Sağlık Kurumlarında Sürdürülebilir Liderlik ve Yeşil İnovasyon Arasındaki İlişkide Yeşil İnsan Kaynaklarının Aracı Rolü

İsmail Biçer; Seval Selvi Sarıgül

doi:10.17494/ogusbd.1762012

TR EN

Sağlık Kurumlarında Sürdürülebilir Liderlik ve Yeşil İnovasyon Arasındaki İlişkide Yeşil İnsan Kaynaklarının Aracı Rolü

Öz

Bu çalışmanın amacı sağlık kurumlarında sürdürülebilir liderlik ile yeşil inovasyon arasındaki ilişkide yeşil insan kaynakları yönetiminin aracı etkisini tespit etmektir. Çalışma, İstanbul’da bulunan bir özel sağlık grubuna ait hastanelerde gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın örneklemini 403 yönetici oluşturmaktadır. Yapılan analizlere göre sürdürülebilir liderlik yeşil inovasyon ve yeşil insan kaynakları yönetimini pozitif olarak etkilemektedir. Ayrıca sürdürülebilir liderliğin yeşil inovasyon üzerindeki etkisinde yeşil insan kaynakları yönetiminin kısmi aracılık etkisinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Elde edilen bu bulgular yeşil inovasyon, yeşil insan kaynakları yönetimi ve sürdürülebilir liderlik özelliklerinin sağlık kurumları yöneticilerinin çevresel sürdürülebilirlik hedeflerine ulaşmaları için kritik öneme sahip olduğunu göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

Sürdürülebilir Liderlik, Yeşil İnovasyon, Yeşil İnsan Kaynakları, Sağlık Kurumları

Kaynakça

Abid, G., & Contreras, F. (2022). Mapping thriving at work as a growing concept: Review and directions for future studies. Information, 13(8), 383.
Abid, G., Contreras, F., Rank, S., & Ilyas, S. (2023). Sustainable leadership and wellbeing of healthcare personnel: A sequential mediation model of procedural knowledge and compassion. Frontiers in Psychology, 13, 1039456.
Ahmad, S. (2015). Green human resource management: Policies and practices. Cogent Business & Management, 2(1), 1030817.
Asadi, S., OmSalameh Pourhashemi, S., Nilashi, M., Abdullah, R., Samad, S., Yadegaridehkordi, E., Aljojo, N., & Razali, N. S. (2020). Investigating influence of green innovation on sustainability performance: A case on Malaysian hotel industry. Journal of Cleaner Production, 258, 120860.
Aziz, G. (2023). Impact of green innovation, sustainable economic growth, and carbon emission on public health: New evidence of non-linear ARDL estimation. Sustainability, 15(4), 2859.
Bahmani, S., Farmanesh, P., & Khademolomoom, A. H. (2023). Effects of green human resource management on innovation performance through green innovation: Evidence from northern cyprus on small island universities. Sustainability, 15(5), 4158.
Blake, P., & Gano-an, J. (2020). Advancing sustainability innovation within the organizational learning sphere. Journal of Business and Finance in Emerging Markets, 3(1), 23-32.
Boiral, O., Baron, C., & Gunnlaugson, O. (2014). Environmental leadership and consciousness development: A case study among Canadian SMEs. Journal of Business Ethics, 123, 363-383.
Boiral, O., Raineri, N., & Talbot, D. (2018). Managers’ citizenship behaviors for the environment: A developmental perspective. Journal of Business Ethics, 149, 395-409.
Boyle, T. J., & Mervyn, K. (2019). The making and sustaining of leaders in health care. Journal of Health Organization and Management, 33(2), 241-262.

Burlea-Schiopoiu, A., Shoukat, M. H., Shah, S. A., Ahmad, M. S., & Mazilu, M. (2022). The sustainability of the tobacco industry in the framework of green human resources management. Sustainability (Switzerland), 14(9), 5671.
Büyüköztürk, Ş. (2018). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Pegem Atıf İndeksi, 001-214. Chen, Y. S., & Chang, K. C. (2013). The nonlinear effect of green innovation on the corporate competitive advantage. Quality & Quantity, 47, 271-286.
Choi, H. J. (2021). Effect of chief executive officer’s sustainable leadership styles on organization members’ psychological well-being and organizational citizenship behavior. Sustainability, 13(24), 13676.
Chowdhury, S. R., Mendy, J., & Rahman, M. (2023). A systematic literature review of GHRM: Organizational sustainable performance reimagined using a new holistic framework. Sustainability (Switzerland), 15(9), 7513.
Correia, A. B., Farrukh Shahzad, M., Moleiro Martins, J., & Baheer, R. (2024). Impact of green human resource management towards sustainable performance in the healthcare sector: role of green innovation and risk management. Cogent Business & Management, 11(1), 2374625.
Ebrahimi, P., & Mirbargkar, S. M. (2017). Green entrepreneurship and green innovation for SME development in market turbulence. Eurasian Business Review, 7(2), 203-228.
Eckelman, M. J., Huang, K., Lagasse, R., Senay, E., Dubrow, R., & Sherman, J. D. (2020). Health care pollution and public health damage ın the United States: An update: Study examines health care pollution and public health damage in the United States. Health Affairs, 39(12), 2071-2079.
Eiadat, Y., Kelly, A., Roche, F., & Eyadat, H. (2008). Green and competitive? An empirical test of the mediating role of environmental innovation strategy. Journal of World Business, 43(2), 131-145.
Erkorkmaz, Ü., Etikan, İ., Demir, O., Özdamar, K., & Sanisoğlu, S. Y. (2013). Doğrulayıcı faktör analizi ve uyum indeksleri. Turkiye Klinikleri Journal of Medical Sciences, 33(1), 210-223.
Fornell, C., & Larcker, D. F. (1981). Evaluating structural equation models with unobservable variables and measurement error. Journal of Marketing Research, 18(1), 39-50.
Gao, D. H., & Tsai, D. K. C. (2024). Charting sustainable paths: The influence of sustainable leadership and green innovation on sustainable performance in higher education institutions. Educational Administration: Theory and Practice. Educational Administration: Theory and Practice, 30(4), 3171-3183.
Glavas, A., Senge, P., & Cooperrider, D. L. (2010). Building a green city on a blue lake: A model for building a local sustainable economy. People and Strategy, 33(1), 26.
Gürbüz, S., & Bayik, M. E. (2018). Aracılık Modellerinin Analizinde Modern Yaklaşım: Baron ve Kenny Yöntemi Artık Terk Edilmeli mi? 6. Örgütsel Davranış Kongresi Bildiriler Kitabı, 2-3 Kasım 2018. Isparta.
Hair Jr, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis. In Multivariate data analysis (pp. 785-785).
Hallinger, P., & Suriyankietkaew, S. (2018). Science mapping of the knowledge base on sustainable leadership, 1990-2018. Sustainability, 10(12), 4846.
Hao, Y., Fan, C., Long, Y., & Pan, J. (2019). The role of returnee executives in improving green innovation performance of Chinese manufacturing enterprises: Implications for sustainable development strategy. Business Strategy and the Environment, 28(5), 804-818.
Harmon, J., Fairfield, K. D., & Wirtenberg, J. (2010). Missing an opportunity: HR leadership and sustainability. People and Strategy, 33(1), 16.
Hayes, A. F. (2012). PROCESS: A versatile computational tool for observed variable mediation, moderation, and conditional process modeling.
Hayes, A. F. (2017). Introduction to mediation, moderation, and conditional process analysis: A regression-based approach. Guilford publications.
Hizarci‐Payne, A. K., Ipek, I., & Kurt Gümüş, G. (2021). How environmental innovation influences firm performance: A meta‐analytic review. Business Strategy and the Environment, 30(2), 1174-1190.
Hu, H., Cohen, G., Sharma, B., Yin, H., & McConnell, R. (2022). Sustainability in health care. Annual Review of Environment and Resources, 47(1), 173-196.
Hu, L., Chang, T. W., Lee, Y. S., Yen, S. J., & Ting, C. W. (2023). How does sustainable leadership affect environmental innovation strategy adoption? The mediating role of environmental identity. International Journal of Environmental Research and Public Health, 20(1), 894.
Huang, S. Z., Chau, K. Y., Chien, F., & Shen, H. (2020). The impact of startups’ dual learning on their green innovation capability: The effects of business executives’ environmental awareness and environmental regulations. Sustainability, 12(16), 6526.
Hussain, A., Umair, M., Khan, S., Alonazi, W. B., Almutairi, S. S., & Malik, A. (2024). Exploring sustainable healthcare: Innovations in health economics, social policy, and management. Heliyon, 10(13), e33186.
Iqbal, S., Nawaz, M. J., Aslam, S., Ali, A., Rehman, M. S., & Rehman, S. U. (2024). Impact of Sustainable Leadership on Construction Project Success: Mediating Role of Green Innovation and Organizational Learning. International Journal of Organizational Leadership, 13(3), 610-631.
Iqbal, Q., & Hassan, S. H. (2018). Green management matters: green human resource management as blue ocean strategy. Firms’ strategic decisions. Theoretical and Empirical Findings, 3, 214-236.
Iqbal, Q., Ahmad, N. H., & Halim, H. A. (2020). How does sustainable leadership influence sustainable performance? Empirical evidence from selected ASEAN countries. Sage Open, 10(4), 2158244020969394.
Kantabutra, S. (2011). Sustainable leadership in a Thai healthcare services provider. International Journal of Health Care Quality Assurance, 24(1), 67-80.
Keeble, B. R. (1988). The Brundtland report: “Our common future”. Medicine and War, 4(1), 17-25. Kruk, M. E., Gage, A. D., Arsenault, C., Jordan, K., Leslie, H. H., Roder-DeWan, S., ... & Pate, M. (2018). High-quality health systems in the Sustainable Development Goals era: Time for a revolution. The Lancet Global Health, 6(11), e1196-e1252.
Lewandowska, A., Ullah, Z., AlDhaen, F. S., AlDhaen, E., & Yakymchuk, A. (2023). Enhancing organizational social sustainability: exploring the effect of sustainable leadership and the moderating role of micro-level CSR. Sustainability, 15(15), 11853.
Mandal, V., & Pal, D. (2025). Sustainable leadership: Empowering green organizational citizenship behaviour through employee green value in the Indian healthcare sector. Journal of Asia Business Studies, 19(1), 79-102.
Martins, J. M., Aftab, H., Mata, M. N., Majeed, M. U., Aslam, S., Correia, A. B., & Mata, P. N. (2021). Assessing the impact of green hiring on sustainable performance: Mediating role of green performance management and compensation. International Journal of Environmental Research and Public Health, 18(11), 5654.
Mason, D. J., Perez, A., McLemore, M. R., & Dickson, E. (2020). Policy & politics in nursing and health care-e-book. Elsevier Health Sciences.
Mathapati, C. M. (2013). Green HRM: A strategic facet. Tactful Management Research Journal, 2(2), 1-6.
McCann, J. T., & Holt, R. A. (2010). Defining sustainable leadership. International Journal of Sustainable Strategic Management, 2(2), 204-210.
McCann, J. T., & Holt, R. A. (2011). Sustainable leadership: A manufacturing employee perspective. SAM Advanced Management Journal, 76(4), 4. Meydan, C. H., & Şeşen, H. (2011). Yapısal eşitlik modellemesi AMOS uygulamaları. Detay Yayıncılık.
Michie, S., & West, R. (2021). Sustained behavior change is key to preventing and tackling future pandemics. Nature Medicine, 27(5), 749-752.
Mohsin, M., Dilanchiev, A., & Umair, M. (2023). The impact of green climate fund portfolio structure on green finance: Empirical evidence from EU countries. Ekonomika, 102(2), 130-144.
Mousa, S. K., & Othman, M. (2020). The impact of green human resource management practices on sustainable performance in healthcare organisations: A conceptual framework. Journal of Cleaner Production, 243, 118595.
Narang, S., & Vij, D. (2021). The covid-19 pandemic: An analytical study on opportunities for circular economy practices in India’s healthcare sector. Asia Pacific Journal of Health Management, 16(4), 236-242.
Oostendorp, R. H. (2009). Globalization and the gender wage gap. The World Bank Economic Review, 23(1), 141-161.
Opatha, H. H. P., & Arulrajah, A. A. (2014). Green human resource management: simplified general reflections. International Business Research, 7 (8), 101–112.
Pedercini, M., Arquitt, S., Collste, D., & Herren, H. (2019). Harvesting synergy from sustainable development goal interactions. Proceedings of the National Academy of Sciences, 116(46), 23021-23028.
Pham, N. T., Thanh, T. V., Tučková, Z., & Thuy, V. T. N. (2020). The role of green human resource management in driving hotel’s environmental performance: Interaction and mediation analysis. International Journal of Hospitality Management, 88, 102392.
Pichler, P. P., Jaccard, I. S., Weisz, U., & Weisz, H. (2019). International comparison of health care carbon footprints. Environmental Research Letters, 14(6), 064004.
Przychodzen, W., Leyva‐de la Hiz, D. I., & Przychodzen, J. (2020). First‐mover advantages in green innovation-Opportunities and threats for financial performance: A longitudinal analysis. Corporate Social Responsibility and Environmental Management, 27(1), 339-357.
Purwanto, M., & Ellitan, L. (2024). Increasing Resilience and Sustainability through Sustainable Leaderthip Practices: The Case of Gotong Royong Hospital in Surabaya. Calitatea, 25(203), 189-201.
Rani, S., & Mishra, K. (2014). Green HRM: Practices and strategic implementation in the organizations. International Journal on Recent and Innovation Trends in Computing and Communication, 2(11), 3633-3639.
Ren, S., Wang, Y., Hu, Y., & Yan, J. (2021). CEO hometown identity and firm green innovation. Business Strategy and the Environment, 30(2), 756-774.
Rich, C. R., Singleton, J. K., & Wadhwa, S. S. (2018). Sustainability for healthcare management: A leadership imperative. Routledge.
Schiavi, C. S., Soares, H. M. D., & Silva, T. N. D. (2021). Sustainable innovation and leadership in the treatment of medical waste in Porto Alegre/RS. Revista de Administração da UFSM, 14(spe1), 1010-1031.
Shah, N., & Soomro, B. A. (2023). Effects of green human resource management practices on green innovation and behavior. Management Decision, 61(1), 290-312.
Shafait, Z., & Huang, J. (2024). Examining the impact of sustainable leadership on green knowledge sharing and green learning: Understanding the roles of green innovation and green organisational performance. Journal of Cleaner Production, 457, 142402.
Sharma, T., Chen, J., & Liu, W. Y. (2020). Eco-innovation in hospitality research (1998-2018): a systematic review. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 32(2), 913-933.
Singh, S. K., Del Giudice, M., Chierici, R., & Graziano, D. (2020). Green innovation and environmental performance: The role of green transformational leadership and green human resource management. Technological forecasting and social change, 150, 119762.
Skordoulis, M., Ntanos, S., Kyriakopoulos, G. L., Arabatzis, G., Galatsidas, S., & Chalikias, M. (2020). Environmental innovation, open innovation dynamics and competitive advantage of medium and large-sized firms. Journal of Open Innovation: Technology, Market, and Complexity, 6(4), 195.
Skubis, I., Akahome, J. E., & Bijańska, J. (2023). Green innovations in healthcare sector in Nigeria. Zeszyty Naukowe. Organizacja i Zarządzanie/Politechnika Śląska, 176, 577-598.
Stockholm, C. (1973). United Nations Conference on the Human Environment: Stockholm, Sweden, June 5-16, 1972: a Guide to the Microfiche Edition of the Conference Bibliography. Ann Arbor: Xerox University Microfilms.
Suriyankietkaew, S., & Kungwanpongpun, P. (2022). Strategic leadership and management factors driving sustainability in health-care organizations in Thailand. Journal of Health Organization and Management, 36(4), 448-468.
Szklo, A. S., Soares, J. B., & Tolmasquim, M. T. (2004). Energy consumption indicators and CHP technical potential in the Brazilian hospital sector. Energy Conversion and Management, 45(13-14), 2075-2091.
Tang, G., Chen, Y., Jiang, Y., Paillé, P., & Jia, J. (2018). Green human resource management practices: scale development and validity. Asia Pacific Journal of Human Resources, 56(1), 31-55.
Tsai, K. H., & Liao, Y. C. (2017). Innovation capacity and the implementation of eco‐innovation: Toward a contingency perspective. Business Strategy and the Environment, 26(7), 1000-1013.
Turan, İ., & Sundu, M. (2021). Yeşil İnsan Kaynakları Yönetimi Ölçeği’ni Türkçeye Uyarlama Çalışması. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 20(78), 731-744.
Unit, N. S. D. (2009). Saving carbon, improving health: NHS carbon reduction strategy for England. Cambridge: NHS Sustainable Deveopment Unit.
World Health Organization. (2019). World health statistics overview 2019: monitoring health for the SDGs, sustainable development goals. In World health statistics overview 2019: monitoring health for the SDGs, sustainable development goals.
van Veldhoven, M., and Peccei, R. (2015). Contextualizing individual well-being and performance at work. In M. Veldhovenvan and R. Peccei (Eds.). Wellbeing and performance at work: The role of context. London, England: Psychology Press. (pp. 1-15).
Yangil, F. M., & Şahin, M. D. (2019). Sürdürülebilir liderlik ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik analizi. Business & Management Studies: An International Journal, 7(5), 2124-2147.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Hastane İşletmeciliği

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

İsmail Biçer ^*
0000-0003-1878-0546
Türkiye

Seval Selvi Sarıgül
0000-0001-8363-3097
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

28 Kasım 2025

Gönderilme Tarihi

10 Ağustos 2025

Kabul Tarihi

30 Ekim 2025

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2025 Cilt: 26 Sayı: 3

DOI

https://doi.org/10.17494/ogusbd.1762012

IZ

https://izlik.org/JA69RR42EW

APA

Biçer, İ., & Selvi Sarıgül, S. (2025). Sağlık Kurumlarında Sürdürülebilir Liderlik ve Yeşil İnovasyon Arasındaki İlişkide Yeşil İnsan Kaynaklarının Aracı Rolü. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 26(3), 1144-1167. https://doi.org/10.17494/ogusbd.1762012

AMA

1.Biçer İ, Selvi Sarıgül S. Sağlık Kurumlarında Sürdürülebilir Liderlik ve Yeşil İnovasyon Arasındaki İlişkide Yeşil İnsan Kaynaklarının Aracı Rolü. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 2025;26(3):1144-1167. doi:10.17494/ogusbd.1762012

Chicago

Biçer, İsmail, ve Seval Selvi Sarıgül. 2025. “Sağlık Kurumlarında Sürdürülebilir Liderlik ve Yeşil İnovasyon Arasındaki İlişkide Yeşil İnsan Kaynaklarının Aracı Rolü”. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 26 (3): 1144-67. https://doi.org/10.17494/ogusbd.1762012.

EndNote

Biçer İ, Selvi Sarıgül S (01 Kasım 2025) Sağlık Kurumlarında Sürdürülebilir Liderlik ve Yeşil İnovasyon Arasındaki İlişkide Yeşil İnsan Kaynaklarının Aracı Rolü. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 26 3 1144–1167.

IEEE

[1]İ. Biçer ve S. Selvi Sarıgül, “Sağlık Kurumlarında Sürdürülebilir Liderlik ve Yeşil İnovasyon Arasındaki İlişkide Yeşil İnsan Kaynaklarının Aracı Rolü”, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, c. 26, sy 3, ss. 1144–1167, Kas. 2025, doi: 10.17494/ogusbd.1762012.

ISNAD

Biçer, İsmail - Selvi Sarıgül, Seval. “Sağlık Kurumlarında Sürdürülebilir Liderlik ve Yeşil İnovasyon Arasındaki İlişkide Yeşil İnsan Kaynaklarının Aracı Rolü”. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 26/3 (01 Kasım 2025): 1144-1167. https://doi.org/10.17494/ogusbd.1762012.

JAMA

1.Biçer İ, Selvi Sarıgül S. Sağlık Kurumlarında Sürdürülebilir Liderlik ve Yeşil İnovasyon Arasındaki İlişkide Yeşil İnsan Kaynaklarının Aracı Rolü. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 2025;26:1144–1167.

MLA

Biçer, İsmail, ve Seval Selvi Sarıgül. “Sağlık Kurumlarında Sürdürülebilir Liderlik ve Yeşil İnovasyon Arasındaki İlişkide Yeşil İnsan Kaynaklarının Aracı Rolü”. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, c. 26, sy 3, Kasım 2025, ss. 1144-67, doi:10.17494/ogusbd.1762012.

Vancouver

1.İsmail Biçer, Seval Selvi Sarıgül. Sağlık Kurumlarında Sürdürülebilir Liderlik ve Yeşil İnovasyon Arasındaki İlişkide Yeşil İnsan Kaynaklarının Aracı Rolü. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 01 Kasım 2025;26(3):1144-67. doi:10.17494/ogusbd.1762012

Sağlık Kurumlarında Sürdürülebilir Liderlik ve Yeşil İnovasyon Arasındaki İlişkide Yeşil İnsan Kaynaklarının Aracı Rolü

Sağlık Kurumlarında Sürdürülebilir Liderlik ve Yeşil İnovasyon Arasındaki İlişkide Yeşil İnsan Kaynaklarının Aracı Rolü

Öz

Anahtar Kelimeler

The Mediating Role of Green Human Resources in the Relationship Between Sustainable Leadership and Green Innovation in Healthcare Institutions

Öz

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster