Yaşam Doyumu Ölçeği’nin 5-6 Yaş Grubu Çocuklar İçin Türk Kültürüne Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Burcu Bağcı Çetin; Mustafa Buluş

doi:10.17494/ogusbd.1168441

EN TR

Yaşam Doyumu Ölçeği’nin 5-6 Yaş Grubu Çocuklar İçin Türk Kültürüne Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Öz

Bu çalışmada, Huebner (1994) tarafından geliştirilen ve 8-18 yaş aralığındaki bireylerin yaşam doyumu araştırmalarında kullanılan Çok Boyutlu Öğrenci Yaşam Doyumu Ölçeği’nin (Multidimensional Students’ Life Satisfaction Scale) Türk kültürüne uyarlaması yapılmıştır. Aydın ilinde okul öncesi eğitime devam eden 5-6 yaş grubu çocuklardan uygun örnekleme yöntemi kullanılarak belirlenmiş 931 çocuk örneklem grubunu meydana getirmektedir. Araştırmada açımlayıcı faktör analizi sonucunda, ölçeğin toplam varyansın %45,47’sini açıklayan tek faktör ve 9 maddeden oluştuğu sonucuna varılmıştır. DFA ile hesaplanan uyum istatistikleri dikkate alındığında, ölçeğin daha önce belirlenen 9 maddelik tek faktörlü yapısının bir model olarak doğrulandığı görülmüştür. Ölçeğin Cronbach alfa güvenirlik katsayısı 0,847 olarak hesaplanmıştır. Bu doğrultuda, Yaşam Doyumu Ölçeği (Çocuk Formu) olarak adlandırılan ölçme aracından elde edilen puanların geçerli ve güvenilir olduğu sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

Geçerlik, Güvenirlik, Okul öncesi, Yaşam doyumu

Kaynakça

Abed, N., Pakdaman, S., Heidari, M. ve Tahmassian, K. (2016). Developing psychological well-being scale for preschool children. Global Journal of Health Science, 8(11), 104-111. doi:10.5539/gjhs.v8n11p104
Akın, A., Uysal, R. ve Çitemel, N. (2013). Çocukluk dönemi mutluluk/huzur anıları ölçeğinin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 26(1), 71-80.
Anat Shoshani, A. ve Slone, M. (2017). Positive education for young children: Effects of a positive psychology ıntervention for preschool children on subjective well being and learning behaviors. Positive Education: Theory, Practice, and Evidence. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2017.01866
Atan, A. ve Buluş, M. (2021). Çocuklarda psikolojik iyi oluş: Bir model önerisi ve ölçek geliştirme çalışması. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 54, 97-128. DOI: 10.15285/maruaebd.845941
Ben-Arieh, A. (2005). Where are the children? Children’s role in measuring and monitoring their well-being. Social Indicators Research. 74, 573-596. http://dx.doi.org/10.1007/s11205-004-4645-6
Bender, T. (1997). Assessment of subjective well-being in children and adolescents. In G. Phye (ed.), Handbook of Classroom Assessment: Learning, Achievement, and Adjustment (Academic Press, San Diego), pp. 199–225.
Bjarnason, T., Bendtsen, P., Arnarsson, A.M., Borup, I., Iannotti, R.J., Löfstedt, P., Haapasalo, I. ve Niclasen, B. (2012). Life satisfaction among children in different family structures: A comparative study of western societies. Children & Society 26(1), 51-62.
Bradburn, N.M. ve Caplovitz, D. (1965). Reports on happiness. A pilot study of behavior related to mental health. Chicago, IL: Aldine Publishing Company.
Büyüköztürk, Ş. (2002). Faktör analizi: Temel kavramlar ve ölçek geliştirmede kullanımı. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 32, 470-483.
Büyüköztürk, Ş. (2010). Veri analizi el kitabı: İstatistik, araştırma deseni spss uygulamaları ve yorum (11. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.

Cenkseven-Önder, F. ve Yılmaz, Y. (2012). Ortaöğretim öğrencilerinde görülen kuraldışı davranışları yordamada yaşam doyumu ve anne-baba stillerinin rolü. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12(3), 1737-1748.
Çam, Z. ve Artar, M. (2014). Ergenlikte yaşam doyumu: Okul türleri bağlamında bir inceleme. Anemon MŞÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 2(1), 23-46.
Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2018). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik SPSS ve LISREL uygulamaları (5. baskı). Ankara: Pegem Akademi.
Demiriz ve Ulutaş (2016). Çocuklar ne kadar mutlu? Bazı değişkenlere göre çocuklarda mutluluğun belirlenmesi. Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(1), 16-24.
Diener, E. (1984). Subjective well-being. Psychological Bulletin, 95(3), 542-575. https://doi.org/10.1037/0033-2909.95.3.542
Diener, E. (1994). Assessing subjective well-being: Progress and opportunities. Social Indicators Research 31, pp. 103-157.
Diener, E. ve Diener, M. (1995). Cross-cultural correlates of life satisfaction and self-esteem. Journal of Personality and Social Psychology 68, pp. 653-663.
Diener, E., Suh, E.M., Lucas, R.E. ve Smith, H.L. (1999). Subjective well-being: Three decades of progress’. Psychological Bulletin, 125, 276-302.
Duckworth, A.L., Steen, T.A. ve Seligman, M.E.P. (2005). Positive psychology in clinical practice. Annual Review of Clinical Psychology, 1, 629-651.
Eid, M. ve Diener, E. (2004). Global judgments of subjective well-being: Situational variability and long-term stability. Social Indicators Research, 65(3), 245-277. https://doi.org/10.1023/B:SOCI.0000003801.89195.bc
Erkuş, A. (2016). Psikolojide ölçek geliştirme I-Temel kavramlar ve işlemler (3. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
Eryılmaz, A. (2009). Ergen öznel iyi oluş ölçeğinin geliştirilmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(4), 975-989.
Fogle, L., Huebner, E.S. ve Laughlin, J. E. (2002). The relationship between temperament and life satisfaction in early adolescence: Cognitive and behavioral mediation models. Journal of Happiness Studies, 3, 373–392.
Frederickson, B. (1998). What good are positive emotions? Review of General Psychology 2, pp. 300-319.
Frisch, M.B. (1998). Quality of life therapy and assessment in health care. Clinical Psychology: Science and Practice 5, pp. 19-40.
Frisch, M.B. (2000). Improving mental and physical health care through quality of life therapy and assessment. In E. Diener and D. R. Rahtz (Eds.), Advances in quality of life theory and research (pp. 207–241). New York: Kluwer Academic.
Gable, S. L. ve Haidt, J. (2005). What (and why) is positive psychology? Review of General Psychology, 9(2), 103–110. https://doi.org/10.1037/1089-2680.9.2.103
Gilman, R. (2001). The relationship between life satisfaction, social interest, and frequency of extracurricular activities among adolescent students. Journal of Youth and Adolescence 30, pp. 749-767.
Gilman, R. ve Huebner, S. (2003). A review of life satisfaction research with children and adolescents. School Psychology Quarterly, 18(2), 192–205. https://doi.org/10.1521/scpq.18.2.192.21858
Gilman, R., Huebner, E.S. ve Laughlin, J.E. (2000). A first study of the Multidimensional Students’ Life Satisfaction Scale with adolescents. Social Indicators Research 52, pp. 135-160.
Greenspoon, P.J. ve Saklofske, D.H. (1997). Validity and reliability of the Multidimensional Students’ Life Satisfaction Scale with Canadian children. Journal of Psychoeducational Assessment 15, pp. 138-155.
Gurin, G., Veroff, J. ve Feld, S. (1960). Americans view their mental health. New York: Basic Books.
Hirshfeld-Becker, D.R. ve Biederman, J. (2002). Rationale and principles for early intervention with young children at risk for anxiety disorders. Clinical Child and Family Psychology Review, 5(3), 161–172. https://doi.org/10.1023/A:1019687531040
Hoy, B.D. (2011). Links between parents' and children's levels of gratitude, life satisfaction, and hope. [Master thesis]. University of South Florida.
Huebner, E.S. (1994). Preliminary development and validation of a multidimensional life satisfaction scale for children. Psychological Assessment, 6, 149-158.
Huebner, E.S. (1997). Life satisfaction and happiness. In Bear, G.G., Minke, K.M., ve Thomas, A. (Eds.), Children's needs II: Development, problems and alternatives (pp. 271-278). Bethesda, MD: National Association of School Psychologists
Huebner, E.S. (2004). Research of life satisfaction of children and adolescents. Social Indicators Research, 66, 3-33.
Huebner, E.S. ve Furlong, M. (2016). Promoting students’ happiness: Positive psychology intervention strategies in school-based practice. Practical interventions in the schools series. In S. Suldo (Ed.), Measuring student’s well-being (pp.Chapter 2). Publisher: Guilford.
Huebner, E.S. ve Gilman, R. (2002). An introduction to the multidimensional students' life satisfaction scale. Social Indicators Research, 60, 115–122.
Huebner, E.S., Drane, W. ve Valois, R. (2000). Levels and demographic correlates of adolescent life safisfaction reports. School Psychology International 21, pp. 281–292.
Karakoç F. Y. ve Dönmez, L. (2014). Ölçek geliştirme çalışmalarında temel ilkeler. Tıp Eğitimi Dünyası, 13(40): 39-49. https://doi.org/10.25282/ted.228738
Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayınevi.
Kline, R.B. (2005). Principles and practice of structural equation modeling (2nd ed.). New York: The Guilford Press.
Koyuncu, İ. ve Kılıç, A.F. (2019). Açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizlerinin kullanımı: Bir doküman incelemesi. Eğitim ve Bilim, 44, 198, 361-388. doi: 10.15390/EB.2019.7665
Lewinsohn, R., Redner, J. ve Seeley, J. (1991). The relationship between life satisfaction and psychosocial variables: New perspectives. In F. Strack, M. Argyle and N. Schwartz (eds.), Subjective Well-being (Plenum Press, New York), pp. 193-212.
Lyons, M.D., Huebner, E.S., Hills, K. J. ve Shinkareva, V.S. (2013). The dual-factor model of mental health: Further study of the determinants of group differences. Canadian Journal of School Psychology, 27, 183–196.
Lyubomirsky, S., King, L. ve Diener, E. (2005). The benefits of frequent positive affect: Does happiness lead to success? Psychological Bulletin, 131(6), 803-855.
Marsh, H. W., Barnes, J. ve Hocevar, D. (1985). Self–other agreement on multidimensional self-concept ratings: Factor analysis and multitrait–multimethod analysis. Journal of Personality and Social Psychology, 49(5), 1360–1377. https://doi.org/10.1037/0022-3514.49.5.1360
McCabe, K., Bray, M.A., Kehle, T.J., Theodore, L.A. ve Gelbar, N.W. (2011). Promoting happiness and life satisfaction in school children. Canadian Journal of School Pyscology, 26(3), 177-192. https://doi.org/10.1177/0829573511419089
McCullough, M.E. ve Snyder, C.R. (2000). Classical sources of human strength: Revisiting an old home and building a new one. Journal of Social and Clinical Psychology 19, pp. 1-10.
Park, N.S. (2000). Life satisfaction among children and adolescents: Cross-cultural and developmental comparisons. [Doctorate thesis]. University of South Carolina.
Pavot, W. ve Diener, E. (1993). Review of the satisfaction with life scale. Psychological Assessment 5, pp. 164-172.
Proctor, C. L., Linley, P. A. ve Maltby, J. (2009). Youth life satisfaction: A review of the literature. Journal of Happiness Studies, 10, 583-630.
Scherer, R. F., Wiebe, F. A., Luther, D. C. ve Adams, J. S. (1988). Dimensionality of coping: Factor stability using the Ways of Coping Questionnaire. Psychological Reports, 62(3), 763–770. https://doi.org/10.2466/pr0.1988.62.3.763
Schwarz, N. ve Strack, F. (1991). Evaluating one’s life: A judgment model of subjective well-being. In F. Strack, M. Argyle, ve N. Schwarz (Eds.), Subjective wellbeing: An interdisplinarv perspective (pp. 27-48). Oxford:Pergamon Press.
Seçer, İ. (2015). Psikolojik test geliştirme ve uyarlama süreci-SPSS ve LİSREL uygulamaları. Ankara: Anı Yayıncılık.
Seligman, M. (1998). 'What is the good life?'. American Psychological Association Monitor 30(1), pp.2.
Seligman, M.E.P. ve Csikszentmihalyi, M. (2000). Positive psychology: An introduction. American Psychologist, 55, pp. 5-14.
Suldo, S.M. ve Huebner, E.S. (2004). Does life satisfaction moderate the effects of stressful life events on psychopathological behavior during adolescence? School Psychology Quarterly 19(2), 93-105. DOI:10.1521/scpq.19.2.93.33313
Suldo, S.M., Savage, J. A. ve Mercer, S. (2014). Increasing middle school students’ life satisfaction: Efficacy of a positive psychology group intervention. Journal of Happiness Studies, 15, 19–42.
Tabachnick, B.G. ve Fidell, L.S. (2013). Using Multivariate Statistics (6th Ed.). Boston: Pearson.
Tabachnick, B.G. ve Fidell, L.S. (2015). Çok değişkenli istatistiklerin kullanımı. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
Tatlıdil, H. (2002). Uygulamalı çok değişkenli istatistiksel analiz. Ankara: Akademi Matbaası.
Telef, B.B. (2014). School children's happiness inventory: The validity and reliability study. Journal of Educational Sciences, 6(1), 130-143.
Terry, T. ve Huebner, E.S. (1995). The relationship between self-concept and life satisfaction in children. Social Indicators Research 35, pp. 39–52.
Tezbaşaran, A. (1997). Likert tipi ölçek geliştirme kılavuzu (2. baskı). Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayını.
Ünüvar, P., Çalışandemir, F., Tagay, Ö. ve Amini, F. (2015). Okul öncesi dönem çocuklarının mutluluk algısı (Türkiye ve Afganistan Örneği). Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34, 1-22.
Veenhoven, R. (1984). Conditions of happiness. DOI:10.1007/978-94-009-6432-7 Elde edilme tarihi 30 Eylül 2021, https://www.researchgate.net/publication/321609393_Conditions_of_Happiness
Veenhoven, R. (1991). Is happiness relative? Social Indicators Research, 24(1), 1-34. https://doi.org/10.1007/BF00292648
Yurdugül, H. (2005). Ölçek geliştirme çalışmalarında kapsam geçerlikleri için kapsam geçerlik indekslerinin kullanılması. XIV Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi. Pamukkale Üniversitesi. 28-30 Eylül. Denizli.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Burcu Bağcı Çetin ^*
0000-0002-7708-8974
Türkiye

Mustafa Buluş
0000-0002-0967-4314
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

10 Ağustos 2023

Gönderilme Tarihi

30 Ağustos 2022

Kabul Tarihi

25 Mayıs 2023

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2023 Cilt: 24 Sayı: 2

DOI

https://doi.org/10.17494/ogusbd.1168441

IZ

https://izlik.org/JA53MU29EZ

APA

Bağcı Çetin, B., & Buluş, M. (2023). Yaşam Doyumu Ölçeği’nin 5-6 Yaş Grubu Çocuklar İçin Türk Kültürüne Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 24(2), 300-320. https://doi.org/10.17494/ogusbd.1168441

AMA

1.Bağcı Çetin B, Buluş M. Yaşam Doyumu Ölçeği’nin 5-6 Yaş Grubu Çocuklar İçin Türk Kültürüne Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 2023;24(2):300-320. doi:10.17494/ogusbd.1168441

Chicago

Bağcı Çetin, Burcu, ve Mustafa Buluş. 2023. “Yaşam Doyumu Ölçeği’nin 5-6 Yaş Grubu Çocuklar İçin Türk Kültürüne Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 24 (2): 300-320. https://doi.org/10.17494/ogusbd.1168441.

EndNote

Bağcı Çetin B, Buluş M (01 Ağustos 2023) Yaşam Doyumu Ölçeği’nin 5-6 Yaş Grubu Çocuklar İçin Türk Kültürüne Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 24 2 300–320.

IEEE

[1]B. Bağcı Çetin ve M. Buluş, “Yaşam Doyumu Ölçeği’nin 5-6 Yaş Grubu Çocuklar İçin Türk Kültürüne Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, c. 24, sy 2, ss. 300–320, Ağu. 2023, doi: 10.17494/ogusbd.1168441.

ISNAD

Bağcı Çetin, Burcu - Buluş, Mustafa. “Yaşam Doyumu Ölçeği’nin 5-6 Yaş Grubu Çocuklar İçin Türk Kültürüne Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 24/2 (01 Ağustos 2023): 300-320. https://doi.org/10.17494/ogusbd.1168441.

JAMA

1.Bağcı Çetin B, Buluş M. Yaşam Doyumu Ölçeği’nin 5-6 Yaş Grubu Çocuklar İçin Türk Kültürüne Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 2023;24:300–320.

MLA

Bağcı Çetin, Burcu, ve Mustafa Buluş. “Yaşam Doyumu Ölçeği’nin 5-6 Yaş Grubu Çocuklar İçin Türk Kültürüne Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, c. 24, sy 2, Ağustos 2023, ss. 300-2, doi:10.17494/ogusbd.1168441.

Vancouver

1.Burcu Bağcı Çetin, Mustafa Buluş. Yaşam Doyumu Ölçeği’nin 5-6 Yaş Grubu Çocuklar İçin Türk Kültürüne Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 01 Ağustos 2023;24(2):300-2. doi:10.17494/ogusbd.1168441

Cited By

Okul Öncesi Dönem Çocuklarının Yaşam Doyumunu Yordamada Annelerin Ebeveynlik Stres Düzeyi ve Yaşam Doyumunun Rolü

Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi

https://doi.org/10.35675/befdergi.1207692

Yaşam Doyumu Ölçeği’nin 5-6 Yaş Grubu Çocuklar İçin Türk Kültürüne Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Adaptation Of The Life Satisfaction Scale For The Children Aged 5-6 To Turkish Culture: A Validity and Reliability Study

Öz

Anahtar Kelimeler

Yaşam Doyumu Ölçeği’nin 5-6 Yaş Grubu Çocuklar İçin Türk Kültürüne Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Öz

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster

Cited By

Okul Öncesi Dönem Çocuklarının Yaşam Doyumunu Yordamada Annelerin Ebeveynlik Stres Düzeyi ve Yaşam Doyumunun Rolü