AVRUPA BİRLİĞİ GENİŞLEMESİNİN TEORİZASYONU: ORTA VE DOĞU AVRUPA ÜLKELERİ ÖRNEĞİ

Öz

Sosyal Bilimler alanında gerçeğin tek bir gelenek, tek bir teori ile bütüncül bir biçimde açıklanabilmesi oldukça güçtür. Araştırmacılar tarafından ele alınan olgu, birçok farklı teori ile değerlendirilir, elde edilen sonuçlar karşılaştırılır, ulaşılan bulgular olgunun hangi açılardan ele alındığına bağlı olarak açıklama gücü en yüksek olan teorinin belirlenmesini sağlar. Buradan hareketle, bu çalışmanın amacı, Avrupa Birliği’nin Orta ve Doğu Avrupa Ülkeleri ile genişlemesinin neorealizm ve sistemik inşacılık teorileri ile analizini yapmaktır. Çalışmanın sonucunda, teoriler arasındaki farklılıklar temel alınarak, söz konusu teorilerin genişleme olgusunu açıklayıcı gücü değerlendirilmekte, Avrupa Birliği’nin genişleme politikasına ilişkin teorik bir çerçeve çizilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Avrupa Birliği,Genişleme,Orta ve Doğu Avrupa Ülkeleri,eorealizm,sistemik inşacılık

Kaynakça

1. Berenskoetter, F. ve Giegerich, B., (2010). “From NATO to ESDP: A Social Constructivist Analysis of German Strategic Adjustment After the End of the Cold War”, Security Studies, 19(3), 407-452.
2. Collard-Wexler, S., (2006). “Integration Under Anarchy: Neorealism and the European Union”, European Journal of International Relations, 12(3), 397-431.
3. Delanty, G., (1995). Inventing Europe: Idea, Identity, Reality. New York: St. Martin’s Press.
4. Donnelly, J., (2005). “Realism”, Scott Burchill, Andrew Linklater, Richard Devetak, Jack Donnelly, Matthew Paterson, Christian Reus-Smit ve Jacqui True, (der.) içinde, New York: Palgrave, 29-55.
5. Donnelly, J., (2012). “The Elements of the Structures of International Systems”. International Organization, 66(4), 609-643.
6. European Council Presidency Conclusions, (1993). http://www.consilium.europa.eu/en/european-council/conclusions/pdf-1993-2003/PRESIDENCY-CONCLUSIONS_-COPENHAGEN-EUROPEAN-COUNCIL_-21-AND-22-JUNE-1993/, 16.12.2016.
7. Fierke, K. M. ve Wiener, A., (2012). “Constructing Institutional Interests: EU and NATO Enlargement”, Thomas Christiansen, Knud Erik Jorgensen ve Antje Wiener, (der.) içinde, Londra: SAGE Publications, 121-140.
8. Friis, L.ve Murphy, A., (1999). “The European Union and Central and Eastern Europe: Governance and Boundaries”, Journal of Common Market Studies, 37(2), 211-232.

9. Hyde-Price, A., (2006). “‘Normative’ Power Europe: A Realist Critique”, Journal of European Public Policy, 13(2), 217-234.
10. Manners, I., (2002). “Normative Power Europe: A Contradiction in Terms?”, Journal of Common Market Studies, 40(2), 235-258.
11. Mearsheimer, J., (1990). “Back to the Future: Instability in Europe after the Cold War”, International Security, 15(1), 5-56.
12. Mearsheimer, J., (2001). The Tragedy of Great Power Politics, New York: W. W. Norton & Company.
13. O’Brennan, J., (2005). “Bringing Jeopolitics Back in: Exploring the Security Dimension of the 2004 Eastern Enlargement of the European Union”, Cambridge Review of International Affairs, 19(1), 155-169.
14. O’Brennan, J., (2006). The Eastern Enlargement of the European Union. Oxon: Routledge.
15. Piedrafita, S. ve Torreblanca, J. I., (2004). “The Three Logics of EU Enlargement: Interests, Identities and Arguments”, WP N51 Real Instituto Elcano, 1-21.
16. Risse, T., Engelmann-Martin, D., Knopf, H. J. ve Roscher, K., (1999). “To Euro or Not to Euro? The EMU and Identity Politics in the European Union”, European Journal of International Relations, 5(2), 147-187.
17. Schimmelfennig, F., (2005). “The Community Trap: Liberal Norms, Rhetorical Action and the Eastern Enlargement of the European Union”, Frank Schimmelfennig ve Ulrich Sedelmeier, (der.) içinde, Londra: Routledge, 142-171.
18. Sjursen, H., (2002). “Why Expand? The Question of Legitimacy and Justification in the EU’s Enlargement Policy”, Journal of Common Market Studies, 40(3), 491-513.
19. Sjursen, H. ve Romsloe, B., (2006). “Protecting the Idea of Europe: France and Enlargement”, Helen Sjursen, (der.) içinde, Oxon: Routledge, 142-165.
20. Skålnes, L., (2005). “Geopolitics and the Eastern Enlargement of the European Union”, Frank Schimmelfennig ve Ulrich Sedelmeier, (der.) içinde, London: Routledge, 213-235.
21. Smith, S., (2000). “Wendt’s World”, Review of International Studies, 26(1), 151-163.
22. Waltz, K., (1979). Theory of International Politics, Reading: Addison-Wesley Publishing Company.
23. Wendt, A., (1999). Social Theory of International Politics, Cambridge: Cambridge University Press.
24. Zaborowski, M., (2006). “More than simply Expanding Markets: Germany and EU Enlargement”, Helen Sjursen, (der.) içinde, Oxon: Routledge, 104-121.