GÖZETİM TOPLUMUNDA SİMÜLASYON EVRENİ VE GÜNDEM OLUŞTURMA: SURVİVOR YARIŞMASI ÖRNEĞİ

Öz

ÖZET

 

Gözetim olgusu, önemli bir denetim türü olarak insanlık tarihi içinde hep var olmuştur. Fakat modern devletlerin ortaya çıkmasıyla birlikte, gözetim pratiklerinin biçimi değişmiş, gündelik hayat gelişen teknolojik cihazlarla daha kolay izlenir hale gelmiştir. Gözetim faaliyetleri, enformatik devrim ile birlikte en üst düzeye ulaşmıştır. Bu yüzden günümüz toplumları gözetim toplumları olarak adlandırılmış, artan gözetim faaliyetlerine dikkat çekilmeye çalışılmıştır.  Gözetlenen bireyler artık gözetleyen konumuna geçmişlerdir. Bu durum tek bir merkezden gözetim davranışı olan Panoptikon anlayışının yerine çoklu merkezlerden kameralar ile gözetleme davranışı olan Synoptikon anlayışının hakim olmaya başladığını göstermektedir.

 

Synoptikon anlayışının getirdiği çoklu gözetim, gündemin medya aracılığıyla oluşturulmasını getirmektedir. Bu durum, beraberinde her şeyin şeffaf ancak anlamını yitirmiş bir gerçekliğe dönüşerek simülasyonun hakim olduğu bir evrene dönüşü beraberinde getirmiştir. Günümüzde, gözetlenen toplumdan gözetleyen topluma geçişte, simülasyon evreninin hakimiyetinin egemen olması ve bu evrende gündem oluşturmanın ön plana çıkması önemli bir sorun haline gelmiştir.  Bu bağlamda, bu araştırmada simülasyon evreninin oluşumu ve medya üzerinden gündem oluşturma yaklaşımı “Survivor” yarışması örneği üzerinden tartışılması amaçlanmıştır.

 

Anahtar Kelimeler: Gündem Oluşturma, Simülasyon, Gözetim, Survivor.

Anahtar Kelimeler

• Gündem Oluşturma,Simülasyon,Gözetim

Kaynakça

1. KAYNAKLAR
2. Alkan, T. (1989). Siyasal Bilinç Ve Toplumsal Değişim. Ankara: Gündoğan Yayınları.
3. Anık, C. (2003). Bilgi Fabrikaları ve Müşteriler. Ankara: Altın Küre Yayınları.
4. Aziz, A. (1980). Toplumsallaşma ve Kitlesel Etkileşim. Ankara: B.Y.Y.O. Yayınları.
5. Baudrillard, J. (1996). Amerika. (çev. O. Adanır). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
6. Baudrillard, J. (2002). Çaresiz Stratejiler. (çev. O. Adanır). İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınevi.
7. Bauman, Zygmunt. (2003). Yasa Koyucuları ile Yorumcuları. (çev. K. Atakay). İstanbul: Metris Yayınları.
8. Baudrillard, Jean. (2004). Tüketim Toplumu. (çev. Hazar Deliçaylı-Ferda Keskin). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.

9. Baudrillard, Jean. (2005). Anahtar Sözcükler. Ankara: Paragraf Yayınları.
10. Baudrillard, Jean. (2005). İmkansız Takas. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
11. Bosshart, L. & Macconi, I. (1998). Communication Research Trends: Defining Entertaintment. 18, 3-4.
12. Coyne, R. (1995). Designing Information Technology in the Postmodern Age: From Method to Metaphor. MA MIT Press.
13. Debord, G. Gösteri Toplumu ve Yorumlar. (çev. A. Ekmekçi ve O. Taşkent). İstanbul:Ayrıntı Yayınları.
14. Deery J., (2003), TV. Com: Participatory Wieving On The Web, Journal Of Popular Culture. 37, 2. 161-168.
15. Dolgun, Uğur. (2008). Şeffaf Hapishane Yahut Gözetim Toplumu: Küreselleşen Dünyada Gözetim, Toplumsal Denetim ve İktidar İlişkileri. İstanbul: İstanbul: Ötüken Neşriyat.
16. Featherstone, M. (1994). Postmodernizm ve Tüketim Kültürü. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
17. Foucault, Michel. (2000). Hapishanenin Doğuşu. (çev. Mehmet Ali Kılıçbay). İstanbul: İmge Kitabevi.
18. Giddens, A. (2000). Elimizden Kaçıp Giden Dünya. (çev. O. Akınhay), İstanbul: Alfa Yayınları.
19. Hoerschelmann, Olaf. (2006). Rules of the Game. Quiz Shows and American Culture. State University of New York: Albany. USA.
20. Holmes, Su. (2008). The Quiz Show –TV Genres. Edinburgh University Pres Ltd., UK.
21. Kellner, D. (1992). Popular Culture and the Construction of Postmodern Identities. In Modernity and Identity, Oxford: Blackwell.
22. Kellner, D. (1992). Popular Culture and the Construction of Postmodern Identities. In Modernity and Identity. Oxford: Blackwell.
23. Keskin, Ferda. (2005) Büyük Kapatılma. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
24. McLuhan, M. (1965). Understanding Media: The Extensions of Man. New York/London: McGraw-Hill Paperback.
25. Mutlu, Erol (2005). Kitle İletişim Kuramları. Ankara: Ütopya Yayınevi.
26. Oktay, A. (1993). Türkiye’de Popüler Kültür. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
27. Özdemir, S. (1998). Medya Emperyalizmi ve Küreselleşme. İstanbul: Timaş Yayınları.
28. Yüksel, E. (2001). Medyanın Gündem Belirleme Gücü. Çizgi Kitabevi: Konya.
29. Zillmann, D. (2000). The Coming of Media Entertainment”, Media Entertainment: The Psychology of its Appeal. New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates.
30. www.pusula.com 24.11.2010