Teaching the concepts of genre and form in music theory education

Yıl 2026, Cilt: 11 Sayı: 1, 85 - 99, 02.02.2026

Ali Kalkan

https://doi.org/10.31811/ojomus.1839020

Öz

This study aims to examine the instructional functions of the concepts of “genre” and “form” within the context of music theory education, approaching both notions through a theoretical and multi-layered framework that highlights their cognitive, aesthetic, and pedagogical implications for learners. Structured through a qualitative and descriptive research design, the study employs a conceptual content analysis method grounded in interdisciplinary literature rather than empirical data collection. The conceptual framework is organized into three analytical dimensions—descriptive, instructional, and interpretive—through which the historical development, cultural functions, and educational relevance of genre and form are examined. The findings indicate that the concept of genre operates not merely as a classificatory tool for musical works but also as a dynamic construct that shapes identity, cultural belonging, and pedagogical orientation. Conversely, the concept of form functions as a cognitive and perceptual scaffold that supports learners’ understanding of musical structure through elements such as motif, phrase, period, and sectional forms. The structural models inherent in Western music genres—particularly the sonata, concerto, and symphony—demonstrate how formal patterns interact with historical context to enhance students’ structural awareness and contextual interpretation. Transitional structures such as rondo and theme-and-variations form pedagogical bridges between genre and form, contributing to a more integrated conceptual understanding. Moreover, the systematic teaching of motif–phrase–period relationships, supported by visual materials, schematic representations, and listening-based activities, facilitates deeper analytical engagement and creative musical production. The study concludes that the teaching of genre and form should extend beyond content transmission, emphasizing instead a multidimensional, sensory-rich, and learner-centered pedagogical design. Such an approach positions genre and form as essential components not only of theoretical knowledge but also of musical literacy, interpretive sensitivity, and artistic cognition.

Anahtar Kelimeler

music theory , genre and form , music education , western music education , musicology

Müzik teorisi eğitiminde tür ve biçim kavramlarının öğretimi

Öz

Bu çalışma, müzik teorisi eğitimi bağlamında “tür” ve “biçim” kavramlarının öğretimsel işlevlerini kuramsal bir bakış açısıyla ele alarak, bu iki kavramın öğrenen açısından nasıl bir bilişsel, estetik ve pedagojik değer ürettiğini çok katmanlı bir çerçevede incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma, disiplinler arası literatüre dayalı nitel ve betimsel bir desenle yapılandırılmış; doğrudan uygulamaya değil, mevcut teorik metinlerin ve pedagojik yaklaşımların çözümlediği kavramsal içerik analizi yöntemiyle yürütülmüştür. Çalışmanın kavramsal çerçevesi betimleyici, öğretimsel ve yorumlayıcı olmak üzere üç katmanda örgütlenmiş; tür ve biçim kavramlarının tarihsel gelişimi, kültürel işlevleri ve eğitim programlarındaki karşılıkları bu çerçevede değerlendirilmiştir. Bulgular, “tür” kavramının yalnızca müziksel ürünleri sınıflandıran teknik bir kategori değil, aynı zamanda kimlik, kültürel aidiyet ve pedagojik yönelimleri biçimlendiren dinamik bir yapı sunduğunu; “biçim” kavramının ise motif, cümle, dönem ve bölmeli formlar üzerinden bilişsel ve sezgisel öğrenmeyi güçlendiren bir işlev üstlendiğini göstermektedir. Sonat, konçerto ve senfoni gibi Batı müziği türlerinde biçimsel kalıpların tarihsel bağlamla kurduğu ilişki, öğrencilerin hem yapısal kavrayış hem de bağlamsal farkındalık geliştirmelerine katkı sağlamaktadır. Rondo ve tema–varyasyon gibi geçişli yapılarda tür ve biçim arasında ortaya çıkan pedagojik köprüler, kavramsal bütünlüğün oluşmasında belirleyici bir rol oynamaktadır. Ayrıca motif–cümle–dönem dizgesinin görsel materyaller, grafiksel şemalar ve dinlemeye dayalı uygulamalarla desteklenmesi, öğrencilerin analiz ve yaratıcı üretim süreçlerinde daha derin ve kalıcı öğrenme çıktıları elde etmelerini mümkün kılmaktadır. Sonuç olarak çalışma, tür ve biçim öğretiminin bilgi aktarımından öte, disiplinler arası, çoklu duyusal ve öğrenci merkezli bir tasarımla yapılandırılması gerektiğini ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

müzik teorisi , tür ve biçim , müzik eğitimi , batı müziği eğitimi , müzikoloji

Kaynakça

• Ali, M. (2024). Kuzey Makedonya’daki Türkçe ders kitaplarında Yahya Kemal Beyatlı’nın görünürlüğü. In M. Samsakçı (Ed.), Bir ses yaratan kudret – Doğumunun 140. yılında Yahya Kemal Beyatlı (pp. xx–xx). Balkan University Press. https://www.jstor.org/stable/jj.31166963.15
• Bonds, M. E. (2010). A History of Music Western Culture (3rd ed.). Pearson.
• Burkholder, J. P. (1993). The uses of existing music: Musical borrowing as a field. Notes, 50(3), 851–870. https://doi.org/10.2307/898328
• Cangal, N. (2011). Müzik formları (8. baskı). Arkadaş Yayınları.
• Christensen, T. (2010). The Cambridge History of Western Music Theory. Cambridge University Press.
• Cronenberg, S., Tews, N., Price, D., & Bishop, N. (2023). Culturally responsive instrumental music instruction. Contributions to Music Education, 48, 7–22. JSTOR. https://www.jstor.org/stable/27234260
• Çalışır, F. (t.y.). Müzik sözlüğü. Ankara: Yeni Dağarcık Yayınları.
• Çöloğlu, E. (2025). Teori, performans ve üslup perspektiflerinden müzik analizi [Music analysis from theory, performance, and style perspectives]. Online Journal of Music Sciences, 10(2), 261–274. https://doi.org/10.31811/ojomus.1654264
• Ellefsen, L. W. (2022). Genre as pedagogical practice: Theorizing “genring” in music education. Music Education Research, 24(1), 38–53. https://doi.org/10.1080/14613808.2021.2013785
• Gazimihal, M. R. (1961). Musiki sözlüğü. İstanbul: Milli Eğitim Basımevi.
• Gürer, M. ve Bilgin, S. (2021). Müzik teorisi ve işitme eğitimine yönelik çalışma sayfası musictheory.net’in içerik yönünden incelenmesi. Online Journal Of Music Sciences, 6 (1), 5-43. https://doi.org/10.31811/ojomus.913774
• Horn, D. (2015). Form as process: Toward a cognitive understanding of musical structure. Journal of Music Theory Pedagogy, 29, 1–18.
• Johansen, G. (2017). Music teacher identity and genre preferences: Exploring connections in music teacher education. British Journal of Music Education, 34(2), 153–167. https://doi.org/10.1017/S0265051716000433
• Moortele, S. V. (2011). Two-dimensional sonata form: Form-functional fusion and the sonata process. Music Theory Spectrum, 33(2), 205–223. https://doi.org/10.1525/mts.2011.33.2.205
• Napolitano, M. (2013). Sonata and Concerto Form in Pedagogy: From Historical Models to Flexible Applications. Journal of Music Pedagogy, 27(1), 45–63.
• Oxford University Press. (1978). The Oxford Dictionary of Music. Oxford University Press.
• Öztürk, S. M. (2025). Özel gereksinimli bireyler için müzik eğitimi programlarının geliştirilmesinde kullanılan farklılaştırılmış öğretim teknikleri üzerine kuramsal bir inceleme. Journal of Music and Folklore Studies, 2(1), 19–34.
• Snodgrass, J. (2016). Teaching musical form: Beyond the binary. Music Educators Journal, 102(4), 62–68. https://doi.org/10.1177/0027432116642112
• Şen, E. (2021). Sembolik ve grafiksel gösterimleriyle müzik haritaları üzerine bir analiz. Eğitim ve Bilim, 46(207), 439–463. https://doi.org/10.15390/EB.2021.9683
• Taşdemir, T. (2025). Tango Nuevo movement in violin performance in terms of technical and stylistic elements. Online Journal of Music Sciences, 10(4), 817–831. https://doi.org/10.31811/ojomus.1687450
• Turan, A. (2025). Joseph Haydn’ın Op. 77, 1 numaralı yaylı çalgılar dörtlüsünün müzikal ve form açısından incelenmesi. Online Journal of Music Sciences, 10(1), 155–173. https://doi.org/10.31811/ojomus.1613694
• Uçal Canakay, E. (2006). Müzik teorisi dersine ilişkin tutum ölçeği geliştirme. In Ulusal Müzik Eğitimi Sempozyumu Bildirisi (26–28 Nisan 2006). Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi.
• Yiğiter, M. E., & Özçelik, S. (2017). Bağlama eğitiminde bozlak icrasına yönelik alıştırma modelleri önerisi ve uygulamadaki görünümü. Journal of Turkish Studies, 12(14), 545–572.
• Yürek, E. (2024). Examination of the historical and institutional issues of piano restoration: The case of Türkiye. Journal for the Interdisciplinary Art and Education, 5(2), 121–134. https://dergipark.org.tr/jae
• Yürek, E. (2025). Makamsal solfej eğitimine dayalı piyano eşlikleme model çalışmalarına yönelik uzman görüşleri. Yegâh Müzikoloji Dergisi, 8(1), 571–590.