“All We Hope is a Generous Revival”: The Evangelization of the Ottoman Christians in Western Anatolia in the Nineteenth Century
Öz
This article examines the American Board of Commissioners for Foreign
Missions’ activities in the 1870s and 80s at the Manisa and Smyrna/İzmir stations in
an attempt to evangelize Greeks and Armenians living in the region. The main body
of sources used in this study are the letters of the missionary Rev. Marcellus Bowen
(1874-1880) sent from Manisa to the headquarters of the ABCFM in Boston, and
the letters of Rev. George Constantine (1880-1889) sent from İzmir to the same
destination. These first-person narratives provide us with extremely rich material,
due to the fact that they comment on phenomena and events directly and immediately.
This article investigates a variety of themes, such as the efforts of the American
missionaries to adapt their missionary work to Smyrna’s multicultural and multinational
society; the missionaries’ decisions and arguments regarding which language
to use in their preachings or at religious services for the Greeks and Armenians of the
region; the means of persecution or opposition employed by the Greek Orthodox
high-ranked clergy in Smyrna/İzmir against the Protestant missionaries; and the conditions
under which foreigners could sell religious books or open / build schools and
churches in the Ottoman lands, and which intermediaries the missionaries appealed
to when they were challenged by the Ottoman authorities.
Anahtar Kelimeler
“Bütün Ümidimiz Cömert Bir Uyanış”: On Dokuzuncu Yüzyılda Batı Anadolu’da Osmanlı Hıristiyanlarının Evanjelizasyonu
Öz
Bu makalenin konusu 1870 ve 1880’li yıllarda American Board of Commissioners for Foreign Missions adlı misyonerlik örgütünün Batı Türkiye Misyonu adlı biriminin kapsamındaki Manisa ve İzmir istasyonlarında yürüttüğü faaliyetler ve bu bölgedeki Rum ve Ermenilere İncil’in mesajını öğretme çabalarıdır. Esas kaynaklar olarak Amerikalı Protestan misyoner Marcellus Bowen’ın 1874-1880 yılları arasında Manisa’dan Boston’daki ana merkeze ve Yunanistan kökenli Protestan misyoner George Constantine’in 1880-1889 yılları arasında İzmir’den Boston’a gönderdikleri mektuplar kullanılmıştır. Bu birinci şahıs anlatımlar olguları ve olayları anında ve doğrudan yorumladıkları için çok zengin bir malzeme sunarlar. Bu çalışma, Amerikalı misyonerlerin faaliyetlerini İzmir’in çokkültürlü ve çokuluslu toplumuna uyarlama çabalarını, bölgede yaşayan Rumlara ve Ermenilere vaaz verirken ya da onlara ibadet için seslenirken hangi dilin kullanılması gerektiği konusundaki kanaatlerini ve gerekçelerini, Protestan misyonerlere muhalefet eden İzmir’deki Rum Ortodoks yüksek rütbeli ruhbanlarının başvurduğu yolları ve dini kitap satma, okul ve kilise açma/yapma eylemlerinin Osmanlı yetkililerince hangi şartlara bağlandığını ve yetkililerin engelleriyle karşılaştıklarında misyonerlerin hangi aracılara başvurduklarını incelemektedir.
Anahtar Kelimeler
