The impact of participation in an amateur choir on life satisfaction according to choristers’ opinions (a case study of the Tokat public education choir)

Öz

Life satisfaction, an element of subjective well-being, is understood as a state of well-being that includes happiness and similar aspects. Life satisfaction has been associated by many researchers with concepts such as financial status, personal development, health, productivity, social relations, security, social participation, and emotional well-being. This article, investigating the effects of participating in amateur choirs on life satisfaction with a case study of the Tokat Public Education Choir, employed qualitative research methods and interview techniques. The study group consisted of members of the Tokat Public Education Center Turkish Classical Music Choir for the 2023-2024 year. Participants were selected using an easily accessible and criterion sampling method, resulting in a total of 27 members, 18 female and 9 male. In this study, which used a semi-structured interview technique, an interview question was prepared by the researcher for participants, and data was analyzed using content analysis. For theme determination, Veenhoven’s (1996) elements of life satisfaction were referenced, organizing themes under two main categories: personal and social. Codes for the personal impact theme included happiness, positive outlook, self-confidence, musical development, peace, joy, and self-care skills; for the social impact theme, the codes were socialization and communication skills. Findings from this research reveal that music serves as a medium that contributes to individuals’ spiritual and psychological well-being, thereby adding meaning to choristers’ lives and positively influencing their life satisfaction.

Anahtar Kelimeler

• life satisfaction
• amateur choir
• public education
• chorus

Koristlerin görüşlerine göre amatör koroda görev almanın yaşam doyumları üzerindeki etkisi (Tokat halk eğitim korosu örneği)

Öz

Öznel iyi oluşun unsurlarından biri olarak bilinen yaşam doyum kavramı, Mutluluk ve benzeri durumları kapsayan bir refah durumu olarak tanımlanmaktadır. Yaşam doyumu pek çok araştırmacı tarafından maddi durum, kişisel gelişim, sağlık, üretkenlik, sosyal ilişkiler, güvenlik, toplumsal katılım ve duygusal refah gibi kavramlarla ilişkilendirilmiştir. Tokat halk eğitim korosu örneğinde amatör korolarda görev almanın yaşam doyumu üzerindeki etkilerinin araştırıldığı bu makalede nitel araştırma yöntemine ve görüşme tekniğine başvurulmuştur. 2023-2024 yılında Tokat ‘ta faaliyet gösteren ve halk eğitim merkezinde açılan Türk sanat müziği korosu üyeleri araştırmanın çalışma grubunu oluşturmuştur. Katılımcıların belirlenmesinde kolay ulaşılabilir ve ölçüt örnekleme yöntemi tercih edilmiştir. Araştırmada, 18 kadın, 9 erkek, toplam 27 üye yer almıştır. Yarı yapılandırılmış görüşme tekniğinin kullanıldığı araştırmada, araştırmacı tarafından katılımcılara yöneltilmek üzere bir görüşme sorusu hazırlanmış ve verilerin analizinde içerik analizinden faydalanılmıştır. Araştırmada temaların belirlenmesi sürecinde, Veenhoven’ın (1996) yaşam doyumu unsurlarına ilişkin açıklamalarından faydalanılmış ve bu doğrultuda, temalar kişisel ve sosyal temaları oluşturulmuştur. Kişisel etki temasına ilişkin oluşturulan kodlar: mutluluk, pozitif bakış açısı, özgüven, müzikal gelişim, huzur, neşe ve özbakım becerisi; sosyal etki temasına ilişkin oluşturulan kodlar ise: sosyalleşme ve iletişim becerisi şeklinde belirlenmiştir. Araştırmada elde edilen bulgular, müziğin bir araç niteliğinde olduğunu ve bireylerin ruhsal, psikolojik iyilik hallerine bu sayede katkıda bulunduğunu dolayısı ile koristlerin yaşamlarına anlam kattığını, yaşam doyumlarını olumlu yönde etkilediğini ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• yaşam doyum
• amatör koro
• halk eğitim
• korist

Kaynakça

1. Akgün, G. ve Kıyak, E. (2023). Amatör çoksesli koroların, koro üyelerinin toplumsal gelişimlerine katkılarının incelenmesi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 43(1), 307-330. https://doi.org/10.17152/gefad.1245420
2. Appleton, S. ve Song, L. (2008). Life satisfaction in urban China: Components and determinants. World Development, (36)11, 2325-2340. https://doi.org/10.1016/j.worlddev.2008.04.009
3. Ardahan, F. ve Akdeniz, Y. (2019). Ciddi boş zaman faaliyeti olarak korolara katılımın bireylerin yaşam doyumuna etkisinin çeşitli demografik değişkenlere göre karşılaştırılması: Antalya örneği. Atlas International Refereed Journal on Social Sciences, 5(17), 60-69. http://dx.doi.org/10.31568/atlas.270
4. Argyle, M. (2001). The psychology of happiness (2. bs.). Routledge.
5. Avcı, A. Y. (2020). Lise son sınıf öğrencilerinin yaşam doyumlarının bazı değişkenler açısından incelenmesi: Siirt örneği (Tez No. 636686) [Doktora tezi, Biruni Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurumu Ulusal Tez Merkezi.
6. Avşar, N. (2020). Yaşam doyumunun yordanmasında bilinçli farkındalık ve sosyal beceriler (Tez No. 656644) [Yüksek lisans tezi, İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurumu Ulusal Tez Merkezi.
7. Aysan, F. ve Bozkurt, N. (2004, 6-9 Temmuz). Okul psikolojik danışmanlarının yaşam doyumu, stresle başa çıkma stratejileri ile olumsuz otomatik düşünceleri: İzmir ili örneklemi [Sözlü bildiri sunumu]. XIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı, Malatya.
8. Bailey, B. A.ve Davidson, J. W. (2005). Effects of group singing and performance for marginalized and middle-class singers. Psychology of Music, 33(3), 269-303. https://doi.org/10.1177/0305735605053734

9. Balcı, Ş., Gölcü, A. ve Gölcü, A. A, (2019). Sosyal medya kullanımı ile kendini gizleme ve yaşam doyumu arasında bir bağlantı var mı? Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 21(1), 173-190. https://doi.org/10.32709/akusosbil.511318
10. Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control (1. bs.). W.H. Freeman.
11. Bilgin, N. (2006). Sosyal bilimlerde içerik analizi teknikler ve örnek çalışmalar (2. bs.). Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları.
12. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Erkan Akgün, Ö., Karadeniz, Ş.ve Demirel, F. (2020). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri (29. bs.). Pegem Akademi Yayıncılık.
13. Cindiloğlu, M., Polatçı, S., Özçalık, F. ve Gültekin, Z. (2017). İşyeri yalnızlığının iş ve yaşam tatminine etkisi: Lider-üye etkileşiminin aracılık rolü. Ege Akademik Bakış, 17(2), 191-200. https://10.21121/eab.2017225198
14. Clark, H. ve Harding, K. (2011). Psychosocial outcomes of active singing interventions for therapeutic purposes: A systematic review of the literatüre. Nordic Journal of Music Therapy, 21(10), 80-98. https://doi.org/10.1080/08098131.2010.545136
15. Clift, S. ve Hancox, G. (2001). The perceived benefits of singing:Findings from preliminary surveys of a university college choral society. The Journal of the Royal Society for the Promotion of Health, 121(4), 248-56. https://doi.org/10.1177/146642400112100409
16. Clift, S. ve Hancox, G. (2010). The significance of choral singing for sustaining psychological wellbeing: findings from a survey of choristers in England, Australia and Germany. Music Performance Research, 3(1), 79-96.
17. Cohen, M. L. (2009). Choral singing and prison inmates: Influences of performing in a prison choir. Journal of Correctional Education, 60(1), 52-65.
18. Coşkun, F. (2018). İzmir’deki Türk sanat müziği amatör korolarının insan yaşamındaki yeri. Ege Üniversitesi Devlet Türk Musikisi Konservatuarı Dergisi, 12, 83-91.
19. Destegül, A. Umuzdaş, S. (2022, 14-15-16 Ekim). Tokat Halk Eğitim Merkezi Türk Sanat Müziği Kursu Amatör Koro Üyelerinin Aidiyet Duygularının Demografik Özelliklerine Göre İncelenmesi [Sözlü bildiri sunumu]. 5. Tokat Sempozyumu, Tokat.
20. Deveci, B. (2020). Beş faktör kişilik özelliklerinin iş doyumu ve yaşam doyumuna etkisi: Turist rehberleri üzerine bir araştırma (Tez No. 641972) [Doktora tezi, Balıkesir Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurumu Ulusal Tez Merkezi.
21. Diener, E. (1984). Subjective well-being. Psychological Bulletin, 95(3), 542-575.
22. Diener, E. (1994). Assessing subjective well-being: Progress and opportunities. Social Indicators Research, 31, 103-157.
23. Diener, E. ve Suh, E. (1997). Measuring quality of life: Economic, social, and subjective indicators. Social Indicators Research, 40(1-2), 189-216.
24. Döş, B., Gürbüz, Ç. ve Teres M. (2019). Ortaöğretim öğrencilerinin koro dersine yönelik motivasyonlarının ve görüşlerinin incelenmesi. Disiplinlerarası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 3(6), 127-138.
25. Eagleton, T. (2005). Kültür yorumları (Ö. Çelik, Çev., 1. bs.). Ayrıntı Yayınları.
26. Egüz, S. (1998). Koro eğitimi ve yönetimi. Doğuş Matbaacılık.
27. Emnalar, A. (1992). Türk müziğinde koro. Ege Üniversitesi Devlet Türk Musikisi Yayınları.
28. Erdinç, İ. (2018). Evli çiftlerde, evlilik uyumu, cinsel yaşam doyumu ve yaşam doyumu arasındaki ilişkinin incelenmesi (Tez No. 535555) [Yüksek lisans tezi, İstanbul Gelişim Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurumu Ulusal Tez Merkezi.
29. Flanagan, J. (1978). A research approach to improving our quality of life. American Psychologist, 33(2), 138–147. https://doi.org/10.1037/0003-066X.33.2.138
30. Göktaş, M. (2017). Koro çalışmalarının, sosyokültürel katkılar açısından incelenmesi (Malatya ili örneği (Tez No. 480340) [Yüksek lisans tezi, İnönü Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurumu Ulusal Tez Merkezi.
31. Gül, G. (2018). A qualitative study on the contribution of the choir to social-cultural and psychological achievements of amateur chorists. International Education Studies, 11(8), 119-126. https://doi.org/10.5539/ies.v11n8p119
32. Gül, G. ve Arıcı, G. (2024). Contribution of choir practices to the ıntegration process of ımmigrant students. Journal of Education and Future, 25, 91-102. https://doi.org/10.30786/jef.1288735
33. Harris, P. B. ve Caporella, C. A. (2014). An intergenerational choir formed to lessen alzheimer’s disease stigma in college students and decrease the social isolation of people with alzheimer’s disease and their family members: A pilot study. American Journal of Alzheimer’s Disease & Other Dementias, 29(3), 270-281. https://doi.org/10.1177/1533317513517044
34. Hopper, M. J., Curtis, S., Hodge, S.ve Simm, R. (2016). Qualitative study exploring the effects of attending a community pain service choir on wellbeing in people who experience chronic pain. British Journal of Pain, 10(3), 124-134. https://doi.org/10.1177/2049463716638368
35. Jacob, C., Guptill, C. ve Sumsion, T. (2009). Motivation for continuing involvement in a leisure-based choir: The lived experience of university choir members. Journal of Occupational Science, 16(3), 187-193. https://doi.org/10.1080/14427591.2009.9686661
36. Jordan, M. (2023). The power of connection: Self-care strategies of social wellbeing. Journal of Interprofessional Education & Practice, 31, 1-6. https://doi.org/10.1016/j.xjep.2022.100586
37. Joseph, D. ve Southcott, J. (2014). Singing and companionship in the Hawthorn university of the third-age choir, Australia. International Journal of Lifelong Education, 34(3), 334-347. https://doi.org/10.1080/02601370.2014.99195
38. Juan Morera, B., Nadal García, I., López Casanova, B. ve Estella Escobar, L. (2024). Exploratory study on the impact on emotional health derived from participation in an inclusive choir. Healthcare, 12(13), 1-18. https://doi.org/10.3390/healthcare12131355
39. Kaba, İ., Erol, M. ve Güç, K. (2017). Yetişkin yaşam doyumu ölçeğinin geliştirilmesi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(1), 1-14. https://doi.org/10.18037/ausbd.550232
40. Kaçmaz, D. ve Çağlar, B. (2022). Koro müziği eğitimi ve özgüven kavramı üzerine kuramsal bir inceleme. Eurasian Journal of Music and Dance, 20, 163-176. https://doi.org/10.31722/ejmd.1077622
41. Kara, F. M, Kelecek, S. ve Aşçı, F. H. (2014). Sporcu eşlerinin yaşam doyumu ve yalnızlık düzeylerinin incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 25(2), 56-66.
42. Kaynak, T. (2018). Çoksesli koro eğitiminin çocukların sosyal gelişimlerine olan etkileri hakkında ebeveyn görüşleri. EKEV Akademi Dergisi, 74, 339-346.
43. Keyes, C. L. M. (2002). The mental health continuum: From languishing to flourishing in life. Journal of Health and Social Behavior, 43(2), 207-222.
44. Kışlalı, İ. (2019). Koçluk hizmeti alan çalışanların mutluluk düzeyleriyle işten ayrılma niyeti ve yaşam doyumu arasındaki ilişki. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 15 (1), 181-202.
45. Kıyak, E. (2019). Amatör çok sesli koroların, koro üyelerinin bireysel, toplumsal ve kültürel gelişimlerine katkılarının incelenmesi (Tez No. 566031) Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurumu Ulusal Tez Merkezi.
46. Koç, H. (2019). Amatör koroların toplumsal işlevlerinin değerlendirilmesi; Eskişehir Odunpazarı halk eğitim merkezi Türk sanat müziği korosu örneklemi (Tez No. 584166) [Yüksek lisans tezi, Afyon Kocatepe Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurumu Ulusal Tez Merkezi.
47. Korkmaz, M., Germir, H. N., Yücel, A. S. ve Gürkan, A. (2015). Yaşam memnuniyeti üzerinde etkili olan sosyodemografik bileşenler üzerine bir analiz. Uluslararası Hakemli Psikiyatri ve Psikoloji Araştırmaları Dergisi, 2(3), 78-111.
48. Lamont, A., Murray, M., Hale, R. ve Wright-Bevans, K. (2018). Singing in later life: The anatomy of a community choir.Psychology of Music,46(3), 424-439. https://doi.org/10.1177/0305735617715514
49. Livesey, L., Morrison, I., Clift, S. ve Camic, P. (2012). Benefits of choral singing for social and mental wellbeing: Qualitative findings from a cross-national survey of choir members. Journal of Public Mental Health, 11(1), 10-26. https://doi.org//10.1108/17465721211207275
50. Merriam, S. B. (2015). Nitel araştırma türleri. S. Turan (Ed.), Nitel araştırma desen ve uygulama için bir rehber içinde (s. 21-37). Nobel Akademik Yayıncılık Eğitim Danışmanlık.
51. Moss, H., Lynch, J. ve O’Donoghue, J. (2018). Exploring the perceived health benefits of singing in a choir: An international cross-sectional mixed-methods study. Perspectives in Public Health, 138(3), 160-168. https://doi.org/10.1177/1757913917739652
52. Neugarten, B. L., Havighurst, R. J.ve Tobin, S. S. (1961). The measurement of the life satisfaction. Journal of Gerontology, 16(2), 134-143. https://doi.org/10.1093/geronj/16.2.134
53. Pavot, W. ve Diener, E. (1993). Review of the satisfaction with life scale. Psychological Assessment, 5(2), 164-172.
54. San, İ. (2008). Sanat ve eğitim (4. bs.). Ütopya Yayınevi.
55. Schellenberg, E. G. (2004). Music lessons enhance IQ. Psychological Science, 15(8), 511-514. https://doi.org/10.1111/j.0956-7976.2004.00711.x
56. Silber, L. (2005). Bars behind bars: The impact of a women’s prison choir on social harmony. Music Education Research, 7(2), 251-271. https://doi.org/10.1080/14613800500169811
57. Skingley, A., Martin, A. ve Clift, S. (2016). The contribution of community singing groups to the well-being of older people: Participant perspectives from the United Kingdom. Journal of Applied Gerontology, 35(12), 1302-1324. https://doi.org/10.1177/0733464815577141
58. Sökezoğlu, D. (2012). Konservatuvar müzik bölümü lisans öğrencilerinin ilköğretim okullarında yaptıkları koro çalışmalarına sınıf öğretmenlerinin bakışı. NwsaEducation Sciences, 7(4), 1063-1081.
59. Sökezoğlu Atılgan, D. ve Ördekçi, S. (2015). İlkokul öğrencilerinin sosyalleşmelerinde koro eğitiminin rolü. Afyon Kocatepe Üniversitesi Akademik Müzik Araştırmaları Dergisi, 1(2), 1-25.
60. Şenman, Ö. (2021). Çoksesli koro katılımcılarının yaşam doyumu, depresyon ve anksiyete düzeylerinin incelenmesi (Tez No. 688020) [Yüksek lisans tezi, Işık Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurumu Ulusal Tez Merkezi.
61. Şimşek, A. ve Büyükkıdık, S. (2016). Emekli öğretmenlerin yaşam doyumlarına ilişkin görüşlerinin incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 4(6), 19-41.
62. Tamplin, J., Baker, F. A., Jones, B., Way, A. ve Lee, S. (2013). ‘Stroke a chord’: The effect of singing in a community choir on mood and social engagement for people living with aphasia following a stroke. NeuroRehabilitation, 32(4), 929-41. https://doi.org/10.3233/NRE-130916
63. Taş, M. A. (2023). Sivil toplum kuruluşları gönüllülerinde çalışmanın merkeziliği ve yaşam doyumu ilişkisi, Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 41(3), 555-570. https://doi.org/10.17065/huniibf.1152152
64. Türüdü, Z. (2019). Koro eğitimi alan ortaokul öğrencilerinin sosyal becerilerine ilişkin öğretmen görüşleri (Tez No. 556102) [Yüksek lisans tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurumu Ulusal Tez Merkezi.
65. Uyar, E. ve Temiz, E. (2019). Amatör ve profesyonel koristlerin sanat okuryazarlık düzeylerinin incelenmesi. Eurasian Journal of Music and Dance, 15, 69-77. https://doi.org/10.31722/ejmd.668498
66. Üstün, S. (2019). Sosyal bir topluluk olan amatör çoksesli korolarda yer alan bireylerin mental iyi oluş durumları (Tez No. 579925) [Yüksek lisans tezi, Sakarya Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurumu Ulusal Tez Merkezi.
67. Veenhoven, R. (1996). The study of life satisfaction. W. E. Saris, R. Veenhoven, A. C. Scherpenzel, ve B. Butting (Ed.), A comparative study of satisfaction with life in Europe içinde (11-48). Eötvös University Press.
68. Yağcı, U. ve Kapıkıran, Ş. (2019). Aktif yaş alma: Müzik etkinliklerine katılan ve katılmayan bireylerin sosyal destek, yalnızlık ve yaşam doyumu. Yaşlı Sorunları Araştırma Dergisi, 12(2), 113-120.
69. Yağmur, Y. ve Tarcan İçigen, E. (2016). Üniversite öğrencilerinin sosyalleşme süreci ve rekreasyon faaliyetlerinin incelenmesi üzerine bir çalışma. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 27(2), 227-242. https://10.17123/atad.vol27iss20007
70. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (11. bs.). Seçkin Yayıncılık.
71. Yıldırım, F. (2011). Geçmişten günümüze Türk müziğinde toplu icra anlayışı üzerine bir inceleme. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(30), 129-143.
72. Yılmaz Savaş, B. (2011). Koro çalışmalarının ortaokul öğrencilerinin okul aidiyet düzeylerine etkisi (Tez No. 676542) [Yüksek lisans tezi, Bursa Uludağ Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurumu Ulusal Tez Merkezi.
73. Yurtman, İ. (2017). Sosyalleşme kapsamında amatör koroların incelenmesi (Tez No. 491478) [Yüksek lisans tezi, Haliç Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurumu Ulusal Tez Merkezi.