Üniversite Öğrencilerinin Kişilerarası İlişki Tarzları ile Yalnızlık Düzeyleri Arasındaki İlişki: Aksaray Üniversitesi Örneği
Öz
Bu araştırma, Aksaray Üniversitesi İletişim Fakültesi ve İslami İlimler Fakültesi öğrencilerinin kişilerarası ilişki tarzlarının yalnızlık düzeyleri üzerindeki etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Üniversite öğrencileri, sosyal hayatlarında birçok zorlukla karşı karşıya kalmakta ve bu zorluklar yalnızlık hissini artırabilmektedir. Araştırmanın temel amacı, öğrencilerin farklı ilişki kurma biçimlerinin yalnızlık düzeylerini nasıl etkilediğini anlamaktır. Kişilerarası ilişki tarzları, bireylerin sosyal çevreleriyle kurdukları ilişkilerin niteliğini ve sürdürülebilirliğini belirleyen önemli faktörlerdir. Açık ve saygılı ilişki tarzları, bireylerin daha olumlu ve yakın sosyal bağlar kurmasına yardımcı olurken, benmerkezci ve küçümseyici tarzlar, bireylerin yalnızlık düzeylerini artırabilir. Araştırmanın temel amacı, bu farklı ilişki kurma biçimlerinin yalnızlık üzerindeki etkilerini ortaya koymaktır. Katılımcılardan toplanacak verilerle, bu dört alt ölçek ile yalnızlık arasındaki bağlantılar analiz edilecektir. Elde edilecek bulgular, üniversite öğrencilerinin yalnızlıkla başa çıkmalarında sağlıklı ilişki kurma becerilerini geliştirmeye yönelik stratejilere ışık tutma potansiyeline sahiptir.
Anahtar Kelimeler
Etik Beyan
Bu çalışma Aksaray Üniversitesi Etik Kurulundan 20.12.2024 tarih ve 353 sayılı karar ile izin alınarak bilimsel araştırma ve yayın etiği kurallarına uygun olarak hazırlanmıştır.
Kaynakça
- Berscheid, E. (1994). Interpersonal Relationships, Annual Review of Psychology, 3: 79-129.
- Borys, S., & Perlman, D. (1985). Gender differences in loneliness. Personality and Social Psychology Bulletin, 11(1), 63–74.
- Bolton R. (1986). People Skills: How to Assert Yourself, Listen to Others, and Resolve Conflicts. New York, Touchstone Book.
- Cacioppo, J. T., & Hawkley, L. C. (2003). Social Isolation and Health, with an Emphasis on Underlying Mechanisms. Perspectives in Biology and Medicine, 46(3), 39–52.
- Cüceloğlu, D. (2002). İletişim Donanımları. İstanbul: Remzi Kitabevi.
- Dökmen, Ü. (2001). İletişim Çatışmaları ve Empati. İstanbul: Sistem Yayıncılık.
- Erözkan, A. (2013). Üniversite Öğrencilerinin İletişim Becerilerini Etkileyen Faktörler. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 22(22), 135-149.
- Fraenkel, J. R., Wallen, N. E., & Hyun, H. H. (2012). How to Design and Evaluate Research in Education (7th Ed.). New York: McGraw-Hill.
- Ghiggia, A., Castelli, L., Adenzato, M., & Di Tella, M. (2023). Emotional competencies and psychological distress: Is loneliness a mediating factor?. Scandinavian Journal of Psychology, (early view).
- Giffin, K. & Patton, B. R. (1997). Basic Readings in Interpersonal Communication. New York: Harper-Row.