Ecological mapping of higher education internationalisation policy in Türkiye: The Council of Higher Education’s policy discourse

Öz

This article examines how the internationalisation of higher education in Türkiye is constructed in CoHE-centred national policy discourse. It analyses policy documents published by the Council of Higher Education (CoHE) using Bronfenbrenner’s Ecological Systems Theory. It asks how CoHE’s internationalisation policy discourse is configured across the micro, meso, exo, macro and chrono layers, with the international student at its centre. Methodologically, the study combines qualitative document analysis with directed (deductive) qualitative content analysis. Nine CoHE-published policy texts (2007–2025) were coded using a theory-driven framework with indicators for each ecological layer. Findings show a layered governance architecture. At the micro level, the documents define student-facing touchpoints such as admission (TR-YÖS), language provision, accommodation, mobility, and the “Study in Türkiye” information infrastructure. At the meso level, they emphasise coordination units and workflows inside universities and between universities and public bodies, including YÖKSİS-based verification. At the exo level, they highlight external instruments such as scholarships, protocols, and quality and recognition arrangements. At the macro and chrono levels, the discourse promotes a national “attraction hub” vision and quality-assurance-oriented governance, supported by strategy periods and cyclical monitoring and reporting regimes. However, while some documents acknowledge curriculum-oriented approaches, curriculum-embedded and learning-outcome-oriented dimensions are not consistently translated into explicit targets, indicators, or procedures, particularly at the micro level. The findings are reported at the level of policy discourse and do not constitute evidence of lived student experience.

Anahtar Kelimeler

• Council of Higher Education (CoHE)
• Ecological Systems Theory
• higher education policy
• internationalisation
• international students
• policy discourse

Türkiye’de yükseköğretimin uluslararasılaşma politikasının ekolojik haritalanması: Yükseköğretim Kurulu’nun politika söylemi

Öz

Bu makale, Türkiye’de yükseköğretimin uluslararasılaşmasının ulusal politika söylemi içinde nasıl kurulduğunu incelemektedir. Çalışma, Yükseköğretim Kurulu’nun (YÖK) yayımladığı politika belgelerini Bronfenbrenner’in Ekolojik Sistemler Kuramı çerçevesinde analiz etmektedir. Uluslararası öğrenci merkezde olacak şekilde, YÖK’ün uluslararasılaşma politika söyleminin mikro, mezo, ekzo, makro ve krono katmanlar boyunca nasıl yapılandırıldığı sorusuna yanıt aranmaktadır. Yöntemsel olarak çalışma, nitel belge analizini yönlendirilmiş nitel içerik analiziyle birleştirmektedir. 2007–2025 yılları arasında yayımlanan ve YÖK tarafından yayımlanmış dokuz politika metni, her bir ekolojik katman için göstergeler içeren kuram temelli bir çerçeve kullanılarak kodlanmıştır. Bulgular, katmanlı bir yönetişim mimarisi ortaya koymaktadır. Mikro düzeyde belgeler; kabul sistemi (TR-YÖS), dil sunumu, barınma, hareketlilik ve “Study in Türkiye” bilgi altyapısı gibi öğrenciye temas eden mekanizmaları tanımlamaktadır. Mezo düzeyde; üniversiteler içinde ve üniversiteler ile kamu kurumları arasında yer alan koordinasyon birimleri ve iş akışları, YÖKSİS temelli doğrulama dâhil olmak üzere vurgulanmaktadır. Ekzo düzeyde; burslar, protokoller ile kalite ve tanınma düzenekleri gibi dışsal araçlar öne çıkarılmaktadır. Makro ve krono düzeylerde ise söylem, ulusal bir “çekim merkezi” vizyonunu ve kalite güvencesi odaklı yönetişimi; strateji dönemleri ile periyodik izleme ve raporlama döngüleri üzerinden yapılandırarak öne çıkarmaktadır. Bununla birlikte bazı belgeler müfredat odaklı yaklaşımlara atıf yapsa da, müfredata gömülü ve öğrenme çıktısı odaklı uluslararasılaşma boyutları, özellikle mikro düzeyde, açık hedefler, göstergeler veya süreçlere tutarlı biçimde dönüştürülmemektedir. Bu bulgular, politika söylemi düzeyinde raporlanmakta olup, öğrencilerin günlük deneyimlerine ilişkin kanıt niteliği taşımamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Ekolojik Sistemler Kuramı
• yükseköğretim politikası
• politika söylemi
• uluslararasılaşma
• uluslararası öğrenciler
• Yükseköğretim Kurulu (YÖK)

Kaynakça

1. Aydinli, E., & Mathews, J. (2021). Searching for larger status in global politics: Internationalization of higher education in Turkey. Journal of Studies in International Education, 25(3), 247-265.
2. Baydemir, M., & Bolat, M. A. (2024). Türkiye’nin Uluslararası Öğrenci Politikası (2002-2024). Cihannüma Sosyal Bilimler Akademi Dergisi, 3(1), 70-95.
3. Beelen, J., & Jones, E. (2015). Redefining internationalization at home. In A. Curaj, L. Matei, R. Pricopie, J. Salmi, & P. Scott (Eds.), The European higher education area: Between critical reflections and future policies (pp. 59–72). Springer.
4. Beelen, J., & Leask, B. (2011). Internationalization at home on the move. Dr. Josef Raabe Verlag.
5. Brandenburg, U., & de Wit, H. (2011). The end of internationalization. International Higher Education, (62), 15-17.
6. Bronfenbrenner, U. (1979). The ecology of human development: Experiment by nature and design. Harvard University Press.
7. Bronfenbrenner, U. (1986). Ecology of the family as a context for human development: Research perspectives. Developmental Psychology, 22(6), 723–742.
8. Bronfenbrenner, U., & Ceci, S. J. (1994). Nature-nurture reconceptualized in developmental perspective: A bioecological model. Psychological Review, 101(4), 568–586. https://doi.org/10.1037/0033-295X.101.4.568

9. Bulut Şahin, B., & Eriçok, B. (2023). Türkiye’de yükseköğretimin uluslararasılaşmasında ulusal stratejiler ve kurumsal yönetim [National strategies and institutional management of the internationalisation of higher education in Turkey]. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, 13(3), 1915-1937. https://doi.org/10.30783/nevsosbilen.1341529
10. Çalıkoğlu, A. (2023). Türkiye’de yükseköğretimin uluslararasılaşması: tematik ve metodolojik bir analiz [Internationalization of higher education in Türkiye: a thematic and methodological analysis]. Journal of University Research, 6(1), 98-113. https://doi.org/10.32329/uad.1190476
11. Çetinsaya, G. (2014). Büyüme, kalite, uluslararasılaşma: Türkiye yükseköğretimi için bir yol haritası [Growth, quality, internationalisation: A road map for Türkiye’s higher education]. Yükseköğretim Kurulu.
12. de Wit, H. (2019). Internationalization in higher education, a critical review. SFU Educational Review, 12(3), 9–17. https://doi.org/10.21810/sfuer.v12i3.1036
13. de Wit, H. (2020). Internationalization of higher education: The need for a more ethical and qualitative approach. Journal of International Students, 10(1), i–iv. https://doi.org/10.32674/jis.v10i1.1893
14. de Wit, H., Hunter, F., Howard, I., & Egron-Polak, E. (2015). Internationalization of higher education. European Parliament Policy Department.
15. Elo, S., & Kyngäs, H. (2008). The qualitative content analysis process. Journal of Advanced Nursing, 62(1), 107–115. https://doi.org/10.1111/j.1365-2648.2007.04569.x
16. Enders, J. (2004). Higher education, internationalisation, and the nation-state: Recent developments and challenges to governance theory. Higher Education, 47(3), 361-382.
17. Eriçok, B., Yüner, B., & Dağdeviren Ertaş, B. (2024). Remarks on Turkish Public Institutions Engaged in the Internationalization of Higher Education (IoHE). Yükseköğretim Dergisi, 14(3), 41-57. https://doi.org/10.53478/yuksekogretim.1338106
18. Fischer, S., & Green, W. (2018). Understanding contextual layers of policy and motivations for internationalization: Identifying connections and tensions. Journal of Studies in International Education, 22(3), 242-258.
19. Garton, P. M., Grimm, A., & Kim, S. (2021). Spanning Systems and Ecological Fluidity: A Revised Ecological Development Model for International Students. Journal of Comparative and International Higher Education, 13(5), 218-231.
20. Huang, D., & Mittelmeier, J. (2025). The changing ecologies of international students: Comparing internationalisation at a distance and internationalisation abroad. British Journal of Educational Technology, 56(2), 779-798.
21. Hudzik, J. K. (2011). Comprehensive internationalization: From concept to action. NAFSA.
22. Knight, J. (2003). Updated definition of internationalization. International Higher Education, (33),1-2.
23. Kurt-Keskin, F. (2025). Türk yükseköğretiminde uluslararasılaşma stratejileri ve stratejik planlama bağlamında eğitimin ve programların uluslararasılaşması. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 23(1), 328-357. https://doi.org/10.37217/tebd.1567968
24. Leask, B. (2015). Internationalizing the curriculum. Routledge.
25. Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. Sage.
26. Merriam, S. B. (2018). Qualitative research: A guide to design and implementation. Jossey-Bass.
27. Marinoni, G., & Pina Cardona, S. B. (2024). Internationalization of higher education: Current trends and future scenarios. International Association of Universities (IAU).
28. Mittelmeier, J., Lomer, S., Al-Furqani, S., & Huang, D. (2024). Developing meaningful internationalisation that impacts students’ outcomes in higher education: A scoping review of the literature 2011–2022. Journal of Studies in International Education, 28(4), 503-525. https://doi.org/10.1177/10283153231222278
29. Mulisa, F. (2019). Application of bioecological systems theory to higher education: Best evidence review. Journal of Pedagogical Sociology and Psychology, 1(2), 104-115.
30. Patton, M. Q. (2015). Qualitative research and evaluation methods. Sage Publications.
31. Renn, K. A., & Smith, B. R. (2023). Ecological models in higher education research: Overview and synthesis. New Directions for Higher Education, (204), 11-22. https://doi.org/10.1002/he.20491
32. Rumbley, L.E., Hoekstra-Selten, J., & Marinoni, G. (2024). Internationalization in Europe in 2024: Data-Driven Insights from the Frontlines. In: Curaj, A., Hâj, C.M., Pricopie, R. (eds) European Higher Education Area 2030: Bridging Realities for Tomorrow’s Higher Education. FOHE-BPRC 2024. Springer. https://doi.org/10.1007/978-3-031-75140-0_6
33. Teichler, U. (2004). The Changing Debate on Internationalisation of Higher Education. Higher Education, 48, 5–26. https://doi.org/10.1023/B:HIGH.0000033771.69078.41
34. Tong, P., & An, I. S. (2024). Review of studies applying Bronfenbrenner's bioecological theory in international and intercultural education research. Frontiers in Psychology, 14, 1233925.
35. Van der Wende, M. C. (2001). Internationalisation policies: About new trends and contrasting paradigms. Higher Education Policy, 14(3), 249-259. https://doi.org/10.1016/S0952-8733(01)00018-6
36. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin.
37. Yükseköğretim Kurulu [Council of Higher Education] (CoHE). (2007). Türkiye’nin yükseköğretim stratejisi [Türkiye’s higher education strategy]. Yükseköğretim Kurulu.
38. Yükseköğretim Kurulu [Council of Higher Education] (CoHE). (2017). Yükseköğretimde uluslararasılaşma strateji belgesi 2018–2022 [Strategy document for internationalisation in higher education 2018–2022]. Yükseköğretim Kurulu.
39. Yükseköğretim Kurulu [Council of Higher Education] (CoHE). (2020). Yükseköğretimde ihtisaslaşma ve misyon farklılaşması: Bölgesel kalkınma odaklı üniversiteler [Specialisation and mission differentiation in higher education: Universities with a regional development focus]. Yükseköğretim Kurulu.
40. Yükseköğretim Kurulu [Council of Higher Education] (CoHE). (2021a). Üniversite–sanayi işbirliğinin geliştirilmesi eylem planı [Action plan for enhancing university–industry collaboration]. Yükseköğretim Kurulu.
41. Yükseköğretim Kurulu [Council of Higher Education] (CoHE). (2021b). Yükseköğretimde hedef odaklı uluslararasılaşma [Target-oriented internationalisation in higher education]. Yükseköğretim Kurulu.
42. Yükseköğretim Kurulu [Council of Higher Education] (CoHE). (2022). 2022 üniversite izleme ve değerlendirme genel raporu [2022 university monitoring and evaluation general report]. Yükseköğretim Kurulu.
43. Yükseköğretim Kurulu [Council of Higher Education] (CoHE). (2025a). Yükseköğretimde uluslararasılaşma strateji belgesi 2024–2028 [Strategy document for internationalisation in higher education 2024–2028]. Yükseköğretim Kurulu.
44. Yükseköğretim Kurulu [Council of Higher Education] (CoHE). (2025b). 2030’a doğru Türk yükseköğretiminin yol haritası [Road map of Turkish higher education towards 2030]. Yükseköğretim Kurulu.