ÜSTBİLİŞ STRATEJİSİNE DAYALI BİYOLOJİ ÖĞRETİMİNİN SINIF ÖĞRETMENİ ADAYLARININ BAŞARILARI VE TUTUMLARI ÜZERİNDEKİ ETKİSİ
Öz
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- incelendiğinde üstbiliş becerilerinin öğretiminin temelinde strateji kavramının yer aldığı görülmektedir. Strateji, karar verme ve planlama sürecidir. İleride yapılacak işleri zihinsel bakımdan düzenli biçimde sıralama, listeleme ve tasarlamaktır. Bu kapsamda çalışmada üstbiliş becerilerinin uygulandığı uygulama yolları düşünülmüş ve bu yollara uygun etkinlikler tasarlanmıştır. Literatür ele alındığında öğrenenlerin üstbiliş becerilerini geliştirmeyi ve nasıl öğrendiklerini öğretmeyi amaçlayan çok sayıda çalışmaya rastlanmaktadır [14, 15, 16, 17, 18, 19 ve 20]. Bu kapsamda üstbiliş ile ilgili yapılan araştırmalarda üniversite öğrencilerinin, öğretmenlerin ya da öğretmen adaylarının sahip oldukları üstbilişsel becerilerinin ve farkındalıklarının değerlendirildiği, çeşitli değişkenlerle (cinsiyet, öğrenim görülen fakülte, sınıf düzeyi, annebaba eğitim düzeyi ve mesleği vb.) aralarındaki ilişkilerin tespit edilmeye çalışıldığı görülmektedir [21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29 ve 30]. Buna karşın, diğer araştırmalarda ise üstbiliş stratejileri eğitiminin farklı bağımlı değişkenler (fen ve matematik ders başarısı, matematik tutumu, problem çözme becerisi, matematiksel muhakeme becerisi, okuma ve okuduğunu anlama becerisi vb.) üzerindeki etkisi ele alınmaktadır [31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40 ve 41]. Ancak “Biyoloji alan dersleri laboratuarlarında, öğretmen adaylarının öğrenme ve kendi değerlendirmelerinin geliştirilmesi” [42] başlıklı çalışma hariç fen grubu derslerinden birisi olan biyoloji alanı ile ilgili olarak üstbiliş, başarı ve tutum değişkenlerini bütüncül biçimde ele alan bir araştırmaya rastlanılmamaktadır. Bundan dolayı bu araştırmanın literatürde mevcut boşluğu dolduracağından önemli olduğu öngörülmektedir. Bu çerçevede araştırma, üstbiliş stratejilerine dayalı Genel Biyoloji dersinin öğretmen adaylarının işlenen konularla ilgili başarılarına ve tutumlarına etkisini belirlemeyi amaçlamıştır. Bu genel amacı gerçekleştirmek için araştırmanın problemi, “Üstbiliş stratejileri destekli Genel Biyoloji dersinin, öğretmen adaylarının başarılarına ve tutumlarına etkisi nedir?” şeklinde oluşturulmuştur. Bu ana problemi cevaplandırmak amacıyla şu alt problemler düzenlenmiştir: 1) Deney ve kontrol grubunu oluşturan öğretmen adaylarının Genel Biyoloji dersi “Hücre” ve “Sistematik” konularında öntest başarı ve tutum ortalama puanları arasında istatistiksel bakımdan anlamlı fark bulunmakta mıdır? 2) Deney ve kontrol grubunu oluşturan öğretmen adaylarının Genel Biyoloji dersinde “Hücre” ve “Sistematik” konularında sontest başarı ve tutum puanları arasında istatistiksel bakımdan anlamlı farklılık bulunmakta mıdır? 3) Üstbiliş stratejilerine dayalı öğretim, öğretmen adaylarının Genel Biyoloji dersinde işlenen konularla ilgili başarılarını ve tutumlarını hangi yönde değiştirmektedir ve bu uygulamalarla ilgili görüşler nasıldır? DENEYSEL ÇALIŞMA (EXPERIMENTAL METHOD-PROCESS) Bu çalışmada, yarı deneysel (quasiexperimental) araştırma modeli kullanılmıştır. Bu tasarımda mevcut sınıflardan rastgele deney ve kontrol grupları seçilmektedir [43]. Araştırmada uygulanan deneysel desen Tablo 1’de görülmektedir. Tablo Deneysel Modelin Yapılandırılması (Table 1. The Constructing Of An Experimental Model) Araştırmada deney ve kontrol grubuna süreçten önce öntestler uygulanmıştır. Öntest olarak öğrencilere biyoloji dersinde işlenen konularla ilgili başarı testi ve tutum ölçme aracı verilmiştir. Aynı formlar uygulamadan sonra sontest olarak kullanılmıştır. 1. Çalışma Grubu (Work Sampling) Bu araştırmaya, 2012-2013 eğitim-öğretim yılının güz döneminde Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Eğitim Fakültesindeki 86 sınıf öğretmeni adayı katılmıştır. Araştırmanın üniversite düzeyinde yapılmasının nedeni, bu düzeydeki öğrenciler üzerinde üstbiliş stratejilerinin ele alındığı araştırmaların yetersiz sayıda ve başka Gagne, E.D., (1985). The cognitive psychology of school learning. Boston: Little Brown.
- Aydın, A., (2003). Gelişim ve öğrenme psikolojisi. (Dördüncü Baskı), Ankara: Pegem Akademi.
- Arı, E., (2011). Öğrenme öğretme kuram ve yaklaşımları. Ankara: Pegem Akademi.
- Senemoğlu, N., (2011). Gelişim öğrenme ve öğretim, kuramdan uygulamaya. (20. Baskı), Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
- Doğanay, A. ve Ünal, F., (2006). Eleştirel düşünmenin öğretimi. A. Şimşek (Editör), İçerik Türlerine Dayalı Öğretim, ss:207– 264, Ankara: Nobel Yayınları.
- Gallagher, S.A., (1997). Problem based learning: Where did it come from, what does it do, and where is it going. Journal for the Education Of The Gifted, Volume:20, Number:4, pp:332-362, Reston VA.
- Marzano, R.J., Brandt, R.S., Hughes, C.S., Jones, B.F., Rankin, S.C., and Suhor, C., (1995). Düşünmenin boyutları: Program ve öğretim için bir model. Çeviren: Doğanay, A. ve Kara Z., Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt:1, Sayı:11, ss:25-38.
- Efklides, A., (2001). Metacognitive experiences in problem solving. In A. Efklides, J. Kuhl, R. M. Sorrentino (Eds.), Trends and prospects in motivation research. Dordrecht, Netherlands: Kluiwer.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
-
Yazarlar
Selami Yangın
Bu kişi benim
Yayımlanma Tarihi
1 Şubat 2014
Gönderilme Tarihi
9 Ağustos 2014
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2014 Cilt: 9 Sayı: 1