Turist Rehberinin Performansının Destinasyon İmajına Etkisinde Etik Davranışlarının Rolü

Öz

Bir destinasyonu ziyaret eden turistlerinin destinasyon-dan zihinlerinde olumlu bir imajla memnun ayrılması destinasyonun rekabet üstünlüğü sağlamasında önemli bir unsurdur. Bu memnuniyeti sağlayanlardan biri de destinasyonda turistlere ziyaretleri sırasında eşlik eden turist rehberinin hizmetleridir. Bu çalışmanın amacı, turist rehberinin performansının destinasyon imajına etkisi ve etik davranışlarının bu ilişkideki düzenleyici rolünün ortaya konulmasıdır. Nicel bir araştırma olarak tasarlanan bu çalışmanın verileri Nevşehir ilini ziyaret eden yerli ve yabancı 438 turiste uygulanan anket tekniği ile elde edilmiştir. Araştırma sonucunda turist rehberinin performansının destinasyon imajına etkisi olduğu bulgu-su elde edilmiştir. Aynı zamanda, turist rehberinin etik davranışlarından “dürüstlük” ve “güvenilirlik” boyutları-nın bu ilişkide düzenleyici etkiye sahip olduğu, “mesleki sorumluluk” ve “adil olma” boyutlarının ise düzenleyici etkisinin olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Son olarak, elde edilen bulgular doğrultusunda gerek turist rehberlerine gerekse turist rehberi yetiştiren eğitim kurumlarına birtakım önerilerde bulunulmuştur.  

Anahtar Kelimeler

• Destinasyon İmajı,Turist Rehberi,Performans,Etik Davranış

The Role of Ethical Behavior in the Effect of Tour Guide’s Performance on Destination Image

Öz

Ensuring that tourists leave the destination with a posi-tive image in their mind and as satisfied is an important factor for achieving competitive advantage. One of the satisfaction of this is the services of the tourist guides accompanying the tourists during their visit to the desti-nation. The aim of this study is to determine the impact of the performance of tourist guides on destination image and the moderating role of ethical behaviors in this relationship. The data of this study, which was designed as a quantitative research, was obtained by using the questionnaire technique applied to 438 domestic and foreign tourists visiting Nevsehir province. In the results of the study, it was concluded that the performance of the tourist guide had an effect on destination image. At the same time, it was concluded that the “honesty” and “reliability” dimensions of the ethical behavior of the tourist guides had a moderating role in this relationship, while the dimensions of “professional responsibility” and “fairness” did not have a moderating role. Finally, based on the findings, some suggestions have been made to the tourist guides and the educational institutions that train the tourist guides.

Anahtar Kelimeler

• Destination Image,Tourist Guide,Performance,Ethic Behaviour

Kaynakça

1. Adelson, Jill L.; McCoach D. Betsy (2010), “Measuring The Mathematical Attitudes Of Elementary Students: The Effects Of A 4-Point or 5-Point Likert-Type Scale”, Educational and Psychological Measurement, S. 70: 796-807.
2. Alpar, Reha (2013), Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistiksel Yöntemler, 4. Baskı, Ankara: Detay Yayıncılık.
3. Altunışık, Remzi; Coşkun, Recai; Bayraktaroğlu, Serkan; Yıldırım, Engin (2012), Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri, 7.Baskı, Sakarya: Sakarya Yayıncılık.
4. Ap, John; Wong, Kevin K.F. (2001), “Case Study On Tour Guiding: Professionalism, Issues And Problems”, Tourism Management, S.22: 15-63.
5. Aslan, Zeynep; Çokal, Zeynep (2016), “Profesyonel Turist Rehberlerinin Kültürel Değerlere Katkısına İlişkin Turist Algılamaları”, Journal of Tourism and Gastronmy Studies, C.4, S.1: 52.
6. Baron, Reuben M.; Kenny, David A. (1986), “The Moderator– Mediator Variable Distinction İn Social Psychological Research: Conceptual, Strategic, And Statistical Considerations”, Journal of Personality and Social Psychology, S. 51: 1173–1182.
7. Bayram, Nuran (2013), Yapısal Eşitlik Modellemesine Giriş Amos Uygulamaları, 2. Baskı, Bursa: Ezgi Kitabevi.
8. Black, Rosemary; Weiler, Betty (2005), “Quality Assurance And Regulatory Mechanisms in The Tour Guiding Industry: a Systematic Review”, The Journal Of Tourısm Studıes, C.16, S.1: 24-36.

9. Bowie, David; Chang, Jui Chi (2005) “Tourist Satisfaction: A Wiev From A Mixed International Guided Package Tour”, Journal of Vacation Marketing, C.11, S.4: 303-322.
10. Chang, Kuo- Chien (2014), “Examining The Effect Of Tour Guide Performance, Tourist Trust, Tourist Satisfaction, And Flow Experience On Tourists' Shopping Behavior”, Asia Pacific Journal of Tourism Research, C.19, S.2: 219-247.
11. Claravall, Bienvenido (2010), “Ethics of Tour Guiding”, First National Tour Guides’ Convention, Filipin, July 22.
12. Çevirgen, Murat (2014), Medikal Turizm Destinasyonu Yönetimi Kamu- Özel Karşılaştırması: Bursa İli Destinasyonu, Yüksek Lisans Tezi, Beykent Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Yönetimi Ana Bilim Dalı, Hastane ve Sağlık Kurumları Yönetimi Bilim Dalı, İstanbul.
13. Dahles, Heidi (2002), “The Politics Of Tour Guiding Image Management in Indonesia”, Annals of Tourism Research, C.29, S.3: 787.
14. Dirik, Nalan (2012), Sosyal Medyada Destinasyon Tanımı. Kültür ve Turizm Bakanlığı Tanıtma Genel Müdürlüğü Uzmanlık Tezi, http://aregem.kulturturizm.gov.tr. (29 Ocak 2018)
15. Garland, Ron (1991), “The Mid-Point on a Rating Scale: Is It Desirable?”, Marketing Bulletin, S. 2: 66-70.
16. Gürbüz, Sait; Şahin, Faruk (2015), Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri, 2.Baskı, Ankara: Seçkin Yayıncılık.
17. Güzel, Fatma Özlem (2007), Türkiye İmajının Geliştirilmesinde Profesyonel Turist Rehberlerinin Rolü (Alman Turistler Üzerine Bir Araştırma), Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Turizm İşletmeciliği ve Otelcilik Anabilim Dalı, Balıkesir.
18. http://wftga.org (Erişim: 14.10. 2017).
19. http://www.nevsehirkulturturizm.gov.tr/TR,205117/muze-ziyaretci-sayilari.html (Erişim: 18.05.2018)
20. http://www.sitga.co.uk/standards.htm 20 Ocak 2017).
21. http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&arama=gts&guid=TDK.GTS.5b3e1600251858.80172697 (Erişim: 25.06.2018).
22. https://portal.myk.gov.tr/index.php?option=com_meslek_std_taslak&view=taslak_listesi_yeni&msd=2&Itemid=432 (Erişim: 05.07.2018).
23. İlban, Mehmet Oğuzhan (2007), Destinasyon Pazarlamasında Marka İmajı Ve Seyahat Acentalarında Bir Araştırma, Doktora Tezi, Balıkesir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Turizm İşletmeciliği ve Otelcilik Anabilim Dalı, Balıkesir.
24. Kalaycı, Şeref (2014), SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri, 6. Baskı, Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
25. Karagöz, Yalçın (2016), SPSS ve AMOS 23 Uygulamalı İstatistiksel Analizler, 1. Baskı, Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
26. Kozak, Nazmi (2010), Turizm Pazarlaması, 3. Baskı, Ankara: Detay Yayıncılık.
27. Leclerc , Denis; Martin, Judith N. (2004), “Tour Guide Communication Competence: French, German And American Tourists’ Perceptions”, International Journal Of Intercultural Relations, C. 28, S. 3: 181-200.
28. Lertputtarak, Sarunya (2012), “The Relationship Between Destination Image, Food Image, And Revisiting Pattaya, Thailand”, International Journal of Business and Management, C. 7, S. 5: 111 - 122.
29. Lugosi, Peter; Bray, Jeffery (2008), “Tour Guiding, Organizational Culture And Learning: Lessons From An Entrepreneurial Company”, International Journal of Tourism Research, C. 10, S. 5: 467–479.
30. MEGEP (2006), Mesleki Eğitim ve Öğretim Sisteminin Güçlendirilmesi Sistemi, Milli Eğitim Bakanlığı, Ankara.
31. https://portal.myk.gov.tr/index.php?option=com_meslek_std_taslak&view=taslak_listesi_yeni&msd=2&Itemid=432 (Erişim Tarihi: 05.07.2018).
32. Meydan, Cem Harun; Şeşen, Harun (2015), Yapısal Eşitlik Modellemesi: AMOS Uygulamaları, 2.Baskı, Ankara: Detay Yayıncılık.
33. Nebioğlu, Kamil Gökhan (2013), Meslek Etiği: Turist Rehberleri Üzerine Araştırma, Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Turizm İşletmeciliği Eğitimi Ana Bilim Dalı, Ankara.
34. Nowlisi, Stephen M. ; Kahn, Barbara E. ; Dhar, Ravi (2002), “Coping With Ambivalence: The Effect Ofremoving A Neutral Option On Consumer Attitude And Preference Judgments”, Journal of Consumer Research, S. 29: 319–334.
35. Oran, İrem (2014), Destinasyon İmajı: İstanbul’un Destinasyon İmajı Ve Destinasyon İletişim Stratejileri Üzerine Bir Araştırma, Yüksek Lisans Tezi, Bahçeşehir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Pazarlama İletişimi ve Halkla İlişkiler Anabilim Dalı. İstanbul.
36. Pereira, Alexandra Matos (2015), “ Tour Guides And Destination Image: Evidence From Portugal”, Journal of Tourism and Hospitality Management, C. 3, S. 8: 129-150.
37. Pond, Kathleen Lingle (1993), The Professional Guide: Dynamics of Tour Guiding, New York:Van Nostrand Reinhold.
38. Prakash, Monika; Chowdhary, Nimit (2010), “What are we training tour guides for?”, Turizam, C.14, S. 2: 53-65.
39. Preston, Carolyn C. ; Colman, Andrew M. (2000), “Optimal Number Of Response Categories İn Rating Scales: Reliability, Validity, Discriminating Power, And Respondent Preferences”, Acta Psychologica, S. 104: 1-15.
40. Royo-Vela, Marcelo (2009), “Rural-cultural Excursion Conceptualization: A Local Tourism Marketing Management Model Based On Tourist Destination Image Measurement”, Tourism Management, C. 30, S. 3: 419-428.
41. Sainaghi, Ruggero (2006), “From Contents To Processes: Versus A Dynamic Destination Management Model (DDMM)”, Tourism Management, C. 27: 1053–1063. Şengel, Ümit; İbiş, Salim; Zengin, Burhanettin; Batman, Orhan (2014), Turistik Destinasyon Seçiminin Demografik Özelliklere Göre Belirlenmesi: Yerli Turistler Üzerine Bir Araştırma. 15. Ulusal Turizm Kongresi Bildiri Kitabı, ss.821- 833. Ankara.
42. Tasçı, Aslı D.A. ; Gartner, William C. (2007), “Destination Image And Its Functional Relationships”, Journal of Travel & Tourism Marketing, C. 45, S. 4: 413–425.
43. Tetik, Nuray (2012), Turist rehberlerinin Ekoturizm Alanındaki Yeterlilikleri: Doğu Karadeniz Örneği, Doktora Tezi, Balıkesir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Turizm İşletmeciliği ve Otelcilik Anabilim Dalı, Balıkesir.
44. Tinsley, Ross; Lynch, Paul (2001), “ Small tourism Business Networks And Destination Development”, International Journal of Hospitality Management, C. 20, S. 4: 367-378.
45. Tosun, Cevat; Temizkan, Rahman (2004), Türkiye’nin dış Tanıtımın Ve Ülke İmajında Turist Rehberlerinin Rolü. I. Balıkesir Ulusal Turizm Kongresi, Balıkesir.
46. Tourangeau, Roger; Smith, Tom W.; Rasinski, Kenneth A. (1997), “Motivation to Report Sensitive Behaviors On Surveys: Evidence From A Bogus Pipeline Experiment”, Journal of Applied Social Psychology, C. 27, S. 3:209-222.
47. Uca Özer, Selda (2015), Destinasyon Kavramı, Özellikleri ve Yönetimi (Destinasyon Yönetimi), Ed. Yüncü, D., Eskişehir Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi Yayını.
48. Yaşlıoğlu M. Murat (2017), “ Sosyal bilimlerde Faktör Analizi Ve Geçerlilik: Keşfedici Ve Doğrulayıcı Faktör Analizlerinin Kullanılması”, İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, C. 46, Özel Sayı:74-85.
49. Yüksek, Gökçe (2014), Turizm Destinasyonları, Ankara: Detay Yayıncılık.
50. Zhang, Hanqin Q. ; Chow, Ivy (2004), “Application of Importance-Performance Model İn Tour Guides Performance: Evidence From Mainland Chinese Outbound Visitors in Hong Kong”, Tourism Management, S. 25: 81–91.