ZİHİNSEL YETERSİZLİĞİ OLAN BİREYLERİN DİNLEDİKLERİNİ ANLAMA DÜZEYLERİ ÜZERİNDE GELENEKSEL HİKAYE OKUMA VE DİJİTAL HİKAYE KULLANIMININ ETKİLİLİK VE VERİMLİLİKLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI

Öz

Bu araştırmanın amacı; zihinsel yetersizliği olan bireylerin dinlediğini anlama becerisi üzerinde geleneksel hikâye okuma ve dijital hikâye kullanımının etkililik ve verimliliğini karşılaştırmalı olarak incelemektir. Araştırmada tek denekli araştırma yöntemlerinden dönüşümlü uygulamalar modeli kullanılmıştır. Araştırmaya yaşları yedi ile sekiz arasında değişen ikisi kız biri erkek toplan üç öğrenci katılmıştır. Araştırmanın bağımlı değişkeni dinlediğini anlamaya yönelik soruları doğru cevaplama düzeyidir. Araştırmanın bağımsız değişkenleri ise, geleneksel hikâye okuma ile dijital hikâye uygulanmasıdır. Araştırmada başlama düzeyi, öğretim, öğretim sonu değerlendirme, genelleme ve izleme oturumları yer almıştır. Araştırma sonucunda katılımcıların dinlediğini anlamaya yönelik doğru cevap düzeylerinin dijital hikâye kullanıldığında daha yüksek olduğu ve dijital hikâye kullanımının daha verimli olduğu tespit edilmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular alan yazın çerçevesinde tartışılmıştır. 

Anahtar Kelimeler

• Zihinsel Yetersizlik,Dinleme,Zihinsel Yetersizliği Olan Birey,Dinlediğini Anlama,Dijital Hikâye

Kaynakça

1. • Cavkaytar, A., (1998). Özbakım ve Ev İçi Becerilerinin Öğretimi El Kitabı.[Manual Book of Teaching Selfcare and Domestic Skills]. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.
2. • Ciğerci, F.M., (2015). İlkokul Dördüncü Sınıf Türkçe Dersinde Dinleme Becerilerinin Geliştirilmesinde Dijital Hikâyelerin Kullanılması (Doktora Tezi) Eskişehir.
3. • Collen, L., (2007). The Digital and Traditional Storytimes Research Project: Using Digitized Books for Preschool Group Storytimes.
4. • Cooper, J.O., Heron, T.E., and Heward, W.L., (1987). Multiple Baseline and Changing Criterion Designs. Applied Behavior Analysis. Merrill Publications, Columbus, OH, 195-224.
5. • Condy, J., Chigona, A., Gachago, D., and Ivala, E., (2012). Pre-Service Students, Perceptions and Experiences of Digital Storytelling in Diverse Classrooms. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 11(3), 278-285.
6. • Emiroğlu, S. ve Pınar, F.N., (2013). Dinleme Becerisinin Diğer Beceri Alanları İle İlişkisi.
7. • Gast, D.L., Skouge, J.R., and Tawney, J.W., (1984). Multiple Baseline Designs. Single Subject Research in Special Education, 226-268.
8. • Gregori-Signes, C., (2010). Practical Uses of Digital Storytelling. Universitat de Valencia.

9. • Gross, L., (1975). Paranormal Communication. Yes, But is It Really Communication, Journal of Environmental Healt, 62(1):46-47.
10. • Güneş, F., (2007). Türkçe Öğretimi ve Zihinsel Yapılandırma. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
11. • Hathorn, P.P., (2005). Using Digital Storytelling as a Literacy Tool for the Inner City Middle School Youth. The Charter Schools Resource Journal, 1(1), 32-38.
12. • Hoy, K.M., ve Miskel, C.G., (2010). Eğitim Yönetimi: Teori, Araştırma Ve Uygulama. (S. Turan, Çev. Edt.). Ankara: Nobel Yayınevi.
13. • Husband, T., (2014). Using Digital Storytelling to Develop 21st Century Skills and Literacies in Early Childhood Teacher Education.
14. • Karakoyun, F., (2014). Çevrim İçi Ortamda Oluşturulan Dijital Öyküleme Etkinliklerine İlişkin Öğretmen Adayları ve İlköğretim Öğrencilerinin Görüşlerinin İncelenmesi. Doktora Tezi. Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
15. • Kırcaali-İftar, G. ve Tekin, E., (1997). Tek Denekli Araştırma Yöntemleri. Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları. • Köknel, Ö., (1997). İnsanı Anlamak, İstanbul, Altın Kitaplar.
16. • Lonigan, C.J., Schatschneider, C., and Westberg, L., (2008). Developing Early Literacy: Report of the National Early Literacy Panel. In Identification of children’s skills and abilities linked to later outcomes in reading, writing, and spelling (pp. 55-106). Washington, DC: National Institue for Literacy.
17. • Melanlıoğlu, D., (2011). Üstbiliş Strateji Eğitiminin İlköğretim İkinci Kademe Öğrencilerinin Dinleme Becerilerine Etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
18. • Ohler, J.B., (2013). Digital Storytelling in the Classroom: New Media Pathways to Literacy, Learning, And Creativity. Corwin Press.
19. • Özbay, M., (2009). Bir Dil Becerisi Olarak Dinleme Eğitimi. Ankara: Akçağ Yayınları.
20. • Price, J.P., (1991). Effective Communicatio. Preventing School Failure, 26(4), 261-262.
21. • Sandaran, S.C. and Kia, L.C., (2013). The Use of Digital Stories for Listening Comprehension among Primary Chinese Medium School Pupils: Some Preliminary Findings. Jurnal Teknologi (Social Sciences), 65(2), 125-131.
22. • Sucuoğlu, B., (2010). Tanımlar, Sınıflandırma ve Yaygınlık. B. Sucuoğlu (Ed.). Zihin Engelliler ve Eğitimleri. Ankara: Kök.
23. • Taşer, S., (2000). Konuşma Eğitimi. İstanbul: Papirüs Yayınları.
24. • Tekin-İftar, E., (2012). Çoklu Yoklama Modelleri. Eğitim ve Davranış Bilimlerinde Tek-Denekli Araştırmalar, 217-243.
25. • Umagan, S., (2007). Dinleme-İlköğretimde Türkçe Öğretimi. (1. Basım). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
26. • Verdugo, D.R. and Belmonte, I.A., (2007). Using Digital Stories to Improve Listening Comprehension with Spanish Young Learners of English. Language Learning and Technology. 11(1), 87-101.
27. • Yamaç, A., (2015). İlkokul Üçüncü Sınıf Öğrencilerinin Yazma Becerilerinin Gelişiminde Dijital Hikâyelerin Etkisi. Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
28. • Wang, S. and Zhan, H., (2010). Enhancing Teaching and Learning with Digital Storytelling. International Journal of Information and Communication Technology Education (IJICTE), 6(2), 76-87.