The relationship between music theory instruction and performance anxiety in vocal training

Öz

Musical performance is strictly dependent on the performer’s level of cognitive and psychological readiness, as well as their technical skill. In vocal training, the fact that the instrument is the performer’s body itself makes the effects of music performance anxiety (MPA) more visible from somatic and technical perspectives. The aim of this research is to examine in depth the relationship between vocal students’ music theory knowledge and the vocal performance anxiety they exhibit, through the subjective experiences of the performers. The study was conducted using the phenomenology design, one of the qualitative research methods. The study group consists of 24 vocal students studying at the undergraduate level in state conservatories in Turkey, determined by the criterion sampling method. Data were collected through a 10-question semi-structured interview form and analyzed using the content analysis technique. The findings obtained from the research were gathered under four main themes: restorative safety provided by cognitive mastery, the mathematical ground of technical competence within the ensemble, social anxiety created by the perception of inadequacy, and the process of transition from imitation (mimesis) to autonomy. Participants defined music theory and analysis skills as a “cognitive map” that eliminates uncertainty on stage and a “safety belt” that engages during moments of error. As a result of the research, it was determined that as theoretical background increases, the student moves away from imitating the instructor’s voice and transforms into an autonomous interpreter who has mastered the architectural structure of the work; this transformation serves as a critical psychological lever in managing performance anxiety. In this context, it is recommended that theoretical courses in music pedagogy be structured in a more integrated manner with the vocal curriculum and presented as a strategy for stage resilience.

Anahtar Kelimeler

• vocal training
• music theory
• performance anxiety
• phenomenology

Şan eğitiminde müzik teorisi öğretiminin performans anksiyetesi ile ilişkisi

Öz

Müzikal performans, icracının teknik becerisinin yanı sıra bilişsel ve psikolojik hazırlık düzeyine de önemli ölçüde bağlıdır. Şan eğitiminde çalgının doğrudan icracının kendi bedeni olması, müzik performans kaygısının (MPK) etkilerini somatik ve teknik açılardan daha görünür hâle getirmektedir. Bu araştırmanın amacı, şan öğrencilerinin müzik teorisi bilgileri ile sergiledikleri vokal performans kaygısı arasındaki ilişkiyi, icracıların öznel deneyimleri üzerinden incelemektir. Araştırma, nitel araştırma yöntemlerinden fenomenoloji deseni kullanılarak yürütülmüştür. Araştırmanın çalışma grubunu, ölçüt örnekleme yöntemiyle belirlenen, Türkiye’deki devlet konservatuvarlarında lisans düzeyinde öğrenim gören 24 şan öğrencisi oluşturmaktadır. Veriler, 10 sorudan oluşan yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla toplanmış ve içerik analizi tekniği kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgular dört ana tema altında toplanmıştır: bilişsel hâkimiyetin sağladığı onarıcı güvenlik, topluluk içerisindeki teknik yeterliliğin matematiksel temeli, yetersizlik algısının oluşturduğu sosyal kaygı ve taklitten (mimesis) özerkliğe geçiş süreci. Katılımcılar, müzik teorisi ve analiz becerilerini sahnedeki belirsizliği ortadan kaldıran bir “bilişsel harita” ve hata anlarında devreye giren bir “emniyet kemeri” olarak tanımlamışlardır. Araştırma sonucunda, kuramsal altyapı arttıkça öğrencinin eğitmenin sesini taklit etmekten uzaklaşarak eserin mimari yapısına hâkim, özerk bir yorumcuya dönüştüğü; bu dönüşümün performans kaygısının yönetiminde kritik bir psikolojik kaldıraç işlevi gördüğü belirlenmiştir. Bu bağlamda, müzik pedagojisindeki kuramsal derslerin şan müfredatıyla daha bütünleşik bir biçimde yapılandırılması ve sahne dayanıklılığını geliştirmeye yönelik bir strateji olarak sunulması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• şan eğitimi
• müzik teorisi
• performans kaygısı
• fenomenoloji

Kaynakça

1. Akdemir, M. (2025). Diaphragm awareness in voice training: An examination of breath management, body perception, and emotional regulation processes. İnönü Üniversitesi Kültür ve Sanat Dergisi, 11(2), 473-484. https://doi.org/10.22252/ijca.1832992
2. Baltacı, A. (2018). A conceptual review on sampling methods and sample size problematization in qualitative research. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(1), 231-274.
3. Baltacı, A. (2019). Qualitative research process: How to conduct qualitative research? Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(2), 368-388. https://doi.org/10.31592/aeusbed.598299
4. Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. W. H. Freeman.
5. Ceylan Çapar, M., & Ceylan, M. (2022). Comparison of case study and phenomenology designs [Special issue]. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22, 295-312. https://doi.org/10.18037/ausbd.1227359
6. Concina, E. (2019). The role of metacognitive skills in music learning and performing: Theoretical features and educational implications. Frontiers in Psychology, 10, 1583. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2019.01583
7. Çiçek, V. (2020). The relationship between self-respect and self-sufficent of music performance anxiety of students who have professional musical education (Thesis No. 634620) [Master’s thesis, Ondokuz Mayıs University]. Council of Higher Education National Thesis Center.
8. Danışman, Z. (2021). The relationship between the attitudes the anxiety levels of music teacher candidates of music teaching departments related to music theory lessons (Thesis No. 672513) [Master’s thesis, Burdur Mehmet Akif University]. Council of Higher Education National Thesis Center.

9. Güven, E. (2015). Levels of music performance anxiety and test anxiety of Turkish prospective music teachers in piano exams. International Journal of Music Education, 35(2), 154-164. https://doi.org/10.1177/0255761415620530
10. Karabulut, Y. (2025). Investigation of music performance anxiety levels in individuals singing in a choir. Online Journal of Music Sciences, 10(4), 737-745. https://doi.org/10.31811/ojomus.1699183
11. Kenny, D. T. (2011). The psychology of music performance anxiety. Oxford University Press. https://doi.org/10.1093/acprof:oso/9780199586141.001.0001
12. Lilioğlu, B. (2019). An analysis on attitudes and self-efficacy perceptions in terms of certain variables for the courses about music theory and hearing in vocational music education institutions (Thesis No. 607551) [Master’s thesis, Atatürk University]. Council of Higher Education National Thesis Center.
13. Papageorgi, I., Hallam, S., & Welch, G. F. (2007). A conceptual framework for understanding musical performance anxiety. Research Studies in Music Education, 28(1), 83-107. https://doi.org/10.1177/1321103X070280010207
14. Toker, A. (2022). A guide for qualitative data analysis in social sciences [Special issue]. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 51, 319-345. https://doi.org/10.30794/pausbed.1112493
15. Tracy, S. J. (2010). Qualitative quality: Eight “big-tent” criteria for excellent qualitative research. Qualitative Inquiry, 16(10), 837-851. https://doi.org/10.1177/1077800410383121
16. Tutar, H. (2023). Validity and reliability in qualitative research: A model proposal [Special issue]. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22, 117-140. https://doi.org/10.18037/ausbd.1227323
17. Uçal Canakay, E. (2007). The effects of active learning on academic achievement, attitudes, self-efficacy beliefs and attributions toward music theory course (Thesis No. 211622) [Doctoral dissertation, Dokuz Eylül University]. Council of Higher Education National Thesis Center.
18. Yalçın, H. (2022). Phenomenology as a research design [Special issue]. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22, 213-232. https://doi.org/10.18037/ausbd.1227345