Hemşirelik Öğrencilerinin İş Sağlığı ve Güvenliği Hakkında Farkındalık Düzeylerinin Arttırılması

Öz

Amaç: Hemşire adaylarının çalışma hayatına başlamadan önce iş sağlığı tanımı, iş yeri risk faktörleri, iş kazaları, meslek hastalıkları, koruyucu uygulamalar hakkında farkındalık düzeylerinin arttırılması amacı ile tek grup öntest-son test yarı deneysel bir çalışma olarak gerçekleştirildi.

Gereç ve Yöntem: Araştırma 2015 Şubat-2015 Mayıs ayları içinde, Namık Kemal Üniversitesi Sağlık Yüksekokulu hemşirelik bölümü 3. Sınıf öğrencilerinden çalışmaya katılmayı kabul eden 62 öğrenci ile gerçekleştirildi. Örneklem grubuna eğitim yapılarak eğitim kitapçığı verildi. Veriler literatür ve uzman görüşü doğrultusunda geliştirilen soru formu kullanılarak eğitim öncesi ve eğitim sonrasında elde edildi. Verilerin analizi bilgisayar ortamında SPSS 16.0 paket programı kullanılarak sayı ve yüzdelikler ve bağımlı gruplarda olarak değerlendirildi. Araştırma için ilgili kurumdan yazılı izin alındı.

Bulgular: Araştırma kapsamına alınan öğrencilerin yaş ortalaması 21.70±1.32’dir.  %80.6’sı kadın, %48.4’ü Anadolu lisesi mezunu ve %21’i çalışmakta idi.  Öğrencilerin eğitim öncesinde iş sağlığı tanımı, işyeri risk faktörleri, meslek hastalığı ve iş kazası tanımı, en çok risk altında olan gruplar, korunma ilkeleri ve koruyucu önlemler ve ilgili kuruluşlar konusunda doğru cevap oranı % 20’lerin altında iken eğitim sonrasında % 100’lere çıktığı belirlendi.

Sonuç: Verilen eğitim ile hemşire adaylarının bilgilerinde ve farkındalık düzeyinde anlamlı artma olduğu belirlendi. 

Anahtar Kelimeler

• Bilgi düzeyi,farkındalık,hemşirelik

Kaynakça

1. 1. Korkmaz, A, Avsallı, H, “Çalışma Hayatında Yeni Bir Dönem: 6331 Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Yasası” SDÜ Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi Ağustos, 2012; 26: 153-167.
2. 2. Bilir, N, Yıldız, AN. İş sağlığı ve Güvenliği, Hacettepe Üniversitesi Yayınları, İkinci Baskı, Ankara. 2013.
3. 3. Kılkış, İ, Demir S. “ İşverenin İş Sağlığı ve Güvenliği Eğitimi Verme Yükümlülüğü Üzerine Bir İnceleme”, Çalışma ilişkileri Dergisi 2013; 3(1): 23-47.
4. 4. İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu. www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.6331.pdf (Erişim tarihi: 10.04.2016)
5. 5. Chib S, Kanetkar M, Safety Culture: The Buzz word to Ensure Occupational Safety and Health Procedia Economics and Finance 2014; 11: 130 – 136.
6. 6. Aksoy, S., Çevik, B., Bazı Önlisans Programlarında Eğitim Gören Öğrencilerin İş Güvenliği Konusuna Yaklaşımlarının Belirlenmesi (Gümüşova Meslek Yüksekokulu Örneği) Electronic Journal Of Vocational Colleges-December/Aralık 2013; 47-53.
7. 7. Kim Y, Park J, Park M, Creating a Culture of Prevention in Occupational Safety and Health Practice. Safety and Health at Work 2016; 7: 89-96
8. 8. Sarıkaya M., A. Güllü, M. N. Seyman. Meslek Yüksekokullarında İş Sağlığı ve Güvenliği eğitimi verilmesinin önemi (Kırıkkale Meslek Yüksek Okulu Örneği). TÜBAV Bilim Dergisi 2009; 2(3): 327-332.

9. 9. Togan T, Işık B, Turan H, Çiftci Ö. Aksaray il merkezinde sağlık meslek lisesi öğrencilerinin el hijyeni ve iş kazaları ile ilgili bilgi, tutum ve davranışları. Sağlık Akademisyenleri Dergisi 2015; 2(1): 8-15.
10. 10. Çelikkalp Ü, Saraçoğlu GV, Erdem C, Kiracı B, 15. Sağlık Öğrencilerinin Yaşadıkları İş Kazaları Ve Mesleki Risk Faktörleri Konusunda Tutum Ve Davranışları Ulusal Hemşirelik öğrenci kongresi sözlü bildiri kitabı, 29-30 Nisan 2016, Eskişehir, s.13.
11. 11. Kömerik N, Akçam Z, Gönen İ, Karaduman Y, Diş Hekimliği Fakültesi Öğrencilerinin Hepatit B Aşılanma Durumlarının ve Viral Hepatitler İle İlgili Bilgi Düzeylerinin Araştırılması. Atatürk Üniv. Diş Hek. Fak. 2005; 15(2):21-25.
12. 12. Hejduk I, Tomczyk P. Young workers’ occupational safety knowledge creation and habits. ProcediaManufacturing 2015; 3: 395 – 401.