Marco Santoro. Mafia Politics. (Cambridge: Polity Press, 2022)
Öz
Yaygın biçimde “mafya”dan söz edildiğinde yerleşik kavramsal ve kuramsal repertuarın dolaşımda olduğu görürlür. Bilindik bakış açılarına karşılık mafyanın bir “devlet” gibi kendine özgü bir “siyaset”inin olduğunu iddia etmek alışıldık olmayan bir tezdir. Başka bir deyişle, ilgili literatürde, mafyanın siyasi bir yapı olduğu üzerine temellenen bir politik-kuramsal tezin sistematik olarak pek işlenmediği söylebebilir. Bir bakıma “siyaset”ten söz edince siyaseti yalnızca belirli bir alanla, belirli bir devlet fikriyle sınırlandıralamaz. Durum böyle olunca pek çok siyasi alandan söz edilebilir. Mafya olgusu da bu bağlamda düşünülebilir. Ancak mafyanın bir siyasetinin olduğunu söylemek illaki modern, meşru-yasal devletin siyasetine benzer yapıya sahip olduğunu söylemek demek değildir. Dahası mafyanın bir devlet gibi siyasi bir doğasının olduğunu iddia etmek şüphesiz adı hep kötülüklerle, şiddetle anılmış bir yapının yaptıklarının meşru olduğunu söylemek demek değildir. Oysa ki mafyanın aynı zamanda siyasi bir yapı olduğunu söylemek mafyatik organize suç şebekelerinin çok daha dikkate alınmaya değer riskli, tehlikeli ve nispeten uzun ömürlü bir yapıya sahip olduğuna vurgu yapmak demektir. Bu bağlamda ortaya koyduğu yenilikçi ve cüretkâr bakış açısıyla İtalyan sosyolog Marco Santoro’nun Mafia Politics (Mafya Siyaseti) (2022) adlı eserinin mafya konusu ile ilgili literatüre etkileyici ve uyarıcı bir katkı sunduğu söylenebilir. Kitabın ana tezi, mafyanın belirli siyasi rollerinden ziyade, siyasi açıdan kurumsallaşmış bir yapı olarak da anlaşılması gerektiği fikri üzerine temellenmiş bulunuyor. Bu inceleme yazısı yazarın mafya olgusuna dair geliştirdiği metakuramsal perspektifin belirli yönlerini açıklığa kavuşturmayı amaçlamaktadır.
Anahtar Kelimeler
Marco Santoro. Mafia Politics. (Cambridge: Polity Press, 2022)
Öz
When one speaks of the ‘mafia’ in a widespread manner, one finds an established conceptual and theoretical repertoire in circulation. In contrast to familiar perspectives, it is an unconventional thesis to claim that the mafia has its own ‘politics’ like a ‘state’. In other words, it can be said that in the relevant literature, a political-theoretical thesis based on the notion that the mafia is a political structure has not been systematically treated. In a way, when we talk about ‘politics’, we cannot limit politics to a specific field or to the idea of a specific state. As such, one can speak of many political fields. The mafia phenomenon can also be considered in this context. However, to say that the mafia has a politics does not necessarily mean that it has a structure similar to the politics of the modern, legitimate-legal state. Moreover, claiming that the mafia has a political nature like a state does not necessarily mean that the actions of a structure whose name has always been associated with evil and violence are legitimate. However, to say that the mafia is also a political structure is to emphasise that mafia-organised crime networks have a risky, dangerous and relatively long-lasting structure that deserves much more attention. In this context, the Italian sociologist Marco Santoro's Mafia Politics (2022), with its innovative and daring perspective, is an impressive and stimulating contribution to the literature on the mafia. The main thesis of the book is that the mafia is more important than its specific political roles. The main thesis of the book is based on the idea that the mafia should be understood not only in terms of its specific political roles, but also as a politically institutionalised structure. This review aims to clarify certain aspects of the author's meta-theoretical perspective on the mafia phenomenon.
Anahtar Kelimeler
