarında Çalışanların Örgütsel Vatandaşlık Davranışlarının İş Performansına Etkisi: Uşak İli Örneği”, İşletme Araştırmaları Dergisi, 11 (3), 1629-1643.
21. Kaskel, R. J. (2000). Value Congruence and Satisfaction, (Unpublished) Doctoral dissertation, California: California School of Professional Psychology.
22. Katoen, R. J. ve Macioschek, A. (2007). Employer Branding and Talent-Relationship-Management – Improving The Organizational Recruitment Approach, (Unpublished) Master’s Thesis, Umea: Umea University School of Business.
23. Katrancı, M. ve Temel, S. (2018). “İlkokul Öğrencilerine Yönelik Yazma Kaygısı Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”, Journal of Social and Humanities Sciences Research, 5 (24), 1544-1555.
24. Kılınç, E. (2012). Hekim ve Hemşirelerde Örgütsel Vatandaşlık Davranışı, Örgütsel Sessizlik, Çalışan Performansı ve Aralarındaki İlişkinin İncelenmesi, (Yayınlanmamış) Yüksek Lisans Tezi, Sivas: Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
25. Kumari, P. ve Thapliyal, S. (2017). “Studying The Impact of Organizational Citizenship Behavior on Organizational Effectiveness”, Human Resource Management, 4 (1), 9-21.
26. Kültür ve Turizm Bakanlığı. (2023a). “Edirne İli Bakanlık Belgeli Tesisler”, https://edirne.ktb.gov.tr/TR-144553/bakanligimizdan-belgeli-tesisleri.html, 20.08.2022
27. Kültür ve Turizm Bakanlığı. (2023b). “Kırklareli İli Bakanlık Belgeli Tesisler”, https://kirklareli.ktb.gov.tr/TR-217303/konaklama-bilgileri.html, 25.08.2022
28. Kültür ve Turizm Bakanlığı. (2023c). “Belediye Belgeli Tesis İstatistikleri”, https://yigm.ktb.gov.tr/TR-201137/belediye-belgeli-tesis-istatistikleri.html, 20.08.2022
29. Kültür ve Turizm Bakanlığı. (2023d). “Turizm Yatırım ve İşletme Bakanlık Belgeli Tesis İstatistikleri”, https://yigm.ktb.gov.tr/TR-201136/turizm-yatirim-ve-isletme-bakanlik-belgeli-tesis-istatistikleri.html, 25.08.2022
30. Little, B. (2010). “Best Practice Talent Management”, Training Journal, 5, 45-49.
31. Lyria, K. R. (2013). “Role of Talent Management on Organization Performance in Companies Listed in Naibobi Security Exchange in Kenya: Literature review”, International Journal of Humanities and Social Science, 3 (21), 285-290.
32. Olalı H. ve Kozay M. (1993). Otel işletmeciliği. İstanbul: Beta Yayınevi.
33. Organ, D. W. (1988). Organizational Citizenship Behavior: The Good Soldier Syndrome. Lexington: Lexington Books.
34. Organ, D. W., Podsakoff, P. M. ve MacKenzie, S. B. (2006). Organizational Citizenship Behavior: Its Nature, Antecedents, and Consequences. London: Sage.
35. Özdevecioğlu, M. (2003). “Örgütsel Vatandaşlık Davranışı ile Üniversite Öğrencilerinin Bazı Demografik Özellikleri ve Akademik Başarıları Arasındaki İlişkilerin Belirlenmesine Yönelik Bir Araştırma”, Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 20, 117-135.
36. Piansoongnern, O., Anurit, P. ve Kuiyawattananonta, S. (2011). “Talent Management in Thai Cement Companies: A Study of Strategies and Factors Influencing Employee Engagement”, African Journal of Business Management, 5 (5), 1578-1583.
37. Podsakoff, P. M., MacKenzie, S. B., Paine, J. B. ve Bachrach, D. G. (2000). “Organizational Citizenship Behaviors Critical Review of The Theoretical and Emprical Literature and Suggestions”, Journal of Management, 26 (3), 513-563.
38. Rahman, S. ve Bullock, P. (2005). “Soft TQM, Hard TQM, and Organizational Performance Relationships: An Emprical Investigation”, Omega, 33 (1), 73-83.
39. Sapsford, R. ve Jupp, V. (1996). Data Collection and Analysis. London: Sage Publications.
40. Seçer, İ. (2017). SPSS ve Lisrel ile Pratik Veri Analizi, Ankara: Anı Yayıncılık.
41. Sezgin, F. (2005). “Örgütsel Vatandaşlık Davranışları: Kavramsal Bir Çözümleme ve Okul Açısından Bazı Çıkarımlar”, Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25 (1), 317-339.
42. Shanbhag, M., Dutt, M. L. ve Bagwe, S. (2016). “Strategic Talent Management: A Conceptual Analysis of BCG Model”. Imperial Journal of Interdisciplinary Research, 2 (7), 552-556.
43. Stalh, G., Ingmar, B., Elaine, F., Shad, M., Jaap, P., Philiph, S., Jonathan, T. ve Patrick, W. (2012). “Six Principles of Effective Global Talent Management”, MIT Sloan Management Review, 53 (2), 25-32.
44. Şehitoğlu, Y. ve Zehir, C. (2010). “Türk Kamu Kuruluşlarında Çalışan Performansının, Çalışan Sessizliği ve Örgütsel Vatandaşlık Davranışı Bağlamında İncelenmesi”, Amme İdaresi Dergisi, 43 (4), 87-110.
45. Tabachnick, B. G. ve Fidell, L. S. (2013). Using Multivariate Statistics. New York: Allyn ve Bacon/Pearson Education.
46. Tanrıverdi, H. ve Çıkı, K. D. (2022). “Kırklareli İlinde Faaliyet Gösteren Konaklama İşletmelerine Yönelik Çevrimiçi Yorumların İçerik Analizi ile İncelenmesi”, Kent Akademisi, 15 (4), 1606-1621. https://doi.org/10.35674/kent.11083081108308
47. Tekin, E. (2018). “Lider-Üye Etkileşiminin Çalışan Performansı Üzerindeki Etkisinde Örgütsel Vatandaşlık Davranışının Aracı Rolü”, Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Dergisi, 8 (16), 343-364.
48. Thunnisen, M., Boselie, P. ve Fruytier, B. (2013). “A Review of Talent Management: 'Infancy or Adolescence?”, The International Journal of Human Resource Management, 24 (9), 1744-1761.
49. Ural, A. ve Kılıç, İ. (2018). Bilimsel Araştırma Süreci ve SPSS ile Veri Analizi. Ankara: Detay Yayıncılık.
50. Wagner, S. L. ve Rush, M. C. (2000). “Altruistic Organizational Citizenship Behavior: Context, Disposition, and Age”, The Journal of Social Psychology, 140 (3), 379-391.
51. Wang, G. ve Netemeyer, R.G. (2002). “The Effects of Job Autonomy, Customer Demandingness and Trait Competitiveness on Salesperson Learning, Self-Efficacy and Performance”, Journal of the Academy of Marketing Science, 30 (3), 217-228.
52. Williams, L. J. ve Anderson, S. E. (1991). “Job Satisfaction and Organizational Commitment As Predictors of Organizational Citizenship and in-Role Behaviors”, Journal of Management, 17 (3), 601-617.