Güncellenen Turist Rehberliği Meslek Kanununun Öğrencilerin Bakış Açısından Değerlendirilmesi: Vakıf ve Devlet Üniversitesi Karşılaştırması
Öz
Bu araştırma, 2024 yılında güncellenen Turist Rehberliği Meslek Kanunu'na yönelik turizm rehberliği öğrencilerinin bakış açısını ortaya çıkarmayı amaçlamaktadır. Nitel araştırma yöntemlerinden yarı yapılandırılmış görüşme tekniği ile vakıf-devlet üniversitesi karşılaştırması yapılmıştır. Araştırmanın amacına ulaşmak için İstanbul Gelişim Üniversitesi (İGÜ) ve Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi (MSKÜ) Turizm Rehberliği bölümlerinden 26 katılımcı ile yüz yüze görüşmeler gerçekleştirilerek veriler toplanmıştır. Araştırma kapsamında turizm rehberliği bölümü öğrencilerine 7 adet soru yöneltilmiş ve elde edilen veriler içerik analizi ile incelenmiştir. Araştırma sonucunda, vakıf ve devlet üniversitelerinde öğrenim gören turizm rehberliği öğrencileri, güncellenen meslek kanununun mesleğin profesyonelliği ve hizmet kalitesi üzerinde olumsuz etkiler yaratabileceği konusunda ortak bir görüşe sahiptir. Katılımcılar kanundaki değişikliklerin sektörde niteliksiz rehber sayısını artıracağını ve mesleğin prestijini zedeleyerek kariyer beklentilerini olumsuz etkileyebileceğini belirtmektedir.
Anahtar Kelimeler
Turist Rehberliği, Güncellenen Turist Rehberliği Meslek Kanunu, Turist/Turizm Rehberliği Öğrencileri, Meslek Kanunu
Destekleyen Kurum
yoktur
Teşekkür
yoktur
Kaynakça
- Ahipaşaoğlu, H. (2006). Turizmde rehberlik. Ankara: Detay Yayıncılık.
- Akgunduz, Y., & Eser, S. (2022). The effects of tourist incivility, job stress and job satisfaction on tourist guides’ vocational commitment. Journal of Hospitality and Tourism Insights, 5(1), 186-204.
- Ap, J., & Wong, K. K. (2001). Case study on tour guiding: Professionalism, issues and problems. Tourism Management, 22(5), 551-563.
- Arslan, A., & Polat, H. A. (2016). Guidance services and legal regulations aimed at interpreters and guides in the 19th Century Ottoman Empire, Tourism Management Perspectives, (19), 40-47.
- Avcı, U., Gümüş-Dönmez, F., & Artun, C. (2017). Mesleki doyum ve mesleği bırakma niyeti ilişkisi: turizm çalışanları üzerine görgül bir araştırma. Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 3(3), 111-127.
- Aymankuy, Y., & Aymankuy, Ş. (2013). Turizm işletmeciliği eğitimi alan öğrencilerin turizm sektöründeki istihdamla ilgili görüşleri ve sektördeki kariyer beklentileri (Balıkesir Üniversitesi Turizm İşletmeciliği ve Otelcilik Yüksekokulu örneği). Akademik Bakış Dergisi, 35, 1-21.
- Balcı, A. (2016). Sosyal bilimlerde araştırma yöntem, teknik ve ilkeler, 12. Baskı, Ankara: Pegem Akademi.
- Berg, B. L., & Lune, H. (2019). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (Çevirmenler: H. Aydın). Konya: Eğitim Yayınevi.
- Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2017). Bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Akademi.
- Can, B., & Korkmaz, H. (2025). Turist rehberi adaylarının 6326 sayılı Turist Rehberliği Meslek Kanununda yapılan değişiklik hakkındaki değerlendirmeleri. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 13(2), 1855–1874.