-

Öz

Tax law and criminal law are two interconnected areas of law on which constitutional tax duty is fulfilled legality. It should be predicated on the fundamental principles of criminal law against to contradictions to tax law requiring sanctions. Principle of legality on crime and punishment from that criminal law principles is accepted by international law. It is also a guarantee of rights and freedoms of the people. According to the principle, contradictions to law like misdemeanor and felony applied to persons and their penalties and security measures in lieu of penalties shall be prescribed only by law. It is upheld the defined law principle in Turkish Tax Law in a flexible way. The principle of legality protects individuals from state abuse and unjust interference, it ensures the fairness and transparency of the judicial authority. Authority given to the executive power, comparing due to interpretation of law, economical and technical requirements, etc have been exception for principle of legality in tax penalty law. Besides, agreement for taxes, amnesty for both taxes and their penalties, authority given to administration for arbitrary assessment have characteristics of un- lawful.There are some recommendations in tax system to ensure principle of legality on crime and penality.

Anahtar Kelimeler

• Legality Principle both Crime and Penality, Omnibus Act, Arrangements of Executive Power, Tax Blames, Tax Crimes.

Vergi Ceza Hukuku Açısından Kanunîlik İlkesi

Öz

Vergi hukuku ve ceza hukuku, anayasal bir ödev olan vergi ödevinin hukuka uygun olarak yerine getirilmesi konusunda birbiriyle bağlantılı iki hukuk alanı olmaktadır. Vergi hukukunun yaptırım gerektiren hukuka aykırılıkları karşısında ceza hukukunun temel ilkelerinin esas alınması gerekmektedir. Bu ilkelerden suçta ve cezada kanunîlik ilkesi, evrensel hukuk tarafından kabul edilmiş olup hukuk devletinde kişi hak ve özgürlüklerinin bir garantisidir. Kişilere uygulanacak kabahat ve suç niteliğindeki hukuka aykırılıkların ve bunlara ilişkin ceza ve ceza yerine geçecek güvenlik tedbirlerinin ancak kanunla konulabileceğini ifade eden bu ilkeye vergi hukukunda esnek bir şekilde uyum sağlanmaktadır. Yürütme organına verilen yetkiler, kanun hükümlerinin kıyasa neden olacak şekilde geniş yorumlanması ve ekonomik-teknik gereklilikler vergi ceza hukukunda kanunîlik ilkesinin esas alınmasına istisna oluşturmaktadır. Bununla birlikte uzlaşma, af, resen matrah takdirinde yürütme organına bırakılan yetki de kanunîlik ilkesi başta olmak üzere temel anayasal ilkelere aykırılıklar oluşturmaktadır. Vergi ceza hukukunda suçta ve cezada kanunîlik ilkesinin korunmasına ilişkin gerek mevzuata gerekse vergi sisteminin yapısına yönelik öneriler söz konusu olmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Suçta ve Cezada Kanunîlik İlkesi, Çerçeve Kanun, Yürütme Organının Düzenlemeleri, Vergi Kabahatleri, Vergi Suçları.

Kaynakça

1. Akyılmaz, B., M. Sezginer ve C. Kaya (2011), Türk İdare Hukuku, 2.Baskı, Ankara: Seçkin.
2. Bakıcı, S. (2007), 5237 Sayılı Yasa Kapsamında Ceza Hukuku Genel Hükümleri, Ankara: Adalet Yayınevi.
3. Bayraklı, H. H. (2006), Vergi Ceza Hukuku, 3.Baskı, Afyonkarahisar: Külcüoğlu Kültür Merkezi Yayınları.
4. Bekar, E. (2011), “Kabahatler Kanunu’nun Genel Hükümlerinin Değerlendirilmesi”, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, 69(1-2), 1033-1050.
5. Bekri, M.N. (2010), “Suçta Ve Cezada Kanunilik İlkesi Ve İlkenin Uluslararası İnsan Hakları Belgeleri İle Uluslararası Ceza Hukuku Uygulamalarındaki Durumu”, Adalet Dergisi, 38, 58-88.
6. Can, O. (2005), “Belirlilik İlkesine Anayasal Bakış”, Erzincan Hukuk Fakültesi Dergisi, 9(1-2), 89-125.
7. Doğrusöz, A.B. (2007), “Vergi Usul Kanununun “Ceza Hükümleri” Başlıklı Dördüncü Bölümünün İdari Cezalar Açısından Değerlendirilmesi”, Vergi Konseyi Akademik Çalışmalar, www.vergikonseyi.org.tr, (Erişim: 04.01.2013).
8. Döner, A. (2008), “Cezai ve İdari Yaptırımların Farklılığı Bağlamında TBMM’nin Af Yetkisi”, Erzincan Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 12 (3-4), 33-54.

9. Evren, Ç.C. (2011), “Kabahatlerde Kanunilik İlkesi”, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, 69(1-2), 967-1002.
10. Gerçek, A. (2010), “Vergi Hukuku Alanındaki Takdir Yetkisinin Kullanılmasında İdarenin ve Memurun Sorumluluğu”, Uludağ Üniversitesi İİBF Dergisi, 29(2), 23-50. Gerek, Ş. ve A. R. AYDIN (2010), Anayasa Yargısı ve Vergi Hukuku, 2. Baskı, Ankara: Seçkin Yayıncılık.
11. Glaser, S. (1942), “Nullum Crimen Sine Lege”, Journal of Comparative Legistation and International Law, 3d Ser, V: 24, 29-42.
12. Gözler, K. ve Kaplan G. (2011), İdare Hukukuna Giriş, 14. Baskı, Bursa: Ekin.
13. Güneş, G. (2011), Verginin Yasallığı İlkesi, 3. Baskı, İstanbul: XII Levha Yayıncılık.
14. Hakeri, H. (2007), Ceza Hukuku, 5.Baskı, Ankara: Seçkin Yayıncılık.
15. Kaneti, S. (2011), “Vergi Usul Kanununda Yapılan Değişikliklerle Vergi İdaresine Tanınan Yetkilerin Değerlendirilmesi”, Makaleler, İstanbul: XII Levha Yayıncılık 2011, 247-256.