Effects of Organizational Trust on Organizational Innovation Orientation and Risk Taking Behavior

Abstract

               Innovation orientation and risk taking behavior in variable and uncertain environmental conditions are very important and effective tools for national and international organizations to survive by gaining competitive advantage. It is the starting point of research on the way in which innovation orientation and risk taking tendency, which have the keys of creating a sustainable competitive advantage globally in Turkey, are influenced by the concept of organizational trust. In this context, this study is to determine whether the confidence prevailing in the target organizations influences organizational innovation orientation and risk taking tendency. Determination of the relationship between trust in the organization and the innovation orientation and risk taking behavior will provide empirical information on how firmly the owners should be pursued to achieve their strategic goals and objectives. The validity of the model on the target sample is discussed in consideration of the compliance indices of the model proposed in the study of the white-collar personnel of a large industrial company. According to the results of the research, trust in the organization affects the risk orientation tendency significantly while affecting the innovation orientation at a low level. Since the results obtained from the analysis of the constructed structural equation model give good values of adaptability at acceptable and acceptable levels model is acceptable ((RMSEA<0.06, GFI=0,90 ve CFI=0.90 ve AGFI>0,91).

Keywords

• Organizational Trust,Innovation Orientation,Risk Taking Tendency

Örgüte Duyulan Güvenin Örgütsel Yenilik Yönelimi ve Risk Alma Davranışı Üzerine Etkisi

Öz

Değişken ve belirsiz çevre koşullarında yenilik yönelimi ve risk alma davranışı ulusal ve uluslararası düzeyde faaliyet gösteren örgütlerin rekabet üstünlüğü kazanarak ayakta kalabilmeleri için oldukça önemli ve etkili araçlarındandır. Türkiye’de küresel anlamda sürdürülebilir rekabet avantajı yaratmanın anahtarlarını bünyesinde barındıran yenilik yönelimi ve risk alma eğiliminin örgütsel güven kavramından etkilendiği düşüncesi araştırmanın çıkış noktasını oluşturmaktadır. Bu bağlamda, bu çalışmanın amacı örgütlerde hakim olan güvenin örgütsel yenilik yönelimi ve risk alma eğilimini etkileyip etkilemediğini belirlemektir. Örgüte duyulan güven ile yenilik yönelimi ve risk alma davranışı arasında nasıl bir ilişki olduğunun belirlenmesi, firma sahiplerine stratejik amaç ve hedeflere ulaşmak için nasıl bir yol izlenmesi gerektiği konusunda ampirik bulgular üzerinden aydınlatıcı bilgiler sunacaktır. Büyük bir sanayi firmasının beyaz yakalı personeli üzerine yapılan çalışmada önerilen modelin uyum indeksleri göz önünde bulundurularak hedef örneklem üzerindeki geçerliliği tartışılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre örgüte duyulan güvenin yenilik yönelimi düşük düzeyde etkilerken, risk alma eğilimini daha önemli ölçüde etkilediği sonucuna ulaşılmıştır. Oluşturulan yapısal eşitlik modelinin analizinden elde edilen sonuçlar iyi ve kabul edilebilir seviyede uyum iyiliği değerleri verdiği için (RMSEA<0.06, GFI=0,90 ve CFI=0.90 ve AGFI>0,91) modelin kabul edilebilir olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Örgütsel Güven,Yenilik Yönelimi,Risk Alma Eğilimi

Kaynakça

1. Adams, B. D., Thomson, M. H., Brown, A., Sartori, J. A., Taylor, T., & Waldherr: (2008). Organizational trust in the Canadian forces. Toronto: Humansystems Incorporated.
2. Akgüç, Ö. (1991). Finansal Yönetim. İstanbul: Avcıol Basım Yayın.
3. Alpkan, L., Ergün, E., Bulut, Ç. ve Yılmaz, C. (2005). Şirket girişimciliğinin şirket performansına etkileri, Doğuş Üniversitesi Dergisi, 6(2), 175-189.
4. Altuntaş, G. & Dönmez, D. (2010). Girişimcilik yönelimi ve örgütsel performans ilişkisi: Çanakkale bölgesinde faaliyet gösteren otel işletmelerinde bir araştırma. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi. 39(1), 50-74.
5. Amabile, T. M. (1996). Creativity in context: Update to the social psychology of creativity boulde. CO: Westview.
6. Antoncic Bostjan., Hisrich Robert D. (2001). Intrapreneurship: Construct refinement and crosscultural validation. Journal of Business Venturing, 16(5), 495-527.
7. Basım, N., Korkmazyürek, H. & Tokat, O. (2008). Çalışanların öz yeterlilik algılamasının yenilikçilik ve risk alma üzerine etkisi: kamu sektöründe bir araştırma. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19: 121-130.
8. Batory: S., Neese, W. & Batory, A. H. (2005). Ethical marketing practices: An Investigation of antecedents, innovativeness and business performance. Journal of American Academy of Business, 6(2), 135-142.

9. Bidault, F., & Jarillo, C. J. (1997). Trust in economic transactions. In F. Bidault, P-Y. Gomez, & G. Marion (Eds.), Trust: Firm and society. Paris’ Editions ESKA.
10. Brehm, J. & Gates: (2002). Rules, trust and the allocation of time. Paper Presented At The Annual Meeting of The Midwest Political Science Association: Chicago, IL, April 25-28.
11. Browne, M. W., & Gudeck, R. (1993). Alternative ways of assessing model fit. In K. A. Bollen & J. S. Long (Eds.), Testing Structure Equation Models (pp. 136-162). Newbury Park, CA: Sage.
12. Bulut, Ç., Fiş, A. M., Aktan, B. & Yılmaz: (2008). Kurumsal girişimcilik: Kavramsal yapı üzerine bir tartışma. Journal of Yaşar University, 3 (10), 1389-1416.
13. Büyüköztürk, Ş. (2011). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi.
14. Ceylan, Ali , “Borsada Uygulamalı Portföy Yönetimi” ,BURSA, 12-31, 1995
15. Colquitt, J.A. , Scott, B. A. & LePine, J. A. (2007). Trust, trustworthiness, and trust propensity: a meta-analytic test of their unique relationships with risk taking and job. Journal of Applied Psychology, 92(4), 909-927.
16. Covin, J. G. & Slevin, D. P. (1991). A conceptual model of entrepreneurship as firm behavior. Entrepreneurship Theory and Practice. 16(1), 7-24.
17. Daft, R.L. (1994). Management (Third Edition). Orlando: The Dryden Press.
18. Demircan N. ve Ceylan, A. (2003). Örgütsel güven kavramı: Nedenleri ve sonuçları. Celal Bayar Üniversitesi İİBF Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 10(2), 139-150.
19. Dess, G.G. & Lumpkin, G. T. (2005). The role of entrepreneurial orientation in stimulating effective corporate entrepreneurship. The Academy of Management Executive, 19(1), 147-156.
20. Dirks, K. T., & Ferrin, D. L. (2002). Trust in leadership: Meta-analytic findings and implications for research and practice. Journal of Applied Psychology, 87, 611–628.
21. Drucker, P. (1985). The discipline of the innovator. Harvard Business Review. 63(3), 67-72.
22. Drucker, P.F. (1998). Sonuç İçin Yönetim (Çev. Bülent Toksöz), İstanbul: İnkılâp Kitabevi.
23. Erdem, F. (2003). Örgütsel Yaşamda Güven, Ferda Erdem (Ed.), Sosyal Bilimlerde Güven içinde (s. 153-182), Ankara: Vadi Yayınları.
24. Hisrich, R. & Peters, P. M. (1985). Entrepreneurship: starting, developing and managing a new enterprise (3th Ed.). Richard D. Irvin Inc.
25. Hu, L. T., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling, 6(1), 1-55.
26. Huff, L. ve Kelley, L. (2003). Levels of organizational trust in ındividualist versus collectivist societies: A Seven-Nation study, Organization Science, 14 (1), 81-90.
27. Ichniowski, C., S., K. & Pennushi, G. (1995). The effects of human resource management practices on productivity, Working Paper.
28. Kelley T. & Littman J. (2005). The ten faces of ınnovation: IDEO's strategies for defeating the devil's advocate and driving creativity throughout your organization, currency. USA: Trade Cloth.
29. Khandwalla P. N. (1977). The design of organizations. New York: Harcourt Brace Jovanovich.
30. Lewicki, R. J. & Bunker, B. B. (1996). Trust in organizations: Devoloping and maintaining trust in work relationships. In Kramer, R. M. & T. R. Tyler, (Eds.), Trust in organizations: frontiers of theory and research (pp. 114-139). Thousand Oaks, CA: Sage.
31. Limerick, D. & Cunnington, B. (1993). Managing the new organization. San Francisco: Josey-Bass.
32. Luecke, R. (2003). Managing creativity and innovation. Boston: Harvard Business Essentials.
33. Luhmann, N. (1979). Trust and power. Oxford’ John Wiley and Sons.
34. Lumpkin, G. T. & Dess. G. G. (1996). Clarifying the entrepreneurial orientation construction and linking it to performance. Academy of Management Review, 21(1), 135-173.
35. MacCallum, R. C., Browne, M. W., & Sugawara, H. M. (1996). Power analysis and determination of sample size for covariance structure modeling. Psychological Methods, 1(2), 130-149.
36. Mayer, R. C., Davis, J. H., & Schoorman, F. D. (1995). An integrative model of organizational trust. Academy of Management Review, 20, 709–734.
37. Miles, R. E., Snow, C. C., & Miles, G. (2000). TheFuture.org. Long Range Planning, Vol. 33 (pp. 300 – 321) Elsevier Science Ltd.
38. Mintzberg, H. (1973). Strategy-making in three modes. California Management Review. 16(2), 44-53.
39. Neves, P. & Caetano, A. (2006). Social exchange processes in organizational change: The roles of trust and control. Journal of Change Management, 6(4), 351-364.
40. Neves, P. & Caetano, A. (2006). Social exchange processes in organizational change: The roles of trust and control. Journal of Change Management, 6(4), 351-364.
41. Okka, Osman.2010, Finansal yönetime giriş, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
42. Özler, N. D. E. & Yıldırım, H. B. (2015). Örgütsel güven ile psikolojik sermaye arasındaki ilişkiyi belirlemeye yönelik bir araştırma. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi. 5: 163-188.
43. Polat, S. (2009). Eğitim örgütleri için sosyal sermaye örgütsel güven. Ankara: Pegem Akademi.
44. Rothe F. & Schüler D. (2006). Trust and economic growth: A panel analysis. Ratio Working Papers, 102.
45. Sargut, A. S. (2003). Kurumsal alanlardaki örgüt yapılarının oluşmasında ve ekonomik işlemlerin yürütülmesinde güvenin rolü. F. Erdem içinde (Edit), Sosyal Bilimlerde
46. Güven (s. 89-124). Ankara: Vadi Yayınları.
47. Shamir, B. & Lapidot, Y. (2003). Trust in organizational superiors: Systematic and collective considerations. Organization Studies, 24(3), 463-491.
48. Shaw, R. B. (1997). Trust in the balance: Building successful organizations on results, integrity, and concern. San Francisco: Jossey-Bass.
49. Sitkin, B. S. & Weingart, L. R. (1995) Determinants of risky decision-making behaviour: A test of the mediating role of risk perceptions and propensity. Academy of Management Review, 38(6), 1573-1592.
50. Timuroğlu, M. K. (2015). Örgütsel ve çevresel faktörlerin örgütsel yenilik üzerine etkisi. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(1): 41-68.
51. Tokgöz, E. (2012). Örgütsel güven, örgütsel özdeşleşme ve örgütsel vatandaşlık davranışı arasındaki ilişki. Yüksek Lisans Tezi. Balıkesir Üniversitesi. Sosyal bilimler enstitüsü. Balıkesir.
52. Whitener, E. M., Brodt: E., Korsgaard, M. A. & Werner, J. M. (1998). Managers as initiators of trust: An exchange relationship framework for understanding managerial trustworthy behavior. Academy of Management Review, 23(3), 513-530.
53. Williams, M. (2001). In whom we trust: Group membership as an affective context for trust development. Academy of Management Review, 26, 377–396.
54. Zahra: A., Ireland, D. R., Gutierrez, I. & Hitt, M. A. (2000). Privatization and entrepreneurial transformation: Emerging issues and a future research agenda. Academy of Management Review. 25(3), 509-524.